Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Ροβινσώνας Κρούσος

Robinson Crusoe 1719 1st edition.jpg





 
 
 
 
 
 
Ο Ροβινσώνας Κρούσος (Robinson Crusoe) είναι μυθιστόρημα του Ντάνιελ Ντεφόε, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1719. Επιστολικό, εξομολογητικό και διδακτικό στη μορφή του, το βιβλίο είναι μία φανταστική αυτοβιογραφία του ομώνυμου χαρακτήρα -ενός ναυαγού που πέρασε 28 χρόνια σε ένα απομακρυσμένο τροπικό νησί κοντά στο Τρινιντάντ, αντιμετωπίζοντας κανίβαλους, αιχμαλώτους και στασιαστές πριν διασωθεί.

Η ιστορία είναι ίσως επηρεασμένη από τον Αλεξάντερ Σέλκιρκ, έναν Σκωτσέζο ναυαγό που έζησε για τέσσερα χρόνια σ' ένα νησί του Ειρηνικού, το "Μας α Τιέρα" (το 1966 μετονομάστηκε σε Ροβινσών Κρούσο), που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Χουάν Φερνάντεζ στη Χιλή. Οι λεπτομέρειες του νησιού του Ροβινσώνα Κρούσου κατά πάσα πιθανότητα βασίστηκαν στο νησί Τομπάγκο στην Καραϊβική Θάλασσα, δεδομένου ότι αυτό το νησί βρίσκεται σε μικρή απόσταση βόρεια από τις ακτές της Βενεζουέλας, κοντά στις εκβολές του ποταμού Ορινόκου, και είναι ορατό από το Τρινιντάντ[1]. Ο Ροβινσώνας Κρούσος ήταν το πρώτο σημαντικό λογοτεχνικό έργο του οποίου η ιστορία ήταν ανεξάρτητη από μυθολογίες, θρύλους ή προηγούμενη βιβλιογραφία.

http://el.wikipedia.org/wiki/Ροβινσώνας_Κρούσος

Κέικ καρότου με κανέλα





Κέικ καρότου με κανέλα

Ένα φλιτζάνι τσάι και ένα μεγάλο κομμάτι από αυτό το κέικ είναι το ιδανικό ξεκίνημα για τη νέα εβδομάδα.

• 230 γραμμάρια (1 φλιτζάνι) αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 2 κουταλάκια του γλυκού κανέλα σε σκόνη
• 155 γραμμάρια (3/4 του φλιτζανιού) καστανή ζάχαρη
• 125 ml (1/2 φλιτζάνι) γάλα μειωμένης περιεκτικότητας σε λιπαρά
• 60 ml (1/4 του φλιτζανιού) φυτικό έλαιο
• 2 ελαφρά χτυπημένα αυγά
• 240 γραμμάρια (περίπου 2 μεγάλα) καρότα, αποφλοιωμένα και λεπτοτριμμένα

Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Αλείψτε μια στρογγυλή φόρμα διαμέτρου 20 εκατοστών με λιωμένο βούτυρο και στρώστε της αντικολλητικό χαρτί.

Κοσκινίστε το αλεύρι και την κανέλα σε ένα μπολ. Προσθέστε τη ζάχαρη και ανακατέψτε.

Χτυπήστε το γάλα, το λάδι και τα αυγά μαζί σε ένα μπολ. Προσθέστε τα στο μείγμα με το αλεύρι και με ένα ξύλινο κουτάλι αναμείξτε πολύ καλά μέχρι να συνδυαστούν όλα τα υλικά μαζί.

Ανακατέψτε τα καρότα μέσα στο μείγμα και χύστε το στη φόρμα. Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο για 45 λεπτά μέχρι το κέικ σας να ροδίσει. Αφήστε το στη φόρμα για 5-10 λεπτά και μετά ξεφορμάρετέ το να κρυώσει εντελώς.

Ανακατέψτε 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη άχνη με 1/4 κουταλάκι του γλυκού κανέλα και πασπαλίστε το κρύο σας κέικ. Σερβίρετε.
http://www.queen.gr/mageirikh/kati-glyko/story/72903/keik-karotoy-me-kanela
queen.gr

Πουτίγκα με σιμιγδάλι


Για μεγέθυνση πατάτε ροδάκι και ανοίγει νέα καρτέλα με φακό +- 
Από ένθετο του ΖΑΠΙΝΓΚ
Πολίτικα νηστίσιμα
από την Μίμα Καρβούνη
 
 

Σήμερα... 30/4

Παρασκευή 27 Απριλίου 2018

Σήμερα... 27/4

Αποτέλεσμα εικόνας για λουλουδια φωτο



Το σύμπαν δεν συνωμοτεί υπέρ σας (ούτε κατά σας)

Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες σουρεαλιστικες

Το σύμπαν δεν συνωμοτεί υπέρ σας (ούτε κατά σας)
Από τον «Αλχημιστή» μέχρι το «Μυστικό», έχω βαρεθεί να βλέπω ανθρώπους (πελάτες μου και μη) να εγκαταλείπουν την προσπάθεια με τη δικαιολογία του σύμπαντος. Ε, λοιπόν σας έχω νέα: Το σύμπαν έχει σοβαρότερες ασχολίες από το προσωπικό πρόβλημα του καθενός μας. Και τέλος πάντων ήρθε η ώρα να καταλάβουμε ότι είμαστε κι εμείς μέρος του σύμπαντος! Το σύμπαν δεν είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς.

Συν Αθηνά και χείρα κίνει έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Αν εμείς δεν βγούμε από τη ζώνη ασφαλείας μας και δεν καταβάλλουμε όση περισσότερη προσπάθεια μπορούμε, τότε ας μην περιμένουμε από το σύμπαν τίποτε.

Ο Νόμος της Έλξης, στις μέρες μας, έχει λίγο παρεξηγηθεί. Με το να κάθεστε όλη μέρα στο κρεβάτι και να σκέφτεστε ότι θα σας έρθει μια επιταγή, πραγματικά δεν πιστεύω ότι θα δείτε αποτέλεσμα. Ούτε επιταγή!

Η ουσία είναι να δημιουργήσετε τις συνθήκες, υλικές, πνευματικές και ψυχολογικές, ώστε να είστε σε θέση να καταφέρετε αυτό που θέλετε, να δημιουργήσετε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να σας συμβεί και να το αντιληφθείτε αν περάσει από το δρόμο σας.
Γι αυτό, αφήστε το σύμπαν ήσυχο, η συμπεριφερθείτε σαν να είστε κι εσείς μέρος του. Και τότε θα δείτε ότι θα σας χαμογελάσει.

Dr. Nancy Mallerou,
Associate Certified Coach

myworld.gr

Η Ιστορία του Ελληνικού καφέ.


http://epistrofi-sti-fysi.blogspot.gr/2013/04/blog-post_20.html

Η Ιστορία του Ελληνικού καφέ.

Η ιστορία του καφέ στην Ελλάδα αρχίζει από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ιδιαίτερα οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης και γενικότερα της Βορείου Ελλάδος γνωρίζουν και συνηθίζουν πρώτοι τον καφέ μαζί με τους Τούρκους. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στην Θεσσαλονίκη τον 17ο αιώνα και σύμφωνα με πηγές υπήρχαν παραπάνω από τριακόσια καφενεία όπου σύχναζαν Έλληνες και Τούρκοι.
Στην Αθήνα, τα πρώτα καφενεία εμφανίζονται αργότερα και στην αρχή είναι μικρά με τους περισσότερους θαμώνες τους να είναι Τούρκοι. Με τον καιρό όμως, η πελατεία τους εμπλουτίζεται με Έλληνες και σύμφωνα με τον Παπαδιαμάντη, από το 1760 η συνήθεια του καφέ μεταδίδεται και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, τα καφενεία έκαναν και τη δουλειά του καφεκόπτη, δηλαδή προμηθεύονταν ακατέργαστο καφέ και αφού τον καβούρδιζαν, τον άλεθαν σε μικρούς χειροκίνητους μύλους. Τα πρώτα ειδικά καταστήματα για τον καφέ, τα Καφεποιεία, που γρήγορα μετονομάστηκαν καφεκοπτεία εμφανίζονται στις αρχές του 20ου αιώνα και ασχολούνται αποκλειστικά με την εισαγωγή, επεξεργασία και πώληση καφέ έτοιμου προς κατανάλωση.
Απο τα πρώτα Καφεκοπτεία της Αθήνας είναι ο «Οικος Μπέλκα» στην Πλατεία Δημοτικού Θεάτρου (σημερινή Πλατεία Κοτζιά) και το καφεκοπτείο Ανδρέα Ριζόπουλου στην ίδια περιοχή. Το 1914 ανοίγει το καφεκοπτείο Μισεγιάννη – Μάστορη στην οδό Σκουφά στο Κολωνάκι, ενώ το 1920 ανοίγει το πρώτο καφεκοπτείο Λουμίδη στον Πειραιά.
Από το Ρίο στο φλιτζάνι
Η πρώτη χώρα παραγωγής καφέ σε παγκόσμια κλίμακα είναι η Βραζιλία. Ακολουθούν το Μεξικό, η Κολομβία, η Γουατεμάλα, η Νικαράγουα, η Κοστα Ρίκα και η Τζαμάικα, η οποία έχει και τον πιο ακριβό και καλό καφέ.Στον ελληνικό καφέ υπερισχύει ο καφές Βραζιλίας, δεν είναι όμως ένα μόνο είδος. Υπάρχουν δύο ποικιλίες οι οποίες αναμειγνύονται: από το Ρίο και από το Σάντος. Σε αυτό το μείγμα προστίθεται και Αιθιοπικός καφές και έτσι έχουμε το τελικό χαρμάνι.
Τα χαρακτηριστικά «γνωρίσματα» του ελληνικού καφέ: «Η διαφορά δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με το χρώμα, το οποίο προκύπτει από το καβούρδισμα, όσο με την ποικιλία. Αυτή είναι που κάνει και τη διαφορά στη γεύση. Ο ελληνικός καφές έχει συγκεκριμένο χαρμάνι, συγκεκριμένο ψήσιμο που τον κάνει ξανθό και πολύ πολύ ψιλό άλεσμα. Αυτά είναι τα τρία βασικά στοιχεία της ταυτότητάς του».

Ελληνικός ή Τούρκικος;
Το περίφημο ερώτημα για τον καφέ, η απάντηση στο οποίο τείνει περισσότερο προς το «αραβικός», αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς. Ο καφές έτσι όπως τον πίνουμε στο μπρίκι χωρίς να φιλτράρεται είναι μια συνήθεια που ξεκίνησε από τους Άραβες. Πράγματι, οι πρώτοι που παρασκεύασαν τέτοιου είδους καφέ ήταν οι Βεδουίνοι της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι έβαζαν την χύτρα του καφέ πάνω στην άμμο που κάλυπτε τα κάρβουνα για να τα κρατήσει ανάμενα. Γι” αυτό και ο σωστός τρόπος για να ψήνεται αυτός ο καφές είναι πάνω στην άμμο (χόβολη).
«Εμείς, στην Ελλάδα, το μάθαμε επί Τουρκοκρατίας και τον λέγαμε τούρκικο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 70. Μετά για διαφημιστικούς λόγους, μια ελληνική εταιρεία τυποποίησης σε μια διαφήμισή της σκέφτηκε να προβάλλει τον «ελληνικό» χαρακτήρα του καφέ. Η διαφήμιση απεύθυνε ερώτηση στον καταναλωτή «Πώς τον λέτε τον καφέ; Εμείς τον λέμε Ελληνικό!»και όχι μόνο κατάφερε να αλλάξει όνομα στον καφέ, αλλά ήταν τόσο πετυχημένη που άρχισαν να τον αποκαλούν «ελληνικό» και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων.
Οι Έλληνες τον κάνουμε πιο ξανθό σε σχέση με τους Τούρκους ή τους Άραβες, χωρίς αρώματα, πιο συμπυκνωμένο και τον πίνουμε σε μεγαλύτερη ποσότητα ανά φλιτζάνι. Άρα δεν είναι εντελώς άδικο να πεις ότι είναι «ελληνικός». Είναι ο καφές που πίνουν περισσότερο από όλους οι Έλληνες.
Η ιεροτελεστία του μερακλή: Μπρίκια κολλάμε;
Η τέχνη παρασκευής του ελληνικού καφέ, όπως και κάθε συνταγή άλλωστε, έχει τα μυστικά της. Και αν ο παραδοσιακός τρόπος έχει παραμεριστεί από πολλούς χάριν ευκολίας και χρόνου, δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιμένουν μερακλίδικα.
Ο «σωστός» ελληνικός καφές, σιγοψήνεται στη χόβολη με χάλκινο μπρίκι, έτσι ώστε να βράσει καλά και να κάνει το βελούδινο καϊμάκι που τον χαρακτηρίζει.
Πηγή: e-geoponoi.gr

Αγκινάρες γεμιστές


Για μεγέθυνση πατάτε ροδάκι και ανοίγει νέα καρτέλα με φακό +- 
Από ένθετο του ΖΑΠΙΝΓΚ
Πολίτικα Νηστίσιμα απο την Μίμα Καρβούνη
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις