Banoffee

Banoffee

Bαθμολογία:

140 ψήφοι

Προστέθηκε από KaterinaK, 08.02.06

 

Τι χρειαζόμαστε:

• 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
• 1 πακέτο μπισκότα πτι μπερ
• μπανάνες
• 250 γραμμάρια κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε σαντιγί (ΧΩΡΙΣ καθόλου ζάχαρη)
• λίγο γάλα φρέσκο
• κονιάκ
• κουβερτούρα τριμμένη

Στα γρήγορα

Κατηγορία

Γλυκά ψυγείου

Διατροφή

Πλούσια σε ενέργεια

Χωρίς γλουτένη

Περιέχει

Μπανάνες

Σοκολάτα

Γάλα

Κρέμα γάλακτος

 

 

 

Πως το κάνουμε:

Διαβάστε περισότερο: Banoffee http://www.sintagespareas.gr/sintages/banoffee.html#ixzz235LLAGhg

Άγγελος Σικελιανός

Ο Άγγελος Σικελιανός (15 Μαρτίου 1884 – 19 Ιουνίου 1951) ήταν ένας από τους μείζονες Έλληνες ποιητές. Το έργο του διακρίνεται από έντονο λυρισμό και ιδιαίτερο γλωσσικό πλούτο.

Γεννήθηκε στη Λευκάδα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1900 και τον επόμενο χρόνο γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει ποτέ τις νομικές του σπουδές. Τα ενδιαφέροντά του ήταν καθαρά λογοτεχνικά και από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο αλλά και την Αγία Γραφή και ξένους λογοτέχνες όπως τον Ντ' Αννούντσιο. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια και στράφηκε στην ποίηση και το θέατρο. Σημαντικό σταθμό στη ζωή του Σικελιανού αποτέλεσε ο γάμος του, το 1907, με την Αμερικανίδα Eva Palmer, η οποία σπούδαζε στο Παρίσι ελληνική αρχαιολογία και χορογραφία. Ο γάμος τους τελέστηκε στην Αμερική, ενώ εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα το 1908. Εκείνη την περίοδο ο Σικελιανός ήρθε σε επαφή με αρκετούς πνευματικούς ανθρώπους και τελικά το 1909 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Αλαφροΐσκιωτος, η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους φιλολογικούς κύκλους, αναγνωριζόμενη ως έργο σταθμός στην ιστορία των νεοελληνικών γραμμάτων. Ακολούθησε μια περίοδος έντονης αναζήτησης. που καταλήγει στην έκδοση των τεσσάρων τόμων της ποιητικής συλλογής Πρόλογος στη Ζωή, Η Συνείδηση της Γης μου (1915), Η Συνείδηση της Φυλής μου (1915), Η Συνείδηση της Γυναίκας (1916) και Η Συνείδηση της Πίστης (1917). Ο Πρόλογος στη Ζωή ολοκληρώθηκε αργότερα με τη Συνείδηση της Προσωπικής Δημιουργίας. Ακολουθούν ακόμα τα χαρακτηριστικά ποιήματα Το Πάσχα των Ελλήνων και Μήτηρ Θεού, της περιόδου 1917 - 1920, καθώς και διάφορες συνεργασίες του με λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής.

Η αρχαιοελληνική πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά το Σικελιανό και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για το σκοπό αυτό ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και την οικονομική αρωγή της γυναίκας του, δίνει πλήθος διαλέξεων και δημοσιεύει μελέτες και άρθρα. Παράλληλα, οργανώνει τις «Δελφικές Εορτές» στους Δελφούς με τις παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη (1927) και των Ικέτιδων (1930) του Αισχύλου να ανεβαίνουν στο αρχαίο θέατρο. Η «Δελφική Ιδέα» εκτός από τις αρχαίες παραστάσεις περιελάμβανε και την «Δελφική Ένωση», μια παγκόσμια ένωση για τη συναδέλφωση των λαών και το «Δελφικό Πανεπιστήμιο», στόχος του οποίου θα ήταν να συνθέσει σε έναν ενιαίο μύθο τις παραδόσεις όλων των λαών. Για τις πρωτοβουλίες αυτές, το 1929, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων. Από το φιλόδοξο αυτό σχέδιο το μόνο που πραγματοποιήθηκε τελικά ήταν οι Δελφικές Εορτές, αλλά και αυτές οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή και χωρισμό του ζεύγους, αφού η Εύα Πάλμερ εγκαταστάθηκε από τότε στην Αμερική και επέστρεψε μόνο μετά το θάνατο του ποιητή.

Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Άγγελος Σικελιανός μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την Έκκληση των Ελλήνων Διανοουμένων προς τους Διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Σικελιανός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Παλαμά το 1943.

Tο 1946 εξελέγη πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, ενώ το 1949 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ. Ο Άγγελος Σικελιανός πέθανε στην Αθήνα το 1951 και τάφηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Ποιήματα

Ο ποιητής εξέδωσε ο ίδιος τα έργα του σε τρεις τόμους με τον τίτλο Λυρικός Βίος (1946 Α και Β, 1947 Γ), αφήνοντας έξω κάποια έργα που δε θεώρησε απαραίτητο να συμπεριλάβει.

Το 1965 άρχισε η έκδοση των «Απάντων» του με επιμέλεια του Γ.Π.Σαββίδη. Εκδόθηκαν 5 τόμοι με το έργο που είχε δημοσιεύσει ο ποιητής (1965-1968) και έκτος τόμος (1969) με όσα ποιήματα είχε αφήσει εκτός του Λυρικού Βίου

Πεζά κείμενα

Συγκεντρωτική έκδοση των "Απάντων":

Πεζός Λόγος Α (1978)
Πεζός Λόγος Β (1980)
Πεζός Λόγος Γ (1981)
Πεζός Λόγος Δ (1983)
Πεζός Λόγος Ε (1985)

Τραγωδίες

Ο Διθύραμβος του Ρόδου (1932)
Σίβυλλα (1940)
Ο Δαίδαλος στην Κρήτη (1942)
Ο Χριστός στη Ρώμη (1946)
Ο Θάνατος του Διγενή (1947)
Ασκληπιός (ημιτελής)

Συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους με τον τίτλο Θυμέλη, Α' και Β', 1950, Γ', 1954
Ποίηση - Επιστολογραφία - Πεζά Κείμενα - Ανθολογίες

(Με Φιλολογική Επιμέλεια, Παρουσίαση, Σχολιασμό, Σημειώσεις, Γλωσσάριο).

Άγγελος Σικελιανός, Ανθολογία, Επιλογή – φιλολογική επιμέλεια Ζήσιμος Λορεντζάτος, Γλωσσάρι Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, «Ίκαρος», Αθήνα 1998.
Άγγελου Σικελιανού, Γράμματα, πρώτος τόμος (1902-1930), Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2000.
Άγγελου Σικελιανού, Γράμματα, δεύτερος τόμος (1931-1951), Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2000.
Άγγελου Σικελιανού, Αντίδωρο, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2003.
Άγγελος Σικελιανός, Μήτηρ Θεού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ιδεόγραμμα», Αθήνα 2003.
Άγγελος Σικελιανός, Κήρυγμα Ηρωισμού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2004.
Άγγελος Σικελιανός, Γράμματα στην Εύα Πάλμερ Σικελιανού, Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Μπουρναζάκης, «Ίκαρος», Αθήνα 2008.
http://el.wikipedia.org/wiki/Άγγελος_Σικελιανός

Κ ΚΑΒΑΦΗΣ Μάρτιαι Ειδοί

Κ ΚΑΒΑΦΗΣ Μάρτιαι Ειδοί

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια•
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς• μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)• ας περιμένει ακόμη
κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

(Αι Ειδοί του Μαρτίου δήλωνε την 15η Μαρτίου. Με τον όρο “Ειδοί” ( έχει μόνο αιτ.:”τις ειδούς”) δηλωνόταν η 15 μέρα του Μαρτίου, Μαΐου, Ιουλίου, Οκτωβρίου και την 13η μέρα των άλλων μηνών. Αι Ειδοί ήταν αργία για τους Ρωμαίους αφιερωμένη στο Θεό Άρη.
Σήμερα με τη φράση “Ειδοί του Μαρτίου” δηλώνεται, κατ’ αποκλειστικότητα, η ημερομηνία που δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρας (15 Μαρτίου 44π.Χ.) από τον Βρούτο, Κάσιος κ.ά.
Ο Καίσαρας, κατά την παράδοση, είχε προειδοποιηθεί από έναν μάντη «να φοβάται τις ειδούς του Μαρτίου».
Όταν η μέρα έφθασε και ο Καίσαρας, πορευόμενος προς τη Σύγκλητο, συνάντησε κατά τύχη το μάντη, του είπε με ειρωνεία και υπεροψία:
«Έφθασαν οι ειδοί» εννοώντας ότι δεν του είχε συμβεί τίποτα κακό.
«Ναι άλλα δεν πέρασαν» του απάντησε ο μάντης.)

ΠΙΝΑΚΑΣ O θάνατος του Καίσαρα - Carl Theodor von Piloty

«Άλικο Γράμμα»

16 Μαρτίου 1850 - Εκδίδεται το έργο του Ναθάνιελ Χόθορν, «Άλικο Γράμμα», που αναφέρεται στη μοιχεία και την προδοσία στις αμερικανικές αποικίες.

Τοποθετημένη στην τραχιά κοινωνία των Πουριτανών του 17ου αιώνα, αυτή η ιστορία μιας αθέμιτης σχέσης, που καταλήγει στη γέννηση ενός παιδιού, αποκαλύπτει το ενδιαφέρον του Χώθορν για τη σύγκρουση ανάμεσα στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή και τις τραγικές -πολλές φορές- συνέπειές της. Δημόσια διαπομπευμένη και εξοστρακισμένη από μια κοινωνία, που με πρόσχημα την ηθική ελέγχει κάθε στιγμή της ιδιωτικής ζωής, η Έστερ Πριν αναδεικνύεται με την εσωτερική της δύναμη ως η πρώτη αληθινή ηρωίδα του αμερικανικού μυθιστορήματος. Ο Άρθουρ Ντιμσντέιλ, παγιδευμένος στους κανόνες της πουριτανικής κοινωνίας, θάβει το πάθος του, αρνείται την Έστερ, υποκύπτει στις κοινωνικές συμβάσεις και καταστρέφει τον εαυτό του.

http://www.bigbook.gr/index.php?lang_id=1&mode=singleBook&book_id=106486

Αταλάντη

http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/03/Atalanth-o-mythos-ths-gynaikas-argonayth.html

Αταλάντη - Ο μύθος της γυναίκας Αργοναύτη

 
Ηρωίδα της αρχαιότητας, η πιο γρήγορη από όλους τους θνητούς και η μοναδική γυναίκα αργοναύτης. Η ιστορία της συνδέεται άλλοτε με τους αρκαδικούς κι άλλοτε με τους βοιωτικούς μύθους.
Οι δυο μύθοι έχουν τόσα κοινά χαρακτηριστικά που δεν μας επιτρέπουν να θεωρήσουμε πως υπήρχαν δυο διαφορετικές ηρωίδες με το ίδιο όνομα.
Κατά τον αρκαδικό μύθο, η Αταλάντη, ήταν κόρη του Ιασίου (ή του Σχοινέως) και της Κλυμένης. Πατρίδα της ήταν το Λύκαιον, το Μαίναλο ή η Τεγέα. Όταν γεννήθηκε η Αταλάντη, ο πατέρας της, επειδή ήθελε μόνο γιους, την εγκατέλειψε στο όρος Παρθένιο κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς. Στην αρχή, την Αταλάντη, την φρόντιζε μια αρκούδα (σύμβολο της Άρτεμης) και αργότερα την περιμάζεψαν κάποιοι κυνηγοί. Κοντά τους έμεινε μέχρι να μεγαλώσει κι έμαθε τα μυστικά του κυνηγιού. Όταν μεγάλωσε δεν ήθελε να παντρευτεί, ζούσε με αγνότητα και κάποτε σκότωσε με τα βέλη της τους Κένταυρους Ροίκο και Υλαίο που είχαν προσπαθήσει να τη βιάσουν.
Πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου παρά τις αντιδράσεις των συγκεντρωμένων ηρώων, οι οποίοι αρνούνταν να συμμετάσχουν σε κυνήγι που θα έπαιρνε μέρος μία γυναίκα.Ο Μελέαγρος όμως, ο γιος του βασιλιά Οινέως, του διοργανωτή της επιχείρησης, ερωτεύτηκε την ηρωίδα κι έπεισε τους υπόλοιπους ήρωες να τη δεχτούν. Μετά από έξι μέρες κυνηγιού η Αταλάντη σκότωσε μαζί με το Μελέαγρο τον κάπρο ρίχνοντας πρώτη εκείνη το θανατηφόρο βέλος στο ζώο και σύμφωνα με το έθιμο έλαβε σαν έπαθλο το κεφάλι και το δέρμα του ζώου.
Πήρε μέρος στην αργοναυτική εκστρατεία μαζί με το Μελέαγρο. Μετά το τέλος της εκστρατείας στους ταφικούς αγώνες που έγιναν προς τιμή του Πελία, η Αταλάντη νίκησε στην πάλη τον Πηλέα.
Σύμφωνα με την αρκαδική εκδοχή παντρεύτηκε τον εξαδελφό της Μελανίωνα, ο οποίος την είχε ερωτευθεί όταν την είχε συναντήσει στις περιπλανήσεις του στα δάση. Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος, τον οποίο ο Ευρυπίδης αναφέρει ως έναν από τους Επτά επί Θήβας.Σύμφωνα με το βοιωτικό μύθο γονείς της Αταλάντης ήταν ο Σχοινέας και η Κλυμένη.
Από πολύ μικρή είχε δείξει μεγάλες ικανότητες στο κυνήγι και ήταν ανίκητη στο τρέξιμο. Ζούσε στα δάση κι απέφευγε τους ανθρώπους επειδή ήθελε να μείνει πιστή στην Άρτεμη και να παραμείνει αγνή ή κατά άλλους επειδή υπήρχε κάποιος χρησμός που έλεγε πως αν παντρευόταν θα μεταμορφωνόταν σε ζώο. Ο πατέρας της δέχτηκε την απόφασή της να μην παντρευτεί υπό τον όρο ότι αν κάποιος την κέρδιζε σε αγώνα δρόμου εκείνος θα την έκανε γυναίκα του.
Η Αταλάντη, επειδή ήταν ανίκητη στο τρέξιμο, συμφώνησε, με την προϋπόθεση ότι θα είχε το δικαίωμα να σκοτώνει τους ηττημένους. Για το λόγο αυτό στις εκκινήσεις των αγώνων έδινε σε κάθε επίδοξο μνηστήρα ένα μικρό προβάδισμα. Εκείνη ακολουθούσε κρατώντας ένα δόρυ με το οποίο τρυπούσε το νεό όταν τον έφτανε. Πολλοί είχαν βρει τέτοιο θάνατο μέχρι που ο Ιππομένης ή Ιππομέδων ξεπέρασε την Αταλάντη στο τρέξιμο με τέχνασμα που του υπέδειξε η θεά Αφροδίτη. Η θεά του χάρισε τρία χρυσά μήλα από τον Κήπο των Εσπερίδων ή κατά μία άλλη παράδοση από το στεφάνι του Διονύσου.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς ο Ιππομένης έχοντας ξεκινήσει πρώτος προηγούνταν, έριχνε πίσω του από ένα χρυσό μήλο κάθε φορά που η Αταλάντη τον πλησίαζε. Εκείνη σταματούσε να το μαζέψει και καθυστερούσε, με τον τρόπο αυτό ο Ιππομένης κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα. Οι δυο νέοι παρασυρμένοι από τον έρωτα τους περιπλανιόνταν στα δάση και ενώθηκαν μέσα σε ναό αφιερωμένο στη θεά Κυβέλη ή κατ' άλλους στο Δία Καλλίνικο. Επειδή αυτό θεωρούνταν ανόσιο τιμωρήθηκαν με τη μεταμόρφωσή τους σε ζευγάρι λιονταριών.

ΠΗΓΗ

Η γλώσσα των σκύλων

i-pet.gr

Πατήστε "Μου αρέσει!" στη Σελίδα · Χθες 

 

Άγιος Μόδεστος με τα ζώα

Άνθρωπος και Σκύλος

Πατήστε "Μου αρέσει!" στη Σελίδα · Χθες

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ!
Έκκληση απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος προς το εκκλησίασμα των Ιερών Ναών της Κρήτης για την προστασία των ζώων. Σημαντικότατη και σχεδόν μοναδική είναι η συγκεκριμένη έκκληση από πλευράς της Εκκλησίας για την αγάπη και το σεβασμό που οφείλουμε στα ζώα και ειδικότερα στα ζώα συντροφιάς που ζουν κοντά στους ανθρώπους. Στην έκκληση αναφέρονται τα εξής:

"Αγαπητοί μου αδελφοί, Απευθύνομαι εις την αγάπη σας για να σας επισημάνω ένα ανθρώπινο κοινωνικό σπουδαίο θέμα. Πρόκειται για τα ζώα, κυρίως τα αδύναμα και απροστάτευτα, τα οποία γίνονται θύματα της ανθρώπινης βίας και εγκληματικότητας. Συχνά βλέπουμε ζώα, ιδίως σκύλους και άλλα, τα οποία έχομε κοντά μας, να πυροβολούνται, να δηλητηριάζονται, να βασανίζονται και να υποφέρουν από εμάς τους ανθρώπους. Είναι σαφές και ξεκάθαρο, ότι η στάση αυτή απέναντι στα ζώα αυτά, δεν τιμά ούτε όλους μας, ούτε τον τόπον μας. Τα ζώα είναι και αυτά δημιουργήματα του Θεού. Όταν ασεβούμε σ' αυτά ασεβούμε εις τον Δημιουργό μας και δίδομε κακή εικόνα για τον τόπο μας. Απευθύνω έκκληση σε όλους σας, να σεβώμαστε, να προστατεύουμε και να βοηθούμε αυτά τα δημιουργήματα του Θεού. Δεν ζητώ να τα θεοποιούμε, να τα λατρεύωμεν και να κάνωμεν υπερβολές, είναι όμως ανάγκη, χρέος και τιμή μας να τα σεβόμαστε και να τα προστατεύωμε. Σας παρακαλώ όλους να προσπαθήσωμε και να κάνωμε μια εκστρατεία όλοι μας γι αυτά. Για την ζωή, την ασφάλεια και την προστασία των. Είναι τιμή και χρέος όλων μας. Να βοηθήσωμεν όλοι. Με ευχές και πολλήν εν Κυρίω αγάπη Ο Κρήτης Ειρηναίος».

Η εκκληση αυτή έγινε μετά από επιστολή της ΜΚΟ Ζωοφόρος του Ηρακλείου Κρήτης που ζητούσε την παρέμβαση του για τις κακοποιήσεις των ζώων.

Φωτο: Άγιος Μόδεστος με τα ζώα

πηγή : http://zophoros, http://animalspress.blogspot.com/

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ
Το να έχει κανείς ένα σκύλο στην κατοχή του είναι πολύ υγιές και ταυτόχρονα αποτελεί τέλεια γυμναστική καθώς αναγκάζονται ακόμα και οι άνθρωποι που βαριούνται να κινηθούν...
Αυτό έδειξε μια νέα έρευνα του πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Preventive Medicine".

Οι ερευνητές από την Καλιφόρνια έδωσαν ένα ερωτηματολόγιο σε περίπου 1000 ιδιοκτήτες σκυλιών για να το συμπληρώσουν.
Όπως έδειξαν τα αποτελέσματα δύο στους τρεις επιβεβαίωσαν πως "εξαναγκάστηκαν" να πραγματοποιούν περιπάτους, από την μέρα που απέκτησαν σκύλο, πράγμα που δεν έκαναν προηγουμένως.
Αναλύοντας τις απαντήσεις οι επιστήμονες κατέδειξαν πως το 64% όσων συμμετείχαν στην έρευνα περπατούσε για 186 λεπτά την εβδομάδα και κατάφερνε έτσι χωρίς να το συνειδητοποιεί, να φτάνει τα επίπεδα άσκησης που δίνονται για την πρόληψη καρδιακών παθήσεων.

Οι ιδιοκτήτες σκύλων που δεν έβγαζαν βόλτα τα τετράποδά τους ή που το ανέθεταν σε εταιρίες δεν είχαν καμία ωφέλεια στην ζωή τους από άποψη γυμναστικής.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες του "παγκόσμιου οργανισμού υγείας" αρκούν 30 λεπτά απλής γυμναστικής όπως το περπάτημα, για πέντε φορές την εβδομάδα, ώστε να πετύχουμε μια καλή φυσική κατάσταση, κάτι που επιτυγχάνεται από όσους έβγαζαν βόλτα τα σκυλάκια τους...

http://www.inews.gr/

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
 

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ. ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται μία από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στην ιστορία της ιατρικής. Αναφέρεται ως ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. 

Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις δαιμονολογίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες. Το πρωτοποριακό και σε σημαντικό βαθμό προβλεπτικό του έργο επηρέασε τις περισσότερες σύγχρονες ιατροβιολογικές ειδικότητες του δυτικού κόσμου που επάξια τον ονόμασε θεμελιωτή και στυλοβάτη της Ιατρικής Επιστήμης. Ειδικότερα, πιστώνεται με την προώθηση σε μεγάλο βαθμό της συστηματικής μελέτης της κλινικής ιατρικής, συνοψίζοντας την ιατρική γνώση και συνταγογραφώντας πρακτικές για γιατρούς μέσω της Ιπποκρατικής Συλλογής (Corpus Hippocraticum) και άλλων έργων
Αν και υπάρχουν πολλές βιογραφικές πληροφορίες για τον Ιπποκράτη, οι περισσότερες είναι αναληθείς. Ο Σορανός ο Εφέσιος, Έλληνας γυναικολόγος του 2ου αιώνα μ.Χ., ήταν ο πρώτος βιογράφος του Ιπποκράτη και η πηγή των περισσότερων πληροφοριών γύρω από το πρόσωπό του. Η βιογραφία που έγραψε, με τίτλο "Ιπποκράτους γένος και βίος" φέρεται να είναι η πιο αξιόπιστη. Πληροφορίες σχετικά με τον Ιπποκράτη υπάρχουν επίσης στα γραπτά του Αριστοτέλη, τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα π.Χ., στο λεξικό Σούδα του 10ου αιώνα μ.Χ., καθώς και στα έργα του Ιωάννη Τζέτζη, τα οποία χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα μ.Χ.

Ο Ιπποκράτης, Δωριεύς την καταγωγή, γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ. και ανήκε στον ενδοξότατο κλάδο των Ασκληπιαδών. Σύμφωνα με την παράδοση, εκ πατρός (ιατρού Ηρακλείδη) καταγόταν από το θεό της ιατρικής Ασκληπιό και εκ μητρός (Φαιναρέτης) από τον ήρωα της Ελληνικής Μυθολογίας Ηρακλή. Ήταν προικισμένος με μεγάλη εργατικότητα και ροπή για μάθηση και σπούδασε ιατρική στο φημισμένο Ασκληπιείο της Κω. Αρχικά υπήρξε μαθητής του ίδιου του πατέρα του, κατόπιν του Ηρόδικου, του Γοργία, του ρήτορα Λεοντίνου και του Δημόκριτου του Αβδηρίτη, αν και αρκετοί ερευνητές ισχυρίζονται πως η σχέση του με τον Γοργία και το Δημόκριτο ήταν περισσότερο πνευματική και λιγότερο σχέση μαθητείας.

Αφού εκπαιδεύτηκε στην ιατρική, ο Ιπποκράτης άρχισε να ασκεί στην Κω το επάγγελμα του ιατρού. Γνωρίζοντας όμως πόσο βυθισμένοι στην άγνοια και στην πρόληψη βρίσκονταν οι άλλοι γιατροί της εποχής του, θεώρησε χρέος του να ταξιδέψει και σ’ άλλα μέρη επειδή ήθελε να συμπληρώσει τη μόρφωσή του αλλά και να διαδώσει την πίστη του στον καθαρό αέρα, στο νερό και στον ήλιο. Έτσι, πραγματοποίησε επιστημονικά ταξίδια σε πολλές περιοχές, επισκεπτόμενος τη Δήλο, τη Θάσο, τη Σκυθία, τη Θράκη και τη Σμύρνη. Η φήμη του απλώθηκε γοργά σε όλη την Ελλάδα και πέρα από τα όριά της, στην κραταιά Περσία. Λέγεται ότι ο Αρταξέρξης τον κάλεσε στην αυλή του στέλνοντας πρέσβεις με πολύτιμα δώρα, αλλά εκείνος αρνήθηκε να φύγει απ' την πατρίδα του[8]. Αν και αρχαίες πηγές αποδέχονται το γεγονός ως πραγματικό, ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές το αμφισβητούν.

Επίσης, λέγεται πως θεράπευσε το βασιλιά των Μακεδόνων Περδίκκα και λύτρωσε τα Άβδηρα από λοιμό. Ορισμένοι ισχυρίζονται πως εκεί εξέτασε τον Δημόκριτο, ο οποίος θεωρούνταν από κάποιους ότι ήταν τρελός επειδή γέλαγε με όλα. Ο Ιπποκράτης διέγνωσε ότι απλά βρισκόταν σε χαρούμενη διάθεση και από τότε ο Δημόκριτος αποκαλούνταν "ο γελαστός φιλόσοφος".

Επιπλέον, λέγεται, ότι ο Ιπποκράτης βοήθησε τους Αργείους και τους Αθηναίους, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης λοιμωδών νοσημάτων. Οι τελευταίοι, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, τον μύησαν στα Ελευσίνια μυστήρια και τον ανακήρυξαν πολίτη των Αθηνών. Επίσης, του παραχώρησαν δωρεάν σίτιση στο Πρυτανείο γι' αυτόν και τους απογόνους του, αν και οι σύγχρονοι ερευνητές αμφισβητούν την ανάμειξή του σε γεγονότα της αττικής γης

Τελευταίος του σταθμός ήταν η γη των προγόνων του, η Θεσσαλία, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στη Λάρισα το 377 π.Χ., σε ηλικία 83 ετών, και τάφηκε κάπου μεταξύ Γυρτώνος, Τυρνάβου και Λάρισας. Σύμφωνα με τον Άνθιμο Γαζή, το μνήμα του διατηρήθηκε μέχρι και το δεύτερο μ.Χ. αιώνα.ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ  
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%80%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82

Ταραμοσαλάτα λευκή

► Ταραμοσαλάτα λευκή και απέριττη σε 5 λεπτά

Η σημαντικότερη συμβουλή: Διαλέξτε τον καλύτερο ταραμά γιατί κάνει μεγάλη διαφορά στην γεύση. Ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, αυτός που παλιά τον ζητούσαμε ως «βασιλικό ταραμά» είναι τέλειος. Χρησιμοποιήστε κάποιο σφιχτό μπαγιάτικο ψωμί για να δώσετε τον καλύτερο τόνο στην υφή της ταραμοσαλάτας. Και προσοχή! Μην υπερβάλετε στο κρεμμύδι -καλύτερα λιγότερο παρά περισσότερο.

Αν και στη συνταγή δεν γράφεται -ως μη απαραίτητο-, στη δική μου ταραμοσαλάτα (όπως παντού σχεδόν) μπαίνει πάντα και μια καλή πρέζα λευκό πιπέρι. Το αποτέλεσμα δεν είναι έντονο, υπάρχει αυτό το κάτι στην επίγευση, αλλά γούστα είναι αυτά και ο καθένας συντονίζεται στα δικά του. Έτσι κι αλλιώς, ανάλογα με τον ταραμά που θα αγοράσετε και την τελική γεύση που προτιμάτε, θα χρειαστεί ίσως να «πειράξετε» ελαφρώς τη συνταγή. Αν το επιχειρείτε πρώτη φορά, κάντε το σιγά-σιγά, ώστε η ταραμοσαλάτα να μην σας βγει ούτε …λαδερή (πραγματικά δεν το χρειάζεται το πολύ λάδι), ούτε ξινή ούτε και αλμυρή.

Δείτε και τις σχετικές συνταγές: αφράτη ταραμοσαλάτα μους χωρίς ψωμί και αυθεντική χαβιαροσαλάτα Σμύρνης, ρεγγοσαλάτα, αυγοτάραχο.

Προετοιμασία: 5 λεπτά όλα μαζί, συν το μούσκεμα του ψωμιού. Πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή.
• 170 γραμ. λευκό ταραμά
• ½ λευκό κρεμμύδι ή 2 κοκκάρια καθαρισμένα (προσοχή: όχι κρεμμύδι που να είναι πολύ αψύ)
• 100 ml χυμό λεμόνι
• 120 ml ελαιόλαδο
• 3 φλιτζ. ψίχα ψωμιού ολικής ή ζυμωτό (να έχει υφή), μουσκεμένο σε νερό και στραγγισμένο καλά

Περνάτε το κρεμμύδι στο μπλέντερ να ψιλοκοπεί. Προσθέτετε τον ταραμά και λίγο -λίγο το λάδι, χτυπώντας τα να γίνουν πολτός (περίπου μισό λεπτό σε γρήγορη ταχύτητα).

Προσθέτετε την ψίχα του ψωμιού και σιγά-σιγά το υπόλοιπο λάδι και το λεμόνι, χτυπώντας και δοκιμάζοντας, ώστε να έρθει ακριβώς στην γεύση που σας αρέσει.

Σερβίρισμα: Κλασικό σε μπολάκι ή πιατάκι. Η ταραμοσαλάτα είναι τέλεια και μόνο με μια ελίτσα ον τοπ.