Τρίτη 2 Ιουλίου 2019

Μωσαϊκό: ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΩΞΑΝΤΡΑ

Μωσαϊκό: ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΩΞΑΝΤΡΑ: ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΩΞΑΝΤΡΑ ΥΛΙΚΑ 900 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 1 φακελάκι μαγιά ξερή 2 κ.σ μέλι 3 κ.σ γάλα 3 κ. σ ηλιέλαιο 1 κ...

Αγροσελίδα: Χαρουπιά

Αγροσελίδα: Χαρουπιά: Η Χαρουπιά είναι το δέντρο εργοστάσιο, είναι ο χαμένος ελληνικός θησαυρός Η χαρουπιά ή Κερωνία η έλλοβος, είναι δέντρο μεγάλο πο...

Χαρουπιά








Η Χαρουπιά είναι το δέντρο εργοστάσιο, είναι ο χαμένος ελληνικός θησαυρός
Η χαρουπιά ή Κερωνία η έλλοβος, είναι δέντρο μεγάλο που μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα. Βρίσκεται αυτοφυής σε πολλές περιοχές της Μεσογείου και στην Ελλάδα, αλλά και καλλιεργείται σε φυτώρια για τον καλλωπισμό δρόμων και πάρκων.
Τα χαρούπια, οι καρποί του δέντρου είναι μακριά και στριφτά«φασόλια» πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα, που γίνονται καφέ και ξυλώδη όταν είναι ώριμα. Το εσωτερικό τους έχει ευχάριστη γλυκιά γεύση και περιέχει πολλά σκληρά σπόρια.
Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες κατατάσσονται σε δύο μεγάλες ομάδες: τα κοντοχάρουπα και τα μακροχάρουπα. Σημαντική όμως είναι η άγρια χαρουπιά (η κερωνία η έλλοβος), όπου οι καρποί της είναι πλούσιοι σε ζάχαρη.
Άλλες ονομασίες: Κερωνιά, Ξυλοκερατιά, Κουντουριδιά, Ψωμί του Άγιου Ιωάννη,κ.ά.
Λατινικό όνομα: Ceratonia siliqua.
Οικογένεια: Φαβίδες ή Χεδρωπά (Leguminosae).
Άνθιση-συλλογή-χρησιμοποιούμενα μέρη:
Τα άνθη βγαίνουν στα μέσα του φθινοπώρου όπου και συλλέγονται μαζί με τα φύλλα, και οι λοβοί στα τέλη Ιουλίου. Η συγκομιδή των καρπών της προηγούμενης χρονιάς στην αρχαιότητα ξεκινούσε με την εμφάνιση του αστερισμού του Κυνός, στα τέλη Ιουλίου. Το αλεσμένο περικάρπιο δίνει αλεύρι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά για ζωοτροφές αλλά και τους ανθρώπους, ενώ το ξύλο της είναι σκληρό και βαρύ, κατάλληλο για πολλές χρήσεις.
Τα πλούσια σε σάκχαρα χαρούπια σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως σαν ζωοτροφή και στη βιομηχανία. Οι καρποί της όμως υπήρξαν κάποτε πολύτιμοι και για τη διατροφή των ανθρώπων.
Διατροφική αξία
Τα χαρούπια είναι γλυκά, εύγευστα και θρεπτικά, και τάισαν πολύ κόσμο κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Κι αυτό γιατί παρά την σκουρόχρωμη και ζαρωμένη σάρκα τους, περιέχουν πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα όπως ασβέστιο και σίδηρο, κ.ά. Δέντρο εργοστάσιο, που θυμόμαστε σε περιόδους πολέμων και λιμών, που η τροφή είναι δυσεύρετη.
Περιέχουν σάκχαρο σε μεγάλη αναλογία (50%) από το οποίο το 30% είναι σταφυλοσάκχαρο, 10% πρωτεΐνη, και 6% λίπος. Επίσης περιέχουν βιταμίνες Α, και D,βιταμίνες της ομάδας Β και καροτίνη, κάλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, μαγγάνιο, χαλκό, χρώμιο, νικέλιο, λίγο ισοβουτυρικό οξύ (που ευθύνεται για την ελαφρώς δυσάρεστη μυρωδιά), ταννίνες, ινώδεις ουσίες όπως λιγνίνη (επιδρά κατασταλτικά στηχοληστερίνη, έχει θετικά αποτελέσματα κατά του διαβήτη και της παχυσαρκίας), βλέννα, κυτταρίνη και τουλάχιστον ακόμη 6 αντιοξειδωτικές ουσίες. Είναι εύπεπτα και δεν προκαλούν αλλεργίες.
Τα χαρούπια είναι και σήμερα χρήσιμα καθώς δεν περιέχουν γλουτένη, στην οποία πολλά άτομα είναι αλλεργικά. Επίσης μπορούν να αξιοποιηθούν για τη δημιουργία γλυκών.
χαρουπιά 659+89+56598
Άλλες χρήσεις:
Σαν σακχαρούχος καρπός μετά από ζύμωση και απόσταξη παρέχουν αλκοόλη σε ποσοστό 25%. Οι άγουροι λοβοί περιέχουν δεψικές και χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη βαφή υφασμάτων. Οι σπόροι των χαρουπιών αποτελούν πολύτιμο βιομηχανικό υλικό. Από αυτούς εξάγεται κυτταρίνη που χρησιμοποιείται στην κατασκευή φωτογραφικών πλακών, στη χαρτοβιομηχανία και αλλού.
Επίσης εξάγεται κόμμι χρήσιμο και τη βιομηχανία τροφίμων, και τη φαρμακευτική. Το κόμμι κυκλοφορεί σαν πρόσθετη ουσία για τα τρόφιμα με την επισήμανση (Ε 410) και χρησιμεύει σαν μέσο πήξης. Από το δέντρο εξάγονται βαφικές και κολλητικές ουσίες κατάλληλες για την βυρσοδεψία, την υφαντουργία και τη βιομηχανία χαρτιού, το έλαιο των καρπών χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία. Η χαρουπιά είναι είδος δασικό, γεωργικό, βιομηχανικό και καλωπιστικό. Το ξύλο της χρησιμοποιείται σε ξύλινες διακοσμήσεις, το καρδιόξυλό της στην επιπλοποιεία, και τη βαρελοποιεία, δίνει ξυλάνθρακες αρίστης ποιότητας, ο φλοιός και τα φύλλα της χρησιμεύουν στη βαφική.
Στην Κύπρο που καλλιεργείται αδιάλειπτα, το 90% της παραγωγής εξάγεται σε διάφορες μορφές (χαρουπάλευρο, ολόκληρος καρπός, χαρουποπυρήνας, αλεσμένα, γόμα). Η χαρουπιά καλλιεργείται εύκολα και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη εκτός από τα υγρά και τα άπορα, και μπορεί να αντέξει σε έκτακτες χαμηλές θερμοκρασίες 2o-3ο C κάτω από το μηδέν. Το δέντρο προτιμά τις ηλιόλουστες θέσεις γι’αυτό καλλιεργείται συχνότερα σε θερμές εύκρατες ζώνες. Οι σπόροι συγκομίζονται κατά τη θερινή περίοδο. Ένα ώριμο δέντρο που καλλιεργείται σε ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες και γόνιμο έδαφος μπορεί να αποδώσει έως και 400 κιλά φασόλια. Η καρποφορία της αρχίζει συνήθως το 6-7 έτος και συνεχίζεται για πολλά χρόνια.
Στην Κύπρο σήμερα κυριαρχούν τρεις ποικιλίες της χαρουπιάς, η Τηλλυρίας, τα κουντούρκα και τα κουμπωτά. Στην Ανώγυρα λειτουργεί Μουσείο Παστελιού, με στόχο την παρουσίαση του παραδοσιακού παστελιού με βασικό συστατικό του το χυμό των χαρουπιών.
Η Χαρουπιά ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι την καλλιεργούσαν για τους καρπούς της. Από τη λέξη κεράτιον όπως ονομαζόταν από παλιά ο καρπός της καθιερώθηκε και η λέξη καράτι, όταν το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε σαν η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για το χρυσό και τους πολύτιμους λίθους.
χαρούπιαΣτη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούσαν το τσάι από κοπανισμένα χαρούπια για τα παιδιά που έπασχαν από βρογχίτιδα ή κοκκίτη. Στους δύσκολους καιρούς πολύς κόσμος φούρνιζε τους σπόρους, τους άλεθαν και ανακάτευαν τη σκόνη με το λιγοστό αλεύρι για την παρασκευή του απαραίτητου για την οικογένεια ψωμιού, και ακόμη μ’αυτό το αλεύρι αντικαθιστούσαν τον καφέ.
Βράζοντας τα χαρούπια παρασκεύαζαν “χαρουπόμελο” το οποίο και χρησιμοποιούσαν σαν κύρια γλυκαντική ουσία.
Ο φλοιός του δέντρου έχει ισχυρή στυπτική δράση, και χρησιμοποιήθηκε πολύ στο παρελθόν για την αντιμετώπιση πολλών παθήσεων του πεπτικού όπως διάρροια, δυσεντερία, στον ερεθισμό του στομάχου και στις αλλεργίες, τον επίμονο βήχα, τα κρυώματα και τον πονόλαιμο.
Οι χαρουπιές έχουν ιδιότητες που υποστηρίζουν με πολλούς τρόπους την υγεία.
Τα χαρούπια αποσπώνται με τα χέρια ή με ραβδισμό από τα δέντρα και συγκεντρώνονται σε υπόστεγα ή σε ειδικούς κλιβάνους για να ξεραθούν και αποθηκεύονται. Η χαρουπιά προσβάλλεται από πολλά φυτικά παράσιτα και έντομα που η καταπολέμησή τους είναι αρκετά δύσκολη.
Οφέλη για την υγεία:
Δρα ως στυπτικό, καταπραϋντικό, μαλακτικό και καθαρτικό. Βοηθά σε προβλήματα μειωμένης λίμπιντο και δρα κατά της μείωσης του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Βοηθά σε προβλήματα βρογχικού άσθματος. Ο πολτός του φρέσκου λοβού είναι ελαφρά ευκοίλιος, ενώ το αλεύρι από τους λοβούς θεραπεύει τη διάρροια, και ανακουφίζει σε ερεθισμούς της κοιλιάς. Σαν τσάι είναι καταπραϋντικό και μαλακτικό, επίσης στυπτικό. Αυτές οι δράσεις μοιάζουν αντιφατικές. Είναι όμως κλασικό χαρακτηριστικό της δράσης των φυτών όπου, τα μέρη τους επιδρούν διαφορετικά ανάλογα με το σημείο του φυτού και τον τρόπο παρασκευής τους. Οι σπόροι είναι στυπτικοί και καθαρτικοί. Ο φλοιός είναι έντονα στυπτικός. Χρήσιμα ακόμη θεωρούνται τα φύλλα και τα άνθη του φυτού, σε παθήσεις του φάρυγγα. Το αλεύρι χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία καλλυντικών για τη σύσφιξη και την ανάπλαση του δέρματος.
Ιδέες
Περιποίηση του δέρματος: Κάνει το δέρμα σφιχτό και στιλπνό, βοηθά στην ανόρθωση του γυναικείου στήθους. Βράζουμε ίση ποσότητα νερού και χαρουπιών (ποσότητα νερού που να σκεπάζει τα χαρούπια) για 30 λεπτά. Το φιλτράρουμε και κρατάμε το νερό. Πλενόμαστε, και λουζόμαστε με αυτό το νερό.
Χαρουπόμελο: Λέγεται το σιρόπι από χαρούπια. Χρησιμοποιείται εκτός από τα γλυκά, και σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος. Οι διαβητικοί δεν πρέπει να το χρησιμοποιούν, αν και τα προϊόντα από το υπόλοιπο δέντρο τους ωφελούν.
Προοπτικές
χαρουπιά!Αναδασώσεις: Η χαρουπιά είναι σπουδαίο διακοσμητικό φυτό. Είναι όμως ακόμη σπουδαιότερη σαν δασικό δέντρο. Εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς, αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει με το πεύκο και είναι κατάλληλη για αναδασώσεις. Και όσο και αν ο εμπορικός ρόλος της χαρουπιάς στις μέρες μας έχει υποβαθμιστεί, ο περιβαλλοντικός της ρόλος είναι σπουδαίος γιατί μπορεί να επιβιώνει σε άγονα και ξηρικά ασβεστολιθικά εδάφη. Πολλές περιοχές οφείλουν στη χαρουπιά το πράσινο χρώμα τους, ενώ συγχρόνως το πλούσιο ριζικό της σύστημα συγκρατεί και προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Η χαρουπιά μπορεί να καλύψει εγκαταλελειμμένες ή άγονες και θαμνώδεις εκτάσεις, ακόμη και βραχώδη εδάφη. Οι αναδασώσεις στις εκτάσεις αυτές, μπορούν να σταματήσουν τις διαβρώσεις, να αλλάξουν τη φυσιογνωμία των περιοχών,να δώσουν νέες δυνατότητες και να κάνουν τα μέρη πιο ελκυστικά για τους επισκέπτες.
Το μεγαλύτερο μέρος της ψίχας των χαρουπιών που παράγονται σήμερα, χρησιμοποιείται για ζωοτροφή. Η αξία του σε αμυλαξία είναι μικρότερη όταν συγκριθεί με άλλες κτηνοτροφές (καλαμπόκι 780 μονάδες, κριθάρι 689 μονάδες και χαρούπι 500 μονάδες). Όμως η τιμή του το κάνει οικονομικότερη κτηνοτροφή, και όταν αναμιγνύεται με άλλες ζωοτροφές βελτιώνει τη γεύση τους με αποτέλεσμα να καταναλώνονται πιο ευχάριστα από τα ζώα.
Διάφορα Εθνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδοτούν και προωθούν κατά καιρούς την επέκταση των φυτειών της χαρουπιάς.
Τα χαρούπια είναι τροφή ικανοποιητικά θρεπτική αφού περιέχει μεγάλο αριθμό μετάλλων, ιχνοστοιχείων, βιταμινών και πρωτεϊνών. Περιέχει ασβέστιο σε τριπλάσια αναλογία από τογάλα, (350 mg ανά 100 gr) σε σύγκριση με το γάλα (120 mg Ca ανά 100 gr), επίσης φώσφορο, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο, πυρίτιο κ.ά.)
χαρούπι - παράγωγαΤο παραδοσιακό κρητικό χαρούπι αξιοποιείται ξανά από τη μονάδα *”Creta Carob” που αναπτύσσεται στην περιοχή του Ρεθύμνου. Η επιχείρηση παίρνει τα χαρούπια από τους παραγωγούς της περιοχής και παράγει μια μεγάλη σειρά προϊόντων για την ανθρώπινη διατροφή: Χαρουπάλευρο, σιρόπι χαρουπιού, αλεσμένο χαρούπι για τσάι, υποκατάστατο του καφέ και του κακάο από επεξεργασμένη σκόνη χαρουπιού, παξιμάδια από χαρουπάλευρο. Τα προϊόντα κυκλοφορούν τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η τιμή τους για τον καταναλωτή είναι εξαιρετικά προσιτή.
Που τα βρίσκουμε;
Στο εμπόριο, θα βρούμε τα χαρούπια σε μορφή πλάκας, σκόνης ή σαν σιρόπι, και λόγω των χαμηλών θερμίδων, σε γλυκά να αντικαθιστούν τη σοκολάτα ή τη ζάχαρη. Τα τελευταία χρόνια στα καταστήματα με είδη φυσικής διατροφής έχουν κάνει ξανά την εμφάνισή τους παράγωγα του χαρουπιού όπως το χαρουπόμελο και το χαρουπάλευρο.
Ξεχασμένοι θησαυροί όπως το χαρούπι υπάρχουν πολλοί, αρκεί να ενδιαφερθούμε να τους ψάξουμε…
ΠΗΓΗ   pentapostagma



Η Χαρουπιά ως δέντρο είναι γνωστότατο, φαίνεται να κατάγεται από τη Μικρά Ασίας και ίσως την Κυρηναία, τη σημερινή Βάρκα της Τρίπολης (παράλια της Βόρειας Αφρικής) απ’ όπου, κατά πάσα πιθανότητα μετανάστευσε, καλλιεργήθηκε και εγκλιματίστηκε και έγινε ιθαγενές πρώτα στα νησιά του Αιγαίου πελάγους και μετά στις λοιπές ελληνικές χώρες της Ευρώπης, όπου σε πάρα πολλές είναι αυτοφυές σήμερα. Αυτό το συμπεραίνουμε από το ότι ο Θεόφραστος, ο πρώτος που το αναφέρει λέει ρητά ότι επί της εποχής του φύτρωνε στην Συρία, την Ιωνία και στην Κνίδο και τη Ρόδο· και ότι οι μεν Ίωνες την αποκαλούσαν κερωνία, κάποιοι δε αιγυπτίαν συκήν «διημαρτηκότες» εσφαλμένως γιατί δεν φύτρωνε πουθενά στην Αίγυπτο. Εντούτοις αν και, κατά τη μαρτυρία του Θεόφραστου, δεν φύτρωνε τότε η ξυλοκερατέα στην Αίγυπτο, δεν είναι απίθανο τα ξυλοκέρατα να μεταφέρονταν μέσω αυτής από την Κυρηναία στην Ελλάδα, και γι’ αυτό να ονομάζονταν από κάποιους αιγύπτια σύκα.
Στην Ιταλία εισήχθη από τους Έλληνες, όπως αποδεικνύεται από τις ονομασίες που χρησιμοποίησαν οι Ρωμαίοι για το δέντρο και τον καρπό αυτό. Την ξυλοκερατέα την ονόμαζαν ceratonia, δηλαδή κερατωνίαν και τον καρπό siliqua graeca, δηλαδή ελληνικό λοβό.

Οπωσδήποτε το δέντρο αυτό πριν από τη γέννηση του Χριστού δε φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο, μέχρι σήμερα, στα ευρωπαϊκά παράλια της Μεσογείου και ιδίως στα νησιά του Αιγαίου πελάγους και την Ελλάδα. Τα ξυλοκέρατα αναφέρονται ως χρησιμοποιούμενα, όπως και σήμερα, για τη διατροφή των ζώων και ιδιαίτερα των χοίρων, και ακόμη και τότε τη θεωρούσαν μετριότατη τροφή για τον άνθρωπος όπως συμπεραίνεται από την παραβολή του ασώτου, όπου αναφέρεται ότι αυτός «επεθύμει γεμίσαι την κοιλίαν αυτού από των κερατίων, ων ήσθιον οι χοίροι, και ουδείς εδίδου αυτώ ». Όπως αναφέρει ο Θεοφύλακτος φύτρωναν πάμπολλες ξυλοκερατιές στη Συρία και την Ιουδαία.
Και τότε ονομαζόταν συνηθέστερα κερατέα, και όχι με το ιωνικό όνομά της κερωνία· μετά πήρε την σημερινή ονομασία ξυλοκερατέα και χαρουπιά. Η τελευταία είναι αραβική (Kharrub), επικράτησε δε σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, γιατί φαίνεται ότι κατά το Μεσαίωνα που οι Άραβες ήταν οι κύριοι σχεδόν όλης της Μεσογείου, ώθησαν και επέκτειναν στα παράλια αυτής της θάλασσας την καλλιέργεια αυτού του δέντρου και τη χρήση αυτού του καρπού.
Έτσι σήμερα οι Γάλλοι το δέντρο το αποκαλούν Caroubier και τον καρπό caroube, carobe ή caroyge (όπως και féce de Pythagore) · οι Ιταλοί το ονομάζουν catoba ή carruba και το δέντρο carobo, carrabo ή carrubio· οι Ισπανοί το λένε Algarrobo και οι Άγγλοι carob-tree και τον καρπό carob-bean.
Εκτός όμως από το αραβικό όνομα επικράτησε στους Ευρωπαίους και η περίεργη ονομασία δέντρο φέρον τον άρτο του Αγίου Ιωάννη (γαλλικά arbre àpain de Saint Jean, αγγλικά Saint Johns bread tree, γερμανικά Joannis Brodbaum), η οποία φαίνεται να προέκυψε από εσφαλμένη παράδοση, κατά την οποία οι αναφερόμενες ακρίδες που αναφέρονται από τους ευαγγελιστές Ματθαίο και Μάρκο, τις οποίες έτρωγε ο βαπτιστής Ιωάννης στην έρημο με μέλι άγριο, δεν ήταν παρά ξυλοκέρατα.

Σήμερα η ξυλοκερατιά συναντάται αυτοφυής ή καλλιεργούμενη σε όλα σχεδόν τα θερμά παράλια της Μεσογείου και ιδιαίτερα στη Συρία, την Κρήτη, τη Ρόδο, την Κύπρο και άλλα νησιά του Αιγαίου πελάγους, στη Λακωνία και άλλα μέρη της Ελλάδας, στη Σαρδηνία, την Σικελία, την Καλαβρία και άλλα μέρη της Ιταλίας, σε μερικά μέρη της μεσημβρινής Γαλλίας και την Κορσική, στην Ισπανία και την Πορτογαλία καθώς και σε όλα σχεδόν τα παράλια της Αφρικής, δηλαδή το Μαρόκο, την Αλγερία, την Τύνιδα, την Τρίπολη και την Αίγυπτο.. Από τους Ισπανούς μετανάστευσε και στο Μεξικό και σε μερικά μέρη της Νότιας Αμερικής.

Περιγραφή
Η ξυλοκερατέα ανήκει στην τάξη των Ελλοβοκάρπων, στην οικογένεια των Καισαλπινοειδών και στο γένος Κερωνία, του οποίου αποτελεί το μοναδικό είδος. Είναι δέντρο μακρόβιο, μετρίου μεγέθους, αειθαλές, αναπτυσσόμενο αργά, που φυτρώνει στα πιο άγονα, πετρώδη και ξηρά εδάφη και δεν αντέχει το κρύο πάνω από τους -7ο έως -8οC. κατά το δριμύ ψύχος του 1879-1880 σε πολλές ξυλοκερατιές στην Αθήνα διερράγη ο κορμός τους.


Έχει φύλλα σύνθετα από 4, 6, ή 8 φυλλαράκια, ωοειδή, ακέραια, λεία, σκυτώδη, βαθιά πράσινα, άνθη μικρά, κοκκινα σε μορφή βοτρύων, πολύγαμα, δηλαδή υπάρχουν δέντρα που έχουν μόνο αρσενικά άνθη και άλλα που έχουν μόνο θηλυκά και άλλα που έχουν αρσενικά και ερμαφρόδιτα (άνθη που έχουν τα αρσενικά και τα θηλυκά όργανα).
Πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σ’ αυτό καθώς είναι η βάση της καλλιέργειας αυτού του δέντρου για την παραγωγή καρπού.

Ο καρπός της χαρουπιάς, δηλαδή το ξυλοκέρατο, είναι λοβός πεπλατυσμένος, μακρύς 10-20 και πλατύς 2-3 εκ., σκυτώδης, υπομέλας, και περισσότερο ή λιγότερο σε μορφή κέρατου (γι’ αυτό και ονομάστηκε κεράτιον από τους αρχαίους), γεμάτος από σάρκα σακχαρώδη που περιβάλλει τους σκληρούς, κεραμόχροους σπόρους που βρίσκονται μέσα του κατά μήκος  και σε σειρά. Καλύπτει πάρα πολλές ανάγκες του ανθρώπου όπως θα δούμε. 
Υπάρχουν ελάχιστες ποικιλίες της χαρουπιάς. Κατά τους καλλιεργητές είναι:

α) η άκαρπος, που στην πραγματικότητα δεν είναι ποικιλία αλλά απλά αυτή που έχει αρσενικά άνθη και χρησιμεύει ως υποκείμενο για μπόλιασμα·
β) η άγρια, που έχει ξυλοκέρατα, λεπτά, τοξοειδή, ξυλώδη, μακριά 10-15εκ., που ωριμάζουν πιο νωρίς από τις άλλες ποικιλίες και είναι σχεδόν άχρηστα· χρησιμεύει σαν καλλωπιστικό δέντρο (δεντροστοιχιών) και ως υποκείμενο για μπόλιασμα·
γ) η ημιάγρια (Ceratonia siliqua vulgaris  Risso), που έχει άφθονους αλλά ινώδεις καρπούς που είναι χρήσιμοι μόνο για διατροφή των ζώων και για απόσταξη·
δ) η ήμερη (Ceratonia siliqua lalissima-Risso) η κατά προτίμηση καλλιεργούμενη που έχει λιγότερους καρπούς από την προηγούμενη, αλλά μακρούς, πλατείς, παχείς, πολύ σακχαρώδεις, γι’ αυτό και αποσταζόμενους, που τρώγονται ευχάριστα όχι μόνο από τα ζώα αλλά και από τους ανθρώπους.

Φυσικό περιβάλλον - Καλλιέργεια
Η χαρουπιά ευδοκιμεί σε κλίματα που φυτρώνουν χωρίς πρόβλημα τα εσπεριδοειδή, αλλά συναντάται αυτοφυής και σε ψυχρότερες χώρες· ωστόσο δεν την βρίσκουμε πέρα από τη ζώνη που περιλαμβάνει την ελιά.
Προτιμά τα ασβεστούχα χώματα, φυτρώνει και στα πιο πετρώδη και ξερά εδάφη και είναι ευεργέτημα για τις χώρες που είναι άγονες, γιατί παρέχει σχετικά άφθονο και θρεπτικό καρπό κατάλληλο για τη διατροφή ζώων και ανθρώπων. Δεν αναπτύσσεται όμως τόσο καλά όπως στα γόνιμα και σχετικά δροσερά μέρη, όπου αυξάνεται πολύ γρήγορα.
«Είναι», λέγει ο πολύς Γασπαρίνος (*), «απίστευτη η ταχύτητα με την οποία αυξάνει αυτό το δέντρο με το σκληρότατο ξύλο στα εκλεκτά εδάφη. Οι ενός χρόνου χαρουπιές σ’ αυτά τα εδάφη αποκτούν κορμό ύψους 3 έως 4μ., διαμέτρου δε 22 εκ.». Την παρατήρηση αυτή, την οποία πήρε από την περιγραφή του Fisclier, τη βρίσκουμε πολύ υπερβολική, γιατί σε γόνιμα και αρδευόμενα καλά εδάφη στο εδώ Δενδροκομείου, είδαμε σπέρνοντας χαρουπιά ότι αυτές αναπτύσσονται με σχετική πράγματι ταχύτητα, αλλά ποτέ με τόση όση περιγράφει ο Fischer. Ούτε οι Αίλαντοι ή οι Ευκάλυπτοι μέσα σ’ ένα χρόνο δεν αποκτούν έστω και τρία μέτρα, αν και θεωρούνται από τα ταχύτατα αναπτυσσόμενα σε γόνιμα εδάφη.
Είναι βέβαιο ότι η χαρουπιά, που είναι δέντρο που αναπτύσσεται αργά, σε γόνιμο έδαφος αναπτύσσεται σχετικά γρηγορότερα, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλα σχεδόν τα φυτά. Δεν ευδοκιμεί στα ελώδη και υγρά εδάφη.

Πολλαπλασιασμός
Η χαρουπιά πολλαπλασιάζεται μόνο με τη σπορά και τον εμβολιασμό. 
Η σπορά τους γίνεται κατά προτίμηση τον Απρίλιο όταν δεν υπάρχει πια φόβος να προσβληθούν από τους όψιμους παγετούς της άνοιξης.
Για το σκοπό αυτό οι σπόροι που έχουν εξαχθεί από τους λοβούς, μουλιάζονται για 3 ή 4 μέρες, σε νερό που ανανεώνεται καθημερινά. Σπέρνονται ή επί τόπου κάθε τρείς ή τέσσερις, ή πεταχτά σε σπορεία που έχουν προετοιμαστεί σε βαθιά σκάφη και με γενναία λίπανση.
Επειδή η χαρουπιά έχει ρίζα κάθετη και σε μεταφύτευση δύσκολα ριζώνει, η επί τόπου σπορά της είναι προτιμότερη, γιατί έτσι αποκτούν τη θέση στην οποία πρόκειται να μείνουν και να καρποφορήσουν τα δέντρα.
Στα ξερά κλίματα η διατήρηση της κάθετης ρίζας έχει μεγάλη σημασία, γιατί αυτή εισδύει νωρίτερα στα κατώτερα στρώματα του εδάφους και αντλεί το νερό από αυτά, το οποίοι δεν έχουν ή δεν είναι αρκετό στα επιπόλαια στρώματα, όπου, τουλάχιστο στα πρώτα χρόνια περιορίζονται οι ρίζες των μεταφυτευόμενων δέντρων. Μετά από μήνες ή ένα χρόνο από την επιτόπου σπορά αφαιρούνται τα φυτά που κρατιέται μόνο το πιο εύρωστο σε κάθε θέση σποράς.
Αυτές που έχουν σπαρθεί σε πρασιές αμέσως μόλις αποκτήσουν ύψους 4-5 εκ. βοτανίζονται και αραιώνονται, αφαιρούνται τα μικρότερα και τα ασθενέστερα, έτσι ώστε αυτές που θα απομείνουν στην πρασιά να έχουν μεταξύ τους απόσταση 5-10 εκ. Πριν και μετά την αραίωση οι πρασιές ποτίζονται και τα ποτίσματα, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, κάθε 15 μέρες τουλάχιστον.  Τέσσερις ή πέντε μέρες μετά από κάθε πότισμα οι πρασιές πρέπει να βοτανίζονται για να μην πνίξουν τα νεαρά φυτά τα αναπτυσσόμενα παρασιτικά χόρτα. Τον Αύγουστο μονοβεργίζονται, δηλαδή αφαιρούνται με κοφτερό μαχαίρι οι αναφυόμενοι βλαστοί από τα πλάγια του κεντρικού άξονα έτσι ώστε να αναπτυχθεί γρήγορα ο κορμός του.


- See more at: http://www.ftiaxno.gr/2013/03/blog-post_3287.html#sthash.xzwvXDjU.dpuf

Ο μεγαλύτερος εχθρός της χαρουπιάς είναι η ποντίκα η οποία κατατρώγει τη φλούδα των βλαστών των δέντρων, με επακόλουθο την ξήρανση τους. Από τα διάφορα έντομα που την προσβάλλουν, ο Myelois ceratoniae Zell θεωρείται η μεγαλύτερη μάστιγα. Επίσης τα Τζιτζικάκια (leafhoppers), ο Αλευρώδης και το Λεκάνιο (Lecanius elongatuus), δυνατό να προκαλέσουν ζημιές στα δέντρα.

Ποντίκα
Η Ποντίκα αποτελεί ένα σημαντικό εχθρό στον γεωργοκτηνοτροφικό τομέα της Κύπρου, αφού προκαλεί πάμπολλες και ποικίλες ζημιές με σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο. Μερικές από τις συνηθισμένες ζημιές που προκαλεί είναι: α) ξύνει και πληγώνει τους κορμούς και βλαστούς δέντρων, β) κατατρώγει τους καρπούς, καταναλώνει και καταστρέφει αποθηκευμένες ζωοτροφές, γ) τρέφεται με αυγά και νεογνά πουλερικών, δ) καταστρέφει συστήματα άρδευσης και πλαστικά θερμοκηπίου, μεταδίδει νόσους σε παραγωγικά ζώα κ.α. Οι ζημιές που προκαλεί η ποντίκα δεν περιορίζονται μόνο στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, αλλά επεκτείνονται και σε άλλους τομείς, αφού μπορεί να καταστρέψει κτηριακές εγκαταστάσεις, ηλεκτρικά καλώδια, να τραφεί με αυγά νεοσσούς άγριων πτηνών και ζώων, να καταναλώσει τροφή ανθρώπινης κατανάλωσης, κ.α. Η δραστηριότητα της και οι ζημιές που προκαλεί μπορούν ακόμη να επεκταθούν σε νοικοκυριά , εστιατόρια και ξενοδοχειακές μονάδες. Επομένως, η έντονη παρουσία και δραστηριότητα της ποντίκας στο νησί καθώς και οι ποικίλες ζημιές που προκαλέι, δεν αποτελούν πρόβλημα μόνο στον γεωργοκτηνοτροφικό τομέα, αλλά επεκτείνονται ως ένα πρόβλημα που απασχολεί ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη ότι είναι φορέας σοβαρών ανθρωπογενών νόσων και μπορεί να βλάψει τη δημόσια υγεία. Αυταπόδεικτα, ο αποτελεσματικός περιορισμός της έντονης δραστηριότητας της ποντίκας και των ζημιών που προκαλεί σε μια γεωγραφική περιοχή είναι μια επίπονη και συνεχής προσπάθεια. Ο πολύ γρήγορος πολλαπλασιασμός του ζώου και οι ιδιάζουσες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν, σχεδόν ολόχρονα στο νησί, δεν επιτρέπουν εφησυχασμό, καθότι μερικοί μήνες αδράνειας αρκούν για να αυξηθούν σημαντικά οι πληθυσμοί του σε βαθμό που μπορεί να προκαλέσει έντονα προβλήματα και σοβαρές οικονομικές ζημιές. Από την άλλη, μια επιτυχημένη εκστρατεία περιορισμού του πολλαπλασιασμού και της δραστηριότητας της πόντικας και των ζημιών που προκαλεί απαιτεί μεθοδικότητα και οργάνωση που να στοχεύουν κατά κύριο λόγο σε προληπτικά μέτρα που να αποθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό και τη δραστηριότητα της και κατά δεύτερον σε μέτρα καταπολέμησης.
Προστασία χαρουπόδεντρων από την ποντίκα Η περιτύλιξη μέρους του κορμού με λαμαρίνα ή άλλο υλικό, παρεμποδίζει την αναρρίχηση της ποντίκας στα χαρουπόδεντρα και διασφαλίζει, σε ικανοποιητικό βαθμό, την προστασία της. Περιγραφή Τεχνικής (1) Κλαδέψτε το δέντρο κατά τρόπο ώστε οι κλάδοι να μην εφάπτονται ή να βρίσκονται πολύ κοντά στο έδαφος έτσι ώστε να μην αποτελούν σημεία αναρρίχησης της πόντικας πάνω στα δέντρα. (2) Περιτυλίξτε τον κορμό με λαμαρίνα, ξεκινώντας από ύψος γύρω στα 50-100εκ. από το επίπεδο του εδάφους έτσι ώστε να καλύπτεται πλήρως ο κορμός του δέντρου. Χρησιμοποιήστε πολύ λεπτό φύλλο λαμαρίνας, έτσι ώστε να κάμπτεται εύκολα. Το φύλλο της λαμαρίνας θα πρέπει να έχει ύψος, τουλάχιστον, 50 εκ. (3) Η λαμαρίνα στερεώνεται στον κορμό με μικρά καρφιά. Επιβεβαιωθείτε ότι η λαμαρίνα είναι καλά προσκολλημένη στον κορμό και δεν υπάρχουν χαραμάδες από τις οποίες μπορεί να περάσει το τρωκτικό. (4) Συνεχίστε να διατηρείται τα δέντρα της σε καλή κατάσταση και ελέγχετε τη λαμαρίνα.
Περιορισμός των πληθυσμών της ποντίκας σε περιοχές με χαρουπιές (α) Προστατέψτε τους φυσικούς εχθρούς της ποντίκας που είναι το ανθρωποπούλι, το σιαχίνι και τα αετόμορφα πουλιά. (β) Χρησιμοποιήστε τρωκτικοκτόνα δολώματα, τα οποία κυκλοφορούν στο εμπόριο σε διάφορες μορφές (κόκκοι σιτηρών, κύβοι παραφίνης, πάστες, ταμπλέτες κ.α.).
Περιγραφή Τεχνικής (1) Τοποθετήστε τα τρωκτικοκτόνα δολώματα, σε σταθμούς δολώσεως (είτε έτοιμους από το εμπόριο, είτε αυτοσχέδιους), με τρόπο ώστε να αποτρέπεται η πρόσβαση στα άγρια ή παραγωγικά ζώα. (2) Οι αποστάσεις μεταξύ των σταθμών δολώσεως, μπορεί να έχουν ακτίνα από 100-300m ανάλογα με τους πληθυσμούς της ποντίκας. (3) Οι σταθμοί δολώσεως μπορούν να τοποθετηθούν κάτω από θάμνους και άγρια βλάστηση, σε όχτους, πάνω στα δέντρα, κ.α. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι σταθεροί και να μην κινούνται, καθότι αυτό μπορεί να εκφοβίσει το τρωκτικό να εισέλθει εντός του σταθμού. (4) Ελέγχει την κατανάλωση του τρωκτικοκτώνου δολώματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα και προσθέστε νέα δολώματα αναλόγως. (5) Εάν σε κάποιο σταθμό ή σταθμούς δολώσεως δεν παρατηρείται κατανάλωση του δολώματος μετά από 2-3 ελέγχους, μετακινήστε τον/την σε άλλη τοποθεσία. (6) Η τοποθέτηση τρωκτικοκτόνων δολωμάτων στους σταθμούς σε μια τοποθεσία τερματίζεται όταν σταματήσει πλήρως ή μειωθεί δραστικά η κατανάλωση της, σε σχέση με τις πρώτες εφαρμογές. Παροτρύνονται οι χρήστες των βιοκτόνων της να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να λαμβάνουν όλα τα προστατευτικά μέτρα κατά τη χρήση τους και να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες που αναγράφονται στις ετικέτες των σκευασμάτων.

Πηγή>http://www.gaiapedia.gr/

Αγροσελίδα: ΠΩΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΣΠΟΡΟΥΣ

Αγροσελίδα: ΠΩΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΣΠΟΡΟΥΣ: Μαρούλια, αντίδια, ραδίκια, σέσκουλα, παντζάρια, καρότα, ραπάνια, γουλιά, λάχανα, κουνουπίδια, μπρόκολα, άνηθος, μάραθος, μαϊντανός...

ΠΩΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΣΠΟΡΟΥΣ





Μαρούλια, αντίδια, ραδίκια, σέσκουλα, παντζάρια, καρότα, ραπάνια, γουλιά, λάχανα, κουνουπίδια, μπρόκολα, άνηθος, μάραθος, μαϊντανός, σέλινο, ρόκα, σπανάκι, πράσο, κ.λ.π.
Διαλέγουμε υγιή, εύρωστα φυτά από την φθινοπωρινή σπορά, και τα  αφήνουμε να ανθίσουν και να σποριάσουν.

Μπορούμε να μεταφυτέψουμε τα φυτά που επιλέξαμε για σπόρο, νωρίς την άνοιξη, σε κατάλληλο μέρος ή να τα αφήσουμε όπως είναι αν δεν εμποδίζουν τον κήπο.

Όταν οι περισσότεροι σπόροι είναι ώριμοι, κόβουμε την κορφή του φυτού και το κρεμάμε ανάποδα σε ξηρό μέρος με ένα ταψί από κάτω, για να πέφτουν οι σπόροι.

Αργότερα τινάζουμε και τους υπόλοιπους σπόρους που δεν έχουν πέσει μόνοι τους και κοσκινίζουμε για να μείνει ο σπόρος καθαρός.

Ντομάτα
Σημαδεύουμε δένοντας κορδέλες, τους πιο εύρωστους καρπούς από όλη την καλλιεργητική περίοδο του φυτού.

Συλλέγουμε τις ντομάτες όταν είναι πολύ ώριμες, λίγο πριν σαπίσουν.

Κόβουμε οριζόντια τις ντομάτες και τις στύβουμε πάνω από ένα σουρωτό, για να πέσουν μόνο οι σπόροι.

Πλένουμε με άφθονο νερό ανακατεύοντας με το χέρι μας τους σπόρους μέσα στο σουρωτό.

Κατόπιν βάζουμε τους σπόρους σε ένα δοχείο με νερό και απομακρύνουμε ό,τι επιπλέει (ακατάλληλοι σπόροι, υπολείμματα σάρκας, φλούδας, κ.λ.π.).

Στραγγίζουμε τους σπόρους και τους τοποθετούμε σε λαδόκολλα για να ξεραθούν.

Μελιτζάνα
Διαλέγουμε υγιή φυτά και σημαδεύουμε με κορδέλα τον 2ο ή 3ο καρπό   (ένα καρπό σε κάθε φυτό).

Αφήνουμε τον καρπό αυτόν να ωριμάσει τελείως, ώσπου να γίνει κίτρινος και σκληρός.

Παράλληλα φροντίζουμε να κόβουμε όλους τους υπόλοιπους καρπούς που παράγει το φυτό, πριν ωριμάσουν εντελώς.

Συλλέγουμε τους πολύ ώριμους καρπούς, και χαράζουμε ελαφρά με το μαχαίρι σε τρεις μεριές.

Βουτάμε για λίγα δευτερόλεπτα στο νερό τον χαραγμένο καρπό και αμέσως μετά τον αφήνουμε στον ήλιο.

Επαναλαμβάνουμε αυτήν τη διαδικασία για τρεις μέρες.

Αφήνουμε τις μελιτζάνες στον ήλιο για μερικές μέρες ακόμη, μέχρι να μαλακώσουν.

Κόβουμε τους καρπούς κατά μήκος στη μέση, πάνω από ένα σουρωτό.

Πιέζουμε με τα δάχτυλα και με τη βοήθεια του νερού για να βγουν οι σπόροι από τη σάρκα.

Πλένουμε και απομακρύνουμε τυχόν υπολείμματα.

Κατόπιν βάζουμε τους σπόρους σε ένα δοχείο με νερό και απομακρύνουμε ό,τι επιπλέει (ακατάλληλοι σπόροι, υπολείμματα σάρκας, φλούδας, κ.λ.π.).

Στραγγίζουμε τους σπόρους και τους τοποθετούμε σε λαδόκολλα για να ξεραθούν.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε περίπτωση πολλής υγρασίας και ζέστης, οι σπόροι κινδυνεύουν να φυτρώσουν και χρειάζεται να υποβοηθήσουμε και να επισπεύσουμε την διαδικασία ξήρανσης (π.χ. με έναν ανεμιστήρα).

Πιπεριά
Διαλέγουμε υγιή φυτά και σημαδεύουμε με κορδέλα τον 2ο ή 3ο καρπό (ένα καρπό σε κάθε φυτό).

Αφήνουμε να ωριμάσουν πολύ, έως ότου κοκκινίσουν και ζαρώσουν.

Παράλληλα φροντίζουμε να κόβουμε όλους τους υπόλοιπους καρπούς που παράγει το φυτό, πριν ωριμάσουν εντελώς.

Αφαιρούμε τους σπόρους από την ψίχα της πιπεριάς.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Φοράμε πάντα γάντια όταν πρόκειται για καυτερές πιπεριές.

Κολοκύθια- αγγούρια
Διαλέγουμε υγιή φυτά και σημαδεύουμε χαράζοντας ελαφρά ένα Χ με μαχαίρι τον 2ο ή 3ο καρπό.

Φροντίζουμε να κόβουμε τους επόμενους καρπούς όταν είναι πολύ μικροί.

 Όταν ο καρπός γίνει κίτρινος και σκληρός και σταματήσει να μεγαλώνει, τον αφήνουμε άλλες δέκα μέρες πάνω στο φυτό και μετά τον κόβουμε.

Κόβουμε κατά μήκος προσεκτικά να μην τραυματίσουμε τους σπόρους.

Πιέζουμε τους σπόρους με τα δάχτυλά μας και με τη βοήθεια του νερού, ώστε να ξεκολλήσουν από τη σάρκα και να πέσουν σε ένα σουρωτό.

Πλένουμε καλά και απομακρύνουμε τυχόν υπολείμματα.

Στραγγίζουμε τους σπόρους και τους τοποθετούμε σε λαδόκολλα για να ξεραθούν.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Για τις μεγάλες κίτρινες κολοκύθες δεν ισχύουν τα παραπάνω.

Τις αφήνουμε να ωριμάσουν όλες πάνω στο φυτό και όταν τις κόψουμε για φαγητό, μπορούμε να κρατήσουμε το σπόρο τους.



Φασόλια, αρακά, κουκιά
Διαλέγουμε τα πιο εύρωστα φυτά και αφήνουμε τον 2ο ή 3ο καρπό αμάζευτο σε κάθε φυτό.

Συλλέγουμε τους υπόλοιπους καρπούς αν θέλουμε.

Αφήνουμε το φυτό να ξεραθεί εντελώς.

 Παίρνουμε τους ξερούς καρπούς και αφαιρούμε το σπόρο.

Καλαμπόκι
 Σημαδεύουμε τα υγιή και εύρωστα φυτά και συλλέγουμε όλους τους καρπούς όταν το φυτό ξεραθεί. (Οι ώριμοι καρποί γέρνουν προς τα κάτω).

 Είναι καλύτερα να διαλέγουμε τους σπόρους που βρίσκονται στην μέση και όχι στην κορυφή ή στην βάση κάθε ρόκας καλαμποκιού.

Καρπούζια, πεπόνια
 Διαλέγουμε τους πιο ωραίους και μεγάλους καρπούς από υγιή φυτά και τους σημαδεύουμε χαράζοντας επιφανειακά ένα Χ.

 Αφήνουμε να ωριμάσουν πολύ καλά. Τα πεπόνια είναι ώριμα όταν αποκολλιούνται εύκολα από το φυτό. Τα καρπούζια είναι ώριμα όταν ξεραθεί το φύλλο και ο έλικας που βρίσκονται στην άκρη του μίσχου τους. Οι καρποί πρέπει να βρίσκονται στο στάδιο λίγο πριν σαπίσουν.

Αφαιρούμε τους σπόρους, πλένουμε καλά για να απομακρύνουμε υπολείμματα και άδειους σπόρους.

    Στραγγίζουμε τους σπόρους και τους τοποθετούμε σε λαδόκολλα για να ξεραθούν.

     ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ- ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Όλοι οι σπόροι πρέπει να ξεραίνονται σε σκιερό και καλά αεριζόμενο μέρος.

Οι σπόροι μπορούν να αποθηκευτούν με ασφάλεια ΜΟΝΟ όταν είναι εντελώς ξεροί.

Μπορούμε να τους συσκευάσουμε σε χάρτινα ή υφασμάτινα σακουλάκια, είτε σε γυάλινα βαζάκια. Σε κάθε περίπτωση τους προφυλάττουμε από προσβολές τρωκτικών και εντόμων.

Βάζουμε ετικέτα με πληροφορίες για το είδος και το σπόρο σε κάθε συσκευασία (ημερομηνία συγκομιδής, χαρακτηριστικά του φυτού, κ.λ.π.).

Οι σπόροι διατηρούνται σε καθαρό, σκιερό, δροσερό και ξηρό μέρος για τουλάχιστον 3-5 χρόνια.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν χρησιμοποιούμε ΠΟΤΕ όλη την παρακαταθήκη των σπόρων μας. Κρατάμε πάντα στην άκρη λίγο σπόρο, για την περίπτωση καταστροφής ή απώλειας, ώστε να εξασφαλίσουμε την επιβίωση της ποικιλίας.

Ο Δεκάλογος των σπόρων

1. Οι σπόροι είναι η βάση του κύκλου της ζωής.
2. Η γη είναι η τροφή των σπόρων. Υγιής γη, υγιείς σπόροι, υγιείς άνθρωποι.
3. Το τι είμαστε εξαρτάται από το τι τρώμε. Το τι τρώμε εξαρτάται από το τι σπέρνουμε.
4. Ένα ισχυρό οικοσύστημα είναι συνάρτηση της αφθονίας και της εξασφάλισης της διαφορετικότητας των σπόρων.
5. Ο ζωντανός θησαυρός κάθε περιοχής και η διατροφική κληρονομιά της είναι το γενετικό υλικό και οι σπόροι της.
6. Η προσαρμογή στο περιβάλλον είναι απαραίτητη για την διαιώνιση της ζωής, το ίδιο ισχύει για τους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά και τους σπόρους τους!
7. Ο σπόρος από κάθε είδος, αν καταφέρει να προσαρμοστεί σε νέο περιβάλλον, γίνεται και τοπικός.
8. Η διακίνηση ιδιοπαραγώμενων* σπόρων αποτελεί το βασικό συστατικό επιβίωσης του ανθρώπου και γι αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός. Η ελεύθερη πρόσβαση στους ιδιοπαραγώμενους σπόρους είναι συστατικό της δημοκρατίας.
9. Είναι υποχρέωση κάθε κοινωνίας να διατηρήσει το απόθεμα των ιδιοπαραγώμενων σπόρων για τις επόμενες γενιές.
10. Ο σπόρος είναι οικουμενικό αγαθό. Δεν ανήκει σε κάποιους αλλά σε όλους.


Πηγές>
http://www.peliti.gr/
organizationearth.org

Μωσαϊκό: Γ. ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ "ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»

Μωσαϊκό: Γ. ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ "ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»: Γ. ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ "ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ» Ἔφυγε ἡ ζωή μας ἢ ἔφυγαν πουλιὰ ἀπ᾿ τὴν παλάμη τοῦ Θεοῦ; Τράβηξαν τουφεκιὲς ν...

Μωσαϊκό: Οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν τσιμέντο!

Μωσαϊκό: Οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν τσιμέντο!: http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/05/oi-makedones-xrhsimopoioysan-tsimento.html Οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν τσιμέντο! ...

Αγροσελίδα: Προτάσεις λίπανσης απο την HAIFA.

Αγροσελίδα: Προτάσεις λίπανσης απο την HAIFA.: Για μελιτζάνα πατήστε εδώ Για λίπανση κρεμυδιού,εδω Για αγκινάρα εδώ Προτεινόμενη λίπανση στο μαρούλι,εδώ Συστάσεις για λίπανση του αγγ...

Προτάσεις λίπανσης απο την HAIFA.






Για μελιτζάνα πατήστε εδώ

Για λίπανση κρεμυδιού,εδω

Για αγκινάρα εδώ

Προτεινόμενη λίπανση στο μαρούλι,εδώ

Συστάσεις για λίπανση του αγγουριού,εδω

Πιπεριά,προτεινόμενη λίπανση,εδώ

Λίπανση της ντομάτας,εδώ

Φασολάκια,προτεινόμενη λίπανση

Καλλιέργεια σκόρδου,προτεινόμενη λίπανση

Καρπούζι,προτεινόμενη λίπανση

Λίπανση της πατάτας

Κολοκύθι,προτεινόμενη λίπανση

Προτεινόμενη λίπανση για φράουλες

Λίπανση για μπρόκολα

Προτεινόμενη λίπανση για το λάχανο

Λίπανση για κολοκυθάκι στο θερμοκήπιο

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019

Μωσαϊκό: Τα θεραπευτικά όνειρα της Επιδαύρου

Μωσαϊκό: Τα θεραπευτικά όνειρα της Επιδαύρου: http://argolikivivliothiki.gr Τα θεραπευτικά όνειρα της Επιδαύρου  από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού ...

Αγροσελίδα: Φρούτα και λαχανικά μας κάνουν χαρούμενους και αισ...

Αγροσελίδα: Φρούτα και λαχανικά μας κάνουν χαρούμενους και αισ...: Τα  φρούτα και τα λαχανικά  κάνουν τους νέους ανθρώπους πιο χαρούμενος, ήρεμους και πιο ενεργητικούς στην καθημερινότητά τους σύμφωνα...

Φρούτα και λαχανικά μας κάνουν χαρούμενους και αισιόδοξους – Έρευνα



Τα φρούτα και τα λαχανικά κάνουν τους νέους ανθρώπους πιο χαρούμενος, ήρεμους και πιο ενεργητικούς στην καθημερινότητά τους σύμφωνα με μελέτη τουUniversity of Otago της Νέας Ζηλανδίας.
Ο ερευνητής του τμήματοςΨυχολογίας Τάμλιν Κόννερ και οι Κάρολιν Χόργουοθ και Μπόνι Γουάιτ του τμήματος Διατροφολογίαςμελέτησαν τη σχέση ανάμεσα στα συναισθήματα και τις διατροφικές συνήθειες.
Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση British Journal of Health Psychology στις 24 Ιανουαρίου συμμετείχαν 281 νέοι ενήλικες μέσου όρου ηλικίας τα 20 έτη.
Οι νέοι κατέγραψαν τις καθημερινές διατροφικές τους επιλογές και τη διάθεσή τους.
Η μελέτη έδειξε μια πολύ ισχυρή σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση -ειδικά- φρούτων και λαχανικών και την καλή διάθεση.
Η θετική αλλαγή έρχεται με την κατανάλωση επτά ως οκτώ μερίδων φρούτων ή λαχανικών ημερησίως (με την έννοια μερίδα εννοείται ποσότητα αντίστοιχη σε αυτή που χωράει σε μια χούφτα).
—Φρούτα και αισιοδοξία
Αντίστοιχη μελέτη της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Psychosomatic Medicine συνδέει την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών με την αισιοδοξία.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι πιο αισιόδοξοι εθελοντές εμφάνιζαν στο αίμα τους υψηλότερα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ουσιών που ονομάζονται καροτενοειδή.
Ένα γνωστό καροτενοειδές είναι η β-καροτίνη, μια χρωστική που περιέχεται σε μεγάλες ποσότητες στα φρούτα και λαχανικά πορτοκαλί χρώματος καθώς και στα πράσινα σκούρα, φυλλώδη λαχανικά.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα υψηλά επίπεδα αντιοξειδωτικών όπως είναι τα καροτενοειδή στο αίμα, μπορούν να αποτελούν δείκτη καλής υγείας.
Τα αντιοξειδωτικά δρουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες οι οποίες παράγονται στον οργανισμό και μπορούν να προκαλούν βλάβες στα κύτταρα και να συμβάλλουν στην εμφάνιση νόσων.
—’Αλλες τροφές που μας κάνουν χαρούμενους
Πλιγούρι βρώμης
Οι σύνθετοι υδατάνθρακες που περιέχει το πλιγούρι βρώμης ενισχύουν την παραγωγή σεροτονίνης από τον οργανισμό, ενώ έχουν υψηλή ενεργειακή αξία μακράς διαρκείας. Η σεροτονίνη είναι ένα ένας νευροδιαβιβαστής του εγκεφάλου, ο οποίος συμμετέχει στη ρύθμιση της διάθεσης, της όρεξης και του ύπνου,ενώ η έλλειψή της συνδέεται με την εκδήλωση κατάθλιψης.
Άλλες πηγές: ψωμί ολικής αλέσεως, ζυμαρικά, καφέ ρύζι
Γαλοπούλα
Η γαλοπούλα περιέχει υψηλά επίπεδα τρυπτοφάνης, ενός αμονιξέος απαραίτητου για την παραγωγή σεροτονίνης.
Άλλες πηγές: αβγά, κοτόπουλο, μοσχάρι, σησαμόσποροι, κολοκυθόσποροι (πασατέμπο)
Σπανάκι
Το σπανάκι είναι πλούσιο σε φολικό οξύ, η έλλειψη του οποίου συνδέεται με την κατάθλιψη.
Άλλες πηγές: φακές, μαύρα φασόλια, σπαράγγια, σέσκουλα
Σολομός
Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ οι ανθρωποι που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες λιπαρών οξέων Ωμέγα-3 έχουν περισσότερη φαιά ουσία στην περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τον έλεγχο των συναισθημάτων. Τα Ωμέγα-3 που υπάρχουν σε μεγάλες δόσεις στο σολομό προστατεύουν επίσης από τις καρδιοπάθειες, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση κ.α
Άλλες πηγές: σαρδέλες, σκουμπρί, αβγά, λιναρόσπορος
Φράουλες
Οι φράουλες περιέχουν υψηλές ποσότητες αντιοξειδωτικών ουσιών με ευεργετική επίδραση στη λειτουργία του εγκεφάλου. Τα αντιοξειδωτικά είναι συστατικά τα οποία βοηθούν στην ελαχιστοποίηση των ζημιών, οι οποίες οφείλονται στην οξειδωτική δράση των τοξικών ελευθέρων ριζών. Οι γιατροί συστήνουν την απευθείας πρόσληψη των αντιοξειδωτικών από τροφές και όχι από συμπληρώματα διατροφής.
Άλλες πηγές: μύρτιλλα, κράνα, δαμάσκηνα, φασόλια pinto
Σοκολάτα
Η μαύρη σοκολάτα είναι μία ακόμα πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, ενώ ακόμα περιέχει ενδορφίνες (φυσικά αναλγητικά) και ενισχύει τη σεροτονίνη.

Αγροσελίδα: Καρπούζι.Η καλλιέργεια του.

Αγροσελίδα: Καρπούζι.Η καλλιέργεια του.: Το απόλυτα συνυφασμένο φρούτο με το Ελληνικό μας καλοκαίρι αποτελεί μια καλή λύση για αύξηση των εσόδων τους μήνες αυτούς.Υπάρχο...

Καρπούζι.Η καλλιέργεια του.







Το απόλυτα συνυφασμένο φρούτο με το Ελληνικό μας καλοκαίρι αποτελεί μια καλή λύση για αύξηση των εσόδων τους μήνες αυτούς.Υπάρχουν πολυάριθμες ποικιλίες καρπουζιών με 3 κύριες να καλλιεργούνται στη χώρα μας ,αυτές είναι η κλασική ερυθρόσαρκη ποικιλία λευκόσαρκη και η μοσχάτη.Το καρπούζι αποτελεί μονοετή καλλιέργεια και καλλιεργείτε είτε όλο το χρόνο σε θερμοκηπιακές μονάδες είτε παραδοσιακά στην ύπαιθρο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.



Τα εδάφη στα οποία ευδοκιμεί θα πρέπει να είναι γόνιμα με αυξημένα ποσοστά οργανικής ουσίας ,ελαφρώς όξινα και υγρά. Έχει ωστόσο παρατηρηθεί πως η ποιότητα του καρπού τείνει να αυξάνεται σε ελαφριά αμμώδη εδάφη με μικρότερες βέβαια αποδόσεις.



Τα καρπούζια φυτεύονται είτε απευθείας υπό μορφή σπερμάτων, είτε υπό μορφή μοσχευμάτων αυτούσιων ή εμβολιασμένων σε φυτό κολοκυθιάς , με το τελευταίο να αποτελεί αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο.



Η φύτευση γίνεται τους μήνες Απρίλιο Μάιο και ως τις αρχές καλοκαιριού, όταν το έδαφος διατηρεί υγρασία, σε γραμμές και σε αρκετά μεγάλες μεταξύ τους αποστάσεις .Πιο συγκεκριμένα η φύτευση σπερμάτων γίνεται σε αποστάσεις 2,3 μέτρων και 0,80 μ επί των γραμμών, ενώ η φύτευση μοσχευμάτων απαιτεί ελαφρώς μεγαλύτερες επί των γραμμών αποστάσεις, ήτοι 1μ. Στην περίπτωση των μοσχευμάτων θα πρέπει να έχει γίνει προσεκτική επιλογή τους όσων αφορά την ηλικία τους( πρέπει αν είναι μικρότερα των 7 εβδομάδων) καθώς και να είναι απαλλαγμένα από παθογόνα ,ενώ σημαντικό είναι να διατηρείται το μέσο στο οποίο είναι εγκατεστημένα κατά τη μεταφορά τους στο μποστάνι, σε αντίθετη περίπτωση είναι πιθανή η πρόκληση κάποιου είδους σοκ στα φυτά.



Μετά τη φύτευση, είναι απαραίτητη η χρήση καλά χωνεμένης κοπριάς για αύξηση της οργανικής ουσίας του εδάφους, ενώ στη συνέχεια χρειάζεται μια πολύ καλή καλιούχος και φωσφορική λίπανση με το πότισμα να ακολουθεί των διαδικασιών. Είναι πιθανό αργότερα να χρειαστεί επιπλέον επιφανειακή λίπανση.



Κατά την ανθοφορία, πραγματοποιείται ένα κορφολόγημα, με τελικό αποτέλεσμα 1-3 άνθη ανά φυτό ,που σκοπό έχει την παραγωγή το πολύ τριών ραγών από το καθένα που θα υπερέχουν όμως ποιοτικά ως προς το μέγεθος και την ποσότητα σακχάρων τους. Η ίδια διαδικασία θα ακολουθηθεί και αργότερα σε όσους καρπούς παρουσιαστούν όψιμα.



Το μποστάνι χρειάζεται διαμόρφωση με συστροφή των μίσχων μια φορά σε κάθε καταβολάδα με στόχο την καλύτερη διαχείρισή του .



Το πότισμα, είναι αρκετά σημαντικό στην καλλιέργεια καρπουζιών ,γεγονός απόλυτα λογικό αρκεί απλά να σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν το 90% της ράγας του καρπουζιού αποτελείται από νερό. Στην αρχή το πότισμα είναι αραιότερο 1-2 φορές την εβδομάδα ενώ στη συνέχεια η πυκνότητα αυξάνεται και φτάνει να απαιτείται καθημερινό πότισμα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά πολύ. Καλό είναι τα ποτίσματα να γίνονται αργά το απόγευμα ή πολύ νωρίς το πρωί όπου δεν υπάρχει εκτεταμένη ηλιοφάνεια. Τα απογευματινά ποτίσματα πλεονεκτούν έναντι των πρωινών καθώς στα πρωινά δεν προλαβαίνει πάντα να γίνει απορρόφηση αλλά διακόπτεται από την μεγάλη εξάτμιση των μεσημεριανών ωρών.



Η συγκομιδή , γίνεται κατά τους καλοκαιρινός μήνες σταδιακά. Οι καρποί πρέπει να είναι στην ώριμη φάση τους για να συγκομισθούν ήτοι να τα επίπεδα σακχάρων τους να είναι μέγιστα. Υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα στο να γίνει αντιληπτό πότε τα καρπούζια είναι ώριμα , με κάποιους πρακτικούς τρόπους να το αναστέλλουν. Χαρακτηριστική μέθοδο αναγνώρισης αποτελεί το κιτρίνισμα και η μετέπειτα ξήρανση του μικρού υποκείμενου στον ποδίσκο φύλλου, ενώ για τους περισσότερο έμπειρους φαίνεται να διαφέρει ο ήχος που παράγεται αν χτυπήσουμε τη ράγα, ο οποίος όταν ο καρπός ωριμάσει είναι χαρακτηριστικός υπόκωφος. Η απομάκρυνση του καρπού από το φυτό γίνεται ,χωρίς να αποκολληθεί ο ποδίσκος για να μην υπάρχουν προβλήματα μολύνσεων, ενώ καταλληλότερη ώρα για τη συγκομιδή αποτελεί το βράδυ κ αυτό γιατί τις πρωινές ώρες τα καρπούζια μπορεί να σπάσουν λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς τους σε νερό.



Μετά τη συγκομιδή διατηρούνται σε θερμοκρασίες 10-15 βαθμούς και 90% σχετική υγρασία για χρονικό διάστημα που δεν ξεπερνά τις 3 εβδομάδες, ενώ δεν αγαπούν την ψύξη η οποία τους προκαλεί υποβαθμίσεις ποιότητας .



Η αντιμετώπιση τυχών ζιζανίων της καλλιέργειας είναι απαραίτητη ,κ αυτό διότι εκτός του ότι υποβαθμίζουν την ποιότητα των καρπών ανταγωνιζόμενα τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους, αποτελούν ιδανικούς ξενιστές για παθογόνα που προσβάλουν τα καρπούζια.



ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ . Δυστυχώς η καλλιέργεια προσβάλλεται από πληθώρα παθογόνων ,με την ανδρομύκωση φουζαρίου να αποτελεί τη σημαντικότερη. Ο μύκητας αυτός μπορεί να προκαλέσει ολοκληρωτική καταστροφή του φυτού καθώς προκαλεί φραγμό των αγγείων του και εμποδίζει την τροφοδοσία του με νερό και θρεπτικά συστατικά. Εκτός όμως από το φουζάριο , τα καρπούζια προσβάλλουν επίσης μελίγκρες ,τετράνυχος και νηματώδη, ενώ συχνή είναι και η παρατήρηση ανθράκωσης στα φυτά. Οι ιώσεις είναι επίσης συχνό πρόβλημα γ αυτό και είναι απαραίτητη η ορθή και προσεκτική χρήση του πολλαπλασιαστικού υλικού ,το οποίο θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο των παθογόνων ,καθώς και η καταπολέμηση των αφίδων οι οποίες αποτελούν φορείς ιών.



Παραγωγή σπόρου για επόμενη φύτευση είναι δυνατόν να γίνει από τον ίδιο τον παραγωγό με σχετικά απλή διαδικασία .Αρχικά επιλέγονται κάποιοι καρποί με άριστα χαρακτηριστικά ως δότες των σπερμάτων. Στη συνέχεια αφήνονται στο φυτό ώστε να ωριμάσουν φυσιολογικά και κατά το τελευταίο στάδιο της ωρίμανσης ,όταν θα έχουν πια κουφώσει γίνεται η λήψη των σπερμάτων τους. Τα σπέρματα πλένονται , στεγνώνονται και διατηρούνται σε ξηρό και σκοτεινό περιβάλλον. Ο χρόνος που δύνανται να βλαστήσουν φτάνει τα 5 έτη.



Αποδοση. Τα απλά καρπούζια που προέρχονται απευθείας από φυτό του ίδιου είδους δίνουν σύμφωνα πάντα με την κρίση παραγωγών περίπου 400-500 κιλά ανά στρέμμα ενώ εμβολιασμένα σε φυτά κολοκυθιάς καρπούζια δίνουν περίπου 800-1200 κιλά ανά στρέμμα



Κέρδος-Έξοδα. Τα έξοδα για τα μη εμβολιασμένα φυτά κυμαίνονται γύρω στα 400 με 500 ευρώ ανά στρέμμα ενώ για τα εμβολιασμένα σε φυτά κολοκυθιάς αυτά ανέρχονται στα 1000 ευρώ ανά στρέμμα. Τα κέρδη δεν είναι σταθερά και είναι εξαρτώνται απόλυτα από την εποχή. Οι τιμές των πρώτων καρπουζιών που θα πωληθούν νωρίς το καλοκαίρι σύμφωνα με παραγωγούς στην περιοχή της Πρέβεζας κυμαίνονται στα 0,20 ευρώ το κιλό ,ενώ οι μετέπειτα τιμές πώλησης μέσα στο καλοκαίρι δεν ξεπερνούν τα 0.07 ευρώ ανά κιλό πάντα.



Η καλλιέργεια καρπουζιών δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 1 έτος στο χωράφι ενώ αποτελεί κατάλληλη καλλιέργεια για αμειψισπορά σιτηρών και ψυχανθών. Καλλιεργείται κάλλιστα παράλληλα με καλλιέργεια καλαμποκιού.

Ευθαλία Παυλίδου

agrocapital

Δημοφιλείς αναρτήσεις