Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ

 Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι θα γινόταν αν μπορούσες να περάσεις μέσα από τους τοίχους ή να ταξιδέψεις στον χρόνο; Και αν η τηλεόραση δεν υπήρχε πια;

 Τόσα ερωτήματα, πιθανά και απίθανα, και πώς να απαντήσεις;
...Δείτε περισσότερα





Φωτογραφία: ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι θα γινόταν αν μπορούσες να περάσεις μέσα από τους τοίχους ή να ταξιδέψεις στον χρόνο; Και αν η τηλεόραση δεν υπήρχε πια; Τόσα ερωτήματα, πιθανά και απίθανα, και πώς να απαντήσεις; Ένα βιβλίο που δίνει εξηγήσεις και είναι γεμάτο εκπλήξεις που θα ενθουσιάσουν τους μικρούς και τους μεγάλους αναγνώστες! http://www.minoas.gr/book-3365.minoas #διαβάζω #diavazo

    • Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842) ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ(Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών, αναζητήσεων).
    ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842)
    ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα

     Πατέρας και γιος

     (Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ την τέχνη με την οποία ο Σταντάλ, την κατάλληλη στιγμή, βάζει σε δράση τον ήρωά του. Η σκηνή στο πριονιστή...Δείτε περισσότερα

    Φωτογραφία: ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842) ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα Πατέρας και γιος (Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ την τέχνη με την οποία ο Σταντάλ, την κατάλληλη στιγμή, βάζει σε δράση τον ήρωά του. Η σκηνή στο πριονιστήριο, η παρουσίαση του Ζυλιέν, ο διάλογος ανάμεσα στον πατέρα και στο γιο, όλα συντελούν στο να δώσουν μια κυρίαρχη εντύπωση: ο Ζυλιέν Σορέλ είναι διαφορετικός από το περιβάλλον του. Και θα είναι έτσι σε όλα τα περιβάλλοντα όπου θα βρεθεί). Μάταια φώναξε δυο τρεις φορές το Ζυλιέν. Η προσοχή που έδινε ο νεαρός στο βιβλίο του τον εμπόδιζε, περισσότερο κι από το θόρυβο του πριονιού, ν' ακούσει την τρομερή φωνή του πατέρα του. Τελικά, παρ' όλη την ηλικία του, εκείνος πήδηξε με μεγάλη ευκινησία πάνω στον κορμό που έκοβε το πριόνι του κι από κει στο μεγάλο δοκάρι που στήριζε τη στέγη. Ένα δυνατό χτύπημα έκαμε το βιβλίο που κρατούσε ο Ζυλιέν να βρεθεί στο ποτάμι, ένα δεύτερο χτύπημα, το ίδιο δυνατά, στο κεφάλι τον έκανε να χάσει την ισορροπία του. Θα έπεφτε από ύψος δώδεκα ποδιών, ανάμεσα στους μοχλούς της μηχανής που δούλευε, και θα γινόταν κομμάτια, αν ο πατέρας του δεν τον έπιανε με το αριστερό του χέρι την ώρα που έπεφτε. — Έτσι λοιπόν, ακαμάτη! θα διαβάζεις τα καταραμένα βιβλία σου την ώρα που σε βάζω να φυλάς το πριόνι; Διάβασ' τα τουλάχιστον το βράδυ, όταν χάνεις τον καιρό σου στο σπίτι του εφημέριου. Ο Ζυλιέν ζαλισμένος από το χτύπημα και γεμάτος αίματα, πλησίασε στη θέση που του είχαν ορίσει, δίπλα στο πριόνι. Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα, όχι τόσο από το σωματικό πόνο όσο για το χάσιμο του βιβλίου του που το λάτρευε. «Κατέβα ζώον, να σου μιλήσω». Ο θόρυβος της μηχανής εμπόδισε το Ζυλιέν ν' ακούσει κι αυτή την εντολή. Ο πατέρας του που είχε κατέβει από τη στέγη, μη θέλοντας να ξανακάνει τον κόπο ν' ανεβεί στο μηχάνημα, πήγε και βρήκε ένα μακρύ κοντάρι που το είχε για να κατεβάζει τα καρύδια από το δέντρο και τον χτύπησε μ' αυτό στον ώμο. Μόλις κατέβηκε ο Ζυλιέν, ο γέρο Σορέλ, — κυνηγώντας τον, τον έσπρωξε προς το σπίτι. «Ο Θεός ξέρει τι έχει να μου κάνει!» σκεφτόταν ο νεαρός. Περνώντας, κοίταξε θλιμμένα το ποτάμι όπου είχε πέσει το βιβλίο του· ήταν αυτό που αγαπούσε περισσότερο: Το «Ημερολόγιο της εξορίας του Ναπολέοντος στην Αγία Ελένη». Τα μάγουλά του ήταν κόκκινα και είχε κατεβασμένα τα μάτια. Ήταν ένα παλικάρι δεκαεφτά δεκαοχτώ χρονών, αδύνατο με χαρακτηριστικά ακανόνιστα, αλλά λεπτά και μύτη γαμψή. Τα μεγάλα μαύρα μάτια του που, σε στιγμές γαλήνης πρόδιναν στοχαστικότητα και φλόγα, έλαμπαν τη στιγμή αυτή από την έκφραση άγριου μίσους. Σκούρα καστανά μαλλιά που φύτρωναν πολύ χαμηλά τού μίκραιναν το μέτωπο και σε στιγμές θυμού τού έδιναν ύφος γεμάτο κακία. Ανάμεσα στις αμέτρητες ποικιλίες της ανθρώπινης φυσιογνωμίας δεν υπάρχει ίσως άλλη που να ξεχώριζε με πιο έντονη ιδιομορφία. Το σβέλτο και καλοσχηματισμένο κορμί του πρόδινε περισσότερη ευκινησία παρά ευρωστία. Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια το εξαιρετικά στοχαστικό του ύφος και η μεγάλη χλομάδα του έκαναν τον πατέρα του να νομίζει πως δεν θα ζούσε ή πως θα ζούσε για να είναι βάρος στην οικογένειά του. Αντικείμενο περιφρονήσεως για όλους μέσα στο σπίτι, μισούσε τ' αδέλφια του και τον πατέρα του· στα κυριακάτικα παιχνίδια στην πλατεία, πάντα έτρωγε ξύλο. Δεν ήταν ούτε χρόνος που το ωραίο του πρόσωπο άρχιζε να κερδίζει συμπάθειες στα κορίτσια. Περιφρονημένος απ' όλο τον κόσμο, σαν πλάσμα ασθενικό, ο Ζυλιέν είχε νιώσει λατρεία για το γέρο στρατιωτικό χειρουργό που μια μέρα τόλμησε να μιλήσει στο δήμαρχο για τα πλατάνια. Ο χειρουργός αυτός πλήρωνε πότε πότε στο γέρο Σορέλ το μεροκάματο του γιου του και του μάθαινε λατινικά και ιστορία, δηλαδή ό,τι ήξερε από ιστορία: την εκστρατεία του 1796 στην Ιταλία. Πεθαίνοντας του άφησε το παράσημο της Λεγεώνος της Τιμής, τα καθυστερούμενα της συντάξεώς του και καμιά σαρανταριά βιβλία που το πολυτιμότερο είχε πηδήξει στο ποταμάκι που με τις γνωριμίες του ο κ. Δήμαρχος του είχε αλλάξει κοίτη. Δεν πρόλαβε να μπει στο σπίτι, κι ο Ζυλιέν αισθάνθηκε να τον πιάνει απ' τον ώμο το στιβαρό χέρι του πατέρα του· έτρεμε περιμένοντας κάμποσο ξύλο. - Απάντησέ μου χωρίς ψευτιές, του φώναξε στ' αυτί η τραχιά φωνή του γερο-χωρικού, ενώ το χέρι του τον γύριζε απότομα προς το μέρος του όπως το χέρι ενός παιδιού γυρίζει ένα μολυβένιο στρατιωτάκι. Τα μεγάλα μαύρα μάτια του Ζυλιέν, γεμάτα δάκρυα βρέθηκαν αντικριστά με τα μικρά γκρίζα και κακά μάτια του γερο-ξυλουργού, που φαινόταν να ήθελε να διαβάσει ως τα κατάβαθα της ψυχής του. * — Απάντησέ μου χωρίς ψευτιές, αν είσαι άξιος, βρωμοποντικέ των βιβλίων· από πού γνωρίζεις την κ. ντε Ρενάλ, πότε της μίλησες; — Δεν της μίλησα ποτέ, απάντησε ο Ζυλιέν, δεν είδα αυτή την κυρία παρά μόνο στην εκκλησία. — Και δεν την κοίταξες αδιάντροπα ποτέ; — Ποτέ! Ξέρετε πως στην εκκλησία δε βλέπω παρά μόνο το Θεό, πρόσθεσε ο Ζυλιέν, μ' ένα ύφος ελαφρά υποκριτικό, κατάλληλο, κατά τη γνώμη του, ν' απομακρύνει τις κατακεφαλιές. — Ωστόσο κάτι συμβαίνει εδώ, είπε ο πονηρός χωρικός και σώπασε για μια στιγμή· μα δε θα μάθω τίποτε από σένα καταραμένε υποκριτή. Η ουσία είναι πως θα απαλλαγώ από σένα και το πριόνι μου θα δουλεύει έτσι καλύτερα. Κατάφερες τον αιδεσιμότατο ή κάποιον άλλο και σου βρήκε μια καλή θέση. Ετοίμασε τα μπογαλάκια σου και θα σε πάω στον κ. ντε Ρενάλ, όπου θα γίνεις δάσκαλος των παιδιών του. — Και τι θα παίρνω γι' αυτή τη δουλειά; — Τροφή, ρούχα και τριακόσια φράγκα μισθό. — Δε θέλω να είμαι υπηρέτης. — Και ποιος σου είπε, βρε ζώον, πως θα είσαι υπηρέτης; Νομίζεις πως θα 'θελα εγώ να γίνει ο γιος μου υπηρέτης; — Ναι, αλλά με ποιον θα τρώω στο τραπέζι; Η ερώτηση αυτή έφερε σε αμηχανία το γερο-Σορέλ, κατάλαβε πως αν μιλούσε μπορεί να έκανε καμιά απερισκεψία· εξοργίστηκε με το Ζυλιέν, τον φόρτωσε βρισιές, κατηγορώντας τον για λαίμαργο και τον παράτησε για να πάει να συμβουλευθεί τους άλλους γιους του. Ο Ζυλιέν τους είδε σε λίγο, ακουμπισμένους στο τσεκούρι τους να κάνουν συμβούλιο. Αφού τους κοίταξε για πολύ, ο Ζυλιέν, βλέποντας πως δεν μπορούσε να μαντέψει τίποτα, πήγε και κάθισε στην άλλη πλευρά της πριονομηχανής για να μην τον προσέξουν. Ήθελε να σκεφτεί την απρόοπτη αυτή είδηση που άλλαζε την τύχη του, όμως ένιωσε πως ήταν ανίκανος για σκέψεις συνετές. Η φαντασία του ήταν ολοκληρωτικά προσηλωμένη σ' όσα πράματα λογάριαζε πως θα έβλεπε στο ωραίο σπίτι του κ. ντε Ρενάλ. — Πρέπει να τ' απαρνηθώ όλα αυτά, σκέφτηκε, προκειμένου ν' αφήσω να με υποχρεώσουν να τρώω με τους υπηρέτες. Ο πατέρας μου θα θελήσει να μ' αναγκάσει να δεχτώ· καλύτερα να πεθάνω. Έχω βάλει κατά μέρος δέκα πέντε φράγκα κι ογδόντα λεπτά, θα το σκάσω τη νύχτα· σε δυο μέρες, κόβοντας δρόμο από μονοπάτια όπου δεν έχω φόβο να συναντήσω χωροφύλακα, θα είμαι στην Μπεζανσόν· εκεί κατατάσσομαι στο στρατό κι αν χρειαστεί περνάω στην Ελβετία. Τότε όμως πάει η εξέλιξή μου, πάνε οι φιλοδοξίες μου, ούτε σκέψη πια για το ωραίο εκκλησιαστικό στάδιο που οδηγεί στα πάντα. http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSB106/544/3566,14956/index_f_03_01.html
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: , ,

    Μ. Χατζιδάκις, Ν. Γκάτσος - Χειμωνιάτικος ήλιος (Α' έκδοση)

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

    Τηγανίτες πατάτας με μανιτάρια και τυρί

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    λουλούδια για κέντημα

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.
  • — μαζί με Fatma Akdeniz.
    Φωτογραφία: :)
    • Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Gli angeli del Puntocroce.
  • Φωτογραφία

    • Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.


    Φωτογραφία: ♥ ♥
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,

    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,

    Zυμωτό ψωμί με γλυκάνισο

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη...

    Festivalaki: Cretan festival of Arts & Culture.
    Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη Μανώλη Σπιθούρη που επιβίωσε τραυματισμένος βαρύτατα επί οκτώ μέρες και νύχτες, χωρίς νερό, φαγί και φάρμακα σε μια τρύπα του Ψηλορείτη. Η ιστορία του μέσα από το συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί. Δείτε το!
    http://www.youtube.com/watch?v=UvoYxHdq7RI


    Φωτογραφία: Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη Μανώλη Σπιθούρη που επιβίωσε τραυματισμένος βαρύτατα επί οκτώ μέρες και νύχτες, χωρίς νερό, φαγί και φάρμακα σε μια τρύπα του Ψηλορείτη. Η ιστορία του μέσα από το συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί. Δείτε το! http://www.youtube.com/watch?v=UvoYxHdq7RI
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,

    Ο ΛΥΚΟΣ

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ - PATAKIS PUBLICATIONS.
    18 Ιανουαρίου
    «Ήταν λες και ήμουν αλεξίσφαιρος. Πόσες φορές είχα εξαπατήσει τον θάνατο; Αδύνατο να τις μετρήσω. Ήθελα πράγματι να πεθάνω; Μήπως με κατέτρωγαν οι τύψεις τόσο, που προσπαθούσα να αυτοκτονήσω; Το πράγμα μού προκαλεί σύγχυση τώρα που το καλοσ...Δείτε περισσότερα






    Φωτογραφία: «Ήταν λες και ήμουν αλεξίσφαιρος. Πόσες φορές είχα εξαπατήσει τον θάνατο; Αδύνατο να τις μετρήσω. Ήθελα πράγματι να πεθάνω; Μήπως με κατέτρωγαν οι τύψεις τόσο, που προσπαθούσα να αυτοκτονήσω; Το πράγμα μού προκαλεί σύγχυση τώρα που το καλοσκέφτομαι. Είχα διακινδυνεύσει τη ζωή μου χίλιες φορές, αλλά δεν είχα πάθει ούτε μια γρατσουνιά. Είχα οδηγήσει μεθυσμένος, είχα πετάξει μαστουρωμένος, είχα σταθεί στην άκρη ουρανοξύστη έτοιμος να πέσω στο κενό, είχα κάνει κατάδυση στον ωκεανό ενώ βρισκόμουν σε κατάσταση μπλακάουτ, είχα παίξει εκατομμύριο δολάρια σε καζίνα σε ολόκληρο τον κόσμο και δεν έδειχνα ούτε μια μέρα μεγαλύτερος από είκοσι ενός ετών. Είχα ένα σωρό παρατσούκλια: Γκόρντον Γκέκο, Ντον Κορλεόνε, Κάιζερ Σόζε – καμιά φορά με αποκαλούσαν ακόμα και Βασιλιά. Αλλά το αγαπημένο μου ήταν Λύκος της Γουόλ Στριτ, επειδή μου ταίριαζε γάντι. Ήμουν ο έσχατος λύκος που έμοιαζε αμνός: Είχα όψη και συμπεριφορά παιδιού χωρίς να είμαι παιδί. Ήμουν τριάντα ενός ετών και οσονούπω θα γινόμουν εξήντα: Ζούσα σκυλίσια χρόνια, γερνώντας μια επταετία τον χρόνο. Όμως είχα πλούτη και ισχύ, μια κούκλα γυναίκα κι ένα κοριτσάκι τεσσάρων μηνών που ήταν η ζωντανή, η αναπνέουσα τελειότητα». Διαβάστε το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου εδώ: http://bit.ly/1dpaeAm Αφήστε το σχόλιό σας κάτω από αυτή την ανάρτηση μέχρι και τη Δευτέρα 20/1, για να κερδίσετε ένα αντίτυπο του βιβλίου του Τζόρνταν Μπέλφορντ «Ο λύκος της Wall Street», πάνω στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του Martin Scorsese με τον Leonardo DiCaprio που συγκέντρωσε χθες πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Οι τρεις νικητές που θα κληρωθούν θα ανακοινωθούν με δικό μας σχόλιο την Τρίτη 21/1. Καλή επιτυχία!
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: , ,

    Πωλ Σεζάν (19 Ιανουαρίου 1839 – 22 Οκτωβρίου 1906)

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Bigbook.gr.
    19 Ιανουαρίου
    Ο Πωλ Σεζάν (19 Ιανουαρίου 1839 – 22 Οκτωβρίου 1906) ήταν σημαντικός Γάλλος ζωγράφος. Το έργο του αντιπροσωπεύει την μετάβαση από τον ιμπρεσιονισμό στο κίνημα του κυβισμού.

     Ο Σεζάν γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας όπου και πέρασε ...Δείτε περισσότερα

    Φωτογραφία: Ο Πωλ Σεζάν (19 Ιανουαρίου 1839 – 22 Οκτωβρίου 1906) ήταν σημαντικός Γάλλος ζωγράφος. Το έργο του αντιπροσωπεύει την μετάβαση από τον ιμπρεσιονισμό στο κίνημα του κυβισμού. Ο Σεζάν γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας όπου και πέρασε τα πρώτα του μαθητικά χρόνια. Την περίοδο 1859-1861 σπούδασε νομικά ενώ παράλληλα παρακολουθούσε και μαθήματα ζωγραφικής. Παρά τις αντιδράσεις του πατέρα του, αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του καλλιτέχνη και για το σκοπό αυτό, το 1861 επισκέφτηκε το Παρίσι μαζί με τον συγγραφέα Εμίλ Ζολά, με τον οποίο συνδεόταν φιλικά. Οι Χαρτοπαίκτες (1890-1895) Κατά την παραμονή του στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Καμίλ Πισαρό και άλλους καλλιτέχνες που ανήκαν στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Ο Σεζάν επηρεάστηκε σημαντικά από τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους, ωστόσο πρόσθεσε και προσωπικά χαρακτηριστικά στους πίνακες του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να μετατρέψει τον ιμπρεσιονισμό "σε κάτι στέρεο που διαρκεί όσο και η τέχνη που εκτίθεται στα μουσεία". Η μεγαλύτερη συνεισφορά του στον ιμπρεσιονισμό θεωρείται η πρόσθεση καθαρών γεωμετρικών στοιχείων που αργότερα επηρέασαν και το κίνημα του κυβισμού. Σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συμμετείχε σε λίγες εκθέσεις -- μεταξύ των οποίων ανήκουν και οι κοινές εκθέσεις των ιμπρεσιονιστών -- ενώ έζησε και αρκετά απομονωμένος, στην Προβηγκία της νότιας Γαλλίας, μακριά από το Παρίσι που αποτελούσε το κέντρο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας της εποχής. Τα έργα του επικεντρώνονται σε μία περιορισμένη θεματολογία και κυρίως σε θέματα νεκρής φύσης, τοπίων και προσωπογραφιών. Η επίδρασή του σε μεταγενέστερους ζωγράφους υπήρξε πολύ μεγάλη και θεωρείται ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης. Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου του 1906 από πνευμονία. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%89%CE%BB_%CE%A3%CE%B5%CE%B6%CE%AC%CE%BD
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,
    Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

    Δημοφιλείς αναρτήσεις