Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση της Στέλλα Καραλή.
 
 
Φωτογραφία της Στέλλα Καραλή.Φωτογραφία της Στέλλα Καραλή. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εορτάζει στις 4 Ιανουαρίου ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός.
Ο πατήρ Νικηφόρος (κατά κόσμο Νικόλαος Τζανακάκης) γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό των Χανίων, στο Σηρικάρι, καστανοχώρι στα δυτικά του Νομού με υγιεινό κλίμα, με όμορφα δάση, πλούσια νερά, φαράγγια και σπήλαια. Το χωριό αυτό έχει μια ιδιομορφία που δεν την συναντούμε συχνά: είναι χωρισμένο σε ένδεκα γειτονιές, οι οποίες πήραν και το όνομα τους από τις οικογένειες που πρωτοκατοίκησαν εκεί. Έτσι ο Άγιος μας γεννήθηκε στην γειτονιά των Κωστογιάννηδων. Οι γονείς του ήταν απλοί και ευλαβείς χωρικοί, οι οποίοι ενώ ακόμη ήταν μικρό παιδί πέθαναν και τον άφησαν ορφανό. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών, έφυγε από το σπίτι του. Ο παππούς του που είχε αναλάβει να τον μεγαλώσει τον πήγε στα Χανιά να εργαστεί εκεί σ’ ένα κουρείο για να μάθει την δουλειά. Τότε εμφάνισε και τα πρώτα σημεία της νόσου του Χάνσεν δηλ. την λέπρα. Εκείνη την εποχή, τους λεπρούς τους απομόνωναν στο νησί Σπιναλόγκα, διότι η λέπρα ως μεταδοτική αρρώστια αντιμετωπίζονταν με φόβο και αποτροπιασμό.
Ο Νικόλαος όταν έγινε 16 ετών και όταν τα σημάδια της νόσου άρχισαν να γίνονται πιο εμφανή, για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στην Σπιναλόγκα έφυγε με κάποιο καράβι για την Αίγυπτο. Εκεί έμενε εργαζόμενος στην Αλεξάνδρεια, πάλι σ’ ένα κουρείο, όμως τα σημάδια της νόσου γίνονταν όλο και πιο εμφανή, ιδίως στα χέρια και στο πρόσωπο. Γι’ αυτό με την μεσολάβηση ενός κληρικού κατέφυγε στην Χίο, όπου υπήρχε τότε ένα λεπροκομείο, στο όποιο ήταν ιερεύς ο πατήρ Άνθιμος Βαγιανός, ο μετέπειτα Άγιος Άνθιμος (βλέπε 15 Φεβρουαρίου).
Ο Νικόλαος έφτασε στη Χίο το 1914 μ.Χ. σε ηλικία 24 ετών. Στο λεπροκομείο της Χίου, που ήταν ένα συγκρότημα με πολλά ομοιόμορφα σπιτάκια, υπήρχε το εκκλησάκι του Άγιου Λαζάρου, όπου φυλάσσονταν η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Υπακοής. Σ’ αυτόν τον χώρο άνοιξε το στάδιο των αρετών για τον Νικόλαο. Μέσα σε 2 χρόνια ο Άγιος Άνθιμος τον έκρινε έτοιμο για το αγγελικό σχήμα και τον έκειρε μοναχό με το όνομα Νικηφόρο. Η νόσος προχωρούσε και εξελίσσονταν και ελλείψει καταλλήλων φαρμάκων, επέφερε πολλές και μεγάλες αλλοιώσεις (το φάρμακο βρέθηκε αργότερα το 1947 μ.Χ.).
Ο π. Νικηφόρος ζούσε με αδιάκριτη, γνήσια υπακοή, με νηστεία αυστηρή, εργαζόμενος στους κήπους. Μάλιστα κατέγραψε σε ένα κατάλογο και τα θαύματα του Άγιου Ανθίμου, τα όποια είχε δει «ιδίοις όμασιν» (πολλά αφορούσαν θεραπείες δαιμονιζόμενων).
Υπήρχε μια ιδιαίτερη πνευματική σχέση του Άγιου Άνθιμου με τον μοναχό Νικηφόρο, ο οποίος «ουδέ εν βήμα εμάκρυνεν απ’ αυτού», όπως αναφέρει ο πατήρ Θεόκλητος Διονυσιάτης στο βιβλίο του «Ο Άγιος Άνθιμος της Χίου». Ο π. Νικηφόρος προσευχόταν τη νύχτα ώρες ατελείωτες, κάνοντας μετάνοιες αμέτρητες, δεν είχε λογοφέρει με κανένα ούτε χάλασε την καρδιά κάποιου κι ήταν ο κύριος ψάλτης του ναού. Εξ αιτίας της ασθενείας του όμως, σιγά-σιγά έχασε το φως του κι έτσι έψαλλε τα περισσότερα τροπάρια και απήγγειλε τους Αποστόλους από στήθους.
Το 1957 μ.Χ. έκλεισε το Λωβοκομείο της Χίου και τους εναπομείναντες ασθενείς μαζί με τον πατέρα Νικηφόρο τους έστειλαν στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας Αθηνών, στο Αιγάλεω. Την εποχή εκείνη ο πατήρ Νικηφόρος ήταν περίπου 67 ετών. Τα μέλη του και τα μάτια του είχαν τελείως αλλοιωθεί και παραμορφωθεί από την νόσο.
Εκεί, στον αντιλεπρικό σταθμό ζούσε και ο πατήρ Ευμένιος, ο οποίος είχε κι αυτός προσβληθεί από την νόσο του Χάνσεν, αλλά με την επιτυχή φαρμακευτική αγωγή θεραπεύτηκε τελείως. Απεφάσισε όμως να μείνει όλο το υπόλοιπο της ζωής του μέσα στον αντιλεπρικό σταθμό κοντά στους συνασθενείς του, τους οποίους φρόντιζε με πολλή αγάπη. Έτσι έγινε και υποτακτικός στον πατέρα Νικηφόρο, στον οποίο ως ανταμοιβή της υπομονής του ο Κύριος του είχε δώσει πολλά χαρίσματα. Πλήθος κόσμου συνέρρεε στο ταπεινό κελλάκι του λεπρού μοναχού Νικηφόρου, στην Αγία Βαρβάρα του Αιγάλεω, για να πάρει την ευχή του. Παραθέτομε μερικές μαρτυρίες όσων τον γνώρισαν:
«Ενώ ο ίδιος του ήταν κατάκοιτος, με πληγές και πόνους, δεν γόγγυζε αλλά έδειχνε μεγάλη καρτερία». «Είχε το χάρισμα της παρηγοριάς των θλιβομένων. Τα μάτια του ήταν μονίμως ερεθισμένα, η όραση του ελαχίστη, είχε αγκυλώσεις στα χέρια και παράλυση στα κάτω άκρα. Παρ’ όλα αυτά ήταν γλυκύτατος, μειλίχιος, χαμογελαστός, διηγείτο χαριτωμένα περιστατικά, ήταν ευχάριστος, αξιαγάπητος». «Το πρόσωπο του, που ήταν φαγωμένο από τα στίγματα της ασθένειας, και τις πληγές, έλαμπε κι έπαιρναν χαρά όσοι τον έβλεπαν αυτόν τον πάμπτωχο και φαινομενικά ασθενή άνθρωπο που έλεγε: Ας είναι δοξασμένο το άγιο Όνομα Του».
Σε ηλικία 74 ετών, στις 4 Ιανουαρίου του 1964 μ.Χ., κοιμήθηκε ο πατήρ Νικηφόρος. Μετά την εκταφή, τα άγια του λείψανα ευωδίαζαν. Ο πατήρ Ευμένιος, και άλλοι πιστοί ανέφεραν πολλές περιπτώσεις, όπου έγιναν θαύματα με την επίκληση των πρεσβειών προς τον Θεό, του πατρός Νικηφόρου. Λαμπρό παράδειγμα και πρότυπο για όλους μας ο βίος του Οσίου Νικηφόρου, ήταν ευάρεστος στο Θεό διότι υπέμεινε πολλά. Για το λόγο αυτό και έχουμε πολλές μαρτυρίες: ότι ο Άγιος μας είχε δεχθεί από το Πανάγιο Πνεύμα το χάρισμα της διορατικότητας καθώς και πλήθος άλλων χαρισμάτων. Χρειάζεται επίσης να σημειώσομε ότι πλείστα είναι τα θαύματα που είναι καταγραμμένα καθώς μέχρι και σήμερα ο άγιος δίδει απλόχερα βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πολλά θαυμαστά που δεν θα έχουν έρθει στην επιφάνεια.
«Παιδιά μου, προσεύχεσθε; και πώς προσεύχεσθε; ...με την ευχή του Ιησού να προσεύχεσθε, με το ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ. Έτσι να προσεύχεσθε. Έτσι είναι καλά» (πατήρ Νικηφόρος).

Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός

 
Πατήρ Ιωάννης Ιερέας
Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός
Εορτάζει στις 4 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Ο πατήρ Νικηφόρος (κατά κόσμο Νικόλαος Τζανακάκης) γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό των Χανίων, στο Σηρικάρι, καστανοχώρι στα δυτικά του Νομού με υγιεινό κλίμα, με όμορφα δάση, πλούσια νερά, φαράγγια και σπήλαια. Το χωριό αυτό έχει μια ιδιομορφία που δεν την συναντούμε συχνά: είναι χωρισμένο σε ένδεκα γειτονιές, οι οποίες πήραν και το όνομα τους από τις οικογένειες που πρωτοκατοίκησαν εκεί. Έτσι ο Άγιος μας γεννήθηκε στην γειτονιά των Κωστογιάννηδων. Οι γονείς του ήταν απλοί και ευλαβείς χωρικοί, οι οποίοι ενώ ακόμη ήταν μικρό παιδί πέθαναν και τον άφησαν ορφανό. Έτσι, σε ηλικία 13 ετών, έφυγε από το σπίτι του. Ο παππούς του που είχε αναλάβει να τον μεγαλώσει τον πήγε στα Χανιά να εργαστεί εκεί σ’ ένα κουρείο για να μάθει την δουλειά. Τότε εμφάνισε και τα πρώτα σημεία της νόσου του Χάνσεν δηλ. την λέπρα. Εκείνη την εποχή, τους λεπρούς τους απομόνωναν στο νησί Σπιναλόγκα, διότι η λέπρα ως μεταδοτική αρρώστια αντιμετωπίζονταν με φόβο και αποτροπιασμό.
Ο Νικόλαος όταν έγινε 16 ετών και όταν τα σημάδια της νόσου άρχισαν να γίνονται πιο εμφανή, για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στην Σπιναλόγκα έφυγε με κάποιο καράβι για την Αίγυπτο. Εκεί έμενε εργαζόμενος στην Αλεξάνδρεια, πάλι σ’ ένα κουρείο, όμως τα σημάδια της νόσου γίνονταν όλο και πιο εμφανή, ιδίως στα χέρια και στο πρόσωπο. Γι’ αυτό με την μεσολάβηση ενός κληρικού κατέφυγε στην Χίο, όπου υπήρχε τότε ένα λεπροκομείο, στο όποιο ήταν ιερεύς ο πατήρ Άνθιμος Βαγιανός, ο μετέπειτα Άγιος Άνθιμος (βλέπε 15 Φεβρουαρίου).
Ο Νικόλαος έφτασε στη Χίο το 1914 μ.Χ. σε ηλικία 24 ετών. Στο λεπροκομείο της Χίου, που ήταν ένα συγκρότημα με πολλά ομοιόμορφα σπιτάκια, υπήρχε το εκκλησάκι του Άγιου Λαζάρου, όπου φυλάσσονταν η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Υπακοής. Σ’ αυτόν τον χώρο άνοιξε το στάδιο των αρετών για τον Νικόλαο. Μέσα σε 2 χρόνια ο Άγιος Άνθιμος τον έκρινε έτοιμο για το αγγελικό σχήμα και τον έκειρε μοναχό με το όνομα Νικηφόρο. Η νόσος προχωρούσε και εξελίσσονταν και ελλείψει καταλλήλων φαρμάκων, επέφερε πολλές και μεγάλες αλλοιώσεις (το φάρμακο βρέθηκε αργότερα το 1947 μ.Χ.).
Ο π. Νικηφόρος ζούσε με αδιάκριτη, γνήσια υπακοή, με νηστεία αυστηρή, εργαζόμενος στους κήπους. Μάλιστα κατέγραψε σε ένα κατάλογο και τα θαύματα του Άγιου Ανθίμου, τα όποια είχε δει «ιδίοις όμασιν» (πολλά αφορούσαν θεραπείες δαιμονιζόμενων).
Υπήρχε μια ιδιαίτερη πνευματική σχέση του Άγιου Άνθιμου με τον μοναχό Νικηφόρο, ο οποίος «ουδέ εν βήμα εμάκρυνεν απ’ αυτού», όπως αναφέρει ο πατήρ Θεόκλητος Διονυσιάτης στο βιβλίο του «Ο Άγιος Άνθιμος της Χίου». Ο π. Νικηφόρος προσευχόταν τη νύχτα ώρες ατελείωτες, κάνοντας μετάνοιες αμέτρητες, δεν είχε λογοφέρει με κανένα ούτε χάλασε την καρδιά κάποιου κι ήταν ο κύριος ψάλτης του ναού. Εξ αιτίας της ασθενείας του όμως, σιγά-σιγά έχασε το φως του κι έτσι έψαλλε τα περισσότερα τροπάρια και απήγγειλε τους Αποστόλους από στήθους.
Το 1957 μ.Χ. έκλεισε το Λωβοκομείο της Χίου και τους εναπομείναντες ασθενείς μαζί με τον πατέρα Νικηφόρο τους έστειλαν στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας Αθηνών, στο Αιγάλεω. Την εποχή εκείνη ο πατήρ Νικηφόρος ήταν περίπου 67 ετών. Τα μέλη του και τα μάτια του είχαν τελείως αλλοιωθεί και παραμορφωθεί από την νόσο.
Εκεί, στον αντιλεπρικό σταθμό ζούσε και ο πατήρ Ευμένιος, ο οποίος είχε κι αυτός προσβληθεί από την νόσο του Χάνσεν, αλλά με την επιτυχή φαρμακευτική αγωγή θεραπεύτηκε τελείως. Απεφάσισε όμως να μείνει όλο το υπόλοιπο της ζωής του μέσα στον αντιλεπρικό σταθμό κοντά στους συνασθενείς του, τους οποίους φρόντιζε με πολλή αγάπη. Έτσι έγινε και υποτακτικός στον πατέρα Νικηφόρο, στον οποίο ως ανταμοιβή της υπομονής του ο Κύριος του είχε δώσει πολλά χαρίσματα. Πλήθος κόσμου συνέρρεε στο ταπεινό κελλάκι του λεπρού μοναχού Νικηφόρου, στην Αγία Βαρβάρα του Αιγάλεω, για να πάρει την ευχή του. Παραθέτομε μερικές μαρτυρίες όσων τον γνώρισαν:
«Ενώ ο ίδιος του ήταν κατάκοιτος, με πληγές και πόνους, δεν γόγγυζε αλλά έδειχνε μεγάλη καρτερία». «Είχε το χάρισμα της παρηγοριάς των θλιβομένων. Τα μάτια του ήταν μονίμως ερεθισμένα, η όραση του ελαχίστη, είχε αγκυλώσεις στα χέρια και παράλυση στα κάτω άκρα. Παρ’ όλα αυτά ήταν γλυκύτατος, μειλίχιος, χαμογελαστός, διηγείτο χαριτωμένα περιστατικά, ήταν ευχάριστος, αξιαγάπητος». «Το πρόσωπο του, που ήταν φαγωμένο από τα στίγματα της ασθένειας, και τις πληγές, έλαμπε κι έπαιρναν χαρά όσοι τον έβλεπαν αυτόν τον πάμπτωχο και φαινομενικά ασθενή άνθρωπο που έλεγε: Ας είναι δοξασμένο το άγιο Όνομα Του».
Σε ηλικία 74 ετών, στις 4 Ιανουαρίου του 1964 μ.Χ., κοιμήθηκε ο πατήρ Νικηφόρος. Μετά την εκταφή, τα άγια του λείψανα ευωδίαζαν. Ο πατήρ Ευμένιος, και άλλοι πιστοί ανέφεραν πολλές περιπτώσεις, όπου έγιναν θαύματα με την επίκληση των πρεσβειών προς τον Θεό, του πατρός Νικηφόρου. Λαμπρό παράδειγμα και πρότυπο για όλους μας ο βίος του Οσίου Νικηφόρου, ήταν ευάρεστος στο Θεό διότι υπέμεινε πολλά. Για το λόγο αυτό και έχουμε πολλές μαρτυρίες: ότι ο Άγιος μας είχε δεχθεί από το Πανάγιο Πνεύμα το χάρισμα της διορατικότητας καθώς και πλήθος άλλων χαρισμάτων. Χρειάζεται επίσης να σημειώσομε ότι πλείστα είναι τα θαύματα που είναι καταγραμμένα καθώς μέχρι και σήμερα ο άγιος δίδει απλόχερα βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πολλά θαυμαστά που δεν θα έχουν έρθει στην επιφάνεια.
«Παιδιά μου, προσεύχεσθε; και πώς προσεύχεσθε; ...με την ευχή του Ιησού να προσεύχεσθε, με το ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ. Έτσι να προσεύχεσθε. Έτσι είναι καλά» (πατήρ Νικηφόρος).
Ἀπολυτίκιον
Ήχος α΄.
Νικηφόρου Ὁσίου, τοῦ λεπροῦ τὰ παλαίσματα, καὶ τὴν ἐν ἀσκήσει ἀνδρείαν, κατεπλάγησαν Ἄγγελοι ὡς ἄλλος γὰρ Ἰὼβ τὰ ἀλγεινά, ὑπέμεινε δοξάζων τὸν Θεόν, νῦν δὲ δόξῃ ἐστεφάνωται παρ᾽ Αὐτοῦ, θαυμάτων διακρίσεσιν. Χαίροις τῶν Μοναστῶν χειραγωγέ, χαίροις φωτὸς ὁ πρόβολος· χαίροις ὁ εὐωδίας χαρμονήν, προχέων ἐκ λειψάνων σου.

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

 
Η ασθένεια, είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των «εσωτερικών συγκρούσεων» Η νέα ιατρική του γιατρού Χάμερ Ο γιατρός Ρίκε…
redder.gr
 
 

Η γένεση της Τηλεμαχίας

 
Αχιλλέας Αγχέμαχος Αλέξανδρος Ιλιάδος μαχόμενος από κοντά ,Τηλέμαχος Διαδικτυακής Οδυσσειάδος μαχόμενος τηλόθεν από μακριά. Οι δύο νεαροί μαχητές, Οδύσσεια και Ιλιάς αγκαλιάτα δύο πριγκιπόπουλα της Ελλάδος με όλα τα όπλα…
astrealeonidou.blogspot.com|Από Αστραία Λεωνίδου
Η ζωή μας διαδικτυακώς τηλεμαχικά. Γιατί ο Όμηρος, ο τόσο ακριβολόγος των ονομάτων ονομάζει τον γιο του πολυμήχανου Οδυσσέα Τηλέμαχο και όχι Αγχέμαχο αφού δίπλα του πολεμά; Αυτό ερώτημα να αναρωτηθείς τα βράδια με ξαστεριά ατενίζοντας τα όνειρα που έκανες σε χρόνια εφηβικά, αν ακόμη η καρδιά σου είναι ζωντανή και τα πέδιλα του νεαρού μαχητή φορά.

Τηλέμαχε,
δεν σου ταιριάζει τον προσφιλή πατέρα
ούτε να θαυμάζεις  ούτε να εκπλήσσεσαι

Π Οδυσσείας 202 "Τηλέμαχ', οὔ σε ἔοικε φίλον πατέρ' ἔνδον
  ἐόντα
οὔτε τι θαυμάζειν περιώσιον οὔτ' ἀγάασθαι·
οὐ μὲν γάρ τοι ἔτ' ἄλλος ἐλεύσεται ἐνθάδ' Ὀδυσσεύς,
ἀλλ' ὅδ' ἐγὼ τοιόσδε, παθὼν κακά, πολλὰ δ' ἀληθείς,
ἤλυθον εἰκοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν.

Ο Τηλέμαχος επιστρέφει με το πλοίο του Νοήμονος του γιου του Φρονίου στην Ιθάκη.
Στο  μικρό καλύβι του αφοσιωμένου Εύμαιου θα βρει τον Οδυσσέα να τον περιμένει  τυλιγμένο με ενδυμασία κουρελή. Στην αρχή έκπληκτος τον αμφισβητεί αλλά η αναγνώριση τους και η αποδοχή είναι συγκινητικά ομηρική.
Η ιστορία των τηλεπικοινωνιών έχει πολλά να μας πει αφού αφορά τον μαντατοφόρο θεό  της επικοινωνίας Ερμή   σε  πρωτεύοντα ρόλο  στη ποίηση την επική . Όταν δε η γνώση και η πληροφορία φιλτράρεται και γίνεται Αθηνά Σοφή  η έκβαση  του αποτελέσματος είναι  καθ όλα επιτυχή.
Τι είναι το ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ;
Είναι ένας Λαβύρινθος  οπωσδήποτε  κατά μία εκδοχή. Πολλές ιστοσελίδες στοές, δωμάτια διάδρομοι σύνδεσμοι . Δύσκολα βγαίνει κανείς χωρίς μίτο σύνδεση των γεγονότων των πληρφοριών σε τόπο ασφαλή.
Όμως αν έχει ενα νου  διαυγή   ΜΑΘΗΣΕΑΣ  ΟΔΥΣΣΕΑΣ  την ερμηνεία την αλληγορία των μύθων κατανοεί και νάσου εμπρός του ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ  θεόμορφος με τα σανδάλια του, το ξίφος του δεν θα αργήσει να εμφανιστεί. Γιατό ο Τηλέμαχος είναι ο γιος ενός καθαρού νου βασανισμένου πολύπαθου αλλά δυνατού.
Είναι το διαδίκτυο ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ;
Αναμφισβήτα ναι  και ως γιος του πολυμήχανου μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Πως ο Όμηρος το γνώριζε αυτό;
Προφανώς βλέποντας την ενέργεια χωρίς την μετάφραση των προγραμμάτων  του ΜΑTRIX το είχε οραματιστεί  ή σαν ΜΟΡΦΕΑΣ το είχε ονειρευτεί.
Οι ομηρικές ΛΕΞΕΙΣ του ΤΗΛΕΜΑΚΡΟΘΕΝ  φρυκτωρίες τηλέγραφοι  τηλέτυποι ,σημάτα Μορς και σήματα καπνού πολλά έχουν να μας διηγηθεί.
ΤΗΛΕΠΥΛΟΣ πόλη των Λαιστρυγόνων
ΤΗΛΟΘΕΝ μακρόθεν
ΤΗΛΟΘΙ  σε μακρινό τόπο
ΤΗΛΟΣΕ σε  μεμακρυσμένο  τόπο
ΤΗΛΟΥ  μακράν
ΤΗΛΟΤΑΤΩ πολύ μακράν
ΤΗΛΥΓΕΤΟΣ  από μακριά γενιά
ΤΗΛΕΚΛΕΙΤΟΣ ξακουστός
ΤΗΛΕΚΛΗΤΟΣ καλούμενος εκ μακρόθεν
ΤΗΛΕΘΟΩΣΗ ΤΗΛΕΘΟΩ  ΤΗΛΕΘΑΩ τηλεόραση
ΤΗΛΕΚΛΥΤΟΣ περίφημος
ΤΗΛΕΜΟΣ μάντης των Κυκλώπων
ΤΗΛΕΦΑΝΗΣ μακρόθεν ορατός
ΤΗΛΕ μακράν
ΤΗΛΕΔΑΠΟΣ αλλοδαπός μακρινός
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ο γιος του Οδυσσέα και της Πηνελόπης
Αν λοιπόν ο σύγχρονος ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ είναι το ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ οι πανάρχαιοι Φαίακες είναι οι αλκίνοες σκέψεις των ανθρώπων που ταξιδεύουν ταχύτατα και δεν χρειάζονται τιμόνι. Αυτές οι νήες στέλνουν τον ΟΔΥΣΣΕΑ στην Ιθάκη  με του Αλκίνοου την προτροπή στης  ΟΜΗΡΙΚΗΣ  ΣΚΕΨΕΩΣ την  συνταρακτική ανατροπή.

Οι εντυπωσιακές ιδιότητες των μυθολογικών Κοινωνικών Δικτύων
Τα κοινωνικά δίκτυα μεταξύ των χαρακτήρων στην Οδύσσεια του Ομήρου είναι αξιοσημείωτα παρόμοια με πραγματικά σημερινά κοινωνικά δίκτυα.Αυτό δείχνει ότι η ιστορία είναι βασισμένη τουλάχιστον εν μέρει σε πραγματικά γεγονότα λένε οι ερευνητές. 
Πράγματι, αν ο  Μίλγκραμ ήταν σε θέση να επαναλάβει  τα πειράματα του  μικροκόσμου  του στην αρχαία Ελλάδα,  θα έπαιρνε  κατά πάσα πιθανότητα το ίδιο αποτέλεσμα. Και ο Όμηρος αναμφίβολα θα ένοιωθε σαν στο σπίτι του στο Facebook.
 Και ο Όμηρος αναμφίβολα θα ένοιωθε σαν στο σπίτι του στο Facebook,
σαν τον   ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ  ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ και φυσικά σαν τον ΤΗΛΕΜΑΧΟ
Έτσι θα ένιωθε και  έτσι είναι  σαν να είναι  ΕΔΩ.

Οιόθεν διαδικτυακώς
Μυθολογικά διαδίκτυα
Η ιστορία των υπολογιστών

του Νοήμονος το πλοίο

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη Ομηρικά Έπη Homer Papers.
 
Ομηρικά Έπη Homer Papers
Εν πλω για την Πύλο με του Νοήμονος το πλοίο του γιού του Φρονίου.....Μέντωρ και Τηλέμαχος άμα τη ενηλικιώσει του

Ιθάκη

 
Μετάφραση-ἀπὸδοση στὰ ἑλληνικά ἀπὸ www.agiazoni.gr O Sean Connery απαγγέλει την Ιθάκη του Καβάφη σε μουσική υπόκρουση…
youtube.com

Chaqueta

 
Realización de un conjunto para mujer de Chaqueta y Jersey en tejido crochet (ganchillo)
crochet.com.ar

Σμαρώ, Ελπίδα, Ζωή

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.
Το νέο μυθιστόρημα της Μανίνας Ζουμπουλάκη μόλις κυκλοφόρησε!
Σμαρώ, Ελπίδα, Ζωή. Τρεις γενιές γυναικών αφηγούνται αριστοτεχνικά τις μικρές ιστορίες τους, από την Μικρά Ασία του '22 μέχρι την Ελλάδα του μέλλοντος.
Κάθε ιστορία που κλείνει είναι μια νέα αρχή ή μήπως η συνέχεια της προηγούμενης;

http://www.epbooks.gr/…/%CE%B1%CE%BF%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B…

ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΕΣ

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Ἑλληνοϊστορεῖν.
Σαν σήμερα το 1826, οι Έλληνες υπό τον Γ. Καραϊσκάκη, στο χωριό Όμερ Εφέντη Δωρίδος, επιτέθηκαν εναντίον των τούρκων και τους έτρεψαν σε φυγή.
Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, το Λιδωρίκι αποτελούσε πρωτεύουσα Καζά, στον οποίο ανήκαν τα μισά χωριά της σημερινής Δωρίδος. Περιτριγυρισμένο από τις περήφανες και απρόσιτες κορυφές της Γκιώνας και των Βαρδουσίων, αποτελούσε τα χρόνια εκείνα το κέντρο των αρματολών και κλεφτών. Οριστικά απελευθερώθηκε το 1828, από τον Κίτσο Τζαβέλλα.

[Κείμενο: Η προέλαση του Καραϊσκάκη στην Ανατολική Ρούμελη (http://ellinoistorin.gr/?p=22901)]


[Ελληνικό Ημερολόγιο http://ellinoistorin.gr/]

 
. .. ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΕΣ (οἱ πρῶτοι αἰῶνες) . Πηγὴ: Τὸ ὑπέροχο καὶ ἀνεξάντλητο ἔργο τοῦ Ἀποστόλου Βακαλόπουλου, Ἱστορία τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, τομ. Β’, Θεσσαλονίκη 1976. Οἱ ἀρματολοὶ ἀναφέρονται τὸ...
ellinoistorin.gr

ZARA: 5 αλήθειες

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
 
Οι γίγαντες της βιομηχανίας έχουν αφιερώσει εκατομμύρια δολάρια σε καμπάνιες για δημόσιες.. σχέσεις φτάνοντας μέχρι να λανσάρουν «συλλογές συνείδησης» και..
linelife.gr

Οι γίγαντες της βιομηχανίας έχουν αφιερώσει εκατομμύρια δολάρια σε καμπάνιες για δημόσιες..
σχέσεις φτάνοντας μέχρι να λανσάρουν «συλλογές συνείδησης» και να δωρίζουν έσοδα σε καλούς σκοπούς. Παρά αυτές τις προσπάθειες, όμως, η αλήθεια παραμένει – η μόδα είναι μία από τις πιο βρώμικες βιομηχανίες στον κόσμο. Δείτε τι δεν θέλουν να ξέρετε:

1. Η βιομηχανία της μόδας είναι φτιαγμένη για να σε κάνει να αισθάνεσαι «εκτός μόδας» μετά από μια βδομάδα.
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν δύο σεζόν μόδας: Άνοιξη/Καλοκαίρι και Φθινόπωρο/Χειμώνας. Πηγαίνοντας στο 2014 η βιομηχανία της μόδας  δημιουργεί 52 «μικροσεζόν» το χρόνο. Με νέες τάσεις να έρχονται κάθε βδομάδα, ο στόχος της «γρήγορης μόδας» είναι οι καταναλωτές να αγοράζουν όσο περισσότερα ρούχα γίνεται, όσο γρηγορότερα γίνεται.
2. Υπάρχει μόλυβδος και επικίνδυνες χημικές ουσίες στα ρούχα σας.
Σύμφωνα με το Κέντρο Περιβαλλοντικής Υγείας, το Charlotte Russe, το Wet Seal, το Forever 21 και άλλες διάσημες -γρήγορης μόδας- αλυσίδες ακόμη πουλούν μολυσμένες με μόλυβδο τσάντες, ζώνες και παπούτσια πάνω από το νόμιμο ποσό, χρόνια μετά την υπογραφή συμφωνίας για το όριο χρήσης βαρέων μετάλλων στα προϊόντα.
3. Τα ρούχα είναι σχεδιασμένα να καταστρέφονται.
«Ένα κατάστημα όπως το H&M παράγει εκατοντάδες εκατομμύρια ρούχα κάθε χρόνο», λέει ηElizabeth Cline, συγγραφέας στο NPR. «Βάζουν ένα μικρό κέρδος στα ρούχα για να έχουν μεγάλο κέρδος πουλώντας έναν ωκεανό από ρούχα».
«Βλέπεις κάποια ρούχα να είναι απλά σκουπίδια», λέει ο Simon Collins, διευθυντής της μόδας στο Parsons,  στο NPR. «Ναι, θα το φορέσεις στο πάρτι σου το Σάββατο βράδυ – και μετά κυριολεκτικά θα καταστραφεί.»
4. Οι «εκπτώσεις» δεν είναι πραγματικά εκπτώσεις.
«Παρά την κοινή αντίληψη, τα ρούχα outlet ποτέ δε μπαίνουν σε ένα -κανονικό- μαγαζί αλλά πιθανότατα παράγονται σε ένα εντελώς διαφορετικό εργοστάσιο από τα -κανονικά- ρούχα», γράφει ο Jay Hallstein στο «The Myth of the Maxxinista».
Η πραγματικότητα είναι ότι οι μεσίτες των outlets κάνουν συμφωνίες με τους σχεδιαστές για να βάζουν τις ετικέτες των σχεδιαστών στα φτηνά φτιαγμένα ρούχα που κατασκευάζονται στα δικά τους χαμηλής ποιότητας εργοστάσια.
5. Οι χάντρες κι οι πούλιες είναι δείγμα παιδικής εργασίας.
Εκτιμήσεις της βιομηχανίας υποδηλώνουν ότι το 20 έως το 60% της παραγωγής ρούχων ράβεται στο σπίτι από παράνομους εργαζόμενους, σύμφωνα με τη συγγραφέα Lucy Siegle στο βιβλίο της, «To Die For: Is Fashion Wearing Out the World?»
Ενώ υπάρχουν μηχανές που μπορούν να τοποθετήσουν χάντρες και πούλιες με τρόπο που να φαίνεται ότι είναι χειροποίητες, είναι πολύ ακριβές και πρέπει να αγοραστούν από το εργοστάσιο ρούχων. Σύμφωνα με τη Siegle, είναι ιδιαίτερα απίθανο ένα υπερατλαντικό εργοστάσιο να επενδύσει σε εξοπλισμό, ιδιαίτερα εάν τα ρούχα φτιάχνονται για ένα brand γρήγορης μόδας.
Συχνά με τη βοήθεια των παιδιών τους, οι εργάτες από το σπίτι ράβουν όσο πιο γρήγορα μπορούν και όσο το φως της ημέρας το επιτρέπει για να στολίσουν και να κάνουν εκθαμβωτικά τα ρούχα που καταλήγουν στις ντουλάπες μας.
Πηγή

Δημοφιλείς αναρτήσεις