Εδώ θα βρείτε ένα μωσαϊκό θεμάτων . Κλείσαμε 10ετία και γι αυτό κάποιες αναρτήσεις έχουν αλλοιωθεί.
Οι σελίδες που αναφέρω είναι τα νέα μου ιστολόγια που αλληλοστηρίζονται με αυτό εδώ το παλιό ... Σας ευχαριστώ!
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΝΑΕΙ............... Πάγωσε η νύχτα ξαφνικά....θολώνει πάλι η ματιά ! Ακούγεται σιγή βαθειά.... Ματώνει η σκέψη και λυγά και σπαρταράει στην ερημιά.... Πάρε το άγγιγμά σου....πονάει, πάρτο, βιάσου! Δεν είναι άγγιγμα αυτό .... Αλυσοδέσιμο σωστό! Με σέρνεις στα έγκατά σου..... Φυλακισμένη δεν μπορώ ,να δώσω ότι είμαι εγώ. Το τίποτα μόνο μπορώ. Αυτό ζητάς , να’χεις εδώ! Αυτή είναι άλλη κι όχι εγώ..... Εκείνη αντικείμενο,χωρίς ψυχή ,του πόθου σου. Έτσι τη θες (πως το μπορείς!),την ψεύτικη εικόνα μου. Κι η αλήθεια μου ,που σε πονά,είναι.... η αμαρτία μου! Αυτή είμ’ εγώ και δεν μπορώ ,το είναι μου ν’ απαρνηθώ! Φυλάκισε μου το κορμί ,μα δεν θα έχεις την ψυχή.... Πίσω απ’ τη δυστυχία μου,κρύβεται.... η ουσία μου! Γίνεται ο πόνος μου λυγμός... Αγκυροβόλι ο στεναγμός... Έκλεψες τη χαρά μου....λάβωσες τα όνειρα μου... Στον πυρετό σου αν μπορείς ,θυμήσου κάποτε εμείς.... θεοί πετάγαμε στ’ αστέρια ,αγνοί ...σαν άσπρα περιστέρια. Τώρα πετώ μονάχη μου ,με μαχαιριές στην πλάτη μου....!!! ~ ~ ~ ~ V.K. ~ ~ ~ ~ 4/8/2013
Ηράκλειο Κρήτης -Γιούχτας. Το πρόσωπο του Δία στο μυθικό βουνό της Κρήτης Crete - Mythical ''Giouhtas'' mountain and the face of Zeus
(Simulacra) - The legend and the place where mythical Zeus was buried
!!! Το βουνό Γιούχτας είναι ένα σημείο
ορόσημο 15 χιλιόμετρα στη Νότια πλευρά της πόλη του Ηράκλειου. Έχει
υψόμετρο 811 μέτρα και σημαντικό ρόλο στην περιοχή, καθώς το
ανθρωπόμορφο σχήμα του έχει δημιουργήσει μύθους για τον ρόλο του βουνού
από την Μινωική εποχή. Ο Γιούχτας έπαιζε σημαντικό ρόλο στην
Μινωική ναυσιπλοΐα καθώς είναι το πρώτο βουνό που φαινόταν για όσους
ερχόταν στην Κνωσσό. Στον Γιούχτα υπάρχει συνεχής παρουσία του Ανθρώπου
από την Νεολιθική εποχή. Στην Μινωική περίοδο υπήρξε ιερό βουνό και
έχουν ανακαλυφθεί αξιόλογoι αρχαιολογικοί χώροι με ανεκτίμητης αξίας
ευρήματα, όπως τα ανεμόσπηλια, το ιερό κορυφής, το χωστό νερό, και ο
στραβομύτης. Στην κορυφή του είχε οικοδομηθεί ιερός οίκος 8Χ5μ. με
περίβολο που είχε κυκλώπειο τείχος, μέσα στο ιερό του οποίου
ανακαλύφθηκαν λατρευτικά είδωλα ανδρών και γυναικών και αναθηματικά
μέλη. Στη βόρεια πλευρά του Γιούχτα, στη θέση Ανεμόσπηλια, ανασκάφηκε
μινωϊκό ιερό που καταστράφηκε από σεισμό, μέσα στο οποίο βρέθηκαν
τέσσερεις ανθρώπινοι σκελετοί, από τους οποίους ο ένας σε ειδική θέση
και στάση. Είναι πιθανό ότι εκείνη τη στιγμή τελούνταν ανθρωποθυσία. Κατά την μυθολογία εδώ βρισκόταν ο τάφος του Δια
Το γεγονός αυτό ενισχύεται από την κορυφογραμμή του που θυμίζει έντονα
ανθρώπινο πρόσωπο, αν το κοιτάξεις από βορειοδυτικά. Το “πρόσωπο” είναι
ξαπλωμένο και κοιτάζει τον Κρητικό ουρανό. Το όνομα του βουνού ήταν
“Ιυττός” (Κνωσσία Δίκτη) στην αρχαιότητα. Το όνομα Γιούχτας αποτελεί
παραφθορά του Λατινικού Γιούπιτερ που σημαίνει Δίας ακόμα όμως και το
Ιυττός μπορεί με παράφραση να γίνει Γιούχτας (Ιυττός,Ιυκτός,Γιούκτας).
Η πίστη των Μινωιτών για την θεά της φυσικής ευφορίας που πέθαινε και
αναγεννιόταν κάθε χρόνο συνεχίστηκε επηρεασμένη από την αρχαία Ελλάδα με
την γέννηση του Δία στο νησί και μετά με την μεταφορά της Ευρώπης. Εδώ
μετά την αρπαγή της γέννησε τους δυο γιους του Δία, τον Μίνωα και το
Ροδάμανθο τους βασιλιάδες της Κρήτης. Οι Κρητικοί αντίθετα από τους
υπόλοιπους Έλληνες πίστευαν ότι ο Δίας δεν είναι αθάνατος αλλά πεθαίνει
κι ανασταίνεται κάθε χρόνο συμβολίζοντας την δύναμη της φύσης που
αναγεννιέται κάθε άνοιξη.
Ο Γιούχτας ήταν ιερό βουνό και ένα
από τα σημαντικότερα ιερά κορυφής του μινωικού πολιτισμού. Εκεί βρέθηκε
ναός 3700 ετών και 4 βωμοί ήταν κάτι σαν η ακρόπολη της Κνωσού. Ο
Γιούχτας λοιπόν ένα μυθικό ανθρωπόμορφο βουνό που συμβολίζει τον τάφο
του Δία, πατέρα θεών
O
Λέστερ Γιανγκ (Lester Young, γνωστός και με το παρωνύμιο Prez,
Γούντβιλ, 27 Αυγούστου 1909 — Νέα Υόρκη, 15 Μαρτίου 1959) ήταν
σημαντικός Αμερικανός τενόρος σαξοφωνίστας. Χαρακτηρίζεται ως ένας από
τους πιο επιδραστικούς μουσικούς στην ιστορία
της τζαζ και συγκαταλέγεται στους σαξοφωνίστες που τη σημάδεψαν με τις
καινοτόμες ερμηνείες του, έχοντας σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη του
είδους. Ειδικότερα, τονίζεται η επίδραση που άσκησε στον Τσάρλι Πάρκερ.
Οι περισσότεροι κριτικοί διακρίνουν το πρώιμο ύφος του, σε σχέση με αυτό
που ακολούθησε κατά τη δεκαετία του 1940 και του 1950.
Γεννήθηκε στην πόλη Γούντβιλ του Μισισιπή και μεγάλωσε κοντά στην
περιοχή της Νέας Ορλεάνης. Ο πατέρας του, Γουίλις Χάντι Γιανγκ
(1872-1943), ήταν επιδέξιος μουσικός και φρόντισε να εκπαιδεύσει τους
τρεις γιους του πάνω σε διάφορα όργανα, όπως βιολί, τρομπέτα, κορνέτο,
σαξόφωνο και ντραμς, σχηματίζοντας ένα είδος οικογενειακής ορχήστρας.
Σύμφωνα με μία ατεκμηρίωτη μαρτυρία του μικρότερου αδελφού τού Λέστερ,
Λι Γιανγκ, ο εργάστηκε παράλληλα ως διευθυντής γυμνασίου στο Τιμποντό
(Thibodaux) της Λουϊζιάνα, ωστόσο είναι δεδομένο ότι μεγαλύτερο μέρος
των εσόδων του προερχόταν από την ενασχόλησή του με τη μουσική και
ειδικότερα περιοδεύοντας σε καρναβάλια ή άλλες μαζικές εορταστικές
εκδηλώσεις.
Ο Λέστερ Γιανγκ σπούδασε βιολί, τρομπέτα και
ντραμς, πριν καταλήξει στο άλτο σαξόφωνο όταν ήταν περίπου δεκατριών
ετών. Καταγράφονται αρκετές συγκρούσεις με τον πατέρα του, ενώ μετά από
μία εξ' αυτών εγκατέλειψε την οικογενειακή ορχήστρα, στα τέλη του 1927,
προσχωρώντας στην ορχήστρα Bostonians του Αρτ Μπρόνσον, με την οποία
περιόδευσε σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ. Την ίδια περίοδο πιστεύεται ότι
μεταπήδησε στο τενόρο σαξόφωνο, έχοντας προηγουμένως δοκιμαστεί επίσης
στο σοπράνο αλλά και στο βαρύτονο, ωστόσο συνέχισε να παίζει άλτο
σαξόφωνο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας. Το 1929 επανασυνδέθηκε προσωρινά
με την οικογενειακή ορχήστρα, αυτή τη φορά στο Νέο Μεξικό όπου είχε
πλέον εγκατασταθεί. Αργότερα επέστρεψε στη Μινεάπολη, χωρίς να
ακολουθήσει την ορχήστρα των Γιανγκ στην Καλιφόρνια, παίζοντας για ένα
διάστημα στο μουσικό σχήμα Blue Devils του Γουόλτερ Πέιτζ και κατόπιν
ξανά με τον Αρτ Μπρόνσον. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με πληθώρα
μουσικών, όπως τον Έντι Μπέαρφιλντ, τον Κινγκ Όλιβερ και τον σαξοφωνίστα
Κλάρενς Λαβ, προσχώρησε στην ορχήστρα Thirteen Original Blue Devils,
ενώ περιόδευσε επίσης με τον Κόλμαν Χόκινς, χρησιμοποιώντας ως κύρια
έδρα του την πόλη του Κάνσας που αποτελούσε τότε σημαντικό κέντρο για τη
σκηνή της τζαζ.
Στις αρχές του 1934 συνεργάστηκε με τον Κάουντ
Μπάσι, αποχωρώντας από την ορχήστρα του λίγους μήνες αργότερα,
προκειμένου να αναπληρώσει τον Χόκινς στο σχήμα του Φλέτσερ Χέντερσον.
Σύντομα αποχώρησε από αυτό, καθώς οι υπόλοιποι μουσικοί της ορχήστρας
απέρριπταν τη διαφορετική προσέγγιση του Γιανγκ στο σαξόφωνο,
εκφράζοντας παράπονα για το μουσικό ύφος του. Επόμενοι σταθμοί του
Γιανγκ υπήρξαν οι συνεργασίες του με τους Άντι Κιρκ, Μπόιντ Άτκινς και
Ρουκ Γκανζ. Το 1936 επανασυνδέθηκε με τον Κάουντ Μπάσι και το Νοέμβριο
του ίδιου έτους πραγματοποίησε τις πρώτες ηχογραφήσεις του με ένα μικρό
σύνολο από την ορχήστρα του, προκαλώντας το ενδιαφέρον άλλων μουσικών. Ο
Γιανγκ ωφελήθηκε από τη σταδιακά αυξανόμενη δημοτικότητα της ορχήστρας
του Μπάσι και παρά το γεγονός πως αντιμετώπισε αντιφατικές κριτικές για
τον τρόπο με τον οποίο έπαιζε, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη νεότερη
γενιά μουσικών. Την ίδια περίπου περίοδο καταγράφεται η γνωριμία του με
την Μπίλι Χόλιντεϊ, με την οποία ανέπτυξε στενή φιλία και καθιέρωσε το
παρωνύμιο Lady Day με το οποίο είναι γνωστή. Το 1940, έχοντας αποκτήσει
μεγαλύτερη φήμη, σχημάτισε την πρώτη προσωπική ορχήστρα, αποτελούμενη
από έξι μουσικούς. Μετά από μία περίοδο κατά την οποία συνεργάστηκε με
τον αδελφό του, Λι Γιανγκ, σχηματίζοντας νέα ορχήστρα, ενώ αργότερα
περιόδευσε με τη μεγάλη ορχήστρα του Αλ Σίαρς, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη
και επανασυνδέθηκε με τον Κάουντ Μπάσι το 1943. Η συνεργασία αυτή έφερε
τον Γιανγκ στο προσκήνιο και αποτέλεσε την αρχή μιας σειράς διακρίσεών
του. Υπήρξε αγαπημένος σαξοφωνίστας πολλών νέων μουσικών, όπως των Τζον
Κολτρέιν, Σόνι Ρόλινς και Σταν Γκετζ, ενώ συμμετείχε επίσης στη μικρού
μήκους ταινία Jammin' the Blues.
Η ενασχόλησή του με τη μουσική
διακόπηκε το Σεπτέμβριο του 1944, όταν κατατάχθηκε στο στρατό. Όταν
ανακαλύφθηκε πως έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών, οδηγήθηκε σε
στρατοδικείο και υπηρέτησε για αρκετούς μήνες σε πειθαρχείο της Τζόρτζια
απ' όπου αφέθηκε ελεύθερος στα τέλη του 1945. Επανήλθε στα μουσικά
δρώμενα ηχογραφώντας και πραγματοποιώντας εμφανίσεις στο Λος Άντζελες.
Την περίοδο 1945-55 έπαιξε με μικρά συνήθως σύνολα, δεχόμενος επιδράσεις
από νέους μουσικούς που τον συνόδευαν, ενώ πραγματοποίησε επίσης τις
πρώτες ευρωπαϊκές περιοδείες του.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής
του, η συχνότητα των ηχογραφήσεών του περιορίστηκε αισθητά, ενώ
παράλληλα ο αλκοολισμός του επιδείνωσε σοβαρά την υγεία του, με
αποτέλεσμα να νοσηλευτεί σε αρκετές περιπτώσεις. Οι τελευταίες
ηχογραφήσεις του ολοκληρώθηκαν το Μάρτιο του 1959 στο Παρίσι. Τον ίδιο
μήνα αρρώστησε σοβαρά και επέστρεψε στη Νέα Υόρκη όπου απεβίωσε.
Δεν είναι άγγιγμα αυτό .... Αλυσοδέσιμο σωστό!
