Τρίτη 14 Μαρτίου 2017

Σκάφη ταφής

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη Minoan, Mycenae, Troy - Archaeology.·

Minoan, Mycenae, Troy - Archaeology

Burial Vessels whit painted birds.
Crete, Knossos,
700 BC
Crete, Iraklion, AMI
Ταφής σκάφη με ζωγραφισμένα πουλιά.
Κρήτη, Κνωσός,
700 π.Χ.
Κρήτη, Ηράκλειο, AMI



Σταμναγκάθι… δια πάσα νόσο

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
Σταμναγκάθι… δια πάσα νόσο – Το απίστευτο φάρμακο της κρητικής γης
mykriti.gr|Από Michalis Vitorakis

Σταμναγκάθι… δια πάσα νόσο – Το απίστευτο φάρμακο της κρητικής γης



Το σταμναγκάθι ή κιχωριον το ακανθώδες είναι ουσιαστικά μια άγρια ποικιλία ραδικιού. Η επιστηµονική ονοµασία του σταµναγκαθιού είναι Cichorium spinosum. Πρόκειται όντως για έναν εξάδελφο του ραδικιού που φύεται στη λεκάνη της Μεσογείου, µε την Κρήτη, την Κύπρο, τη Σικελία και τη Μάλτα να είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε αυτό.
Αυτοφυές απαντάται στα χιονισμένα δύσβατα μέρη των ορεινών όγκων της Κρήτης αλλά και σε απόκρημνες ακρογιαλιές του νησιού. Το σταμναγκάθι είναι ένα άγριο χόρτο, με οδοντωτά φύλλα, τα οποία περιέχουν μία γλυκόπικρη ουσία, η οποία προσδίδει στο φυτό σημαντικές ιδιότητες.
Την ονομασία σταμναγκάθι την απόκτησε από το αγκάθι που το περιβάλλει και από την χρήση που είχε αυτό στο στόμιο της στάμνας με το νερό τα παλαιότερα χρόνια.
Διότι τον παλιό καλό καιρό που οι άνθρωποι καθημερινά πήγαιναν σε φυσικές πηγές ή σε πηγάδια για να εφοδιαστούν με το νερό της ημέρας, η μεταφορά γίνονταν με πήλινες στάμνες. Όπως σημειώνει το medlabgr.blogspot.com, επειδή πολλών ειδών ζωύφια πήγαιναν να δροσιστούν και αυτά από το νερό της στάμνας, οι άνθρωποι έκοβαν το αγκάθι και το εφάρμοζαν “σαν καπάκι” στο στόμιο της στάμνας απωθώντας με αυτόν τον τρόπο τους παρείσακτους επισκέπτες.

Έτσι έγινε γνωστό στην κοινωνία σαν στάμνα-αγκάθι, το αγκάθι της στάμνας δηλαδή. Το σταμναγκάθι είναι γνωστό ως τροφή αλλά και ως βότανο από την αρχαιότητα και ήταν πάντα μια αξιοζήλευτη τροφή την οποία λίγοι είχαν την δυνατότητα να αποκτήσουν. Διότι η συγκομιδή του ήταν και είναι μια πολύ επίπονη κουραστική και πολλές φορές επικίνδυνη διαδικασία.
Καλλιεργείται ευρέως στην Κρήτη, από όπου και έγινε γνωστό, ωστόσο φαίνεται ότι μπορεί να αναπτύσσεται εξίσου ικανοποιητικά σε παραθαλάσσιες ζώνες αλλά και πλαγιές βουνών και οροπεδίων (πάνω από 1000 μέτρα υψόμετρο) και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Διατροφική αξία
Τα χαρίσµατα του σταµναγκαθιού δεν είναι µόνο γευστικά. Γνωστό από την αρχαιότητα για τις διουρητικές του ιδιότητες, αναφέρεται από τον Αριστοφάνη, τον Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη. Η µοντέρνα ανάλυση της σύστασής του επιβεβαίωσε τους αρχαίους που το εκτιµούσαν ιδιαίτερα: κατέδειξε ότι το φυτό είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και πρεβιοτικά, ενώ περιέχει βιταµίνες (C και Ε), β-καροτένιο και γλουταθειονίνη καθώς και µέταλλα και ιχνοστοιχεία (σίδηρος, κάλιο, νάτριο, φώσφορος και µαγνήσιο).
Οι πολυφαινόλες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και τα Ω-3 λιπαρά οξέα είναι σύμμαχος της καρδιάς και της καλής υγείας του οργανισμού.. Γενικά θεωρείται διουρητικό, χωνευτικό,τονωτικό και χολαγωγό.
Χολαγωγό – υπακτικό
Στα αρχαία χρόνια το χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία προβλημάτων της χολής και του ήπατος. Αυτή η δράση του οφείλεται σε μία ουσία, το «κιχώριο» και βοηθά στην αποσυμφόρηση της χοληδόχου κύστεως και του ήπατος.
Αντιοξειδωτικό
Τα β-καροτένια που περιέχει συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των ελεύθερων ριζών, γεγονός που βοηθά στην καρδιαγγειακή προστασία του οργανισμού και προάγει την αντιγήρανση των ιστών.
Τονωτικό – χωνευτικό
Είναι τονωτικό του στομάχου και ευνοεί την πέψη. Βοηθά στην απομάκρυνση της χοληστερίνης από το αίμα, ενώ αναφέρεται πως το αφέψημα των φύλλων του δρα κάτα του διαβήτη και της παχυσαρκίας.
Αντιρευματικό
Όλα τα είδη ραδικιών έχουν διουρητικές ιδιότητες. Εξαιτίας αυτής της ιδιότητας βοηθά και στην αντιμετώπιση των ρευματισμών, αλλά και της κατακράτησης υγρών κατά την διάρκεια της έμμηνου ρύσεως.
Αδένες
Δρα ρυθμιστικά στην λειτουργία πολλών αδένων
Δέρμα 
Θεραπεύει πολλές δερματικές παθήσεις. Αναφέρεται πως από τα αρχαία χρόνια το χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία κρεατοελιών, σπυριών και κάλων.
Το σταμναγκάθι συνοδεύεται πάντα από εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στην κουζίνα των Κρητικών. Μαγειρεύεται με πολλούς τρόπους. Ωμό ή βραστό με λίγο ελαιόλαδο και λεμόνι.
zarpanews.gr

όνειρα από κλωστή...

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε το άλμπουμ του χρήστη Gelincik mevsimi.











Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.



















Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.




















Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi. 
Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.


Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.


Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi. Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.


Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.
Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.`56=-Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.
Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.
Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.
 
Φωτογραφία του χρήστη Gelincik mevsimi.

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

Κική Δημουλά: «Υπέμεινα πράγματα ...

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

Κική Δημουλά: «Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας»
newsone.gr

«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από εμένα.
Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ’ ένα πολύ γόνιμο παράπονο…
Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ’ αναστάτωνα των άλλων τη ζωή.
Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα…».
Τα λόγια ανήκουν στην Κική Δημουλά. Την πιο καταξιωμένη και την πιο δημοφιλή ελληνίδα ποιήτρια της εποχής μας, από το «παράπονο» και την «ήττα» της οποίας αναβλύζουν στίχοι με τη δύναμη που έχουν οι χρησμοί. 

Κική Δημουλά: «Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας»
 

Τι παραπάνω, άραγε, θα είχε να εξομολογηθεί για την τέχνη της, τον έρωτα, τον φόβο του θανάτου, απ’ όσα διοχετεύει στο έργο της εξήντα χρόνια κοντά;
 «Οταν κάποιος με απορρίπτει, δεν ρίχνω το φταίξιμο σ’ αυτόν. Λέω πως είμαι προς απόρριψιν. Αυτό λέγεται ηττοπάθεια. Είναι πραγματικό; Ή είναι κάτι που το επιτρέπω να συμβαίνει γιατί μου δίνει αφορμές να ξεσηκώνομαι, να ψάχνομαι, ν’ αναστατώνομαι; Σαν όλη η ανθρωπότης να περιμένει να της δώσω τα συμπεράσματά μου περί του τι είμαι! Αλλά δεν περιμένει καμιά ανθρωπότης να της δώσω τα συμπεράσματά μου (…) Επομένως, είναι ένα νοσηρό σύμπτωμα που το πολύ, πολύ, στο κουτρουβάλιασμά του μέσα, να φέρει στην επιφάνεια το μισοπτώμα κάποιου στίχου που εγώ τραβάω έξω από την αμμουδιά και του δίνω το φιλί της ζωής (…)»
«Βλέπω ότι συνεχώς μετακινώ μια πέτρα… Ενώ έχω τόσο πολύ αίσθημα και τόσο πολύ σπαραγμό μέσα μου, δεν ξέρω γιατί το μεταφορικόν τους μέσον προς τα έξω είναι ένας μηδενισμός. Δεν έχω κανένα λόγο να είμαι απελπισμένη. Δεν είμαι απελπισμένη. Εχω όμως ένα συνεχώς δυσάρεστο προαίσθημα για την πορεία των πραγμάτων. Κι αυτό με κάνει να είμαι τόσο πικρόχολη και σαρκαστική -προ πάντων απέναντί μου».
«Ισως να μην ήταν πολύ ελεύθερη η ζωή μου ώστε να τη δω κάτω από ποικίλο φωτισμό. Επειτα, υπάρχει και μία κληρονομικότης που μπορεί να έχει βαρύνει πάνω στα ποιήματα. Στο πατρικό μου σπίτι δεν υπήρξε ποτέ μα ποτέ μία χαρούμενη ατμόσφαιρα. Χωρίς κανείς να διανοηθεί να την ανατρέψει. Είχα μία μητέρα η οποία θρηνούσε για τον τρόπο της ζωής της, δεν τον διατάραξε όμως ποτέ παρά μόνον με τη διαμαρτυρία της. Δεν διέφερα πολύ… Από την άλλη πλευρά όμως, πρέπει να πω ότι πάρα πολλά από αυτά που έζησα, ή μάλλον αισθάνθηκα, τα αισθάνθηκα για να τα χρησιμοποιήσω για την ποίηση. Συμβαίνει στους ποιητές που δεν έχουν φλέβα ποιητική, είναι οι λεγόμενοι βιωματικοί».
*Για τον έρωτα
«Οφείλει κανείς να ζει ένα πράγμα με την ένταση που του προκαλεί, κι ας βλάπτει το δεσμό αυτή η μονομερής ένταση. Κατά τη γνώμη μου, βλάπτεται ο δεσμός από το ότι το ένα μέρος παραπροσφέρει, παραπροσφέρεται, παρά είναι παράφορο. Αλλά είναι και τόσο απίθανο να συμπέσουν οι βαθμοί του αισθήματος ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, παρά ενδεχομένως για μία μόνο στιγμή. Από εκεί και πέρα έχουμε χάσματα κι αυτό βοηθάει στο να μεγαλώνει το αίσθημα του ενός, να μικραίνει του άλλου, και να γίνεται αυτό το συναρπαστικό είτε παιχνίδι, είτε κυνηγητό, είτε μαρτύριο, αλλά οπωσδήποτε συναρπαστικό!
Τώρα, αν με ρωτήσετε από πού έχω βγάλει αυτά τα συμπεράσματα, και από πόσα όρη και βουνά ερώτων πέρασα κι ανεβοκατέβηκα, θα σας πω ελάχιστα… Αλλά έχω μια εμμονή με το θέμα και την αξία του, και το γεγονός ότι δεν το εξήντλησα, δεν το έζησα όσο έπρεπε, όσο το ήθελα κι όσο ήμουν προορισμένη ίσως να το ζήσω, μ’ έχει κάνει να αισθάνομαι ολίγον μελετήτρια του πράγματος σαν να έχω μία πείρα (…) Το απεσταγμένο κέρδος αυτής της ιστορίας, είναι του ενός ο βασανισμός. Εκεί έχω καταλήξει κι έχω ευφρανθεί κάμποσο από ένα τέτοιο βάσανο…»
*Ιδανικές στιγμές
«Μ’ άρεσε τότε που ζούσε ο Αθως (σ.σ.: ο επί τριάντα χρόνια σύντροφός της, ποιητής Α. Δημουλάς) και πηγαίναμε διάφορες εκδρομές με το αυτοκίνητο. Ηταν από τις ιδανικές στιγμές. Το ότι υπάρχει ένας άλλος δίπλα σου, ότι ερήμην του σκέφτεσαι και δημιουργείς, είναι πάρα πολύ σπουδαίο. Είχα πολλές φορές σκεφτεί ότι κλέβοντας από την προσοχή του άλλου, κλέβοντας από την άγνοιά του, δημιουργείς. Το ένιωθα με τον Αθω. Τον ευχαριστούσε να το κάνω, βέβαια. Δεν τον ενημέρωνα αλλά δεν με διέκοψε και ποτέ μαντεύοντας! Ναι, μου είναι αλησμόνητη η σιωπή μέσα στο αυτοκίνητο, ο καθρέφτης δεξιά απ’ όπου περνούσαν αποκεφαλισμένα τα τοπία, έχω πολλές εικόνες ακόμα. Αλλά δεν είμαι πια, εδώ και πολλά χρόνια, τρυφερή. Και φοβάμαι ότι αυτό, μάλλον το έκανε ο θάνατος του Αθου. Πολύ το φοβάμαι…»
*Η άλυτη απορία του θανάτου
«Το τίποτα είναι ένα όνειρο. Αμα τελειώνουμε, να τελειώνουμε. Τελεία και παύλα, όχι αποσιωπητικά. Φαντάσου να είναι ένα τίποτα που σε σημαδεύει κιόλας! Να έχει συνείδηση αυτό το τίποτα! Εκτός κι αν δεν υφίσταται ποτέ ψυχή κι έχουμε ένα σώμα που προσποιείται ότι έχει ψυχή. Εγώ θεωρώ παρά πολύ πονηρό το σώμα, και περιεκτικότατο και εφευρετικότατο. (…) Η ιδέα της ταφής και της εκταφής με τρελαίνει (…) Δεν πιστεύω καθόλου ότι πρέπει να επιστρέψουμε στο χώμα, διότι δεν μου απέδειξε κανείς μέχρι τώρα ότι είναι ένα χώμα. Πρέπει να μου το αποδείξει. Και τότε θα υποταγώ, θα το δεχτώ (…) Δεν λέω ότι δεν είναι ωραία η ζωή. Λέω ότι είναι πάρα πολύ ωραία επειδή πρόκειται να τη χάσουμε. Μόνο γι’ αυτό. Κι ο έρωτας γι’ αυτό είναι ωραίος, επειδή τελειώνει. Ομως η ποίηση δεν τελειώνει ποτέ. Κάποτε σταματάει ο ποιητής, αλλά έχει διάδοχο. Κι η ιστορία συνεχίζεται…»

τα 5 νοστιμότατα φαγητά που λάτρευαν οι παλιοί κρητικοί

 Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.


daynight.com.gr

Δείτε τα 5 νοστιμότατα φαγητά που λάτρευαν οι παλιοί κρητικοί | ΦΩΤΟ

Δύσκολο ποιό φαγητό να βάλεις πρώτο και ποιό δεύτερο, αλλά το σίγουρο είναι πως στις γαστρονομικές προτιμήσεις των παλιών Κρητικών ήταν:
1- Το καλαμάρι κουτιού, τηγανισμένο και σβησμένο με κρασί η ξύδι, με κρεμμυδάκι και ενίοτε και πατάτες μέσα!


%ce%b1

2- Η κατά την κρητική ονομασία «φρίσσα», κατ’ άλλους ρέγκα!
%ce%b1
Η φρίσσα είχε πολλά γερόντια φανατικούς οπαδούς, που ακόμα και στο καφενείο πολλές φορές την παράγγελναν να πιούνε με τη παρέα δυο τρία κρασιά!
Η εντολή ήταν να ανάψει ο καφετζής ένα θύμο (θυμάρι), κάπου έξω στη τσιμεντένια αυλή του καφενείου, και να τη ψήσει απάνω, να τσουρουφλιστεί το δέρμα και να σερβιριστεί ζεστή στη παρέα!
Ήταν η εποχή που δεν είχε βγει ακόμα στη μόδα, το …πιεσόμετρο!
 

3- Άλλο έδεσμα ήταν οι χοχλοί οι «μπουμπουριστοί»!
%ce%b1
Εκείνοι οι χοχλοί τηγανισμένοι μπρούμητα στο τηγάνι, έκαναν καλή παρέα ώστε να ρίξουν κάτω την κανάτα με το κοκκινέλι και να …θυμηθούν οι γέροι τα νιάτα τους!
 

4- Άλλο φαγητό ήταν τα βραστά κουκιά με λαδάκι και λεμόνι!
%ce%b1
Τα έβαζαν μπροστά συνήθως τη πρώτη μεγάλη παγωνιά του χειμώνα.
Τα κουκιά βραζόταν με τα φλούδια και ήταν πάντα βραστερά, όπως και τα φασόλια, γιατί απλούστατα τα έσπερναν στο περιβόλι τους με μπόλικη κοπριά, χωρίς χημικά σκευάσματα και ψεκάσματα με δηλητήρια.
 

5- Θεωρώ πως τα βρουβάσταχα βραστά ήταν από τα ιδιαίτερα αγαπημένα φαγητά των Κρητικών, γιατί αυτά ειδικά αρέσουν και στους νεότερους!

%ce%b1

Πηγή: e-mesara.gr
Κείμενο: Γεώργιος Χουστουλάκης

'νταπα ντουπ νταπα νταπα ντουπ''





Aξέχαστες Ατάκες Ελληνικού Κινηματογράφου
'νταπα ντουπ νταπα νταπα ντουπ''
το παιδί μας έπεσε κάτω από την βεσπα και έσπασε η άσφαλτος κοινωνία ψεφτρα χα χα χα
Αγαπημένη ελληνική ταινία (Το θύμα) του 1969 Με τον Κώστα Βουτσά την Ζωζώ Σαπουντζάκη τον Σπύρο Καλογήρου

Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

Η χαρτοπαίχτρα - Η γουρλού Σαπφώ Νοταρά




Aξέχαστες Ατάκες Ελληνικού Κινηματογράφου
Η χαρτοπαίχτρα - Η γουρλού Σαπφώ Νοταρά
Να πάρει η ευχή. Άντε χάσου από 'δω. Γιατί χασμουρήθηκες;
Όχι, να μη χασμουρηθείς γιατί μου έφερες γρουσουζιά.
Αη μωρή, φύγε από 'δω πέρα. xa xa xa

ΔΙΟΝ (Ολύμπου

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε το βίντεο του χρήστη Greece-world.




Greece-world
ΔΙΟΝ (Ολύμπου) Η ιερή πόλη τών αρχαίων Μακεδόνων!( Ενα like στή σελίδα μας ειναι πάντα αρεστό )


Δημοφιλείς αναρτήσεις