Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

Κάποτε ὑπῆρξε νέα κι αὐτή

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ(Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών, αναζητήσεων).
Κάποτε ὑπῆρξε νέα κι αὐτή – ὄχι ἡ φωτογραφία ποὺ κοιτᾶς μὲ τόση δυσπιστία
λέω γιὰ τὴν πολυθρόνα, πολὺ ἀναπαυτική,
μποροῦσες ὦρες ὁλόκληρες νὰ κάθεσαι
καὶ μὲ κλεισμένα μάτια νὰ ὀνειρεύεσαι ὅ,τι τύχει......Γ. ΡΙΤΣΟΣ

 ΠΙΝΑΚΑΣ Harold Gilman
Φωτογραφία: Κάποτε ὑπῆρξε νέα κι αὐτή – ὄχι ἡ φωτογραφία ποὺ κοιτᾶς μὲ τόση δυσπιστία λέω γιὰ τὴν πολυθρόνα, πολὺ ἀναπαυτική, μποροῦσες ὦρες ὁλόκληρες νὰ κάθεσαι καὶ μὲ κλεισμένα μάτια νὰ ὀνειρεύεσαι ὅ,τι τύχει......Γ. ΡΙΤΣΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Harold Gilman
Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: ,

Μουσώνιος Ρούφος

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε σημείωση μέσω Mahagas Utopia.

Ο ετρουσκικής καταγωγής στωϊκός φιλόσοφος Μουσώνιος Ρούφος...
Ο ετρουσκικής καταγωγής στωϊκός φιλόσοφος Μουσώνιος Ρούφος (1ος μ.α.χ.χ. αιών) έθεσε την "Ευσέβεια" ως  πρώτη φιλοσοφική αρχή και, όπως διασώζει σε έναν από τους "Λόγους" του ο Δίων Χρυσόστομος, χρησιμοποίησε την δύναμη της πειθούς για να α...
Περισσότερα ...
Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
Labels: ,

ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ

 Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι θα γινόταν αν μπορούσες να περάσεις μέσα από τους τοίχους ή να ταξιδέψεις στον χρόνο; Και αν η τηλεόραση δεν υπήρχε πια;

 Τόσα ερωτήματα, πιθανά και απίθανα, και πώς να απαντήσεις;
...Δείτε περισσότερα





Φωτογραφία: ΤΟ #ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝ Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι θα γινόταν αν μπορούσες να περάσεις μέσα από τους τοίχους ή να ταξιδέψεις στον χρόνο; Και αν η τηλεόραση δεν υπήρχε πια; Τόσα ερωτήματα, πιθανά και απίθανα, και πώς να απαντήσεις; Ένα βιβλίο που δίνει εξηγήσεις και είναι γεμάτο εκπλήξεις που θα ενθουσιάσουν τους μικρούς και τους μεγάλους αναγνώστες! http://www.minoas.gr/book-3365.minoas #διαβάζω #diavazo

    • Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842) ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΤΑ ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ(Ομάδα καλλιτεχνικών, λογοτεχνικών, αναζητήσεων).
    ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842)
    ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα

     Πατέρας και γιος

     (Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ την τέχνη με την οποία ο Σταντάλ, την κατάλληλη στιγμή, βάζει σε δράση τον ήρωά του. Η σκηνή στο πριονιστή...Δείτε περισσότερα

    Φωτογραφία: ΣΤΑΝΤΑΛ (23 Ιανουαρίου 1783 – 23 Mαρτίου 1842) ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ Απόσπασμα Πατέρας και γιος (Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ την τέχνη με την οποία ο Σταντάλ, την κατάλληλη στιγμή, βάζει σε δράση τον ήρωά του. Η σκηνή στο πριονιστήριο, η παρουσίαση του Ζυλιέν, ο διάλογος ανάμεσα στον πατέρα και στο γιο, όλα συντελούν στο να δώσουν μια κυρίαρχη εντύπωση: ο Ζυλιέν Σορέλ είναι διαφορετικός από το περιβάλλον του. Και θα είναι έτσι σε όλα τα περιβάλλοντα όπου θα βρεθεί). Μάταια φώναξε δυο τρεις φορές το Ζυλιέν. Η προσοχή που έδινε ο νεαρός στο βιβλίο του τον εμπόδιζε, περισσότερο κι από το θόρυβο του πριονιού, ν' ακούσει την τρομερή φωνή του πατέρα του. Τελικά, παρ' όλη την ηλικία του, εκείνος πήδηξε με μεγάλη ευκινησία πάνω στον κορμό που έκοβε το πριόνι του κι από κει στο μεγάλο δοκάρι που στήριζε τη στέγη. Ένα δυνατό χτύπημα έκαμε το βιβλίο που κρατούσε ο Ζυλιέν να βρεθεί στο ποτάμι, ένα δεύτερο χτύπημα, το ίδιο δυνατά, στο κεφάλι τον έκανε να χάσει την ισορροπία του. Θα έπεφτε από ύψος δώδεκα ποδιών, ανάμεσα στους μοχλούς της μηχανής που δούλευε, και θα γινόταν κομμάτια, αν ο πατέρας του δεν τον έπιανε με το αριστερό του χέρι την ώρα που έπεφτε. — Έτσι λοιπόν, ακαμάτη! θα διαβάζεις τα καταραμένα βιβλία σου την ώρα που σε βάζω να φυλάς το πριόνι; Διάβασ' τα τουλάχιστον το βράδυ, όταν χάνεις τον καιρό σου στο σπίτι του εφημέριου. Ο Ζυλιέν ζαλισμένος από το χτύπημα και γεμάτος αίματα, πλησίασε στη θέση που του είχαν ορίσει, δίπλα στο πριόνι. Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα, όχι τόσο από το σωματικό πόνο όσο για το χάσιμο του βιβλίου του που το λάτρευε. «Κατέβα ζώον, να σου μιλήσω». Ο θόρυβος της μηχανής εμπόδισε το Ζυλιέν ν' ακούσει κι αυτή την εντολή. Ο πατέρας του που είχε κατέβει από τη στέγη, μη θέλοντας να ξανακάνει τον κόπο ν' ανεβεί στο μηχάνημα, πήγε και βρήκε ένα μακρύ κοντάρι που το είχε για να κατεβάζει τα καρύδια από το δέντρο και τον χτύπησε μ' αυτό στον ώμο. Μόλις κατέβηκε ο Ζυλιέν, ο γέρο Σορέλ, — κυνηγώντας τον, τον έσπρωξε προς το σπίτι. «Ο Θεός ξέρει τι έχει να μου κάνει!» σκεφτόταν ο νεαρός. Περνώντας, κοίταξε θλιμμένα το ποτάμι όπου είχε πέσει το βιβλίο του· ήταν αυτό που αγαπούσε περισσότερο: Το «Ημερολόγιο της εξορίας του Ναπολέοντος στην Αγία Ελένη». Τα μάγουλά του ήταν κόκκινα και είχε κατεβασμένα τα μάτια. Ήταν ένα παλικάρι δεκαεφτά δεκαοχτώ χρονών, αδύνατο με χαρακτηριστικά ακανόνιστα, αλλά λεπτά και μύτη γαμψή. Τα μεγάλα μαύρα μάτια του που, σε στιγμές γαλήνης πρόδιναν στοχαστικότητα και φλόγα, έλαμπαν τη στιγμή αυτή από την έκφραση άγριου μίσους. Σκούρα καστανά μαλλιά που φύτρωναν πολύ χαμηλά τού μίκραιναν το μέτωπο και σε στιγμές θυμού τού έδιναν ύφος γεμάτο κακία. Ανάμεσα στις αμέτρητες ποικιλίες της ανθρώπινης φυσιογνωμίας δεν υπάρχει ίσως άλλη που να ξεχώριζε με πιο έντονη ιδιομορφία. Το σβέλτο και καλοσχηματισμένο κορμί του πρόδινε περισσότερη ευκινησία παρά ευρωστία. Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια το εξαιρετικά στοχαστικό του ύφος και η μεγάλη χλομάδα του έκαναν τον πατέρα του να νομίζει πως δεν θα ζούσε ή πως θα ζούσε για να είναι βάρος στην οικογένειά του. Αντικείμενο περιφρονήσεως για όλους μέσα στο σπίτι, μισούσε τ' αδέλφια του και τον πατέρα του· στα κυριακάτικα παιχνίδια στην πλατεία, πάντα έτρωγε ξύλο. Δεν ήταν ούτε χρόνος που το ωραίο του πρόσωπο άρχιζε να κερδίζει συμπάθειες στα κορίτσια. Περιφρονημένος απ' όλο τον κόσμο, σαν πλάσμα ασθενικό, ο Ζυλιέν είχε νιώσει λατρεία για το γέρο στρατιωτικό χειρουργό που μια μέρα τόλμησε να μιλήσει στο δήμαρχο για τα πλατάνια. Ο χειρουργός αυτός πλήρωνε πότε πότε στο γέρο Σορέλ το μεροκάματο του γιου του και του μάθαινε λατινικά και ιστορία, δηλαδή ό,τι ήξερε από ιστορία: την εκστρατεία του 1796 στην Ιταλία. Πεθαίνοντας του άφησε το παράσημο της Λεγεώνος της Τιμής, τα καθυστερούμενα της συντάξεώς του και καμιά σαρανταριά βιβλία που το πολυτιμότερο είχε πηδήξει στο ποταμάκι που με τις γνωριμίες του ο κ. Δήμαρχος του είχε αλλάξει κοίτη. Δεν πρόλαβε να μπει στο σπίτι, κι ο Ζυλιέν αισθάνθηκε να τον πιάνει απ' τον ώμο το στιβαρό χέρι του πατέρα του· έτρεμε περιμένοντας κάμποσο ξύλο. - Απάντησέ μου χωρίς ψευτιές, του φώναξε στ' αυτί η τραχιά φωνή του γερο-χωρικού, ενώ το χέρι του τον γύριζε απότομα προς το μέρος του όπως το χέρι ενός παιδιού γυρίζει ένα μολυβένιο στρατιωτάκι. Τα μεγάλα μαύρα μάτια του Ζυλιέν, γεμάτα δάκρυα βρέθηκαν αντικριστά με τα μικρά γκρίζα και κακά μάτια του γερο-ξυλουργού, που φαινόταν να ήθελε να διαβάσει ως τα κατάβαθα της ψυχής του. * — Απάντησέ μου χωρίς ψευτιές, αν είσαι άξιος, βρωμοποντικέ των βιβλίων· από πού γνωρίζεις την κ. ντε Ρενάλ, πότε της μίλησες; — Δεν της μίλησα ποτέ, απάντησε ο Ζυλιέν, δεν είδα αυτή την κυρία παρά μόνο στην εκκλησία. — Και δεν την κοίταξες αδιάντροπα ποτέ; — Ποτέ! Ξέρετε πως στην εκκλησία δε βλέπω παρά μόνο το Θεό, πρόσθεσε ο Ζυλιέν, μ' ένα ύφος ελαφρά υποκριτικό, κατάλληλο, κατά τη γνώμη του, ν' απομακρύνει τις κατακεφαλιές. — Ωστόσο κάτι συμβαίνει εδώ, είπε ο πονηρός χωρικός και σώπασε για μια στιγμή· μα δε θα μάθω τίποτε από σένα καταραμένε υποκριτή. Η ουσία είναι πως θα απαλλαγώ από σένα και το πριόνι μου θα δουλεύει έτσι καλύτερα. Κατάφερες τον αιδεσιμότατο ή κάποιον άλλο και σου βρήκε μια καλή θέση. Ετοίμασε τα μπογαλάκια σου και θα σε πάω στον κ. ντε Ρενάλ, όπου θα γίνεις δάσκαλος των παιδιών του. — Και τι θα παίρνω γι' αυτή τη δουλειά; — Τροφή, ρούχα και τριακόσια φράγκα μισθό. — Δε θέλω να είμαι υπηρέτης. — Και ποιος σου είπε, βρε ζώον, πως θα είσαι υπηρέτης; Νομίζεις πως θα 'θελα εγώ να γίνει ο γιος μου υπηρέτης; — Ναι, αλλά με ποιον θα τρώω στο τραπέζι; Η ερώτηση αυτή έφερε σε αμηχανία το γερο-Σορέλ, κατάλαβε πως αν μιλούσε μπορεί να έκανε καμιά απερισκεψία· εξοργίστηκε με το Ζυλιέν, τον φόρτωσε βρισιές, κατηγορώντας τον για λαίμαργο και τον παράτησε για να πάει να συμβουλευθεί τους άλλους γιους του. Ο Ζυλιέν τους είδε σε λίγο, ακουμπισμένους στο τσεκούρι τους να κάνουν συμβούλιο. Αφού τους κοίταξε για πολύ, ο Ζυλιέν, βλέποντας πως δεν μπορούσε να μαντέψει τίποτα, πήγε και κάθισε στην άλλη πλευρά της πριονομηχανής για να μην τον προσέξουν. Ήθελε να σκεφτεί την απρόοπτη αυτή είδηση που άλλαζε την τύχη του, όμως ένιωσε πως ήταν ανίκανος για σκέψεις συνετές. Η φαντασία του ήταν ολοκληρωτικά προσηλωμένη σ' όσα πράματα λογάριαζε πως θα έβλεπε στο ωραίο σπίτι του κ. ντε Ρενάλ. — Πρέπει να τ' απαρνηθώ όλα αυτά, σκέφτηκε, προκειμένου ν' αφήσω να με υποχρεώσουν να τρώω με τους υπηρέτες. Ο πατέρας μου θα θελήσει να μ' αναγκάσει να δεχτώ· καλύτερα να πεθάνω. Έχω βάλει κατά μέρος δέκα πέντε φράγκα κι ογδόντα λεπτά, θα το σκάσω τη νύχτα· σε δυο μέρες, κόβοντας δρόμο από μονοπάτια όπου δεν έχω φόβο να συναντήσω χωροφύλακα, θα είμαι στην Μπεζανσόν· εκεί κατατάσσομαι στο στρατό κι αν χρειαστεί περνάω στην Ελβετία. Τότε όμως πάει η εξέλιξή μου, πάνε οι φιλοδοξίες μου, ούτε σκέψη πια για το ωραίο εκκλησιαστικό στάδιο που οδηγεί στα πάντα. http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSB106/544/3566,14956/index_f_03_01.html
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: , ,

    Μ. Χατζιδάκις, Ν. Γκάτσος - Χειμωνιάτικος ήλιος (Α' έκδοση)

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

    Τηγανίτες πατάτας με μανιτάρια και τυρί

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    λουλούδια για κέντημα

    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.
  • — μαζί με Fatma Akdeniz.
    Φωτογραφία: :)
    • Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Gli angeli del Puntocroce.
  • Φωτογραφία

    • Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.


    Φωτογραφία: ♥ ♥
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,

    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,

    Zυμωτό ψωμί με γλυκάνισο

    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels:

    Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη...

    Festivalaki: Cretan festival of Arts & Culture.
    Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη Μανώλη Σπιθούρη που επιβίωσε τραυματισμένος βαρύτατα επί οκτώ μέρες και νύχτες, χωρίς νερό, φαγί και φάρμακα σε μια τρύπα του Ψηλορείτη. Η ιστορία του μέσα από το συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί. Δείτε το!
    http://www.youtube.com/watch?v=UvoYxHdq7RI


    Φωτογραφία: Ζωγραφικός πίνακας που απεικονίζει τον Ανωγειανό αντάρτη Μανώλη Σπιθούρη που επιβίωσε τραυματισμένος βαρύτατα επί οκτώ μέρες και νύχτες, χωρίς νερό, φαγί και φάρμακα σε μια τρύπα του Ψηλορείτη. Η ιστορία του μέσα από το συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί. Δείτε το! http://www.youtube.com/watch?v=UvoYxHdq7RI
    Posted by at Δεν υπάρχουν σχόλια:
    Labels: ,
    Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)

    Δημοφιλείς αναρτήσεις