Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2019

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

 
ekklisiaonline.gr
 
ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ : Πολιούχος, κηδεμόνας της πόλης, ουρανοστεφής, αεικλεής, σω­σί­πατρις καί φιλόπολις, μυροβλύτης και ιαματικός ο Άγιος Δημήτριος λαμβάνει ανά τους αιώνες διαφορετικές μορφές και αγιογραφικούς τύπους καταδεικνύοντας τη συμβολική έκφραση του θριάμβου του μεγαλομάρτυρα εναντίον της φθοράς και του θανάτου, αλλά κυρίως τη μακροβιότητα μιας παράδοσης με βαθιές ρίζες που είχε αναπτυχθεί γύρω απο το μαρτυρικό θάνατο και τα θαύματά του.
Τιμώντας τον Πολιούχο της, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, παρουσιάζει το σύνολο σχεδόν των μορφών που κατά καιρούς λαμβάνει ανά τους αιώνες στη μνημειακή ζωγραφική του Αγίου Όρους, ο Άγιος Δημήτριος, παρουσιάζοντας απεικονίσεις του σε τοιχογραφίες, φορητές εικόνες, έργα μικροτεχνίας, χάρτινες εικόνες, χρυσοκεντήματα, μαρμαρογλυπτική, κ.λπ. .
Όλα τα έργα, προέρχονται αποκλειστικά από τα Ιερά Καθιδρύματα του Αγίου Όρους. Συνολικά, στο Φουαγιέ του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης θα παρουσιάζονται – από το ερχόμενο Σάββατο 26 Οκτωβρίου – ανήμερα της γιορτής του Αγίου Δημητρίου, 44 απεικονίσεις του Αγίου – αντιπροσωπευτικές της απόδοσης της μορφής του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης και των καλλιτεχνικών “ οπτικών” και μεταλλάξεων που “ υπέστη” η μορφή του Αγίου στην Αθωνική πολιτεία, από τον 12ο έως τον 20ο αιώνα.
Πρόκειται για μέρος 150 συνολικά θεμάτων που καταγράφηκαν στη διάρκεια διετούς επιστημονικής έρευνας μελετητών της Αγιορειτικής εστίας (2003-2005) που αφορούσε στη σχέση του Αγίου Δημητρίου με την Αθωνική Πολιτεία.
“ Πρόθεση της Αγιορειτικής Εστίας και των συνεργατών της ήταν να συγκεντρωθούν όσο το δυνατό περισσότερες απεικονίσεις του αγίου, ανεξάρτητα από το είδος της τέχνης και την κατάσταση διατήρησής τους, προκειμένου να “ στοιχειοθετηθεί” η ήδη γνωστή σχέση της Θεσσαλονίκης με το Άγιον Όρος και την τέχνη που αναπτύχθηκε εκεί ανά τους αιώνες, οι μεταλλάξεις των καλλιτεχνικών οπτικών, αλλά και το μέγεθος της άρρηκτης σχέσης της πόλης με τη μορφή του Αγίου – πολιούχουςτης” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επιμελητής της έκθεσης, κ. Αναστάσιος Ντούρος, Διευθυντής Αγιορειτικής Εστίας.
Την έκθεση θα εγκαινιάσει ανήμερα της γιορτής του πολιούχου αγίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, στις 12.30 το μεσημέρι, στο Φουαγιέ του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης.
Στον ίδιο χώρο οι 44 εικόνες και αγιογραφικά θέματα του Αγίου θα εκτίθενται έως τις 17 Νοεμβρίου 2019.
“ Mέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις, Σέ ὑπέρμαχον Θεσσαλονίκη – η οικουμένη».
“ Ήδη από το πρώτο βιβλίο των θαυμάτων του, ο Άγιος Δημήτριος προβάλ­λεται ως ο σω­σί­πατρις καί φιλόπολις άγιος, πού προστατεύει την πόλη του και τους Θεσσαλο­νι­κείς από διαφόρους κινδύνους, είτε εσωτερικούς, όπως η διχόνοια πού ξεσπά στην πόλη και διασαλεύει την ευταξία της, είτε εξωτερικούς, όπως οι αλλεπάλληλες επιδρομές και πολιορ­κίες της από βαρβαρικά φύλα.
Μέσα από αυτά τα πολιουχικά θαύματα η Θεσσαλονίκη θα συνδεθεί άρ­ρη­κτα με τον άγιο Δημή­τριο, και θα αποκτήσει, όπως η Kωνσταντινούπολη ως υπέρ­μαχο στρατηγό της την Θεο­τόκο, τον δικό της υπέρμαχο, όπως αποτυ­πώ­νε ­ται και στον γνωστό­τερο τοπικό ύμνο της Εκκλησίας της, το εν χρήσει απο­λυ­τί­κιο «Mέγαν εὕρατο».
Είναι μάλιστα ιδιαίτερα χαρακτη­ρι­στικό στην περί­πτω­ση αυτού του πολύ σημαντικού ύμνου, ενός από τους αρχαιότερους για τον Άγιο Δημήτριο, ότι στην αρχική του μορφή διέσωζε ακριβώς αυτό το πνεύμα της πολιου­χικής σχέσης του αγίου με την πόλη του: «Mέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις,
Σέ ὑπέρμαχον Θεσσαλονίκη». H αντικατάσταση, όμως, της λέξεως «Θεσσαλονίκη» με την λέξη «Oικου­μέ­νη» στο απολυτίκιο του αγίου Δημητρίου, από τον 11ο αιώνα και εντεύθεν, επιβεβαιώνει την εξάπλωση και διάδοση της τιμής του Αγίου Δημητρίου πέρα από τα τοπικά όρια της πόλεως, ως την Kων­σταν­τινούπολη, αλλά και άλλες περιοχές” σημειώνει σε κείμενο του που συνοδεύει την έκθεση (και συμπεριλαμβάνεται σε λεύκωμα 220 σελίδων με τίτλο “ ο Αγιος Δημήτριος στην Τέχνης του Αγίου Ορους), ο καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. κ.Συμεών Πασχαλίδης.
Στο ίδιο λεύκωμα αλλά και στους χώρους της έκθεσης, ο καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης, Α.Π.Θ Aθανάσιος Σέμογλου, σημειώνει πως:
“ Πολεμιστής ή μάρτυρας, έφιππος ή πεζός, ο αριστοκρατικής καταγωγής άγιος Δημήτριος δεν απουσιάζει από κανένα σχεδόν καθολικό μονής, παρεκκλήσι ή τράπεζα συντροφεύοντας τον “ αληθή” μοναχό σε κάθε στιγμή της λειτουργικής του ζωής και υπενθυμίζοντάς του τον αδιάκοπο αγώνα για τον στέφανο της δικαιοσύνης με τον οποίο θα στεφθεί από τον Kύριο στο τέρμα του βίου του.
H παραδειγματική στέψη του αγίου με το «ουράνιο στέφος», όπως διευκρινίζει ο ζωγράφος Aντώνιος στο παλαιό καθολικό της μονής Ξενοφώντος (1544) με την επιγραφή στο ειλητάριο που ξεδιπλώνει ο Xριστός, καθώς και η πανηγυρική είσοδος του νέου σε ηλικία μάρτυρα στον ουράνιο παράδεισο μαζί με άλλους μάρτυρες κατά την Δευτέρα Παρουσία, στο νάρθηκα της μονής Δοχειαρίου (1567), δεν αποτελούν ιστορικές απεικονίσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται με βάση το βίο και τα θαύματά του.
Eμπνευσμένες από την υμνολογία της εορτής του, οι παραστάσεις αυτές συνιστούν την κατ’εξοχήν συμβολική έκφραση του θριάμβου του αεικλεούς μεγαλομάρτυρα εναντίον της φθοράς και του θανάτου”.
 

Μωσαϊκό: Σήμερα...

Μωσαϊκό: Σήμερα...: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑ πηγή http://el.wikipedia.org Άγιος Δημήτριος Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλ...

Μωσαϊκό: Εκκλησίες Αγίου Δημητρίου

Μωσαϊκό: Εκκλησίες Αγίου Δημητρίου: πηγή http://www.explorers.gr Θεσσαλονίκη: η χριστιανοκρατούμενη πόλη της Ελλάδας. Η Θεσσαλονίκη είναι ασφυκτικά γεμάτη με εκκλησίες, ...

Μωσαϊκό: Η Τρούμπα του Πειραιώς

Μωσαϊκό: Η Τρούμπα του Πειραιώς: http://mikros-romios.gr/4111/troumpa/ Η Τρούμπα του Πειραιώς   Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς ...

Μωσαϊκό: ΑΝΩΠΟΛΗ - ΝΟΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Μωσαϊκό: ΑΝΩΠΟΛΗ - ΝΟΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ: http://kritipoliskaihoria.blogspot.gr/2011/05/blog-post_16.html?spref=fb ΑΝΩΠΟΛΗ - ΝΟΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Η Ανώπολη (παλαιότερη γραφή...

Κεντηματα

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
 
Sme Sarci προς Punto de cruz regio
Οδηγοί
Από το διαδίκτυο

Βρέθηκε το κεφάλι του Διός του Λαοδικέως



Πληροφορίες για αυτόν τον ιστότοπο
olympospress.blogspot.com
Όλυμπος Ομάς - Όλυμπος Εφημερίδα - Όλυμπος Τηλεόραση, ΕΛΛΑΣ,…
Οι ανασκαφές που διενεργούνται  στην αρχαία πόλη της Λαοδίκειας της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία, έφεραν στο φως μια σημαντική ανακάλυψη. 



Την κεφαλή του Διός του Λαοδικέως, του ιδρυτή της πανάρχαιας πόλης, σύμφωνα με ιστορικά κείμενα, που τον αναφέρουν ως «Ζευς ο Λαοδικεύς».




Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, η κεφαλή του Δία ανήκει σε άγαλμα ύψους 130 εκατοστών και χρονολογείται περί το 140 μ.Χ.



Η αποκατάσταση του αρχαιολογικού χώρου άρχισε από το 2008 με τη χρηματοδότηση του τοπικού δήμου Ντενιζλί.



Η κεφαλή του Διός εντοπίστηκε στο βορεινό σημείο της αρχαίας πόλης, κοντά το αρχαίο θέατρο της Λαοδίκειας, το οποίο πιστεύεται ότι έγινε προς τιμή του ιδρυτού της πόλης, του Διός του Λαοδικέως.



Οι ανασκαφές διενεργήθηκαν από το αρχαιολογικό τμήμα  του πανεπιστημίου του Pamukalle.



Ο επικεφαλής της αρχαιολογικής ανασκαφής Δρ Τζελάλ Σιμσέκ στις δηλώσεις του επεσήμανε ότι η αρχαία ελληνική πόλη της Λαοδίκειας στην περίοδο της ακμής της είχε πληθυσμό 100 χιλιάδες άτομα και ήταν η δεύτερη μετά την Έφεσο στην περιοχή.





Επίσης, ανακαλύφθηκαν και χριστιανικοί ναοί, νεώτερων χρόνων, αφού αναφέρεται ότι ήταν μία από τις πρώτες πόλεις της Μικράς Ασίας που εκχριστιανίστηκε.



Πιστεύεται ότι το άγαλμα του Διός είναι τμήμα ενός συμπλέγματος αρχαίων θεών, στο οποίο δέσποζε η παρουσία του και αξιολογείται ότι δημιουργήθηκε την εποχή του αυτοκράτορα της Ρώμης Αδριανού.



Το  γλυπτό  είναι κατασκευασμένο από λευκό μάρμαρο και οι λεπτομέρειές του δείχνουν την υψηλή τεχνική της γλυπτικής, κατά την περίοδο αυτή στην περιοχή. 



Στον αρχαιολογικό χώρο της Λαοδίκειας, πρόσφατα,  ανακαλύφθηκαν ακόμη, η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, η κρήνη του Σεπτίμιου Σεβήρου και η στοά της αρχαίας πόλης.



--
 © mikres-ekdoseis- Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Κεντήματα

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2019

ΠΕΡΙ ΑΙΘΕΡΑ & ΟΡΓΟΝΗΣ


Πληροφορίες για αυτόν τον ιστότοπο
olympospress.blogspot.com
Όλυμπος Ομάς - Όλυμπος Εφημερίδα - Όλυμπος Τηλεόραση, ΕΛΛΑΣ,…

«AIΘΕΡΑΣ»…ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΥΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΠΤΟΦΥΗΣ ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΠΕΡΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΗ ΘΕΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΠΝΟΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ!
«ΟΡΓΟΝΗ» ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΣΑΥΡΟΕΙΔΟΥΣ ¨ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ¨ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΤΗΝ ΤΑΥΤΙΣΕ ΜΕ ΤΟΝ «ΚΟΣΜΙΚΟ ΑΙΘΕΡΑ» ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΑΝΕΨΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ. ΜΕ ΤΗΝ «ΟΡΓΟΝΗ» ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΕΝΤΟΝΑ ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ « ΓΚΡΙΖΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ» ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΦΥΛΕΣ.

ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΡΙΚΟΙ ¨ΔΗΘΕΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ¨ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ( ΕΠΕΙΔΗ ¨ΔΗΘΕΝ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ¨ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ…¨) ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΛΑΣΑΡΟΥΝ ΤΗΝ «ΟΡΓΟΝΗ» ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥΣ «ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ»!
ΟΙ « ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ» ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΘΕΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΗΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟΙ ΑΛΛΟΙ. ΟΙ « ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ» ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΟΡΓΟΝΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΗ.
ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΟΣΟΙ ΕΧΕΤΕ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ……
ΟΤΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ….
ΟΤΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΑ…ΣΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΥΛΕΣ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΚΥΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ…
ΟΤΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΑ…ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΕΠΙΔΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ HAARP ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΧΟΥΣ…

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΡΓΟΝΙΤΗ – ΠΑΝΑΚΕΙΑ ( ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ) ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ (ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ), ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΝΙΩΘΟΝΤΑΣ ΤΥΧΕΡΟΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ « ΟΠΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ».

ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΧΕΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΦΟΒΟ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΝΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΣΑΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ…ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΙ ΑΞΙΖΕΤΕ.

« ΜΑΘΕ ΤΙ ΑΞΙΖΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΑΙ ΓΙΝΕ ΘΕΟΣ» 

<<ΣΩΚΡΑΤΗΣ>> 

 diogeneis.blogspot.com

ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ ( 25 Οκτωβρίου 1881 - 8 Απριλίου 1973)

 
Πληροφορίες για αυτόν τον ιστότοπο
homouniversalisgr.blogspot.com
Οι δεσποινίδες της Αβινιόν Ο Πάμπλο Ρουίθ ι Πικάσο, περισσότερο…
 
Ο Πάμπλο Ρουίθ ι Πικάσο, περισσότερο γνωστός ως Πάμπλο Πικάσο, ( 25 Οκτωβρίου 1881 - 8 Απριλίου 1973)  ήταν Ισπανός ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, ποιητής, σκηνογράφος και δραματουργός.
Είναι ένας από τους κυριότερους Ισπανούς εκπροσώπους της τέχνης του20ού αιώνα, συνιδρυτής μαζί με τον Ζωρζ Μπρακ του κυβισμού και με σημαντική συνεισφορά στη διαμόρφωση και εξέλιξη της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης. Υπήρξε υποστηρικτής του Κομμουνισμού, καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του , ενώ από το 1944 ήταν ενταγμένος στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα
Ο πατέρας του ονομαζόταν Χοσέ Ρουίθ ι Μπλάσκο και ήταν επίσης ζωγράφος ενώ μητέρα του ήταν η Μαρία Πικάσο για Λόπεθ. Τα πρώτα έργα του τα υπέγραφε ως Ρουίθ Μπλάσκο αλλά από το 1901 άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομα της μητέρας του.
Γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας όπου πέρασε και τα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής του. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής, τα έλαβε από τον πατέρα του, ο οποίος δίδασκε σε διάφορες ακαδημαϊκές σχολές. Ο ίδιος ο Πικάσο ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε πολύ μικρή ηλικία και έδειξε από νωρίς δείγματα του ταλέντου του. Το 1891 η οικογένειά του μετακόμισε στην Λα Κορούνια όπου έζησε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, σπουδάζοντας στην τοπική σχολή καλών τεχνών. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη το φθινόπωρο του 1895, και ο Πάμπλο έγινε δεκτός στην τοπική Ακαδημία Καλών Τεχνών (La Llotja), όπου είχε προσληφθεί ο πατέρας του ως καθηγητής του σχεδίου. Η οικογένεια ήλπιζε ότι ο γιος της θα σημείωνε επιτυχία ως ακαδημαϊκός ζωγράφος, και το 1897 η μελλοντική φήμη του στην Ισπανία φαινόταν εξασφαλισμένη. Τον ίδιο χρόνο το έργο του «επιστήμη και συμπόνοια» όπου για το πρόσωπο του γιατρού είχε ποζάρει ο πατέρας του, έτυχε διακρίσεως στην Έκθεση Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Ο Πάμπλο Ρούιθ έφυγε για την Μαδρίτη το φθινόπωρο του 1897 και έγινε δεκτός στην βασιλική ακαδημία του Σαν Φερνάντο. Βρίσκοντας όμως τη διδασκαλία εκεί χωρίς νόημα, περνούσε όλο και περισσότερο τον καιρό του αποτυπώνοντας τη ζωή γύρω του, στα καφενεία, στους δρόμους, στα πορνεία και στο Πράδο, όπου ανακάλυψε την ισπανική ζωγραφική. Έγραψε «ο Βελάσκεθ πρώτης κατηγορίας, ο Ελ Γκρέκο έχει ζωγραφίσει μερικά υπέροχα κεφάλια, ο Μουρίγιο δεν με πείθει σε όλα του τα έργα». Τα έργα αυτών και άλλων καλλιτεχνών, όπως λ.χ., του Γκόγια, θα αιχμαλωτίσουν τη φαντασία του Πικάσο σε διάφορες περιόδους της μακρόχρονης σταδιοδρομίας του.
Ο Πικάσο αρρώστησε την άνοιξη του 1898 από οστρακιά και πέρασε την υπόλοιπη χρονιά αναρρώνοντας στο καταλανικό χωριό Όρτα ντε Εμπρο με συντροφιά το φίλο του από τη Βαρκελώνη Μανουέλ Παλάρες. Όταν ο Πικάσο επέστρεψε στην Βαρκελώνη στις αρχές του 1899, ήταν άλλος άνθρωπος, είχε παχύνει, είχε μάθει να ζει μόνος του στην ύπαιθρο, μιλούσε καταλανικά, και το σπουδαιότερο, είχε πάρει την απόφαση να διακόψει την καλλιτεχνική του εκπαίδευση σε σχολές ζωγραφικής και να αγνοήσει τα σχέδια της οικογένειας του για το μέλλον του. Άρχισε ακόμη να δείχνει σαφή προτίμηση στο επίθετο της μητέρας του και επέγραφε πιο συχνά τα έργα του ως Π. Ρ. Πικάσο (από τα τέλη του 1901 εγκατέλειψε εντελώς το επίθετο Ρουίθ).
Το 1900 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και συγκεκριμένα στη Μονμάρτρη, που αποτελούσε σημαντικό κέντρο της καλλιτεχνικής ζωής.
Έργo
Λόγω της ποικιλομορφίας αλλά και της χρονικής έκτασης που παρουσιάζει το έργο του Πικάσο, χωρίζεται συνήθως σε διαφορετικές περιόδους. Ο κυριότερες από αυτές είναι:
Μπλε ή Γαλάζια περίοδος (1901-1904): οι πίνακες του Πικάσο, αυτής της περιόδου, χαρακτηρίζονται από το μπλεχρώμα ή αποχρώσεις του και συμβολίζουν μία συναισθηματικά φορτισμένη περίοδο της ζωής του. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του ανήκουν σε αυτή, απεικονίζοντας ακροβάτες, αρλεκίνους, πόρνες, επαίτες και καλλιτέχνες. Η μπλε περίοδος περιλαμβάνει πίνακες που ολοκληρώθηκαν κυρίως στο Παρίσι αλλά είναι περισσότερο επηρεασμένοι από την ισπανική ζωγραφική.
Ροζ ή Ρόδινη περίοδος (1905-1907): Στους πίνακες αυτής της περιόδου, κυριαρχούν τα κεραμικά χρώματα και οι γήινοι τόνοι, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται ως περισσότερο λυρικοί και εύθυμοι. Θεωρείται η περίοδος κατά την οποία ο Πικάσο επηρεάστηκε περισσότερο από την γαλλική ζωγραφική.
Αναλυτικός κυβισμός (1907-1912): είναι η τεχνοτροπία που ανέπτυξε ο ίδιος ο Πικάσο μαζί με τον Μπρακ και ένας από τους δύο βασικούς τομείς του ρεύματος του κυβισμού.
Συνθετικός κυβισμός (1912-1915): η περίοδος κατά την οποία ο Πικάσο και ο Μπρακ εξέλιξαν την κυβιστική οπτική, χρησιμοποιώντας την τεχνική του κολάζ.
Οι επόμενες περίοδοι στο έργο του Πικάσο περιλαμβάνουν μια στροφή του σε περισσότερο κλασικές μορφές και ένα μεσογειακό πνεύμα (1916-1924), την αλληλεπίδρασή του με το υπερρεαλιστικό κίνημα στα μέσα της δεκαετίας του 1920, την ενασχόλησή του με την γλυπτική (από τα τέλη της δεκαετίας του '20) καθώς και το έργο που πραγματοποίησε μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο.
Αν και ο Πικάσο ήταν πρώτα απ' όλα ζωγράφος (στην πραγματικότητα θεωρούσε ότι ένας καλλιτέχνης οφείλει να ζωγραφίζει για να μπορεί να θεωρηθεί αληθινός καλλιτέχνης), εργάστηκε επίσης με μικρά κεραμικά και χάλκινα γλυπτά, ενώ έγραψε ακόμη και ποιήματα. Ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν και ως ποιητής λέγοντας "Je suis aussi un poète", δηλαδή "είμαι κι εγώ ένας ποιητής". Θεωρείται πως μέσα από τα ποιήματά του, ο Πικάσο εξέφρασε πιο έντονα την σχέση του με τον υπερρεαλισμό. Ξεκίνησε τη συγγραφή τους το1934 και συλλογές αυτών δημοσιεύτηκαν αργότερα στα περιοδικά Cahiers d' Art (Τετράδια τέχνης) και La Caceta de Arte.
Pablo Picasso
with his sister Lola,
1889
Το διασημότερο ίσως έργο του Πικάσο είναι η Γκερνίκα (ή Γκερνίκα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά), η απεικόνιση του Γερμανικού βομβαρδισμού της πόλης της Ισπανίας Γκερνίκα. Αυτός ο μεγάλος καμβάς περιγράφει την απανθρωπιά, την βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Η διαδικασία της ζωγραφικής του πίνακα αποτυπώθηκε σε μια σειρά φωτογραφιών από τη διασημότερη ερωμένη του Πικάσσο, την Dora Maar, μια διακεκριμένη καλλιτέχνιδα. Η Γκερνίκα έμεινε κρεμασμένη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης για πολλά χρόνια και ο Πικάσο είχε δηλώσει πως δε θα επέστρεφε στην Ισπανία προτού αποκατασταθεί πλήρως η δημοκρατία. Το 1981 η Γκερνίκα επιστράφηκε στην Ισπανία και εκτέθηκε αρχικά στο Casón del Buen Retiro και κατόπιν στο Μουσείο ντελ Πράδο. Το 1992 ο πίνακας μεταφέρθηκε στην οριστική του θέση στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη, του οποίου έγινε το διασημότερο και σπουδαιότερο έκθεμα.
Ο Πικάσο ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος ως ζωγράφος και ως σχεδιαστής, ακόμη και για τα δεδομένα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών του κόσμου. Εργάστηκε εξίσου με ελαιογραφίες, υδατογραφίες, παστέλ, κάρβουνο, μολύβι και μελάνι. Απέδωσε σύνθετες σκηνές ως απλές γεωμετρικές μορφές στα έργα του Κυβισμού, αλλά δημιούργησε επίσης και μεγαλοπρεπή ρεαλιστικά πορτραίτα. Τα σκίτσα του με μελάνι και μολύβι φίλων του από την εποχή του Κυβισμού και κατόπιν, εκτιμούνται για την υποτιμημένη οικειότητα τους, και είναι παραδείγματα των δεξιοτήτων του. Ο Πικάσσο κινήθηκε με ευκολία στις τέχνες παρά την περιορισμένη ακαδημαϊκή του κατάρτιση (παρακολούθησε μόνο ένα έτος στη βασιλική ακαδημία της Μαδρίτης). Τα ταλέντα του αυξήθηκαν από μια αυστηρή αίσθηση καθήκοντος στην εργασία του, που κράτησε μέχρι τα τελευταία έτη της μακρόχρονης ζωής του.
Το 1966 φιλοξενήθηκε στο Γκραν Παλέ και στο Πτί Παλέ στο Παρίσι μεγάλη έκθεση του 85χρονου τότε Πικάσο, με περισσότερα από 1.000 έργα. Τα ρεπορτάζ της εποχής εκτιμούσαν ότι επρόκειτο για τη "μεγαλύτερη αναδρομική εκδήλωση που έχει ποτέ οργανωθεί για ζώντα καλλιτέχνη". Οι επισκέπτες σχημάτισαν τεράστιες ουρές για να περιπλανηθούν στο σύμπαν από πίνακες, γλυπτά, κεραμικά, σχέδια και γκραβούρες του μεγάλου καλλιτέχνη. Έκθεση που συμπύκνωνε μία πλούσια ζωή: 60 χρόνια δουλειάς, 7 επαναστάσεις, 7 γυναίκες, μισό χιλιόμετρο ζωγραφικής, δεκάδες γλυπτά κ.ο.κ. Ιδιαίτερα παραγωγικός, "ζωγραφίζει όπως αναπνέει" υποστήριζαν, κρατούσε διαρκώς ένα χαρτί κι ένα μολύβι στο χέρι, δημιουργώντας σχέδια, το καθένα από τα οποία στοιχίζει πλέον μία περιουσία. Ανάμεσα στα έργα που εκτέθηκαν στο Παρίσι (ως τις 12 Φεβρουαρίου του 1966) και παρουσίασαν την πορεία του Πικάσο στις εικαστικές τέχνες, περιλαμβάνονταν και ορισμένα που αποτέλεσαν σταθμό στην καριέρα του, όπως Οι δεσποινίδες της Αβινιόν (1907), που έφερε επανάσταση στη σύγχρονη ζωγραφική και θεωρήθηκε προμήνυμα του κυβισμού: "Άλλοτε ένας πίνακας ήταν ένα σύνολο από προσθέσεις. Εγώ θέλησα να δώσω ένα σύνολο από αφαιρέσεις", είπε ο Πικάσο. Ακόμη: Οι μουσικοί με τις μάσκες (1921), Ο ακροβάτης (1930), Κοπέλα μπροστά σε καθρέφτη (1932) κ.α. Η Γκερνίκα δεν βρισκόταν ανάμεσά τους, γιατί είχε ήδη εκτεθεί στο Παρίσι, στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών το 1955. Τα γενέθλια του ζωγράφου γιορτάστηκαν σε όλη τη Δύση με αφιερώματα και εκδηλώσεις. Ο ίδιος παρέμενε ανήσυχος και δημιουργικός, σκεπτόμενος διαρκώς το μέλλον.
Picasso in 1904. 
Photograph by Ricard Canals.
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών το 1973 και τάφηκε δίπλα στην σύζυγό του, Ζακλίν Ροκ, στον κήπο του κάστρου Βωβενάργκ, που του ανήκε, στο χωριό Βωβενάργκ της Γαλλίας.
Διάφορα έργα ζωγραφικής του Πικάσσο συγκαταλέγονται ανάμεσα στα πιο ακριβά έργα τέχνης στον κόσμο. Στις 4 Μαΐου2004 ο πίνακας Garçon à la pipe πωλήθηκε έναντι 104 εκατομμυρίων δολαρίων σε δημοπρασία του οίκου Σόθμπι (Sotheby's).
Προσωπική ζωή
Πρώτη σύζυγος του Πικάσο ήταν η Ρωσίδα χορεύτρια Όλγα Κοκλόβα. Στις αρχές Μαρτίου του 1961, σε ηλικία 79 ετών, ο Πάμπλο Πικάσο παντρεύτηκε την 34χρονη Ζακλίν Ροκ, μοντέλο, μελαχρινή με πράσινα μάτια, την οποία απαθανάτισε σε αρκετούς πίνακές του. Ο γάμος, όχι θρησκευτικός, τελέσθηκε εν πλήρει μυστικότητα στο Βαλορί της Κυανής Ακτής και ήταν ο δεύτερος και για τους δύο. Αν και υπήρξε κομμουνιστής,εξέφρασε πολλές φορές την αντίθεσή του σε διάφορες πρακτικές του Σοβιετικό μπλοκ, όπως η Σοβιετική επέμβαση στην Ουγγαρία το 1956 και στην Τσεχοσλοβακία το 1968, χωρίς όμως να διαγραφεί ποτέ από το κόμμα. Είχε στηρίξει μαζί με άλλους διανοούμενους τον Νίκο Μπελογιάννη και μάλιστα του αφιέρωσε και ένα πίνακα μετά την εκτέλεσή του. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν έκλεισε το πορτρέτο είπε χαρακτηριστικά ''Έναν τόσο μεγάλο άνθρωπο δεν μπορείς να τον κλείσεις σε ένα πορτρέτο''... Κάποτε είχε δημιουργήσει ένα πορτρέτο που να αναπαριστά τον Στάλιν, κατόπιν πιέσεων των συντρόφων του, όμως προκάλεσε σάλο στους ηγέτες του κόμματος, διότι στο πορτρέτο διαφαινόταν μία σατυρική ματιά για τον Στάλιν, μία διαπεραστική ειρωνεία.Γενικά, οι σχέσεις του με τον Σοβιετικό ηγέτη δεν ήταν και οι καλύτερες δυνατές. https://el.wikipedia.org/
  
συνέχεια

Δημοφιλείς αναρτήσεις