Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Κέρκυρα ή Καίρκυρα - ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ


                                 ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ
Η Κέρκυρα ή Καίρκυρα είναι ένα από τα βορειότερα νησιά του Ιονίου Πελάγους. Βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας, κοντά στις Ηπειρωτικές ακτές. Οι βορειοανατολικές της ακτές πλησιάζουν αρκετά (περ. 2 χιλιόμετρα) τις ακτές των Αγίων Σαράντα της Αλβανία.
Έκταση: 591 τ. χλμ. ( 641 τ.χλμ. ολόκληρος ο νομός που περιλαμβάνει ακόμη τους Παξούς, τους Αντίπαξους και τα διαπόντια νησιά Οθωνοί, Μαθράκι και Ερεικούσσα )
Πληθυσμός Νομού: 111.975 κάτοικοι (απογραφή 2001)
Πρωτεύουσα: Κέρκυρα (28.185 κάτοικοι)
Ταχυδρομικός Κώδικας: 49100 ( Πόλη ) , 49080-49081-49082-49083-49084
Τηλεφωνικός Κωδικός: 26610 (Κεντρική Κέρκυρα), 26630 (Βόρεια Κέρκυρα), 26620 (Νότια Κέρκυρα)



Έχει σχήμα μακρόστενο, πλατύτερο στο βόρειο τμήμα της, ενώ στενεύει προς το νότο. Τα παράλιά της έχουν συνολικό μήκος 217 χιλιόμετρα και σχηματίζουν αρκετούς όρμους και ακρωτήρια. Το έδαφός της είναι κυρίως ορεινό, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα. Οι ξένοι την αποκαλούν Κορφού (αγγλ Corfu), από τις δύο κορυφές που φαίνονται, καθώς πλησιάζει ο επισκέπτης στο νησί. Υψηλότερες κορυφές είναι αυτή του Παντοκράτορας (η αρχαία Ιστώνη, 914 μ.) και το Στραβοσκιάδι (849 μ.).

Είναι από τα πλέον πυκνοκατοικημένα νησιά της Μεσογείου με πυκνότητα πληθυσμού 193 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Η πόλη της Κέρκυρας χαρακτηρίζεται από το έντονο Βενετσιάνικο στοιχείο, αλλά και από πολλές Αγγλικές και Γαλλικές επιρροές. Είναι κοσμοπολίτικη πόλη που αποπνέει μια αίσθηση αρχοντιάς, με κύρια αξιοθέατα τη μεγάλη πλατεία Σπιανάδα, που είναι η μεγαλύτερη πλατεία των Βαλκανίων, το Παλιό και το Νέο Φρούριο, το Δημαρχείο (Θέατρο Σαν Τζιάκομο), το Κανόνι, το Μον Ρεπό αλλά και τα Μουσεία Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Ιστορίας.

Ίσως το πιο φημισμένο της αξιοθέατο είναι το νησάκι μπροστά στο Κανόνι, που συνδέεται με αυτό μέσω μιας μικρής λωρίδας στεριάς, πάνω στο οποίο βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών και το ξακουστό Ποντικονήσι. Πάνω στο μικρό αυτό νησάκι βρίσκεται μια μικρή εκκλησία του Παντοκράτορα του 11ου ή 12ου αιώνα. Επίσης αξιόλογα κτίσματα είναι και τα Ανάκτορα Μιχαήλ και Γεωργίου, ένα από τα ωραιότερα ανάκτορα γεωργιανού ρυθμού που άφησε πίσω της η Αγγλοκρατία. Παραδοσιακά πιάτα της κερκυραϊκής κουζίνας είναι η «παστιτσάδα», το «σοφρίτο» και το «μπουρδέτο». Η πόλη της Κέρκυρας έχει πληθυσμό 28.185 κατοίκους (απογραφή 2001) και είναι ένα από τα πιο παλιά αστικά κέντρα της Ελλάδας. Πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος, το άφθορο σκήνωμα του οποίου φιλοξενείται στον ομώνυμο ναό, ο οποίος αποτελεί έναν από τους πιο ιδιαίτερους που υπάρχουν. Κάθε χρόνο τον επισκέπτονται χιλιάδες επισκέπτες από όλα τα μέρη της Ελλάδας αλλά και πλήθος ξένων.

Ο Δήμος Κερκυραίων είναι ο πολυπληθέστερος Δήμος της Κέρκυρας, εφόσον περιλαμβάνει όλη την πόλη της Κέρκυρας, η οποία είναι και η πρωτεύουσα του Νομού της Κέρκυρας. Έχει ενετικά αρχοντικά και τα κτίρια είναι υδροχρωματισμένα με το παραδοσιακό κερκυραϊκό χρώμα τής ώχρας. Έχει πλήθος εκκλησιών, οι σπουδαιότερες από τις οποίες είναι η Καθολική Μητρόπολη των Αγίων Ιακώβου και Χριστοφόρου, η Ανατολική Μητρόπολη της Παναγίας Σπηλιωτίσσης και η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος. Έχει ιστορικά κτίρια, όπως η Αγγλική Αρμοστεία, τα παλαιά ανάκτορα του Ταξιάρχου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου, όπου στεγάζεται το μοναδικό στην Ελλάδα Σινοϊαπωνικό Μουσείο, το Λιστόν, το μέγαρο Καποδίστρια, το μητροπολιτικό μέγαρο, το μέγαρο τής Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας, το μέγαρο της παλαιάς Ιονικής Τράπεζας, το σημερινό Δημαρχείο, το περίφημο Θέατρο Σαν Τζιάκομο, το μέγαρο τής Ιονίου Βουλής, το μέγαρο τής Ιονίου Ακαδημίας, όπου στεγάζεται η Πρυτανεία τού Ιονίου Πανεπιστημίου.

Η πόλη διαθέτει όλες τις σύγχρονες υπηρεσίες, τράπεζες, αστυνομία, στρατολογία, δημοτικές υπηρεσίες, σταθμούς τηλεοράσεως και ραδιοφώνων, διεθνές λιμάνι κι αεροδρόμιο προσιτό σε κάθε είδους αεροσκάφους. Είναι έδρα του Ιόνιου Πανεπιστήμιου, της Νομαρχίας Κέρκυρας και της Περιφέρειας Ιόνιων Νησιών.

Εκτός πόλεως μπορεί να συναντήσει κανείς εξαιρετικές τοποθεσίες. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της περιοχής ανήκει το Αχίλλειο, το παλάτι της βασίλισσας Ελισάβετ (Σίσσι), με το διάσημο γλυπτό «Αχιλλέας Θνήσκων» και τα υπέροχα έργα τέχνης, όπως τοιχογραφίες και πίνακες. Η περιοχή του Πέλεκα φημίζεται για τη θέα του ηλιοβασιλέματος που προσφέρει, ενώ στην Παλιοκαστρίτσα βρίσκεται το βυζαντινό φρούριο Αγγελόκαστρο. Παραλίες με ψιλή ξανθή άμμο συναντώνται στον Άη Γόρδη, τη Γλυφάδα, τη λίμνη Κορισσίων, τον Άγιο Γεώργιο των Πάγων, το Μαραθιά,τον Γαρδένο, την Κασσιώπη, το Σιδάρι, τη Ρόδα,την Αχαράβη, τον Αλμυρό, τη Δασιά, στην Παλαιοκαστρίτσα και σε άλλες περιοχές. Αλλά και χωριά στην ενδοχώρα της Κέρκυρας ασκούν μια γοητεία, όπως οι Σιναράδες, ο Άγιος Ματθαίος, οι Βαρυπατάδες, η Κορακιάνα, οι Γιαννάδες, οι Καρουσάδες, η Επίσκεψη,ο Χλωμός, ο Σπαρτύλας, η Λευκίμμη, πνιγμένα μέσα στο πράσινο.

 Ευρήματα ανθρώπινης παρουσίας στην Κέρκυρα βρίσκουμε από την παλαιολιθική εποχή, αλλά και από την νεολιθική εποχή έχουν βρεθεί σε διάφορες περιοχές λείψανα. Από την ομηρική εποχή κατοικούσαν οι περίφημοι Φαίακες οι οποίοι ήταν Φοινικικής καταγωγής. 
Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι που εγκαταστάθηκαν είναι από την Ερέτρια της Εύβοιας. Στο νησί ήδη κατοικούσαν Ιλλύριοι. Κατόπιν εγκαταστάθηκαν Κορίνθιοι με αρχηγό τον Χερσικράτη το 734 π.Χ. Μαζί με τη μητρόπολη της Κορίνθου ίδρυσε την Επίδαμνο, το σημερινό Δυρράχιο. Η Κέρκυρα, ούσα αποικία της Κορίνθου, θέλησε να ανεξαρτητοποιηθεί. Αυτό ήταν ευκαιρία για την Αθήνα να εμπλακεί, παίρνοντας το μέρος της Κέρκυρας. Αυτό ήταν μια από τις αιτίες του ξεσπάσματος του Πελοποννησιακού Πολέμου Για μεγάλο χρονικό διάστημα έμεινε στην Κέρκυρα και ο Μέγας Αλέξανδρος στα νεανικά του χρόνια. Το νησί πολύ γρήγορα πέρασε στην κυριαρχία των Ρωμαίων κατά τη σταδιακή εξάπλωσή τους προς ανατολάς. Πλήθος βαρβάρων πέρασαν και λεηλάτησαν το νησί κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου λόγω του ότι ήταν προγεφύρωμα για τις απέναντι ηπειρωτικές ακτές και ήλεγχε την είσοδο της Αδριατικής. Βάνδαλοι, Οστρογότθοι, Μουσουλμάνοι από τις ακτές της νότιας Ιταλίας που ρήμαζαν στην κυριολεξία τις περιοχές αυτές πλήγωσαν την ειρηνική πορεία του νησιού στο χρόνο. Κατόπιν ακολούθησαν Νορμανδοί σκληροί βορειοευρωπαίοι που την εποχή εκείνη είχαν κατακτήσει τη νότια Ιταλία και Σικελία. Ο αρχηγός τους Γυισκάρδος κατέκτησε την Κέρκυρα. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους και τη διανομή των Βυζαντινών εδαφών από τους κατακτητές η Κέρκυρα περιήλθε στους Βενετούς, με διαστήματα επανάκτησής της από τους Έλληνες, αλλά και πάλι κατακτήθηκε από τους Ανδεγαύους το 1267. Επανήλθαν οι Βενετοί το 1386 και αρχίζει για την Κέρκυρα μια μακραίωνη περίοδος ενετοκρατίας που έδωσε το χρώμα και τον αέρα που ως σήμερα μπορούμε να διαπιστώσουμε. Αυτή την περίοδο το νησί γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και οικονομική ευημερία, η πόλη της Κέρκυρας βρισκόταν μέσα στο φρούριο, αλλά έξω είχε απλωθεί μια νέα πόλη ατείχιστη όμως, με αποτέλεσμα να είναι εκτεθειμένη σε κάθε είδους επιδρομές αλλοφύλων. Και για να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια αποτελεσματικά, δημιουργήθηκε μια τεράστια έκταση μπροστά από το φρούριο η σημερινή πλατεία σπιανάδα. Το 1431 για πρώτη φορά εμφανίστηκαν Τούρκοι στο νησί και προσπάθησαν μάταια να το καταλάβουν.
Το φρούριο του Αγγελόκαστρου στην Κέρκυρα. Οι Βυζαντινές επάλξεις του Αγγελόκαστρου αντιστάθηκαν επιτυχώς στην Τουρκική πολιορκία του 1571

Το 1537 Τούρκοι υπό τον τρομερό αρχηγό του στόλου Βαρβαρόσσα κατέστρεψαν την πόλη εκτός των τειχών και ρήμαξαν την κερκυραϊκή ύπαιθρο παίρνοντας 20.000 αιχμαλώτους. Το 1571 επανέρχονται οι Τούρκοι και πολιορκούν με μανία την πόλη χωρίς τελικά αποτέλεσμα, αλλά κατέστρεψαν το νησί από άκρον εις άκρου. Ύστερα από αυτά τα γεγονότα η Βενετία τειχίζει τη νέα πόλη με το λεγόμενο νέο φρούριο, προσπαθώντας να προστατέψει το νησί από τις επιδρομές των Τούρκων.

Το 1716 οι Τούρκοι επανήλθαν με πολυπληθή στρατό να καταλάβουν το νησί, αλλά με την πολύ καλή άμυνα και με την εποπτεία του στρατάρχη Σούλεμπουργκ και αυτή η πολιορκία δεν έφερε για τους Τούρκους τα ποθητά αποτελέσματα. Η Βενετία, παρότι άφησε ανεξίτηλα τη σφραγίδα της στην Κέρκυρα, δεν κατάφερε να την προστατέψει επαρκώς, γιατί έζησε μεγάλες σφαγές και καταστροφές από τις επιδρομές των Τούρκων.
Ειδυλλιακή άποψη του λιμανιού περί τα τέλη του 190υ αιώνα. Περιοδικό Εστία του 1894.

Το 1797 ως το 1799 η Κέρκυρα πέρασε στα χέρια των Γάλλων. Κατόπιν πέρασε σε μια ιδιότυπη Ρωσοτουρκική κατοχή,κάτω από τη διοίκηση των Ρώσων. Μετά από πολλές συζητήσεις μεταξύ των Τούρκων και Ρώσων αποφάσισαν να ιδρυθεί η Επτάνησος Πολιτεία.

Το 1807 ως και το 1814 επέστρεψαν οι Γάλλοι του Ναπολέοντα στην Κέρκυρα και κατά την διάρκεια της παρουσίας τους έδωσαν χρώμα και μια αίσθηση γαλλική στη πόλη. Με την κατάρρευση των αυτοκρατορικών Γάλλων του Ναπολέοντα, αγγλικός στρατός καταλαμβάνει την Κέρκυρα το 1815 και παρέμειναν εκεί ως το 1864, οπότε το νησί ενσωματώθηκε στην Ελλάδα μαζί με τα άλλα Επτάνησα.

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΕΣΑ ΣΑΣ

πηγή :  http://www.facebook.com/photo.php?fbid=384482714939889&set=p.384482714939889&type=1&theater

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΕΣΑ ΣΑΣ

Καθίστε ή ξαπλώστε αναπαυτικά με τα μάτια κλειστά. Κατευνάστε τον εσωτερικό σας διάλογο, παρατηρώντας την αναπνοή σας.

Μετά από λίγα λεπτά στρέψτε την προσοχή στην καρδιά σας. Οραματιστείτε την ως μια παλλόμενη σφαίρα φωτός. Μέσα σε αυτή τη σφαίρα οραματιστείτε δύο ή τρία θεϊκά όντα ή αρχετυπικές ενέργειες. Μπορεί να είναι άγγελοι, Θεοί ή Θεές. Τώρα οραματιστείτε το σώμα σας ως ένα σώμα φωτός. Φανταστείτε αυτό το σώμα με την παλλόμενη σφαίρα των θεϊκών όντων να διαστέλλεται αργά και να γεμίζει ολόκληρο το δωμάτιο μέσα στο οποίο βρίσκεστε. Φανταστείτε ότι το σώμα σας συνεχίζει να διαστέλλεται εκτός των ορίων του δωματίου, έτσι ώστε να μη βρίσκεστε πια εσείς μέσα στο δωμάτιο, αλλά το δωμάτιο μέσα σε εσάς. Συνεχίστε αυτή τη διαδικασία μέχρι ολόκληρη η πόλη όπου κατοικείται, να υφίσταται μέσα στην ύπαρξη σας – τα κτίρια, οι άνθρωποι, τα αυτοκίνητα και η εξοχή.

Συνεχίστε να διευρύνετε την αίσθηση του εαυτού σας, ώστε να συμπεριλάβει το νομό σας, τη χώρα σας και τελικά ολόκληρο τον πλανήτη. Τώρα συνειδητοποιήστε πως ολόκληρος ο κόσμος υφίσταται μέσα σας – όλοι οι άνθρωποι, όλα τα πλάσματα, τα δέντρα και τα δάση, τα ποτάμια και τα βουνά, η βροχή και η λιακάδα, το χώμα και το νερό – όλα αυτά είναι διαφορετικά συστατικά της ύπαρξης σας, ακριβώς όπως τα διάφορα όργανα του σώματος σας.


Τώρα πείτε στον εαυτό σας : «Δεν βρίσκομαι εγώ μέσα στον κόσμο, αλλά ο κόσμος βρίσκεται μέσα μου». Ζητήστε από τα θεϊκά όντα που ακόμα χορεύουν μέσα στην παλλόμενη σφαίρα της καρδιάς σας να αποκαταστήσουν οποιαδήποτε ανισορροπία στον κόσμο σας. Ζητήστε τους να εκπληρώσουν οποιαδήποτε επιθυμία σας και να προσφέρουν αρμονία, ομορφιά, θεραπεία και χαρά στα διαφορετικά τμήματα του συμπαντικού εαυτού σας. Συνεχίστε να διευρύνεται την αίσθηση του εαυτού σας ώστε να συμπεριλάβει πλανήτες και δορυφόρους, άστρα και γαλαξίες.


Τώρα πείτε στον εαυτό σας : «Δεν βρίσκομαι εγώ μέσα στο σύμπαν, αλλά το σύμπαν βρίσκεται μέσα μου». Αρχίστε τώρα να περιορίζεται το μέγεθος του συμπαντικού εαυτού σας μέχρις ότου ανακτήσετε την αίσθηση του φυσικού σας σώματος. Φανταστείτε τα δισεκατομμύρια των κυττάρων του – όλα συμμετέχουν σε έναν χορό, το κάθε κύτταρο ένα ολόκληρο σύμπαν από μόνο του. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας πως η αληθινή ύπαρξη σας κατοικεί σε όλα αυτά τα επίπεδα της δημιουργίας, από τον μικρόκοσμο ως τον μακρόκοσμο, από το άτομο μέχρι το σύμπαν, από το φυσικό μέχρι το συμπαντικό σώμα σας. Θυμίστε του πως σε καθένα από αυτά τα επίπεδα της ύπαρξης σας έχετε στη διάθεση σας τις θεϊκές ενέργειες που ενορχηστρώνουν τον συμπαντικό χορό για να διαμορφώσουν την αρμονική αλληλεπίδραση των στοιχείων και των δυνάμεων που μπορούν να εκπληρώσουν οποιαδήποτε επιθυμία σας. Εκφράστε την ευγνωμοσύνη σας σε αυτές τις αρχετυπικές ενέργειες.


Τώρα απλώς παραμείνετε καθισμένοι ή ξαπλωμένοι, νιώθοντας όλες τις αισθήσεις στο σώμα σας. Ίσως νιώσετε μυρμήγκιασμα ή έξαψη. Μετά από δύο ή τρία λεπτά, ανοίξτε τα μάτια. Η άσκηση ολοκληρώθηκε.
 

                                                                                                                              DEEPAK CHOPRA
σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Καραμελωμένα ροδάκινα με μέλι, θυμάρι και γιαούρτι

Καραμελωμένα ροδάκινα με μέλι, θυμάρι και γιαούρτι
Bαθμολογία:
       
6 ψήφοι
Προστέθηκε από , 02.09.10

Περιγραφή


Καραμελωμένα ροδάκινα με μέλι, θυμάρι και γιαούρτι

Τι χρειαζόμαστε:

  • 2 ροδάκινα
  • 2 κ.σ. ζάχαρη (κατά προτίμηση σκούρα)
  • 1 κ.σ. μέλι
  • λίγο βούτυρο (σαν ένα μικρό καρύδι)
  • θυμάρι
  • στραγγιστό γιαούρτι
Στα γρήγορα
Κατηγορία
Εποχιακά
Διατροφή







Σερβίρει
3 - 4 άτομα

Πως το κάνουμε:


Διαβάστε περισότερο: Καραμελωμένα ροδάκινα με μέλι, θυμάρι και γιαούρτι http://www.sintagespareas.gr/sintages/karamelomena-rodakina-me-meli-thimari-kai-giaourti.html#ixzz21koIvU88

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Λονδίνο 2012, κρίκοι

Λονδίνο 2012, κρίκοι στο νέο Doodle της Google

Λονδίνο 2012, κρίκοι στο νέο Doodle της Google

Οι κρίκοι, άλλο ένα κλασικό αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων κοσμεί την πρώτη σελίδα της δημοφιλούς μηχανής αναζήτησης, αποτελεί το νέο doodle της Google.

Οι κρίκοι είναι δύο δαχτυλίδια διαμέτρου 18 εκατοστών, που κρέμονται από δύο συρματόσχοινα σε ύψος 2,5μ. από το έδαφος.
Ο αθλητής ισορροπεί με τα χέρια του στους κρίκους και εκτελεί αιωρήσεις, στηρίξεις και ακινητοποιήσεις με τρόπο ώστε να μην ταλαντεύονται τα συρματόσχοινα.

Στην ενόργανη γυμναστική οι άνδρες διαγωνίζονται ξεχωριστά από τις γυναίκες. Αρχικά, γίνεται ο προκριματικός αγώνας με στόχο την πρόκριση στους τελικούς ομάδων, σύνθετου ατομικού και οργάνων. Στον τελικό ομάδων συμμετέχουν οι οκτώ καλύτερες ομάδες του προκριματικού, στο σύνθετο ατομικό παίρνουν μέρος οι εικοσιτέσσερις καλύτεροι αθλητές και αθλήτριες, ενώ στον τελικό οργάνων συμμετέχουν οι οκτώ καλύτεροι αθλητές στα διάφορα όργανα μεμονωμένα.
 
Η γυμναστική περιλαμβάνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα και αποτελεί ένα από τα βασικά ολυμπιακά αθλήματα. Το 1928 στην Ολυμπιάδα του Άμστερνταμ προστέθηκαν και τα γυναικεία αγωνίσματα γυμναστικής.

Ως το 1980 στις Ολυμπιάδες γινόταν μόνο η ενόργανη γυμναστική. Από το 1984 στο Λος Άντζελες προστέθηκε και η ρυθμική γυμναστική που είναι καθαρά γυναικείο άθλημα. Το 2000 στο Σίδνεϊ μπήκε το τραμπολίνο.
Αγώνες ενόργανης γυμναστικής υπήρχαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.
 
Το ολυμπιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ ανδρικά αγωνίσματα ενόργανης: έξι ατομικά αγωνίσματα οργάνων, το ατομικό σύνθετο και το ομαδικό σύνθετο. Σε παλιότερες ολυμπιάδες διεξήχθησαν και άλλα αγωνίσματα γυμναστικής.
 
Ασκήσεις εδάφους
Πλάγιος ίππος
Κρίκοι
Άλμα
Δίζυγο
Μονόζυγο

Η Γυμναστική υπήρξε πολύ σπουδαίο τμήμα του εκπαιδευτικού συστήματος στην αρχαία Ελλάδα.
Η ετυμολογία παραπέμπει στην ελληνική λέξη "γυμνός", κάτι που υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι Έλληνες εκτελούσαν τις ασκήσεις τους γυμνοί.
Πριν από 2.500 χρόνια, το «Γυμνάσιον» ήταν το επίκεντρο της αθλητικής και πολιτιστικής δραστηριότητας, καθώς οι νέοι συγκεντρώνονταν εκεί, όχι μόνο για να γυμναστούν, αλλά να ασχοληθούν παράλληλα με την τέχνη και τη φιλοσοφία, δίνοντας έτσι ουσιαστική σημασία στη φράση «νους υγιής εν σώματι υγιή».

Με τη σύγχρονη μορφή, η «Καλλιτεχνική Γυμναστική» από το αγγλικό «Artistic Gymnastics», εμφανίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα, για να διαχωριστούν οι ασκήσεις του σώματος από τις στρατιωτικές ασκήσεις.

Στη συνέχεια επηρεάστηκε από τη σουηδική σχολή ασκήσεων (η σουηδική γυμναστική είχε ως στόχο τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης του κοινού στα σχολεία και τον στρατό, αλλά λειτούργησε και ως ιατρική θεραπευτική διαδικασία), όμως τη μορφή του το άθλημα άρχισε να την παίρνει τον 19ο αιώνα, κυρίως από τους Γερμανούς γυμναστές, που έδωσαν ενόργανο χαρακτήρα και ειδικότερα από τον Φρίντριχ Λούντβιχ Γιαν, που εισήγαγε όργανα όπως το μονόζυγο και το δίζυγο.

Το 1881 ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Γυμναστικής (FEG), η οποία το 1921 μετεξελίχθηκε σε Διεθνή Ομοσπονδία (Federation Internationale de Gymnastique), καθώς εισήλθαν και μη ευρωπαϊκές χώρες.
Στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων η Γυμναστική μπήκε από την πρώτη στιγμή, αλλά περιλάβανε και αγωνίσματα που στη συνέχεια εξαφανίστηκαν, όπως η αναρρίχηση επί κάλω.
 
Τα επόμενα χρόνια η Ενόργανη Γυμναστική εξελίχθηκε σ΄ένα από τα πιο διμοφιλή αθλήματα του Ολυμπιακού προγράμματος, μαζί με τον στίβο και την κολύμβηση.
 
Οι γυναίκες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1928 ως ομαδικό και από το 1952 ως ατομικό.
Το πρώτο Παγκόσμιο πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1906 με τη συμμετοχή μόνο των ανδρών και από το 1934 με τη συμμετοχή και των γυναικών.

Τα αγωνίσματα Η Ενόργανη Γυμναστική περιλαμβάνει το σύνθετο ομαδικό, το σύνθετο ατομικό και τους τελικούς των οργάνων.
Οι άνδρες αγωνίζονται σε έξι όργανα και οι γυναίκες σε τέσσερα.
Ο τρόπος αξιολόγησης είναι η βαθμολογία από κριτές.
Τα ανδρικά αγωνίσματα είναι το μονόζυγο, το δίζυγο, ο πλάγιος ίππος, οι κρίκοι, το άλμα και οι ασκήσεις εδάφους.
Τα γυναικεία αγωνίσματα είναι οι ασύμμετροι ζυγοί, η δοκός ισορροπίας, το άλμα και οι ασκήσεις εδάφους.

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω
-

ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ...



                                  ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ...

Προφήτες και μελλοντολόγοι υπήρχαν από την αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού. Όπως θα ανακαλύψετε στις 50 ιστορίες αυτού του βιβλίου, κάποιοι από αυτούς επικαλέστηκαν θεϊκή έμπνευση, ορισμένοι έκαναν επιστημονικές προβλέψεις, άλλοι βασίστηκαν σε οικονομικά μοντέλα, και κάποιοι απλώς χρησιμοποίησαν τη γόνιμη φαντασία τους. Όλοι τους, όμως, είχαν ένα κοινό γνώρισμα: τη σχεδόν υπερφυσική ικανότητα να πέσουν εντελώς έξω στις προβλέψεις τους! Σε αυτό το εξ ολοκλήρου έγχρωμο και πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο, οι φωτογραφίες και οι χάρτες ζωντανεύουν τα κεφάλαια και επιτρέπουν στον αναγνώστη να γνωρίσει τους ανθρώπους που ευθύνονται για μερικές από τις χειρότερες προβλέψεις της ανθρώπινης ιστορίας σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής -θρησκεία, πολιτική, επιστήμη, οικονομία, πολιτισμός, πόλεμος. Τα κεφάλαια του βιβλίου είναι οργανωμένα χρονολογικά, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, και περιλαμβάνουν θέματα όπως: - Η "πρώτη" Δευτέρα Παρουσία: Μία από τις πάμπολλες προφητείες για την επιστροφή του Χριστού και το τέλος του κόσμου. - Νοστράδαμος: Ο λογοκλόπος προφήτης: Οι υποτιθέμενες προφητείες του διάσημου γιατρού, φαρμακοποιού, μετεωρολόγου, πνευματιστή και αστρολόγου -που, όμως, δεν ήταν δικές του! - Οι επιταγές της Ιστορίας: Καρλ Μαρξ: Η πρόβλεψη για την πτώση του καπιταλισμού και τον θρίαμβο του κομμουνισμού που επαληθεύτηκε… αντιστρόφως. - Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και η διάσπαση του ατόμου: Η πρόβλεψη του Αϊνστάιν ότι "η αξιοποίηση της ενέργειας του ατόμου για ειρηνικούς και πολεμικούς σκοπούς δεν είναι εφικτή". - Οι Μπιτλς δεν έχουν κανένα μέλλον: Η περίφημη πρόγνωση του Ντικ Ρόου, μουσικού παραγωγού της μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας Decca Records για το μέλλον της παρέας του Λένον και του Μακάρτνεϊ. - Οι άχρηστοι προσωπικοί υπολογιστές: Η εκτίμηση του Κένεθ Όλσεν, Προέδρου της Digital Equipment Corporation, ότι οι προσωπικοί υπολογιστές (PC) δεν πρόκειται ποτέ να έχουν εμπορική επιτυχία. - Πέρα από το ουράνιο τόξο: Γκόρντον Μπράουν: Η δήλωση του πρώην Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν το 2007, σύμφωνα με την οποία οι κύκλοι ανάπτυξης και ύφεσης της οικονομίας ήταν πλέον παρελθόν.

http://www.bigbook.gr/index.php?lang_id=1&mode=singleBook&book_id=205552#.UBZIyKCv_p0


σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Ὁ ἐφευρέτης τῆς ἀσπιρίνης

πηγή : http://filonoi.gr/m-efevretis-tis-aspirinis/

Ὁ ἐφευρέτης τῆς ἀσπιρίνης


Τό ἔχω ξαναπεῖ καί ξαναγράψει καί ἀπό τοῦτο ἐδῶ τό «βῆμα», πολλές φορές. Ὅποια «πέτρα» νά σηκώσῃς, ὅσο, ὅπου κι ἄν ψάξῃς, μένεις ἔκθαμβος ἀπό τό μεγαλεῖο καί τήν γνῶσι τοῦ γίγαντα Ἑλληνισμοῦ.
Εἰδικότερα, σήμερα, θά ἀναφερθῶ στόν Ἱπποκράτη (460 – 377 π.χ.). Τόν δέκατο ὄγδοο ἀπόγονο τοῦ θεοποιημένου Ἀσκληπιοῦ.
Ὅσο θά ὑπάρχῃ ἡ ἀνθρωπότης, δέν θά πάψῃ ποτέ νά μνημονεύῃ τό ὄνομα τοῦ τρισολβίου αὐτοῦ ἀνθρώπου, διότι εἶχε σπλάχνα συμπόνοιας καί τό ἀπέδειξε, μέ τό νά γίνῃ ὁ πατέρας τῆς ἰαματικῆς ἐρεύνης πού σήμερα ὀνομάζουμε ἰατρική!
Αὐτός λοιπόν, ὁ ἐντελῶς κανονικός ἄνθρωπος, μεταξύ πολλῶν ἄλλων ἰαματικῶν δώρων πού ἔκανε στήν ἀνθρωπότητα εἶναι καί ὁ ἐφευρέτης τῆς εὐεργετικῆς ἀσπιρίνης.
Ἕνα φάρμακο πού ἀκόμα καί στίς μέρες μας, πολλές φορές εἶναι ἀναντικατάστατο καί σώζει ζωές.
Ὁ Γαληνός (129 – 201 μ.χ.) ἔλεγε γιά τόν Ἱπποκράτη «πάλιν ὥσπερ ἀπό θεοῦ φωνῆς τῆς Ἱπποκράτους ἀρξάμεθα λέξεως». Ὁ Γαληνός μᾶς ἄφησε θυσαυρούς γνώσεων καί φαρμάκων. Στά σχόλιά του «περί ἰτέας», ἀποδίδει τήν εὕρεσιν τοῦ φαρμάκου στόν Ἱπποκράτη καί παραθέτοντας λεπτομέρειες παρασκευῆς, συμπληρώνει: φάρμακον εἰς πολλά χρήσιμον, οὐδέν γάρ ἐστί χρησιμότερον». (Γαληνός: ΠΕΡΙ ΚΡΑΣΕΩΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ – ΠΕΡΙ ΙΤΕΑΣ).
Τό βασικό συστατικό τῆς ἀσπιρίνης, τό ἀκετυλο – σαλικυλικό ὀξύ, ὑποδηλώνει σαφῶς τήν καταγωγή της, ἀφοῦ salix λέγεται λατινικά ἡ ιτιά!

(Στοιχεῖα γιά τό ἄρθρο πῆρα ἀπό τό «Θἐατρο τῆς Σωτηρίας» τοῦ Μιχάλη Καλόπουλου)

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Κερασόπιτα

Κερασόπιτα
Bαθμολογία:
       
24 ψήφοι
Προστέθηκε από , 24.05.09

Περιγραφή

Καιρό ψάχνω συνταγή κερασόπιτας, να μοιάζει με αυτή του ζαχαροπλαστείου. Τώρα που βγήκαν τα φρέσκα κεράσια, καιρός να τη φτιάξουμε ξανά και ξανά πανεύκολα!
Κερασόπιτα

Τι χρειαζόμαστε:

  • 450 γρ. κεράσια φρέσκα
  • 200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 φακελάκι baking powder
  • ελάχιστο αλάτι
  • 2 αυγά
  • 150 γρ. ζάχαρη
  • 1/2 φλυτζάνι βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
  • 80 ml γάλα
  • βανίλια και ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού
Στα γρήγορα
Κατηγορία
Εποχιακά
Μέθοδος
Διατροφή
Δυσκολία
Περιέχει





                                                 Σερβίρει
8 - 10 άτομα

 

Πως το κάνουμε:

Διαβάστε περισότερο: Κερασόπιτα http://www.sintagespareas.gr/sintages/kerasopita.html#ixzz21kZ9E8lq
σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Ἡ Ὑπερτροφὴ κάππαρη

πηγή : http://filonoi.gr/ypertrofh-kaparh/

Ἡ Ὑπερτροφὴ κάππαρη

 

Πολλὲς φορὲς μὲ ἐρωτοῦν γιατὶ εἶμαι κατὰ τῶν ἐμβολίων. 
Δέν φοβᾶμαι τίς σοβαρές ἀσθένειες; Δέν φοβᾶμαι τίς ἐπιδημίες;
Δέν φοβᾶμαι τήν μεγαλυτέρα εὐαισθησία ἑνός παιδιοῦ ἤ ἀκόμη κι ἐνός βρέφους, στήν ἔκθεσιν του σέ ἰούς καί μικρόβια;
Σαφῶς καὶ φοβᾶμαι. Κι ὅλα αὐτὰ εἶναι ὑπαρκτα.
Ἀλλὰ ἐὰν ἡ Φύσις δημιούργησε μίαν ἀσθένεια, τότε αὐτομάτως δημιούργησε καὶ τὸ φάρμακό της.
Κι ὅλα αὐτὰ τὰ φάρμακα εἶναι ἐκεῖ ἔξω. Τὸ μόνον που χρειάζεται νὰ κάνουμε εἶναι νὰ τὰ ἀναζητήσουμε ἤ νὰ τὰ καλλιεργήσουμε.
Κάτι τελευταῖο, πρὶν σᾶς ἀφήσω μὲ τὴν κάππαρη.
Τὰ μόνα ποὺ δὲν δημιούργησε ἡ Φύσις εἶναι τὰ ὅπλα μαζικῆς θανατώσεως πληθυσμῶν.
Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ξέρει νὰ κάνει καλά, ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεως κόσμου, εἶναι νὰ δημιουργῇ πάντα ἀντίδοτον σὲ κάθε δηλητήριον. Ἔτσι καὶ τώρα, εἶναι δεδομένον πὼς θὰ πράξῃ τὰ ὅμοια.
Φιλονόη.

Κάππαρη η καλοκαιρινή υπέρτροφή-φάρμακο

  
Πώς σώζουν τα λαχανικά-Η έλλειψη οξυγόνου βλάπτει το… συκώτι!
Σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου σωρεύεται λίπος στα ζωτικά μας όργανα, προσοχή σε υπνική άπνοια και διάφραγμα!
Όπως αναφέρεται σε άρθρο της το οποίο δημοσιεύθηκε το 2010 στην επιστημονική επιθεώρηση «Biochemical and Biophysical Research Communications» (τεύχος 398, σελίδες 74-78), υπάρχει μια φυτική ουσία που αναστέλλει την ενεργότητα του HIF-1 σε κύτταρα ηπατοκαρκινώματος. Αποτέλεσμα της αναστολής ήταν τα καρκινικά κύτταρα να μην μπορούν να επιβιώσουν σε συνθήκες υποξίας.
 Η ουσία αυτή ονομάζεται καμπφερόλη (kaempferol) και εντοπίζεται σε λαχανικά όπως η κάππαρη, το μπρόκολο, το πράσο και το σπανάκι.
 

Έχοντας διαπιστώσει την υπό όρους αντικαρκινική δράση της καμπφερόλης, οι έλληνες ερευνητές δοκίμασαν να τη χρησιμοποιήσουν και στην περίπτωση της έκτοπης συσσώρευσης λίπους.
Διαπίστωσαν ότι η δράση της στην αναστολή του HIF-1 είχε όντως το αναμενόμενο αποτέλεσμα, κάτι που αυξάνει τις ελπίδες τους για την ανάπτυξη φαρμακευτικής αγωγής για το λιπώδες ήπαρ:
«Η παρεμπόδιση της κυτταρικής “παχυσαρκίας” μέσω της χορήγησης ενός φυσικού φλαβονοειδούς μάς δίνει ελπίδες ότι τα αποτελέσματά μας θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων κατά των παθολογικών επιπτώσεων της παχυσαρκίας ή άλλων διαταραχών που προκαλούν μειωμένη οξυγόνωση» σημειώνει ο έλληνας ερευνητής.
Το γονίδιο HIF1 δημιουργεί υποξία δηλαδή έλλειψη οξυγόνου χαρακτηριστικό όλων των καρκίνων. Η κάπαρη δίνει το περισσότερο οξυγόνο στον οργανισμό.
Κάππαρη-Capparis spinosa


Άλλοι την αποκαλούν «κυνόσβατο», άλλοι «καπρία», άλλοι «μήλο του κόρακα», άλλοι «φιδόσκορδο», άλλοι «φιδοστάφυλο», άλλοι «θαλλία», άλλοι «πετραία», άλλοι «ολόφυτο», άλλοι «ιωνίτη», άλλοι «αείχλωρο», άλλοι «ιππομανές» και άλλοι «τριχομανές».

Περιγραφή
Είναι αγκαθωτός θάμνος, ο οποίος είναι στρωμένος κυκλικά στη γη, με αγκάθια αγκιστρωτά σαν τη βάτο, φύλλα στρογγυλά, όμοια με της κυδωνιάς, και καρπό σαν της ελιάς, ο οποίος όταν ανοίξει, βγάζει ένα λευκό άνθος, που όταν πέσει, αποκαλύπτεται κάτι μακρουλό σαν βελανίδι. Αυτό, αν ανοίξει, έχει κουκούτσια μικρά σαν του ροδιού και κόκκινα.
Έχει ξυλώδεις ρίζες, μεγάλες και πάρα πολλές. Φυτρώνει ως επί το πλείστον στις πετρώδεις και άγονες περιοχές, νησιά και οικόπεδα. Ο καρπός και ο βλαστός τρώγονται παστωμένοι.

Δράσεις-χρήσεις
Ταράζει την κοιλιά, ενοχλεί το στομάχι και προκαλεί δίψα, ενώ αν φαγωθεί βραστή, είναι πιο καλή για το στομάχι από την ωμή.
Ο καρπός της, όταν πίνεται σε ποσότητα δύο δραχμών μαζί με κρασί για τριάντα μέρες, λιώνει τις σκληρύνσεις της σπλήνας.
 

Προκαλεί την ούρηση και ματωμένα κόπρανα, ενώ όταν πίνεται, βοηθά την ισχιαλγία, την παράλυση, τις ρήξεις νευρικών και μυϊκών ινών, προκαλεί την έμμηνο ρύση και αποβάλλει το φλέγμα.
Ο καρπός, αν βραστεί με ξίδι και γίνουν πλύσεις του στόματος, σταματά τον πόνο του δοντιού.
Ο φλοιός της ρίζας ξερός ενδείκνυται σε όσα προαναφέραμε και καθαρίζει κάθε χρόνιο, ακάθαρτο και σκληρυμένο έλκος.

Γίνεται κατάπλασμα μαζί με έμπλαστρο από αλεύρι ωμού κριθαριού στις παθήσεις της σπλήνας, ενώ αν δαγκώνεται με το πονεμένο δόντι το βοηθά, και λιωμένη μαζί με ξίδι καθαρίζει τους λευκούς αλφούς.
Τα φύλλα και η ρίζα λιωμένα διαλύουν τα σκληρώματα και τα οιδήματα των αδένων του λαιμού, ενώ ο χυμός τους, αν ενσταλαχτεί στα αυτιά, σκοτώνει τα σκουλήκια μέσα σε αυτά.

Πηγή: Διοσκουρίδης-Περί απλών φαρμάκων
 
Πηγή: Βοτανική πρακτική προσαρμοσμένη εις την ιατρική καιοικονομία-Διονύσιος Πύρρος/ Τόμος Α’ (Φτιάχνω μόνος μου)

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Ο "ελέφτερος άνθρωπος" στο «Εντευκτήριο»

πηγή : http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=103&artid=145458 

Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

«Φασίστες και μπολσεβίκοι να με διαγράψουν απ' τα τεφτέρια»

Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Ανέκδοτες επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη, που αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες πτυχές της προσωπικότητας και της σκέψης του μεγάλου λογοτέχνη, δημοσιεύονται στο νέο τεύχος του περιοδικού «Εντευκτήριο»

«Η ακορεστη τραγική, όχι περιέργεια, μα επαφή με τη ζωή και με τα μεγάλα προβλήματα του καιρού μας είναι το κέντρο του εσωτερικού μου στρόβιλου. Κ' επειδή είμαι "ελέφτερος άνθρωπος" μπορώ και διακρίνω πως κ' οι πιο παράταιρες σήμερα προσπάθειες, από τον μπολσεβικισμό ίσαμε το φασισμό, συνεργάζουνται χωρίς να το ξέρουν και να το θέλουν. Γι' αφτό ό,τι κι αν γράψω δεν μπορεί ν' αρέσει σε καμιά παράταξη. Παρακαλώ και τους φασίστες και τους μπολσεβίκους να με διαγράψουν από τα τεφτέρια τους. Είναι ολότελα αντίθετο στη φύση μου ν' ανήκω σε συμορία ή σε κοπάδι. Ή σε hommes d' action» γράφει από την Αίγινα, στις 18.6.1933, ο Νίκος Καζαντζάκης προς τον νεαρό φίλο του, νομικό και λόγιο, Νικόλαο Πάτρα, σε μία από τις πέντε επιστολές του της περιόδου 1931-1933, που δημοσιεύονται στο «Εντευκτήριο», παρουσιασμένες από τον Χρήστο Καββαδά.


Κι ακόμη, η πλούσια ύλη του τεύχους περιλαμβάνει: Πεζά των Δημήτρη Νόλλα, Θανάση Θ. Νιάρχου, Πάμπλο Γκουτιέρεθ, θεατρικοί μονόλογοι του Χρήστου Μπήτσικα, ποίηση των Γιώργου Βέλτσου, Μιχάλη Γκανά, Γιάννη Κοντού, Νατάσας Χατζιδάκι, Νάκη Σκορδίλη, Μεχμέτ Αλί Οτσομπανλάρ, Θοδωρή Ρακόπουλου, Ρέζα Σιρμάζ, άρθρα της Κατερίνας Κωστίου και του Αρη Στυλιανού για τον Δ. Ν. Μαρωνίτη.

Επίσης, μικρό αφιέρωμα στον ποιητή, κριτικό και βιβλιογράφο Δημήτρη Δασκαλόπουλο. Γράφουν οι Χ. Λ. Καράογλου, Νάσος Βαγενάς, Γιώργος Γεωργούσης και Νικήτας Παρίσης, ενώ ο τιμώμενος προδημοσιεύει σελίδες από ανέκδοτο αυτοβιογραφικό χρονικό, με αναφορές στις σχέσεις του με τον Στρατή Τσίρκα, τον Γ. Π. Σαββίδη, τον Ζήσιμο Λορεντζάτο, τον Δ. Ν. Μαρωνίτη και τον Οδυσσέα Ελύτη.

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω
 

Η Πνευματική Αναζήτηση

πηγή : http://gerasimos-politis.blogspot.com/2011/12/blog-post_03.html#.UBGQHJE7c7o

Η Πνευματική Αναζήτηση

Γεράσιμος Πολίτης 2011-12-03T22:46:00+02:00

Η Πνευματική Αναζήτηση - Αυτογνωσία - Αλήθεια
Κάτω απ’ όλες τις επιθυμίες μας βρίσκεται η αληθινή επιθυμία: η αναζήτηση της αλήθειας. Η πραγμάτωσή της μπορεί να είναι αληθινά απελευθερωτική γιατί καθιστά όλες τις άλλες επιθυμίες ανάξιες λόγου. Η απόκτηση οποιουδήποτε άλλου πράγματος γίνεται εντελώς ασήμαντη μπροστά στην ανάγκη για την ανακάλυψη της αλήθειας. Ακόμη και η παρούσα προσωπική κατάσταση – ευχάριστη ή δυσάρεστη – έχει δευτερεύουσα σημασία μπροστά στην αλήθεια. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η Ουσία. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η επιστροφή στον Εαυτό.

Όμως, ακόμη κι αυτή η ποιοτική αναζήτηση δεν αποτελεί και δεν δημιουργεί μια κατάσταση γαλήνης και ησυχίας μέσα μας. Η αναζήτηση της αλήθειας μπορεί να γίνει μια φωτιά που κατακαίει όλες τις άλλες επιθυμίες, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για την ίδια πλάνη καλυμμένη κάτω από την ένδυση της πνευματικότητας. Η αναζήτηση της Ουσίας βασίζεται στην πλάνη της χωριστικότητας, στην πεποίθηση ότι δεν είμαστε ήδη η Ουσία. Και αυτό κάνει την αναζήτηση να μην σταματά ποτέ.

Όταν η συγκέντρωση της προσοχής μας παραμένει στην αναζήτηση της Ουσίας, της απελευθέρωσης ή της φώτισης, και δεν στρέφεται σ’ αυτή την ίδια την ανάγκη της αναζήτησης, τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι δημιουργούμε τις καλύτερες προϋποθέσεις για να είμαστε συνεχώς δυστυχισμένοι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που γινόμαστε δυστυχισμένοι με τα πιο επιφανειακά πράγματα της ζωής. Η επιβεβαίωση αυτής της πραγματικότητας μπορεί εύκολα να δοθεί από κάθε πνευματικό αναζητητή.

Στην πραγματικότητα, μπορεί να περάσουμε πολλά χρόνια της ζωής μας έχοντας ως κεντρικό σημείο της προσωπικής μας ιστορίας την ανάγκη μας για φώτιση, απελευθέρωση κοκ. Έτσι η ιστορία μας γίνεται πολύ καλύτερη από μια καθαρά υλιστική προσέγγιση της ζωής και της καθημερινότητας μας, πολύ πιο πνευματική και ίσως και «ανώτερη» απ’ αυτή που κάναμε μέχρι πρότινος, ή που κάνουν οι άλλοι.

Μπορούμε όμως να δούμε ότι χωρίς να το καταλάβουμε όλη αυτή η πνευματική αναζήτηση δημιουργεί ένα κλείσιμο και ένα σφίξιμο του εαυτού αντί για άνοιγμα και χαλάρωση; Μπορούμε να δούμε ότι ζούμε τη ζωή με ένα συνεχές αίσθημα ανικανοποίητου, με μια καινούργια και λεπτοφυή εξάρτηση; Η γεύση της Ουσίας γίνεται αιτία για έντονη επιθυμία, ακριβώς σαν κι αυτή που έχουμε νοιώσει για τόσα άλλα πράγματα. Και η μη ικανοποίησή της γεννάει απογοήτευση και δυστυχία.

Το ερώτημα που μπαίνει στο σημείο αυτό είναι το εξής: Έχουμε τη διάθεση να πάμε βαθύτερα σ’ αυτό που βιώνουμε την παρούσα στιγμή; Μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας από το αντικείμενο της επιθυμίας μας – φώτιση, ενότητα κοκ – σ’ αυτή την ίδια την ανάγκη που νοιώθουμε στο νου και στο σώμα μας; Τι είναι αυτή η ανάγκη; Πώς την νοιώθουμε; Τι έχει να μας πει αν μείνουμε μαζί της;

Η αληθινή απελευθέρωση έρχεται όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η ανάγκη για την απόκτηση της αλήθειας είναι ίδια με την ανάγκη ικανοποίησης κάθε άλλης επιθυμίας μας. Παρότι το αντικείμενο είναι εντελώς διαφορετικής ποιοτικής τάξης, αν παραμείνουμε προσκολλημένοι πάνω του είναι σίγουρο ότι θα υποφέρουμε. Αν αντίθετα στρέψουμε την προσοχή μας σ’ αυτή την ίδια την εμπειρία της επιθυμίας και της ανάγκης που νοιώθουμε, μετακινούμαστε χωρίς προσπάθεια εκεί όπου ουσιαστικά θέλουμε τόσο πολύ με το μυαλό μας να φτάσουμε: στην αλήθεια της ύπαρξης όπως αυτή παρουσιάζεται στην παρούσα στιγμή. Μόνο αυτή η απλή κίνηση μπορεί να ανοίξει τις πόρτες της ύπαρξής μας, κι αυτές οι πόρτες είναι παρούσες κάθε στιγμή, είναι η παρούσα στιγμή.

Πηγή: open-mind.name
Αναρτήθηκε από:

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Άθως απο την αχαιότητα έως σήμερα

πηγή : http://visaltis.blogspot.gr/2012/07/blog-post_23.html?spref=fb

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

 Louis Delarochette, 1791 

 Γράφει ὁ Κρόνιος

Ο 'Αθως είναι το τρίτο ανατολικότερο "πόδι" μιας τρίποδης χερσονήσου, στην ανατολικὴ πλευρά της Μακεδονίας. Στη δυτική αιχμή αυτής της χερσονήσου, στο πεδίο της Φλέγρας, διεξήχθη την εποχή πριν ο Θρύλος γίνει μύθος, η Γιγαντομαχία. Οι Θεοί με επικεφαλής τον Δία, εναντίον των Γιγάντων, των υιών του Ουρανού και της Γαίας.

Σε αυτή τη μεγάλη μάχη ο Γίγαντας 'Αθως, άρπαξε το ψηλότερο όρος της Θράκης και το εκσφενδόνησε εναντίον των Θεών. Αστόχησε όμως και έτσι δημιουργήθηκε το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής, που έλαβε το όνομά του.

Οι Γίγαντες είχαν τελικά την τύχη των Τιτάνων και οι Ολύμπιοι επέβαλαν την κυριαρχία τους στον κόσμο. Τόπος ιερός λοιπόν η Χαλκιδική, το πεδίο της νίκης των Θεών. Στην κορυφή του Άθωνα κτίστηκε ναός με το άγαλμα του Αθώου Διός.

Όπως λεγόταν στην κορυφή του Άθωνα κατά την Αρχαιότητα υπήρχαν πολλοί βωμοί, οι οποίοι δεν βρέχονταν, γιατί τα σύννεφα σχηματίζονταν σε κατώτερα στρώματα.

Ακόμη πιστευόταν ότι η σκιά του Άθωνα έφτανε μέχρι τη Λήμνο, όπου κάλυπτε ένα άγαλμα στην πόλη Μύριννα. Ακόμη, η Σκιάθος χρωστά το

όνομά της στον Άθωνα
(Σκιά + Άθως).

Το παλιό όνομα της Χερσονήσου του Άθωνα ήταν Ακτή. Λόγω της άγριας φύσης και της πλούσιας πανίδας, λατρεύτηκε η Δρυμωναία Άρτεμις και ο Άθως έγινε ο ιερός τόπος της Θεάς.
Η προστασία της Θεάς δεν περιορίζεται μόνο στη Φύση. Επεκτείνεται και στους ανθρώπους και ιδιαίτερα στους νέους. Αυτοί της αφιερώνουν κατά την ημέρα των γάμων τους τη ζώνη τους ή μια πλεξούδα από τα μαλλιά τους.

Είναι κατεξοχήν προστάτιδα των γυναικών που την επικαλούνται σε όλα τα στάδια της ζωής τους. Φιλομείραξ ως νεαρά κορίτσια, Φιλοπάρθενος ως έφηβες, Ορσιλοχεία ως μητέρες και Λυτηρία τη στιγμή του θανάτου τους.

 Οι αρχαιότεροι κάτοικοι του Άθωνα πιστεύεται ότι ήταν Πελασγοί. Σε αυτούς όμως κυριάρχησαν οι Χαλκιδείς άποικοι από την Εύβοια, που κατά πάσα πιθανότητα, έδωσαν και το όνομά τους στη Χαλκιδική.

Ο γεωγράφος της αρχαιότητας Σκύλαξ ο Καρυανδεύς, στο έργο του "Περίπλους" αναφέρει πέντε ελληνικές πόλεις στον Άθωνα.

Δίον Ελληνίς, Κλεωναί Ελληνίς, Χαράδρια Ελληνίς, Ολόφυξος Ελληνίς, Σάνη Ελληνίς. Ο Πλίνιος, αρκετούς αιώνες μετά αναφέρει τις πόλεις: Ουρανούπολι, Παλαιώτριον, Θύσσο, Κλεωνές και Απολλωνία.
Ἂρτεμις

Περίφημη υπήρξε και η πολίχνη Καρυαί(Καρυδιές)με το ονομαστό Ιερό της Καρύας Αρτέμιδος ή Καρυάτιδος, το οποίο όπως και τα άλλα εκεί Ιερά της Θεάς, αποτελούσε χώρο άβατο για τους άνδρες.

Ο Στράβωνας περιγράφει τον Άθωνα ως ένα όρος με σχήμα μαστού, πολύ υψηλό και με μυτερή κορυφή, κοντά στην οποία βρίσκεται η πόλη Ακρόθωοι. Είναι τόσο ψηλός που οι κάτοικοι της κορυφής του, βλέπουνε την ανατολή του ηλίου τρείς ώρες πρίν από τους κατοίκους της παραλίας.

Ο Ηρόδοτος σημειώνει επίσης ότι άγρια λιοντάρια και βόδια με τεράστια κέρατα επιτέθηκαν και σκότωσαν τις καμήλες του Ξέρξη, όσο οι άνθρωποί του άνοιγαν τη διώρυγα, αλλά αυτός δεν πήρε στα σοβαρά τα άσχημα αυτά προμηνύματα για την έκβαση της εκστρατείας του.

Κατά τους χρόνους του Θουκυδίδη κατοικούσαν στον Άθωνα διάφοροι ελληνικοί λαοί, μεταξύ των οποίων αναφέρονται οι Χαλκιδείς, Πελασγοί, Βισάλται, Κρηστώνες και Ειδώνες. Οι πόλεις ήταν υποτελείς στους Αθηναίους και αργότερα υπήχθησαν στη τοπική Συμπολιτεία της Ολύνθου και τελικά στον Φίλιππο Β΄της Μακεδονίας.

Από την πόλη του Άθωνα, Απολλωνία, πέρασε ο απόστολος Παύλος ενώ μετέβαινε από τους Φιλίππους στη Θεσσαλονίκη και από τότε χρονολογείται η διάδοση του χριστιανισμού στον Άθωνα.
Ο ιερομοναχός Γεράσιμος Σμυρνιωτάκης στο βιβλίο του "Το Άγιον Όρος", θα περιγράψει την όλη "μετάβαση" με τρόπο που συντομότερός του δεν θα μπορούσε ίσως να υπάρξει:

"Επί μεγάλου Κωνσταντίνου τω 321μ.Χ υπήρχαν εν Άθω ειδωλολάτραι. Καταπεσόντος δ΄είτα του αγάλματος του Διός μετά μικρόν και των επιβωμείων αιμάτων καταπαυσάντων, επέλαμψεν το Χριστιανικό φώς".
Μονὴ Σταυρονικῆτα
Σύμφωνα τώρα μ΄έναν χριστιανικό μύθο, η Παναγία και ο Άγιος Ιωάννης στο δρόμο τους πρός τη Κύπρο, έπεσαν σε θύελλα που τους ανάγκασε να πιάσουν λιμάνι στο μέρος που είναι τώρα η μονή Ιβήρων. Από τότε αυτή έγινε η μοναχική, γλυκοφιλούσα βασίλισσα του Άθωνα και απαγορεύθηκε να πατήσει στην περιοχή άλλη γυναίκα.

Έτσι το ζήτημα της Αρτεμιδικής Αγνείας και Παρθενίας παρέμεινε και μετά την πτώση των Θεών.

Βιβλιογραφία 
Jean Richepin, Ἑλληνικὴ Μυθολογία, Ἐκδ. Αὐλός.

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν φήμη

πηγή : Jul 24 http://filonoi.gr/i-alithia-gia-tin-fimi/

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν φήμη


Ὁ Πολύφημος εἶχε φήμη

Για προσέξτε λίγο την παρακάτω ιστορία….
Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός.
Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους.. Το
 παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι – χωρίς καμία εξαίρεση – τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.
Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν – έστω και για λίγο – μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε.
 Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.
Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισητηρίου ήταν 100 δολλάρια. Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό!Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να
 παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: « Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;» (viptaxi


Θυμήθηκα λοιπὸν ἕνα κείμενον ποὺ ἔγραφα πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, γιὰ τὸν ἡγέτη. (Ποιός εἶναι ὁ ἠγέτης; Ὁ Κανένας!) Θυμήθηκα κι ἄλλα πολλά. Θυμήθηκα ἀκόμη καὶ τὴν ἀδυναμία μας νὰ κατανοήσουμε τὰ αὐτονόητα διότι στὸ μυαλό μας ἐπικρατεῖ ὁ «θόρυβος τῆς παραπληροφορήσεως» κι ἐπισκιάζει τὰ πάντα. 
Ἡ φήμη λοιπόν! Πῶς ἀποκτᾶται; Ἀπὸ ποιούς; Γιατί; 
Ἕνας δίκαιος, ἠθικός, ἔντιμος δὲν ἔχει φήμη. Ἔχει  κλέος. Αὐτὸ τὸ σπάνιον εἶδος ἀνθρώπων ὑπάρχει ἀκόμη. Ζῇ γύρω μας. Ἀναπνέει. «Δομεῖται» καὶ δομεῖ τὸ αὔριο. Δὲν τὸ πιστεύουμε; Κακῶς. Διότι ἡ φήμη ἀποκτᾶται εὐκόλως καὶ χάνεται ἀκόμη πιὸ εὔκολα. Ὄπως γιὰ παράδειγμα ὁ παραπάνω βιολιστής, ποὺ «ἔχασε» γιὰ λίγο τὴν φήμη του μέσα στὸ ἄγνωστο πλῆθος. 
Τὸ κλέος ὄμως; Ὑπάρχει περίπτωσις νὰ χάσῃ τὸ κλέος του ὁ Νικηταρᾶς; Ὁ Γέρος; Ὁ Καραϊσκάκης; Ὄχι φυσικά. 
Ὑπομονὴ λοιπόν. Σὲ λίγο οἱ φῆμες θὰ χαθοῦν γιὰ νὰ ξαναβροῦν οἱ ἔχοντες τὸ κλέος τὸν φυσικό τους δρόμο.
Φιλονόη.
Φωτογραφία ἀπὸ ἐδῶ
Ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον στὰ ἀγγλικὰ θὰ τὸ βρεῖτε ἐδῶl

ἀναδημοσίευσις ἀπό 2 – 8 – 2011
σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω