Πύθιο- Διδυμότειχο, το κάστρο του Ιωάννη Κατακουζηνού
Επάνω σε χαμηλό πρόβουνο της ανατολικής Ροδόπης και μπροστά στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση το κάστρο του Πυθίου, που είναι ένα λαμπρό παράδειγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής κατά τους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου. Καταφύγιο του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού (1341-1355), που μερίμνησε για την οχύρωσή του, έγινε περίφημο για τα απόρθητα και έρυμνά του τείχη.
Σώζονται σχεδόν ολόκληροι οι δύο κεντρικοί πύργοι. Ο τετράγωνος τριώροφος πύργος, που χρησίμευε για κατοικία, και ο μικρότερος τετραώροφος πύργος, που είχε κυρίως αμυντικό χαρακτήρα. Ανάμεσά τους υπάρχει η μεγάλη τοξωτή είσοδος, που οδηγούσε από τον εξωτερικό στον εσωτερικό περίβολο.
Το σχέδιο και η ιστορία του κάστρου με φωτογραφίες … συνεχίστε την ανάγνωση…
http://vizantinaistorika.blogspot.gr/2014/05/blog-post_10.html
Επάνω σε χαμηλό πρόβουνο της ανατολικής Ροδόπης και μπροστά στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση το κάστρο του Πυθίου, που είναι ένα λαμπρό παράδειγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής κατά τους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου. Καταφύγιο του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού (1341-1355), που μερίμνησε για την οχύρωσή του, έγινε περίφημο για τα απόρθητα και έρυμνά του τείχη.
Σώζονται σχεδόν ολόκληροι οι δύο κεντρικοί πύργοι. Ο τετράγωνος τριώροφος πύργος, που χρησίμευε για κατοικία, και ο μικρότερος τετραώροφος πύργος, που είχε κυρίως αμυντικό χαρακτήρα. Ανάμεσά τους υπάρχει η μεγάλη τοξωτή είσοδος, που οδηγούσε από τον εξωτερικό στον εσωτερικό περίβολο.
Το σχέδιο και η ιστορία του κάστρου με φωτογραφίες … συνεχίστε την ανάγνωση…
http://vizantinaistorika.blogspot.gr/2014/05/blog-post_10.html







![Σαν σήμερα το 1771. — Γεννιέται η γενναία Υδραία, Λασκαρίνα Πινότση-Μπούμπουλη, γνωστή ως Μπουμπουλίνα.
[ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα: http://bit.ly/1kZFkRh]
Χαρακτηριστικό της καταγωγής και προελεύσεώς της είναι το γεγονός ότι γεννήθηκε στις φυλακές της Κωνσταντινουπόλεως, όταν η μητέρα της Παρασκευώ (Σκεύω), επισκέφθηκε τον ετοιμοθάνατο σύζυγό της και πατέρα της Λασκαρίνας, Σταυριανό Πινότση, ο οποίος είχε φυλακιστεί εκεί από τους τούρκους λόγω της συμμετοχής του στην επανάσταση της Πελοποννήσου το 1769-1770, επί «Ορλωφικών».
[ΤΑ ΟΡΛΩΦΙΚΑ [1770-1774] ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ: http://bit.ly/1hkg1qJ]
Έζησε μέσα στη θάλασσα, παντρεύτηκε δύο φορές γενναίους καπετάνιους που έχασαν ηρωικά την ζωή τους πολεμώντας την μάστιγα των βερβερίνων πειρατών, πρόσφερε στην πατρίδα γεννώντας επτά Ελληνόπουλα, και η ίδια πολέμησε με θάρρος και αυταπάρνηση διαθέτοντας όλη της την περιουσία στον Αγώνα· πέθανε άδοξα και άδικα εκτός μάχης, στην αυλή του σπιτιού της, στις 22 Μαῒου του 1825. Οι Ρώσοι, μετά τον θάνατό της, της απένειμαν τον τίτλο της «Ναυάρχου», έναν τίτλο με παγκόσμια μοναδικότητα για γυναικεία μορφή.
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο - https://eistorias.wordpress.com/]](https://scontent-b-cdg.xx.fbcdn.net/hphotos-xpf1/v/t1.0-9/q83/p320x320/10267771_569802589804813_3099384502510393562_n.jpg?oh=d74252441c5354262ac4d5447fbbead4&oe=54D0AC8A)
