Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ

... πετάει Apache ...

Σπύρος Κολοβός, Ναύαρχος εν αποστρατία (καταδρομικό “ΕΛΛΗ”)

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
 
 
Σπύρος Κολοβός, Ναύαρχος εν αποστρατία (καταδρομικό “ΕΛΛΗ”) 28/10/2014Συνεντεύξειςistorikos (Ο τορπιλισμός του ελληνικού καταδρομικού ΕΛΛΗ, στις 15 Αυγούστου 1940, υπήρξε η αφορμή για την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Ο κ. Σπύρος Κολοβός από την Κέρκυρα, σημαιοφόρος εν αποστρατία, υπηρέτησε στο…
istorikoiperipatoi.gr

με τον μοναδικό τρόπο της Αθηνάς Κακούρη

Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε ένα μοναδικό φωτογραφικό λεύκωμα. Αυτή τη φορά ο φακός του Ρόμπερτ ΜακΚέημπ συνοδεύει τους αφοσιωμένους αρχαιολόγους μαζί με τους ανθρώπους του μόχθου της ανασκαφής των Μυκηνών, στις αρχές της δεκαετίας του '50.
Η σειρά αυτών των εικόνων είναι πλέον μία ιστορική μαρτυρία της προσπάθειας εκατόν σαράντα χρόνων της αρχαιολογίας να ανασύρει από το βαθύ σκοτάδι της λησμονιάς την εποποιία των Ατρειδών, συνοδευόμενη από ένα θαυμάσιο κείμενο με τον μοναδικό τρόπο της Αθηνάς Κακούρη.
http://bit.ly/1rFp6P9

«Φέιγ βολάν της Κατοχής»

«Φέιγ βολάν της Κατοχής», τα χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη.
Επιλογή-Επιμέλεια: Γιώργος Ζεβελάκης, Επιλεκτική εργοβιογραφία: Αλέξανδρος Αργυρίου - Δημήτρης Ποσάντζης. Αν το χρονογράφημα σε καιρό ειρήνης συνιστά επίπονη εργασία, στην Κατοχή αποτελούσε επικίνδυνη απασχόληση. Μια λέξη κοινωνικής κριτικής παραπάνω, μπορούσε να οδηγήσει τον χρονογράφο στο κολαστήριο του Χαϊδαρίου, ενώ μια έκφραση επαινετική να του αποδώσει πρόθεση συνεργασίας. Ισορροπώντας σαν ακροβάτης στη σκοτεινιά αυτών των ημερών, ο Κώστας Βάρναλης κατόρθωσε με τις στήλες του στην εφημερίδα Πρωία να συμπαρασταθεί στον κόσμο που δεινοπαθούσε, να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα στις πιο δραματικές ώρες και να αναδείξει στα τραγικά γεγονότα το ενυπάρχον κωμικό στοιχείο. http://ow.ly/DnELZ

8 τροφές για κάψετε γρήγορα λίπος!

"Σουμεριακοί σφραγιδόλιθοι".


"το σπαθί και η δέστρα;;; και η κεραιούλα απάραίτητη, δέντρο είναι αυτό.... όσοι γνώριζαν εξουσίαζαν.."
Φωτογραφία της Tsakiri Eyaggelia.

 Η Tsakiri Eyaggelia πρόσθεσε 19 νέες φωτογραφίες στο άλμπουμ "Σουμεριακοί σφραγιδόλιθοι".
Στη Σουμεριακή μυθολογία, η Νινχουρσάγκ ήταν η θεότητα της γης, η Θεά Μητέρα που συνήθως εμφανίζεται ως αδερφή του Ενλίλ. Το όνομά της σημαίνει Κυρά των Λόφων, αλλά είναι γνωστή και με τις ονομασίες Νιντούρ (θεά του τοκετού) και Κι, που σημαίνει Γη. Από την ένωσή της με το θεό 'Ενκι γεννήθηκε η Νινσάρ, θεά της βοσκής. Από τη Νινχουρσάγκ, ή σύμφωνα με άλλους μύθους τη Νινλίλ, και τον Ενλίλ γεννήθηκε ο Νινούρτα, θεός των αστραπών αλλά και της γεωργίας. Ναός της Νινχουρσάγκ εντοπίστηκε σε ανασκαφές στη Συρία, κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.
Eίναι αυτή που αντιπροσοπεύει τις έννοιες ΙΩ, ΔΗΜΗΤΡΑ και ΑΘΗΝΑ. Η θεά της γέννησης που διηγούνται οι Σουμέριοι και όπως το αντιλαμβάνομαι από τους σφραγιδόλιθους. Μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο, που μετά τη σύγκρουση με τους άλλους..θεούς της επειδή σκότωσαν τον αγαπημένο της, καταφεύγει στη χώρα των κέδρων....στη Λιβύη δηλαδή, μαντεία κτλ, έπαφος κτλ. Είναι ακόμα και η έννοια της Ίσιδας, έχω φωτογραφία σφραγιδόλιθου, που δείχνει αυτήν την θεά που συζητάμε την Νιν τι που σημαίνει θεά της γέννησης, να στέκεται ημίγυμνη κρατώντας δοχείο, δηλαδή κούπα συμβολισμός! μπροστά στις τρείς πυραμίδες, πάνω στις οποίες στέκεται ο Όσιρις, που δεν δίχνει τίποτα άλλο από μια γνώση για το πως λειτουργούσαν από πολύ παλιά πιθανόν, και απλά οι κύλινδροι μιλούν για αυτές τις πολυ παλιές ιστορίες. Για τους...θεούς, την καταστροφή, και τηςν επιστροφή και την πάλι για επιβίωση..
Αυτό εξηγεί πιθανόν και τη διαφορά, μεταξύ ελλήνων και κάποιων λαων. Το ότι κάποια στιγμή αυτή διαχώρισε τη θέση της. Για αυτό και τόση ...αγάπη στα τελευταία της. Χοντρή γριά αγελάδα...εμ αγάπη μου αν δεν πηγαίνεις με τα νερά τους και θέλεις τα πλάσματα που γεννιούνται από τα χέρια σου να είναι ξανά άνθρωποι, κάτι που ως φαίνεται μετά την καταστροφή οι άλλοι δεν ήθελαν αλλά μόνο λούλου, δούλους άνοους, αυτά παθαίνεις. Κατηγόριες μόνο. Βέβαια δεν σταμάτησαν ποτέ να θέλουν δούλους για αυτό και το μίσος για την Ελλάδα... Η Ιω η αγελάδα, που την βασανίζει η μύγα..ο πόνος βλέπεις....

για τζεβρέδες

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.
 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ‎ μαζί με Hülya Zekeriya Altın και Ayşe Aslan Seyyah
emoticon kiki

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ (19-20 Ὀκτωβρίου 1912)

Σπύρος Ζαγοραίος

François Truffaut

 
François Truffaut | Ιστορικοί Περίπατοι
François Truffaut 21/10/2014Το γεγονός της ημέραςistorikos Ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, ο François Truffaut, φεύγει από την ζωή, στις 21 Οκτωβρίου 1984. Ο Truffaut έμελλε να καταξιωθεί ως κατεξοχήν εκπρόσωπος του νέου κύματος, στον γαλλικό κινηματογράφο. Ο François…
istorikoiperipatoi.gr

Κέντημα γωνίας
















 إنسج كلماتكُ بِالحرير
emoticon smile emoticon heart

στην Ελλάδα το 279 π.Χ

ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΠΙ ΚΑΤΟΧΗΣ

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη GREEK style.
 
 
 
 
Φωτογραφία του χρήστη GREEK style.
 
 
Φωτογραφία του χρήστη GREEK style.
 
 
 
Ο χρήστης GREEK style πρόσθεσε 5 νέες φωτογραφίες.
 
ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΠΙ ΚΑΤΟΧΗΣ.
του Γιώργου Λεκάκη
Οι σημαντικότερες συλλογές αρχαιοτήτων σήμερα στον πλανήτη θεωρούνται κατά σειράν της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας (και 4η της Ελλάδος), παρά το γεγονός ότι καμμιά από τις τρεις πρώτες χώρες δεν διαθέτει… αρχαία ιστορία!




Φωτογραφία του χρήστη GREEK style. Το 360 σελίδων μεγάλου σχήματος βιβλίο του Γιώργου Λεκάκη (www.lekakis.com) «Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στην Ελλάδα επί Κατοχής», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κάδμος», στην βάση του είναι ένας κατάλογος κλοπών, λεηλασιών, καταστροφών και αυθαιρεσιών των ναζί κατακτητών, αποδελτιωμένος από την επίσημη έκθεση του υπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος, του 1946. Ο συγγραφέας άφησε έξω τις ανθρώπινες απώλειες, τις εκτελέσεις αμάχων, παιδιών, γυναικών και γερόντων, που δεν αποτιμώνται… Άλλωστε η «Μαύρη Βίβλος της Κατοχής» τα έχει πει (σχεδόν) όλα… Και συμπεριέλαβε μόνον τις υλικές ζημίες, αυτές που μπορούν να αποτιμηθούν…
Οι Γερμανοί κατακτητές υποσχέθηκαν την τήρηση των ελληνικών νόμων περί αρχαιοτήτων. Αλλά η Ιστορία έχει αποδείξει πως οι εξουσιαστές και οι κατακτητές είναι αναιδείς και αλαζόνες. Απ’ τον κανόνα δεν εξαιρέθηκαν οι Γερμανοί – και πώς να το πράξει ένας λαός που πιστεύει πως είναι ανώτερος όλων των άλλων;.. Υποσχέθηκαν πως μετά τον πόλεμο, θα παραδώσουν τα προϊόντα ανασκαφών δια του γερμανικού Ινστιτούτου. Το ελληνικό υπουργείο έκαμε έκκληση (αρ. 36260/1198/13.7.1942) προς την ειδική γερμανική στρατιωτική υπηρεσία προστασίας μνημείων, περί τηρήσεως των αρχαιολογικών νόμων, αλλά οι Γερμανοί την επέστρεψαν πίσω αναιδέστατα ως απαράδεκτη.
Αξίζει να σημειωθεί, πως οι ναζί είχαν συγκροτήσει από την αρχή του Πολέμου έναν κατάλογο, με έργα διαφόρων δημόσιων συλλογών, που εξέφραζαν κατ’ αυτούς την… «γερμανικότητα». Και άρα, κατά την λογική τους, έπρεπε για τον λόγο αυτό να έρθουν στην Γερμανία…
Όταν οι Έλληνες αρχαιοφύλακες στην Κατοχή έκαμαν παρατηρήσεις στους κλέπτες Γερμανούς, η συνήθης απάντηση ήταν «μην ενδιαφέρεσθε, γιατί αυτά δεν είναι δικά σας…».
Ο κατάλογος αυτός δεν είναι ελλιπής. Είναι ελλιπέστατος. Είναι όμως μια πρώτη καταγραφή, ένα πρώτο σκαλοπάτι, ένα πρώτο βήμα. Ας ακολουθήσουν κι άλλα. Και το κυριώτερο είναι επίσημη καταγραφή, από το τότε ελληνικό κράτος…
Έστω και με μερικές δεκαετίες καθυστέρηση, ας διεκδικήσουμε ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ένα μεγάλο κομμάτι της ταυτότητάς μας και της προσωπικότητάς μας. Αυτές οι κλοπές δεν παραγράφονται, ούτε απ’ την συνείδηση, αλλά ούτε απ’ το Διεθνές Δίκαιο. Ας μην πέσουμε αμαχητί…
Στο βιβλίο αναφέρονται κλοπές και λεηλασίες, φθορές και αυθαιρεσίες των Γερμανών στις περιοχές:
Της Στερεάς Ελλάδος (Αθήνα, Βούλα, Βάρη, Βραυρώνα, Κορωπί, Κερατέα, Λιόπεσι, Σούνιο, Καισαριανή, Μαραθώνας, Αίγινα, Ελευσίνα, Μέγαρα, Πειραιάς, Σκαραμαγκάς, Σαλαμίνα, Αγρίνιο, Αντίρριο, Αλίαρτος, Ελικώνας, Δελφοί, Ερέτρια, Άγραφα, Ι.Μ. Προυσού, Ι.Μ. Καταφυγίου Κορυσχάδων, Μεγάλο Χωριό, Θέρμος, Λεύκα- Ι.Μ. Αγ. Μελετίου, Θήβα, Καδμείο, Άνω Αγόριανη, Λειβαδιά, Ευπάλιο, Γαλαξείδι, Άγ. Θεόδωροι, Κωπαΐδα, Θίσβη-Ι.Μ. Αγ. Σεραφείμ, Οινόφυτα, Ορχομενός, Στείρι-Ι.Μ. Οσίου Λουκά, Στράτος, Σχηματάρι, Τανάγρα, Τιθορέα, Χαιρώνεια, Άβες, Λυτόσελο, Υπάτη, Ρεκά, Άμφισσα, Βουνιχώρα, Σεγδίτσα, Αγ. Ευθυμία, Χαλκίδα)…
Της Πελοποννήσου (Άργος, Μαραθιά, Λεβίδι, Βλαχέρνα, Καμενίτσα, Παναγίτσα, Ασίνη, Καλάβρυτα, Πετσακοί, Πάος, Σκεπαστό, Ι.Μ. Αγ. Λαύρας, Ι.Μ. Μεγ. Σπηλαίου, Κερπινή, Ρωγοί. Αυλές, Αγ. Κυριακή, Σούβαρδο, Βραχνί, Αίγιο, Κλειτορία, Πτέρη, Παγκράτι, Δάρα, Καλέντζι, Λυκουρία, Άγ. Νικόλαος Μαζέικων, Στρέζοβα, Χόβολη, Κόρινθος, Ισθμός, Κλημέντι, Πύργος, Κουφόβουνο, Βρέσθενα, Πάρνωνας, Σπάρτη-Ι.Μ. Αγ. Τεσσαράκοντα, Κουλεντιανός Πύργος Νεαπόλεως, Λεοντάρι, Καλαμάτα-Ι.Μ. Βελανιδιάς, Κορώνη, Μεθώνη, Ιθώμη, Βασιλικό, Πεταλίδι, Ελαιοχώρι-Ι.Μ. Δίμιοβας, νησίδιο Πύλος – ή Φανάρι ή Τσιχλήμπαμπα – Κορυφάσιο, Αετός, Μυκήναι, Ολυμπία, Πάτρα, Ρίο, Τρεχλό, Λάπατα, Μάνεσι, Σέλλα, Τεγέα, Τίρυνθα)…
Της Θεσσαλίας (Ι.Μ. Κορώνης, Μορφοβούνι, οροπέδιο Νεβρόπολης, Ελασσόνα, Πύθιο, Λειβάδι, Τσαρίτσανη, Κρανέα, Σπαρμός Λάρισα, Τέμπη, Βόλος, Δημητριάδα, Νέα Αγχίαλος, Βελεστίνο, Πορταριά, Μηλιές, Σκιάθος, Μετέωρα, Καλαμπάκα, Ι.Μ. Δούσικου, Χασιά-Συκιά, Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Γκούρας, Ι.Μ. Θεοτόκου Οιχαλίας Νεοχωρίου, Τρίκκαλα, Καστανιά, Χρυσομηλιά)…
Της Ηπείρου (Αμβρακία-Άρτα, Βουλγαρέλι, Ι.Μ. Παναγιάς Βελλάς, Νικόπολη, Ι.Μ. Μολυβδοσκέπαστου Πωγωνίου)…
Της Μακεδονίας-Θράκης (Άγ. Όρος, Παλατίτσα-Βεργίνα, Βέρροια, Γρεβενά, Καστρί Αλατόπετρας, Περιβόλι, Έδεσσα, Θεσσαλονίκη, Νέο Κατιρλί, Καβάλα, Καστοριά, Μεγ. Λιβάδια Πάικου, Σκρα, Σέρβια, Καταφύγι, Πύργοι Εορδαίας, Πεντάλοφο, Βυθός, Αηδόνια Λούβρη, Αυγερινός, Δραγασιά, Επταχώρι, Κρεμίνι, Κυδωνιές, Μόρφη, Μποχωρίνι, Ομαλή, Ροδοχώρι, Δαμασκηνιά, Πλακίδα, Λιτόχωρο-Ι.Μ. Αγ. Διονυσίου, Ελατοχώρι, Άνω Μηλιά, Νάουσα, Παλαιά Κερδύλια, Δροσοπηγή, Ποτίδαια, Κίρκη, Σαμοθράκη, Κομοτηνή)…
Των νησιών του Αιγαίου-Κυκλάδων (Λέσβος, Δρακόπια Πολυχνίτου, Σάμο, Ηραίον, Βαθύ, Τηγάνι, Χώρα Άνδρου, Φυλακωπή Μήλου, Μύκονος, Κάστρο Νάξου)…
Των νησιών του Ιωνίου (Διαπόντια-Οθρωνοί, Ζάκυνθος, Κάλαμος, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Κύθηρα, Λευκάδα, Μεγανήσι)…
Και φυσικά της Κρήτης (Κνωσός, Φαιστός, Γόρτυνα, Πύθιο, Λεβήν, Αμνισός, Χάνι Νιρού, Καστέλλι, Αγ. Τριάς, Χανιά, Χαλέπα. Ι.Μ. Γουβερνέτου, Αμάρι, Σπάθα-αρχαίο Δικτύνναιον, Άπτερα, Αποδούλου, Τίτυρος, Απεσωκάρι, Κολόννα, Ηράκλειο, Μάλια, Σκλαβόκαμπος, Ελαφονήσι, Γαύδος, Ανώγεια, Μάλεμε, Παλαιόχωρα, χερσόνησος Ροδωπού, Άνω Μέρος, Αλικιανός, Βάθη, Γερακάρι, Λιβαδάς, Μονή, Σκινές, Φουρνές, Τεμένια, Αγ. Νικόλαος Ηρακλείου και Λασιθίου, Καστρί Λασιθίου, Ι.Μ. Γωνιάς, Κάντανος)…
Των Δωδεκανήσων (η έκθεση του 1946 δεν περιλαμβάνει τα Δωδεκάνησα, αλλά στο βιβλίο γίνονται αναφορές για τις καταστροφές στην Μεγίστη-Καστελλόριζο, τους Λειψούς, το Κάστρο Λέρου)…
Ενώ υπάρχουν ειδικές αναφορές για τις καταστροφές στον λόφο Ζάγανι, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, τους Ρωγούς, την Γέφυρα της Παππαδιάς, την περίπτωση Ουρσίνι στην Τρίπολη, την σύγχρονη πέριπτωση τρομοκρατίας στο χωριό Πηγή από Γερμανό πρώην ναζί, την χαμερπή συμπεριφορά των καλόγερων του Αγ. Όρους, το οχυρό Ρούπελ, τα Άνω Πορόια, και τον λοχία Δημήτρη Ίτσιο, το Οχυρό της Νυμφαίας, την άγνωστη περίπτωση κοινής πλαστογραφίας χαρτονομισμάτων στην Λέσβο, την σύγχρονη περίπτωση της Σχοινούσας, την περίπτωστη της ιταλικής μεραρχίας Άκουι, την κλοπή σπόρων σπάνιων φυτών από την Γραμπούσα και την Γαύδο, την σύγχρονη περίπτωση της Κύπρου…
Το βιβλίο περιέχει και ειδικά ένθετα κεφάλαια, όπως «Κάιζερ και πάππες: Μια σχέση αγάπης και μίσους»… «Γερμανικό μουσείο θα επιστρέψει αρχαίους ελληνικούς θησαυρούς από παράνομη ανασκαφή νεολιθικού οικισμού στην Θεσσαλία, η οποία διεξήχθη επί γερμανικής Κατοχής και από Γερμανούς»… Τον λόγο του Κ. Λογοθετόπουλου «προς τον κρητικό λαό», που του ζητούσε να μείνει παθητικός!.. Την «Η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων» στο Κοντομάρι Χανίων… Το άρθρο «Η Ελλάς παραμένει αδάμαστος εν τη συμφορά της-Οι Έλληνες περισσότερον ένδοξοι εις την ήτταν των παρά εις την νίκην των. Αναμένουν καρτερικώς την απολύτρωσιν», που δημοσιεύθηκε το 1941 στην «Chicago Daily News» , από τον G. Weller, κ.ά.
Το βιβλίο περιέχει επίσης και ειδικά παραρτήματα: «Οι διαχρονικές κλοπές και λεηλασίες της Ακροπόλεως Αθηνών». «Ήπειρος και Γερμανοί…και μια άγνωστη πράξη ηρωισμού στα Γιάννενα, στην επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης, 21.2.1944». «Γερμανοί, ο μεγαλύτερος χρεωφειλέτης του 20ού αι.», «Άγαλμα του Ηρακλή ύψους 18 μ. στην Γερμανία», «Γερμανοί, οι μπαταχτσήδες της Ευρώπης. Χρωστάνε και δεν πληρώνουν, ενώ θησαυρίζουν από τις ελληνικές αρχαιότητες που έχουν στα μουσεία τους», «Απαράδεκτος γερμανικός χάρτης», «Να μη ξεχνάμε την γερμανική θηριωδία στην Ελλάδα: 1.100.000 νεκροί βοούν γι’ αυτό…», «Θα πληρώσει η Γερμανία επί τέλους;», «Από της 1ης Ιουλίου η Γερμανία θα παύση οριστικώς να πληρώνη πολεμικάς επανορθώσεις» (από ανακοίνωση του… 1932), κ.ά.
Και φυσικά στο βιβλίο περιέχεται η επίσημη έκθεση για τους Γερμανούς του υπ. Θρησκευμάτων και Εθν. Παιδείας με τίτλο «Ζημίαι των αρχαιοτήτων εκ του Πολέμου και των στρατών Κατοχής», του 1946.
Το βιβλίο κλείνει με περισσότερες από 20 σελίδες βιβλιογραφία! Συνολικά αναφέρονται στο βιβλίο περίσσότερα από 800 βιβλία για την Κατοχή! Περιλαμβάνει και κάποια ΦΕΚ που εξέδωσαν οι διορισμένες κυβερνήσεις, που σε κάνουν έξω φρενών, και ένα νομικό παράρτημα (με τίτλο «Η έννομη προστασία των πολιτιστικών αγαθών – Διεθνείς συμβάσεις και Ελληνικό Δίκαιο»), που αποδεικνύει το απαράγραπτο της κλοπής των Γερμανών και την νόμιμη δυνατότητα διεκδικήσεως αποζημιώσεως από την Ελλάδα, μαζί με σχετική νομική βιβλιογραφία…
Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στις εκδόσεις «Κάδμος» kadmos@kadmos.org

τρυφερά κεντήματα

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ Πόσες φορές ξημέρωσε στην Ελλάδα


Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Πόσες φορές ξημέρωσε στην Ελλάδα
πριν απ' τη γέννησή μου
μετά το θάνατό μου
πόσες φορές τα ροζ
κι η γριά με τα χόρτα
το Φάληρο με το τραμ ως τα νερά.
Πόσες φορές ο Μπράλος
να συγκρατείται λευκός
μες σε πρωί χειμώνα,
πέτρα αλλιώτικη απ΄τις πέτρες
ξάφνιασμα πρώτο
σαν ερχόμουν ξενιτεμένη, διψασμένη
χωρίς να' χω βρει τη γλώσσα
των δικών μου πραγμάτων!
Πόσες φορές ήταν η Ελλάδα
που ξημέρωνε
με τα λίγα, με τα μικρά
με τα ελάχιστα
την πικρή αμυγδαλιά και τ' αμάραντο
μ' ό,τι στραβά είχα μάθει
μ' ό,τι απερίσκεπτα αγαπούσα,
ανατολή
εδώ ζω και νοσταλγώ
τούτο το ίδιο τοπίο
σα να το χάνω
με κάθε βλέμμα.