«Εύραμεν μιά γυναίκα!»

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

7 Ιουλίου 

 

 

«Εύραμεν μιά γυναίκα!» (η ανεύρεση του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης)

κείμενο και για παιδιά-για να μαθαίνουν για την Ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας και να υπερασπίζονται την ελληνικότητά του... Έχουν...

antexoume.wordpress.com

 

Ἰουνίου 23, 2014 ἀπὸ τὸν/τὴν antexoume AntexoumeHellas

«Εύραμεν μιά γυναίκα!» (η ανεύρεση του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης)

 κείμενο και για παιδιά-για να μαθαίνουν για την Ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας και να υπερασπίζονται την ελληνικότητά του…

Έχουν περάσει 150 χρόνια από τον Απρίλιο του 1863, όταν ένας Σαμοθρακίτης εργάτης φώναξε στον Γάλλο υποπρόξενο Charles Champoiseau (Κάρολο Σαμπουαζό), που διενεργούσε ανασκαφή στην Παλαιάπολη της Σαμοθράκης:
«Κύριε, εύραμεν μιά γυναίκα!».
«Ήταν η μισή Νίκη της Σαμοθράκης». Ο Έλληνας εργάτης δεν γνώριζε εκείνη τη στιγμή ότι είχε φέρει στο φως «ένα από τα σημαντικότερα αγάλματα στον κόσμο!».

Η μεταφορά της από τους εργάτες της ανασκαφής

Ο Σαμπουαζό επικοινώνησε αμέσως με τον Γάλλο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη και εκείνος ζήτησε την έγκριση της Υψηλής Πύλης να αποπλεύσει γαλλικό πολεμικό πλοίο και να φορτώσει τη Νίκη της Σαμοθράκης για τη Γαλλία. Λίγο αργότερα και μέχρι σήμερα η Νίκη της Σαμοθράκης αναδείχθηκε «το πιο αναγνωρίσιμο και ίσως το πιο επιβλητικό έκθεμα του Μουσείου του Λούβρου».
Το περίφημο άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης είναι πιθανότατα έργο του Ρόδιου καλλιτέχνη Πυθόκριτου και χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ. Το άγαλμα έχει ύψος 3,28μ. (με τα φτερά) και 5,58μ. με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου, πάνω στην οποία είναι τοποθετημένο σήμερα. Φιλοτεχνήθηκε για να τιμήσει τη θεά Νίκη και ίσως το αφιέρωσαν οι Ρόδιοι, όταν το 191 πΧ. συμμαχώντας με την Πέργαμο νίκησαν τον Αντίοχο Γ’ της Συρίας σε ναυμαχία.
Το άγαλμα στο ελληνιστικό σύμπλεγμα, όπως συμπεραίνουν οι ειδικοί, ήταν στερεωμένο στη μαρμάρινη πλώρη ενός πλοίου και έδινε την αίσθηση ότι μόλις ακουμπούσε σ’ αυτό. «Το όλο σύμπλεγμα θεωρείται όχι μόνον αριστουργηματικό από καλλιτεχνική άποψη, αλλά και ιδιοφυές».

Απεικόνιση του έργου στην αρχική του μορφή

Το 1875 Αυστριακοί αρχαιολόγοι είδαν στον τόπο της ανασκαφής τα μάρμαρα πού ο Σαμπουαζό νόμισε ότι ανήκαν σε τύμβο. Τα συνέκριναν με ελληνικά νομίσματα πού απεικόνιζαν τη Νίκη σε πλώρες πλοίων και κατάλαβαν ότι τα μάρμαρα ήταν τμήματα της μαρμάρινης πλώρης. Ο Σαμπουαζό έμαθε για τα μάρμαρα της πλώρης το 1879 και κατάφερε να τα πάρει κι αυτά στο Λούβρο. Η Νίκη της Σαμοθράκης είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες πού βρέθηκαν στο ναό της Σαμοθράκης, οι άλλες δύο αντίγραφα.
Η Ελλάδα έκανε πολλές αλλά τελικά μάταιες προσπάθειες για την επιστροφή της.
Στα τέλη του περασμένου Ιουλίου με τη συνεργασία πολλών φορέων, την υποστήριξη του Δήμου Σαμοθράκης, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της ΙΘ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων έγιναν στην περιοχή πλούσιες, πολυποίκιλες Εκδηλώσεις για τα 150 χρόνια από την ανεύρεση του αγάλματος, με έντονη συμμετοχή και πολλών μαθητών Σχολείων της Σαμοθράκης και άλλων Θρακικών περιοχών, πού δημιούργησαν πολλές ελπίδες και χαρά για τη δημιουργικότητα, την έμπνευση αλλά και τη βαθιά συνείδηση της ανεκτίμητης εθνικής κληρονομιάς μας.
Έγινε ακόμη παρουσίαση της τρίγλωσσης έκδοσης με τίτλο «Η Νίκη της Σαμοθράκης», στην οποία περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με το χρονικό της ανακάλυψης του αγάλματος, το ιστορικό και καλλιτεχνικό πλαίσιο δημιουργίας του.
Από τον Δήμο βραβεύτηκαν οι ξένοι και Έλληνες αρχαιολόγοι, οι όποιοι για πολλές δεκαετίες προωθούν τις ανασκαφικές έρευνες στη Σαμοθράκη, αλλά και προστατεύουν σήμερα τα ευρήματα και τον αρχαιολογικό χώρο.

Μερική αναπαράσταση των χρωμάτων του έργου

“Κύριε, εύραμεν μιά γυναίκα!”

150 χρόνια αργότερα «εύραμεν» μέ τήν εύκαιρία του εορτασμού κι έμεΐς οί σημερινοί Έλληνες τό καλλιτεχνικό αρι-στούργημα των προγόνων μας, στό χώρο πού λειτουργούσε ώς ίερός από τούς παλαιότατους χρόνους κατοίκησης τού νησιού καί αργότερα ώς «διεθνές» ίερό, όπως τά άλλα φημισμένα ελληνικά ίερά τής Όλυμπίας καί των Δελφών.
Ή έπέτειος τής άνακάλυψης όμως είναι πιό πολύ ένα ακόμη έναυσμα θαυμασμού, αγάπης καί απόφασης ύπεράσπισης μέ κάθε θυσία τών περιοχών τής Θράκης μας. Κάπου στή γή της βρίσκεται θαμμένη ή περήφανη κεφαλή τού πιό διάσημου αγάλματος στόν κόσμο, τής Νίκης τής Σαμοθράκης.
Γ.

Πηγές:

1.το κείμενο από το περιοδικό Προς τη Νίκη, τεύχος 765, Νοέμβριος 2013.

2.φωτογραφίες από: samothrakisnea2.blogspot.gr

(αντιγραφή κειμένου- επιμέλεια ανάρτησης: Αντέχουμε…)

Το δίδαγμα της πεταλούδας!

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε φωτογραφία από Η Σιωπη ΤΩΝ Αγγελων.

19 Ιουλίου 

 

 

Η Σιωπη ΤΩΝ Αγγελων

Η Σιωπη ΤΩΝ Αγγελων
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ....ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΖΩΗΣ...ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ
Το δίδαγμα της πεταλούδας!
“Μια ημέρα, ένα μικρό άνοιγμα εμφανίστηκε σε ένα κουκούλι, ένας άντρας κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα για ώρες καθώς πάλευε για να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή οπή.
Τότε, φάνηκε σαν να είχε σταματήσει κάθε προσπάθεια. Έμοιαζε σαν να είχε προχωρήσει όσο μπορούσε και να μην μπορούσε να πάει παραπέρα. Τότε ο άντρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα, πήρε ένα ψαλίδι και άνοιξε το κουκούλι. Η πεταλούδα τότε ξεπρόβαλε εύκολα. Αλλά είχε ένα μαραμένο σώμα και ζαρωμένα φτερά. Ο άντρας συνέχισε να παρακολουθεί γιατί περίμενε, από στιγμή σε στιγμή, ότι τα φτερά θα άνοιγαν, θα μεγάλωναν και θα επεκτείνονταν, ότι θα ήταν ικανά να στηρίξουν το σώμα της πεταλούδας και ότι θα γίνονταν γερά.
Η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της περιφερόμενη αργά και δύσκολα με το σώμα της μαραμένο και τα φτερά της ζαρωμένα. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.
Αυτό που ο άντρας, με την ευγένεια και την καλή του θέληση δεν μπόρεσε να κατανοήσει ήταν ότι ο περιορισμός του κουκουλιού και ο αγώνας που απαιτήθηκε από την πεταλούδα ήταν ο μόνος τρόπος για να αναγκάσει τα υγρά να κινηθούν από το σώμα της πεταλούδας προς τα φτερά της, έτσι ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις κατάφερνε να απελευθερωθεί από το κουκούλι.
Μερικές φορές ο αγώνας είναι ακριβώς αυτό που έχει ανάγκη η ζωή μας.
Αν η ζωή επιτρέψει να περάσουμε την ζωή μας χωρίς δυσκολίες, αυτό θα έχει παραλυτική επίδραση πάνω μας. Δεν θα γινόμασταν τόσο δυνατοί όσο θα μπορούσαμε να γίνουμε. Ποτέ δεν θα γινόμασταν ικανοί να “πετάξουμε”.
Ζήτησα δύναμη…
Και η ζωή μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό.
Ζήτησα σοφία…
Και η ζωή μου έδωσε προβλήματα για να λύσω.
Ζήτησα ευημερία…
Και η ζωή μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.
Ζήτησα κουράγιο…
Και η ζωή μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω.
Ζήτησα αγάπη…
Και η ζωή μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τους βοηθήσω.
Ζήτησα χάρες…
και η ζωή μου έδωσε ευκαιρίες.
Δεν έλαβα τίποτε από ότι ζήτησα…
Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν....

« παραμύθια του Σαββάτου »

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε φωτογραφία από Ελένη Μπετεινάκη.

19 Ιουλίου 

 

 

Ελένη Μπετεινάκη

Στα « παραμύθια του Σαββάτου » η Ελένη Μπετεινάκη γράφει, προτείνει, παρουσιάζει και σχολιάζει βιβλία για παιδιά...
http://www.cretalive.gr/culture/view/ta-paramuthia-tou-sabbatou34/179713
Όταν τα μεγάλα γεγονότα γίνονται βιβλίο, οι συνειδήσεις μας αφυπνίζονται περισσότερο. Περιβάλλον, φύση, καταστροφές, διατάραξη της ζωικής αλυσίδας. Πλεκτάνες, κέρδος , δόξα και χρήμα. Καταστάσεις και λέξεις που ακούμε , δυστυχώς, συχνά στις μέρες μας . Αλλά και επιμονή, πείσμα και έντονες φιλίες. Φιλίες που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει ή να σβήσει γιατί τα παιδιά σκέφτονται τον κόσμο μας διαφορετικά. Δυο πολύ δυνατά βιβλία για παιδιά και νέους αλλά και για όσους συνεχίζουν να σκέφτονται σαν έφηβοι …
http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/2014/07/blog-post_18.html

της Ελένης Μπετεινάκη*

Όταν τα μεγάλα γεγονότα γίνονται βιβλίο, οι συνειδήσεις μας αφυπνίζονται περισσότερο. Περιβάλλον, φύση, καταστροφές, διατάραξη της ζωικής αλυσίδας. Πλεκτάνες, κέρδος , δόξα και χρήμα. Καταστάσεις και λέξεις που ακούμε , δυστυχώς, συχνά στις μέρες μας . Αλλά και επιμονή, πείσμα και έντονες φιλίες. Φιλίες που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει ή να σβήσει γιατί τα παιδιά σκέφτονται τον κόσμο μας διαφορετικά. Δυο πολύ δυνατά βιβλία για παιδιά και νέους αλλά και για όσους συνεχίζουν να σκέφτονται σαν έφηβοι …

Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο, Βασίλης Παπαθεοδώρου,( εικ. Πέτρος Μπουλούμπασης ),εκδ. Καστανιώτη

Μια γυναίκα, μια παράξενη μορφή,  μια γριά μάγισσα ή μήπως μια νεαρή κοπέλα με καταξάνθα μαλλιά. Μήπως η Φύση η ίδια που λυπάται, υποφέρει ή χαίρεται από τις πράξεις των ανθρώπων. Ένα ολόκληρο οικοσύστημα που βυθίζεται, καταστρέφεται και διαταράσσεται στην όμορφη πόλη - υγροβιότοπο Καμάργκ. Κι όλα αυτά προς χάριν του χρήματος και της δόξας, της εξουσίας και της απληστίας. Όμως η φύση πάντα ακολουθεί  τους δικούς της νόμους, έχει τη δική της φωνή κι είναι αυτή που εκδικείται ή προειδοποιεί όταν οι άνθρωποι υπερβαίνουν τον εαυτό τους. Οι ήρωες της ιστορίας γνωστοί από το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας. Είναι η Λίντσεϋ και ο Πωλ αλλά και τρία παιδιά που οι οικογένειές τους μισιούνται μόνο που εκείνα δεν γνωρίζουν αυτήν την λέξη και κάνουν παρέα κρυφά. Είναι και η απέραντη οικογένεια των χιλιάδες φλαμίνγκο που ζουν κοντά στις αλυκές της πόλης που τρέφονται με γαρίδες και εκεί ανάμεσα στα « βουνά » από αλάτι, γεννούν το ένα και μοναδικό αυγό τους. Κι όταν οι αλυκές θα πάψουν να υπάρχουν γιατί έτσι αποφάσισαν οι άνθρωποι του κέρδους  και φτιάχνουν ένα ξενοδοχείο το « Καμάρι της Καμάργκ » ολόκληρο το οικοσύστημα θα καταστραφεί. Οι απλοί πολίτες θα χάσουν τις δουλείες τους και θα γεμίσουν με υποσχέσεις και ψεύτικα λόγια. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες τα φλαμίνγκο θα μετοικήσουν και η πανέμορφη μικρή πόλη θα γεμίσει νυχτερίδες, κουνούπια, ποντίκια, φίδια και …στρατιώτες με όπλα. Όλα θα ερημώσουν, φόβος και πανικός παντού. Και φυσικά οι αρρώστιες θα κάνουν την εμφάνισή τους. Η «παράξενη » γυναίκα που θα φορτωθεί όλα τα « κρίματα » των ανθρώπων και θα κινδυνέψει να αφανιστεί, θα δώσει τη δική της ερμηνεία και συμβουλή  για τη λύση του τεράστιου προβλήματος που ξεπήδησε στην πάλαι ποτέ ειρηνική και όμορφη μικρή πόλη. Μια φράση που θα ακούσουν μόνο τα παιδιά…

Αγωνία στο έπακρο, πλεκτάνες, μυστήριο και δυνατές σχέσεις, σχέσεις φιλίας και συνεργασίας σε ένα πολύ δυνατό βιβλίο για παιδιά και μεγάλους. Μια αφήγηση μοναδική και μια ιστορία όπως όλες του Βασίλη Παπαθεοδώρου που συγκινεί, δίνει τροφή για σκέψη και προβληματισμό αλλά και τέρπει την ψυχή σαν αφήνεις τον εαυτό σου στην απόλαυση της ανάγνωσης.
 « Πουτ Πουτ Πουτ »…τρεις λέξεις, ένα ροζ φλαμίνγκο, μια οικοιστορία σαν σενάριο μιας ταινίας που θα μπορούσε να είναι ένα από τα πιο δυνατά θρίλερ…Συγκλονιστικό!

Αμίλητη Αγάπη, Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου (εικ. Κατερίνα Χοδουλού), εκδ. Πατάκης

Μια αχώριστη παρέα τριών παιδιών. Εφηβικοί έρωτες και παντοτινές φιλίες. Η ζωή στα μαθητικά χρόνια με όλα της τα προβλήματα, τις αγωνίες αλλά και τις χαρές. Μια ιστορία που εξελίσσεται στον σύγχρονο κόσμο με πρωταγωνιστή τον Θέμη, έναν πανέξυπνο νέο που όμως η ζωή το θέλησε να ζει πάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Αυτό δεν θα τον εμποδίσει να εξελιχθεί και να ζει μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του. Θα βοηθήσει πολύ σε ακραίες καταστάσεις που συχνά, δυστυχώς, συναντούμε στα σημερινά σχολεία. Καταστάσεις βίαιες απέναντι σε πιο αδύναμα παιδιά, τη λεγόμενη σχολική βία, τον αποκλεισμό  και τον ρατσισμό. Θα δώσει προτάσεις και λύσεις και ο ίδιος θα καταφέρει πράγματα που ίσως να μην έκαναν παιδιά που δεν είχαν το δικό του κινητικό πρόβλημα.
Βιβλίο άρρηκτα δεμένο με την εφηβική φιλία αλλά και με τον έρωτα. Τον  έρωτα που φοβάται να φανερωθεί σ αυτήν την ηλικία , μήπως και υπάρχει απόρριψη αλλά που σαν « ειπωθεί» γίνεται ακόμα δυνατότερος και συχνά παντοτινός. Ο Θέμης , η Όλγα, η Ειρήνη, ο Γρηγόρης και οι τρεις « Νταήδες» συνθέτουν ένα υπέροχο νεανικό μυθιστόρημα κατάλληλο για εφήβους και μεγάλους, ύμνο στην φιλία, στον έρωτα και στην αντιμετώπιση δυσκολιών. Γραμμένο με μαεστρία και πλοκή τέτοια που μόνο οι πολύ μεγάλοι συγγραφείς ξέρουν. Κι εμείς ξέρουμε επίσης πόσο πιο δύσκολο είναι να γράφει κανείς βιβλία για παιδιά και νέους .
 Γιατί όπως πολύ όμορφα λέει  η κ. Λότη στο βιβλίο της :
« Τα παιδιά τις νοιώθουν τις λέξεις. Είναι απαλές ; Σκληρές; Στρογγυλές; Αιχμηρές; Τα παιδιά τις γεύονται τις λέξεις. Είναι γλυκές; Αλμυρές; Ξινές; Πικρές; Τα παιδιά τις μυρίζουν τις λέξεις. Οι λέξεις είναι η γύρη στ΄άνθη των πραγμάτων… Μπόρις Νόβακ».

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/

"Η μάχρια της λήθης"

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε φωτογραφία από Ελευθερουδάκης Ηράκλειο.

19 Ιουλίου 

 

 

Ελευθερουδάκης Ηράκλειο

✔ Το νέο βιβλίο της ηρακλειώτισσας Ρένας Πετροπούλου - Κουντούρη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη"Η μάχρια της λήθης" Κρήτη 1867, Λασίθι. Μες στην καρδιά της Κρητικής επανάστασης γεννιέται ένα κορίτσι, άνομος καρπός της κόρης ενός άρχοντα της περιοχής κι ενός αντάρτη. Το νεογέννητο δίνεται για υιοθεσία σε ζευγάρι Τούρκων, εν αγνοία της οικογένειας, ενώ ο παππούς του βρέφους του χαρίζει ένα βαρύτιμο μινωικό κόσμημα, με την ευχή και την κατάρα να μην το αποχωριστεί ποτέ. Είναι συνυφασμένο με τη μοίρα του...
Έτσι ξεκινάει η ιστορία της πανέμορφης Μάχρια, που θ' απλωθεί στη συνέχεια και θ' αγκαλιάσει την Κρήτη των αιματοβαμμένων αγώνων, την Κωνσταντινούπολη των χρόνων της βασιλείας του Αβδούλ Χαμίτ του Β΄, την Έφεσο, το Αιγαίο πέλαγος την εποχή του τέλους της πειρατείας, τη γοητευτική Μασσαλία και το κομψό Παρίσι των αρχών της Μπελ Επόκ.
Ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα, πρωτότυπο σε δομή και σύλληψη, με μια πλειάδα ηρώων, που αναπνέουν στον κοφτό ρυθμό της ιστορίας -έρμαια των παθών και των λαθών τους-, ανάμεσα από συγκλονιστικούς έρωτες, τεκμηριωμένα ιστορικά γεγονότα, περιπέτειες, ίντριγκες, μάχες και ναυμαχίες, αλλά και παριζιάνικα μπιστρό, πολυτελείς επαύλεις και αίθουσες τέχνης, συνθέτοντας την ολοζώντανη νωπογραφία μιας ολόκληρης εποχής που σημάδεψε τα τέλη του 19ου αιώνα και συνεχίζει...

Ούτε ένα ομόλογο..

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

2 Ιουλίου 

 

 

Ούτε ένα ομόλογο δε θα εκδώσει η Γερμανία το 2015! Καταλάβατε γιατί ξέσκισαν ολόκληρη την...

Ούτε ένα ομόλογο δε θα εκδώσει η Γερμανία το 2015! Καταλάβατε γιατί ξέσκισαν ολόκληρη την Ευρώπη;.freepen

freepen.gr

«Έρωτας στον καθρέφτη» της Ευρυδίκης Αμανατίδου

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε φωτογραφία από Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

2 Ιουλίου 

 

 

Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ

Πάρτε μία γεύση από το απολαυστικό μυθιστόρημα «Έρωτας στον καθρέφτη» της συγγραφέως Ευρυδίκης Αμανατίδου από τον ακόλουθο σύνδεσμο ---> http://goo.gl/0tkOHx
___
«Κρύος ιδρώτας έτρεξε σε όλο της το σώμα, η αναπνοή της κόπηκε, κι αν κοίταζε σ’ έναν καθρέφτη μπροστά της ήταν σίγουρη πως η επιδερμίδα της θα είχε την ίδια απόχρωση με τα τριαντάφυλλα. Αυτά τα ίδια λουλούδια που προορίζονταν για εκείνη».
Η Αριάδνη, καταξιωμένη θεατρική συγγραφέας, δέχεται τα κείμενα ενός αγνώστου που συνοδεύονται πάντα από ένα λευκό τριαντάφυλλο. Η γραφή τη συναρπάζει καθώς αποκαλύπτει σε συνέχειες τη σχέση που γεννιέται ανάμεσα στον ερημίτη ζωγράφο Ιάσονα Σοφιανό και την ένοικο του «πύργου με τα κυκλάμινα». Μια ιδιοτροπία της μοίρας θα γίνει η αφορμή να γνωρίσει η 40χρονη Αριάδνη τον 23χρονο Πέτρο, τον φοιτητή θεολογίας που κρύβεται πίσω από τα γοητευτικά κείμενα…
Μπλέκοντας περίτεχνα ένα μυθιστόρημα μέσα στο μυθιστόρημά της, η Ευρυδίκη Αμανατίδου ακολουθεί τις ζωές των ηρώων της και αναζητά μαζί τους μία απάντηση σε ένα βασανιστικό ερώτημα της ανθρώπινης ψυχής:
Τι καθρεφτίζει ο έρωτας; Την υπαρκτή ή την επιθυμητή προβολή του εαυτού μας;
http://minoas.gr/book-3859.minoas ‪#‎διαβάζω‬ ‪#‎diavazo‬

Οκτώ συνήθειες των έξυπνων ανθρώπων

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

2 Ιουλίου 

 

 

Οκτώ συνήθειες των έξυπνων ανθρώπων

Έχουν διαφορετικές συνήθειες οι "έξυπνοι" άνθρωποι;

thessalonikiartsandculture.gr

Έχουν διαφορετικές συνήθειες οι "έξυπνοι" άνθρωποι;

Οι ευφυείς δεν προσεγγίζουν τυχαία τη ζωή, αλλά «καθοδηγούν» το μυαλό τους μέσα από τις καθημερινές συνήθειες. Από μικρή ηλικία βάζουν στόχους τους οποίους και πετυχαίνουν μέσα από την οργάνωση και τις επιλογές όλου του 24ωρου. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι δυο από τους πιο έξυπνους διάσημους, σήμερα, είναι η Natalie Portman, που έχει τελειώσει το Harvard και θεωρείται μια από τις πιο έξυπνες νέες ηθοποιούς και ο Quentin Tarantino με IQ 160. Ωστόσο, δεν υπάρχει ευφυες άτομο που να μην ακολουθεί υποσυνείδητα τις παρακάτω κινήσεις.

Θέτουν φιλόδοξους στόχους και τους πετυχαίνουν!

Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει όνειρα, αλλά οι έξυπνοι είναι γεμάτοι φιλοδοξίες και ρεαλιστικούς στόχους. Το μυαλό τους ασυνείδητα προχωράει πιο μπροστά, ώστε να μην χάνουν το ενδιαφέρον τους. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, δεν ψάχνουν για το γρήγορο και εύκολο δρόμο προς την κορυφή. Με άλλα λόγια, «σπάνε» το στόχο τους… σε μικρότερους και εργάζονται ξεχωριστά με αυτούς. Έτσι, ανεβαίνουν σιγά σιγά τη σκάλα της επιτυχίας και δεν κινδυνεύουν να πέσουν απότομα στο έδαφος.

«Ευφυΐα χωρίς φιλοδοξία είναι πουλί χωρίς φτερά», Salvador Dali.

Είναι από τους καλύτερους ακροατές

Σήμερα, δύσκολα βρίσκει κανείς έναν καλό ακροατή! Η εξυπνάδα φαίνεται στο γεγονός ότι μέσα από μια συζήτηση «κρύβεται» μια πολύτιμη δόση σοφίας. Δεν το παίζουν παντογνώστες, αλλά αντίθετα ακούν το συνομιλητή τους με την επιθυμία να μάθουν κάτι καινούριο ή να διευρύνουν τη σκέψη τους.

Λειτουργούν προνοητικά και «όχι» απερίσκεπτα
Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν παίρνουν εύκολες αποφάσεις, αλλά σκέφτονται κάθε ενδεχόμενο πριν πουν το «ναι». Αυτή η προνοητικότητα τους ξεχωρίζει από το πλήθος. Κάθε κίνηση τους ακολουθείται από μια σωστή σκέψη, με αποτέλεσμα όταν κάνουν λάθη… να μαθαίνουν από αυτά και να μην γκρινιάζουν όλο το 24ωρο! Άλλωστε, ποιος έξυπνος επιχειρηματίας δεν έχει κάνει λάθη πριν πετύχει;

«Ο έξυπνος άνθρωπος θα βρει διέξοδο από μια δύσκολη κατάσταση. Ο σοφός δεν θα βρεθεί σ’ αυτήν την κατάσταση», Γερμανός συγγραφέας Jean-Paul Richter.

Έχουν σχέδιο, δεν αγχώνονται και γελούν!

Το γέλιο και η θετική σκέψη αποτελεί μια από τις στάνταρ συνήθειες των έξυπνων! Όταν όλοι γύρω τους έχουν βουτηχτεί στην κατάθλιψη, αυτοί απομακρύνονται από τα «μελανά» σημεία και βλέπουν τις θετικές λεπτομέρειες. Έτσι, καταφέρνουν να γελούν και να ανεβάζουν τη ψυχολογία τους.

Γνωρίζουν τα όρια τους

Δεν είναι από αυτούς που υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους. Τα έξυπνα άτομα πάντα γνωρίζουν τις ικανότητες, τα ταλέντα τους και τα όριά τους. Με άλλα λόγια, δεν σημαίνει ότι «περιορίζουν» τις δυνάμεις τους, αλλά ότι τις γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα. Στη σημερινή κοινωνία, εάν δεν ξέρει κάποιος που να σταματήσει ή μέχρι που μπορεί να φτάσει, τότε κατά 99% θα αποτύχει.

«Ο καθένας είναι μεγαλοφυΐα, αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο, θα περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως είναι ηλίθιο», Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Δεν αποθαρρύνονται από την πρώτη αποτυχία

Άνθρωποι είμαστε, σφάλματα κάνουμε. Αρκετοί πέφτουν στον πάτο της αποτυχίας και αποθαρρύνονται ή σταματούν τα όνειρα. Οι έξυπνοι άνθρωποι, όμως, πάντα θα βρουν μια λύση που θα προσπεράσει το εμπόδιο, με αποτέλεσμα να είναι αισιόδοξοι και όχι αρνητικοί. Ακόμα και εάν αποτύχουν παταγωδώς, γνωρίζουν πώς να σταθούν στα πόδια τους και να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα.

Ωφελούνται από την περιέργεια τους

Αρκετά άτομα είναι εκ φύσεως περίεργα, κάνοντας πολλές ερωτήσεις, κυρίως εξαιτίας της ανάγκης για νέες πληροφορίες. Αυτός είναι και ο λόγος που ο καλύτερος τους φίλος είναι το google. Ψάχνουν διαρκώς στη μηχανή αναζήτησης για απαντήσεις. Αλλιώς, ζητούν τα «φώτα» των γύρω τους, αφήνοντας το μυαλό τους να κωδικοποιήσει τις καινούριες έννοιες.

«Όσο πιο έξυπνος είσαι τόσο πιο πολλά πρέπει να μάθεις», Αμερικάνος ευθυμογράφος Don Herold.

Δίνουν έμφαση στο μήνυμα και όχι στον ακροατή

Τα έξυπνα άτομα δεν εστιάζουν στο εάν ένας ακροατής είναι βαρετός, άσχημος ή βρίσκεται σε συγκεκριμένο κόμμα… αλλά δίνουν βάση στο πως μπορούν να επηρεάσουν τις γνώσεις τους. Έτσι, καλωσορίζουν το υλικό με αντικειμενική ματιά και δεν αφήνουν κανέναν να τους επηρεάζει ή να ασκεί έλεγχο πάνω τους.

Πηγή : flowmagazine.gr

Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος,

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε φωτογραφία από Velissarios Kossivakis.

1 Ιουλίου 

 

 

Velissarios Kossivakis

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος,
που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός,
καθώς εχιόνιζε απ' το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας,
κι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες,
εκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου
και μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη και νερό,
που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε
μα όλος ο κόπος τ' ουρανού,
όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα
πρωί στα πόδια του βουνού
ΕΛΥΤΗΣ

Μάνος Δανέζης - Ζούμε σ’ ένα matrix…

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

1 Ιουλίου 

Μάνος Δανέζης «Ζούμε σ’ ένα matrix…η ανατροπή είναι ζήτημα χρόνου» | Αφύπνιση Συνείδησης

awakengr.com

Συνέντευξη: Μαριάνθη Πελεβάνη - Συνεντεύξεις - 04/05/2014
Επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα στον Τύπο, εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες, διαθέτει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο βιβλίων Φυσικής, Αστροφυσικής Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θετικών Επιστημών αλλά και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Τα τελευταία χρόνια οι ρηξικέλευθες απόψεις του γίνανε γνωστότερες από τις τηλεοπτικές σειρές «Το Σύμπαν που αγάπησα» και «Έτσι βλέπω τον κόσμο» στην ΕΤ3, όπου υπήρξε (μαζί με τον Δρ Ε. Θεοδοσίου) παρουσιαστής και επιστημονικός υπεύθυνος. Παρακολουθώντας τον, δεν ξέρω να σας πω αν είναι «ταπεινο-εκκεντρικός», «φευγάτος», ή και υπερ-ευφυής ως επιστήμονας αλλά σίγουρα βαδίζει στον δικό του ρυθμό, προσπαθώντας να μας αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Ο λόγος για τον Μάνο Δανέζη.
Κύριε Δανέζη πιστεύετε ότι ο δυτικός κόσμος καταρρέει;
Σήμερα, όπως όλοι έχουμε αντιληφθεί, οι δυτικές κοινωνίες διέρχονται μια περίοδο δραματικά αυξανόμενης κρίσης, η οποία συν τω χρόνω αποσαθρώνει τις παγκόσμιες κοινωνικές δομές. Ως παράδειγμα αναφέρουμε τη διεθνή οικονομική κατάρρευση που βιώνουμε σήμερα. Όπως είναι φανερό η οικονομική κρίση δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης αξιών και ιδεών. Πίσω από την καταρρέουσα οικονομική δομή, σε κοινωνικό και ηθικό επίπεδο, βρίσκεται ένας καταρρέον πολιτισμός και ομάδες ανθρώπων που την υπηρετούν. Χαρακτηριστικό φαινόμενο αυτής της κατάρρευσης είναι η εγκατάλειψη των αρχών της συλλογικότητας, της κοινωνικότητας και του κοινοτικού πνεύματος, δηλαδή των βασικών στοιχείων δόμησης του πολιτισμού μας.
Η συλλογικότητα έχει αντικατασταθεί από την ιδιώτευση, την υποκειμενικότητα, την ατομικότητα και τον εγωκεντρισμό. Με τον τρόπο αυτό η κοινωνία χάνει τη συνοχή της και αυτοδιαλύεται σε ένα σύνολο συγκρουόμενων ατόμων. Το εγώ αντικαθιστά το εμείς. Το είμαι αντικαθίσταται από το έχω. Με τον τρόπο αυτό ο δυτικός πολιτισμός από κοινωνικός, μετατρέπεται σε εξατομικευμένο, υστερόβουλο, ωφελιμιστικό και συν τω χρόνω φθείρεται, διαφθείρεται, και καταρρέει.

  Δυστυχώς, η ιστορία διδάσκει ότι όλοι οι πολιτισμοί του παρελθόντος κατέρρευσαν, μέσα σε τραγικές ωδίνες, χωρίς οι διεφθαρμένες κοινωνικές δομές να το αντιλαμβάνονται και χωρίς να είναι έτοιμες να τους αντικαταστήσουν με κάτι καλύτερο  

Την πολιτισμικά μεταβατική περίοδο που διανύουμε, ελπίδα και προσπάθειά μας πρέπει να είναι η δημιουργία όλων των αναγκαίων συνθηκών προκειμένου η ιστορία να μην επαναληφθεί και η πολιτισμική μετάβαση, η οποία είναι ήδη δρομολογημένη, να γίνει ομαλά χωρίς τις τραυματικές εμπειρίες άλλων ιστορικών περιόδων.

Όπως διαπιστώνετε, ένα πολιτισμικό ρεύμα εκφράζει βασικά την εκάστοτε προσπάθεια του ανθρώπου να ξεπεράσει και να ελέγξει τους φόβους του. Τι φοβόμαστε σήμερα και πως μπορούμε να το ξεπεράσουμε;

Ένα βασικό και επιτακτικό ανθρώπινο συναίσθημα είναι ο «φόβος», ο οποίος δημιουργείται από την έννοια της «ανάγκης». Σκοπός και αίτιο της ανάπτυξης ενός πολιτισμικού ρεύματος είναι η προσπάθεια μιας κοινωνίας να ξεπεράσει και να ελέγξει συλλογικά τρεις βασικές ομάδες φόβων, οι οποίοι βρίσκονται σε άμεση σχέση και συνάρτηση με τριών ειδών πραγματικά και πρακτικά γεγονότα. Ο πρώτος φόβος είναι ο φόβος της φυσικής ανθρώπινης επιβίωσης, ο δεύτερος είναι ο φόβος της βίαιης δράσης του φυσικού περιβάλλοντος και τέλος ο μεταφυσικός φόβος, δηλαδή ο φόβος που προκαλούν κάποια γεγονότα τα οποία ξεφεύγουν από το πλαίσιο μιας λογικής ερμηνείας, η οποία θα είχε τη βάση της στην εμπειρία των ανθρώπινων αισθήσεων, όπως ο θάνατος.
Προκειμένου ο άνθρωπος να κατασιγάσει αυτές τις τρεις ομάδες φόβων δημιούργησε αντίστοιχα, τα «κοινωνικά συστήματα» από τα οποία προήλθαν τα «πολιτικά συστήματα», την «επιστήμη» η οποία σε κάποιες περιπτώσεις μετασχηματίζεται σε «τεχνολογία». και τέλος τη «θεολογία», η οποία αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η δημιουργία της έννοιας της «θρησκείας». Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν οι βασικοί τρεις πυλώνες ενός πολιτισμικού ρεύματος. Στο πλαίσιο αυτών των τριών πολιτισμικών πυλώνων αναπτύσσονται ανθρώπινες διοικητικές δομές οι οποίες, όλες μαζί, αποτελούν αυτό το οποίο ονομάζουμε «κοσμική εξουσία». Όπως γίνεται φανερό, αυτό που οδηγεί σε κατάρρευση έναν πολιτισμό δεν είναι η φιλοσοφική βάση τους, αλλά οι φιλοδοξίες, ο δογματισμός και η διαφθορά, των ανθρώπων που συγκροτούν τις διοικητικές δομές τους.

Όμως, όταν οι διοικητικές δομές των πολιτισμικών πυλώνων διαφθαρούν, οι πολιτισμικοί πυλώνες και ο πολιτισμός γενικότερα καταρρέουν, αφήνοντας τους ανθρώπινους φόβους να γιγαντωθούν εκ νέου. Τότε δημιουργείται η αναγκαιότητα δημιουργίας ενός νέου πολιτισμικού ρεύματος το οποίο θα πρέπει να είναι ικανό να κατασιγάσει τους νέους ανθρώπινους φόβους.

Όμως μια κοινωνία που κυριαρχείται από υπέρμετρους φόβους, είναι μια υποταγμένη κοινωνία, ανίκανη να αντιδράσει λογικά και ήρεμα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της. Μια φοβισμένη κοινωνία κυριαρχείται από την αίσθηση του πανικού, της οργής, της ανεξέλεγκτης βίας. Μια φοβισμένη κοινωνία είναι μια εύκολα χειραγωγούμενη κοινωνία. Το γιγάντωμα των αναγκών και των φόβων μας, μας στερεί το υπέρτατο ανθρώπινο αγαθό, την ελευθερία μας.

Σήμερα πλέον κατανοούμε γιατί ο δυτικός πολιτισμός, μας δημιούργησε έναν καταιγισμό πλαστών και άχρηστων αναγκών. Όχι για να μας κάνει πιο ευχάριστη τη ζωή. αλλά επειδή αυξάνοντας τις ανάγκες μας, γιγάντωνε πλαστά τους φόβους μας. Μας έκανε υποταγμένους και εύκολα χειραγωγούμενους

Ας αντιδράσουμε από σήμερα. Ας ελαχιστοποιήσουμε τους φόβους μας ελαχιστοποιώντας τις πλαστές ανάγκες μας, αντικαθιστώντας τις έννοιες του «αμοιβαίου συμφέροντος» και της περιστασιακής «ελεημοσύνης» με το μόνιμο αίσθημα της ανθρώπινης αλληλεγγύης

Η αλλαγή της πολιτισμικής συγκρότησης θα επιτευχθεί ειρηνικά και αναίμακτα, αν και όταν αντιληφθούμε την αναγκαιότητα μιας εσωτερικής μας αναμόρφωσης. Η πνευματική και συνειδησιακή συγκρότηση των πολιτών καθορίζει την ποιότητα της Πολιτείας και η ποιότητα της Πολιτείας, τον πολιτισμό που αυτή θα συγκροτήσει.

Η μεγάλη πολιτισμική αλλαγή θα αρχίσει να γίνεται μια ειρηνική πραγματικότητα μόνο όταν κάνουμε την αγωνία μας, τον δικαιολογημένο κοινωνικό θυμό μας και το αίσθημα της εκδίκησης, αξιοπρέπεια, δουλειά, γνώση, υπευθυνότητα, συλλογικότητα.

Μιλάτε για μια επιστημονική επανάσταση συνδεδεμένη με ένα καινούργιο πολιτισμικό ρεύμα, το οποίο μπορεί να αλλάξει το σύγχρονο κόσμο. Τι «ευαγγελίζεται» το ρεύμα αυτό και που συνίσταται η νεωτερικότητά του, το καινούργιο;

Ένα θεμελιώδες ερώτημα είναι το με ποιόν τρόπο επιδρά το περιεχόμενο της επιστημονικής σκέψης στις δομές ενός πολιτισμικού ρεύματος;

Αρχικά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι θετικές επιστήμες και σε προέκταση ο πυλώνας της επιστήμης, δεν θεμελιώνονται πάνω σε πειραματικά αποδεδειγμένες έννοιες, όπως αφήνουμε πολλές φορές να εννοηθεί

Οι βάσεις των θετικών επιστημών είναι οι έννοιες της «ύλης», του «χρόνου», και του «χώρου». Όμως οι έννοιες αυτές, όπως γνωρίζουμε, δεν είναι ούτε χειροπιαστές ούτε αντικειμενικά προσδιορισμένες αλλά, φιλοσοφικά κατηγορούμενα προσδιοριζόμενα με διαφορετικούς τρόπους, σε διαφορετικές εποχές από διαφορετικούς πολιτισμούς.

Το πολύ σημαντικό όμως είναι ότι, οι έννοιες αυτές δεν αποτελούν τη βάση μόνο του πυλώνα της επιστήμης ενός πολιτισμικού ρεύματος αλλά και των άλλων δύο πυλώνων του, εκείνων της θρησκευτικότητας και της κοινωνικής φιλοσοφίας.

Επακόλουθο αυτού του γεγονότος είναι ότι, αν ανατραπεί το εννοιολογικό περιεχόμενο των εννοιών της «ύλης», του «χρόνου» και του «χώρου» καταρρέει ολόκληρο το πολιτισμικό οικοδόμημα μιας κοινωνίας. Η ανατροπή αυτή είναι προνόμιο των θετικών επιστημών και έχει επιτευχθεί από την σύγχρονη επιστημονική σκέψη. Ως εκ τούτου, η ανατροπή και η αλλαγή του δυτικού πολιτισμικού ρεύματος είναι ζήτημα χρόνου.

Η μεγάλη αυτή επιστημονική επανάσταση, που θα σχηματοποιήσει σε νέες βάσεις τις κοινωνικές διοικητικές δομές, στηρίζεται σε δύο νέες βασικές αλήθειες, επιστημονικά τεκμηριωμένες τόσο θεωρητικά όσο και πειραματικά.

Η πρώτη αλήθεια αναφέρεται στην αποκάλυψη του τι είναι στην ουσία αυτό το οποίο ονομάζουμε αντικειμενική πραγματικότητα και σε προέκταση, τι είναι αυτό το οποίο ονομάζουμε ύλη η οποία αποτελεί το θεό του καταρρέοντος πολιτισμικού ρεύματος, στον βωμό της οποίας αλλά και των παραγώγων της, πολλές φορές θυσιάζουμε ακόμα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η σύγχρονη επιστημονική σκέψη, μέσω της πειραματικής διαδικασίας, γνωρίζει πλέον ότι η αισθητή υλική πραγματικότητα αποτελεί μια ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φυσιολογίας, η οποία δημιουργείται μέσα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου με την βοήθεια των αισθητηρίων οργάνων μας. Η υλική πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα matrix.

Σύμφωνα με την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας η υλική συμπαντική πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά «η προβολή (το είδωλο, το καθρέφτισμα) όσων υπάρχουν στο πραγματικό τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο και αθέατο Σύμπαν πάνω σε έναν ψεύτικο τρισδιάστατο και Ευκλείδειο χώρο που φτιάχνουν πλαστά οι αισθήσεις μας». Τον χώρο αυτό η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας ονομάζει χώρο Minkowski

Η δεύτερη επιστημονική αλήθεια στην οποία θα στηριχθεί το νέο πολιτισμικό ρεύμα είναι ή έννοια της ολικότητας. Το Σύμπαν της σύγχρονης επιστήμης είναι ένα ενιαίο σύστημα το οποίο δεν μερίζεται, ούτε αποτελείται από μέρη. Η αίσθηση των εξατομικευμένων αντικειμένων και μορφών δεν αποτελεί παρά μια νέα πλάνη η οποία στηρίζεται σε μια ιδιομορφία, βασικά, της όρασής μας αλλά γενικότερα της εγκεφαλικής μας συγκρότησης.

Η αλήθεια είναι ότι τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα. Μια απέραντη ενιαία, και αδιαίρετη ενότητα. Μέσα σε αυτή την ενότητα χάνεται η έννοια της εξατομίκευσης της προσωπικής ύπαρξης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ευτυχή το μέρος, αν πάσχει το όλον

Η ευτυχία των μερών μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ευτυχίας του συνόλου. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί σε μια κοινωνική φιλοσοφία του «εμείς» και του «είμαι» καταργώντας την κοινωνική φιλοσοφία του «εγώ» και του «έχω».

Συγχρόνως, το θεώρημα δράσης αντίδρασης μας διδάσκει ότι, μέσα σε ένα ενιαία και αδιάσπαστη συμπαντική ουσία, κάθε κακή δράση μας πάνω στο μέρος, δημιουργεί την ενστικτώδη αντίδραση του συνόλου πάνω σε μας. Με λίγα λόγια ότι κάνουμε το εισπράττουμε πολλαπλάσια από κάθε γωνιά της συμπαντικής ενότητας.

Τέλος η έννοια της συμπαντικής αδιαίρετης ενότητας δημιουργεί μια νέα περιβαλλοντική συνείδηση εφόσον, η φύση είναι ένα μέρος του όλου και κάθε δράση μας εναντίον της σημαίνει δράση ολόκληρης της δημιουργίας εναντίον μας.

Δηλαδή λέτε πως ο,τιδήποτε αντιλαμβανόμαστε γύρω μας είναι ψευδές; Είναι matrix; Ό,τι μάθαμε είναι λάθος;

Ότι μάθαμε μέχρι σήμερα μας βοήθησε να δημιουργήσουμε όλα όσα χρειάζονταν για να αναπτύξουμε τον σημερινό δυτικό πολιτισμό. Δεν ήταν λάθος αλλά περιορισμοί της αλήθειας μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της ανθρώπινης φυσιολογίας και δογματικής.

Όπως ανέφερε και ο Δημόκριτος: «Yπάρχουν δύο είδη γνώσης, η μία μέσω των αισθήσεων και η άλλη μέσω της διάνοιας. Από αυτές, εκείνη που αποκτάται μέσω της διάνοιας την αποκαλεί γνήσια, αποδίδοντάς της αξιοπιστία για την εκφορά σωστής κρίσης, ενώ εκείνη που αποκτάται μέσω των αισθήσεων την ονομάζει νόθα, μην αναγνωρίζοντάς της το αλάθητο για τη διάγνωση του αληθινού. Λέγει κατά λέξη, «υπάρχουν δύο μορφές γνώσεις, μία γνήσια και μία νόθα. Στη νόθα ανήκουν όλα τα παρακάτω, η όραση, η ακοή, η οσμή, η γεύση, η αφή. Η άλλη μορφή γνώσης είναι γνήσια, που είναι ξέχωρη από αυτή».

Η σύγχρονη επιστημονική γνώση έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη γνώση που αποκτάται μέσω της διάνοιας και πάνω σε αυτήν δομεί το Νέο Πολιτισμικό Ρεύμα.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας, η επίδραση όλων των σύγχρονων επιστημονικών θεωριών στη νέα δομική συγκρότηση των δυτικών κοινωνιών;

Μια κοινωνία, η οποία έχει συνειδητοποιήσει τους προηγούμενους φυσικούς κανόνες, αναγνωρίζει ως βασική αξία της την «ελευθερία» στo πλαίσιo της ενότητας. Μέσο κατάκτησης της ελευθερίας αποτελεί η πνευματικότητα.

Αποτέλεσμα της προηγούμενης διαπίστωσης είναι ότι πρώτη και βασική επιδίωξη του ανθρώπου πρέπει να είναι η διασφάλιση και επέκταση της πνευματικότητάς του. Αυτό όμως που θα πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι το πνεύμα δεν αποτελεί ένα ανεξάρτητο φιλοσοφικό κατηγόρημα, αλλά μια άλλη έκφραση της έννοιας της ελευθερίας.

Πνευματικός άνθρωπος είναι ο ελεύθερος και κοινωνικοποιημένος άνθρωπος. Πνευματικότητα δεν σημαίνει εξαΰλωση αλλά απελευθέρωση

Η επιστήμη δίνει τα όπλα προκειμένου να συγκροτήσουμε έναν νέο ουμανιστικό πολιτισμό. Όμως οι κοινωνικές εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί προς μια στρεβλή κατεύθυνση Ως εκ τούτου δεν υπάρχει παρά μόνο μια διέξοδος από την κρίση, η συνειδητοποίηση της ανάγκης μιας εσωτερικής προσωπικής μας αναμόρφωσης, Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει ως βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα την αναμόρφωση των καθιερωμένων θεσμών και μακροπρόθεσμα την κατάρρευση της σημερινής οικονομίστικης λογικής και την ανάπτυξη ενός νέου Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Έτσι είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι, η επανάσταση η οποία ήδη συντελείται στους τομείς της ενέργειας, της τεχνολογίας, της οικογενειακής ζωής, τις σχέσεις των δύο φύλων, του τομέα της επικοινωνίας, θα έχει ως αποτέλεσμα, αργά ή γρήγορα, μια πολιτική και πολιτιστική έκρηξη, για την οποία πρέπει όλοι να είμαστε προετοιμασμένοι. Η προετοιμασία όμως αυτή δεν είναι εύκολη εφόσον προσκρούει σε μια στρεβλά και εγωιστικά αναπτυγμένη αίσθηση του «δημόσιου και οικονομικού συμφέροντος»

Παρόλα αυτά, όσο δύσκολο και αν είναι, το πρώτο βήμα του Νέου Πολιτισμικού Ρεύματος πρέπει να γίνει τώρα. Είναι επιτακτική ανάγκη, το συντομότερο δυνατόν, να αντικατασταθεί ο πολιτισμός του Homo Sapiens, του σοφού ανθρώπου των πολέμων του αίματος και των καταστροφών, από τον ουμανιστικό πολιτισμό του Homo Universalis, του Συμπαντικού ανθρώπου, που τόσο έχουμε ανάγκη.

Οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις ή διαπιστώσεις παραμένουν στο περιθώριο του εκπαιδευτικού συστήματος και γιατί;

Είναι θέμα των δυτικών «εκπαιδευτικών συστημάτων». Τα συστήματα αυτά προωθούν μόνο τις γνώσεις που αποβλέπουν στην θεοποίηση της ύλης και της ατομικότητας, ως παραγόντων της οικονομικής ανάπτυξης. Η λογική των εκπαιδευτικών αυτών συστημάτων θεωρεί, αλλά δεν ομολογεί, ότι η οικονομική ευμάρεια είναι ο μόνος παράγοντας που οδηγεί στην ευτυχία της κοινωνίας και του ανθρώπου.

Όλα είναι ένα, όλα είναι τώρα;

Όπως αναφέρει ο Αϊνστάιν: «Για εμάς τους ορκισμένους φυσικούς η διάκριση ανάμεσα στο παρελθόν το παρόν και το μέλλον είναι μόνο μια ψευδαίσθηση ακόμα και αν είναι τόσο επίμονη»

Η έννοια του «χρόνου» στη σύγχρονη Φυσική τροποποιείται ριζικά έτσι ώστε, έννοιες όπως αυτές του «παρόντος», του «μέλλοντος» και του «παρελθόντος» δεν έχουν πλέον επιστημονικό νόημα. Ομοίως, δεν έχουν νόημα έννοιες όπως αυτές, του «εδώ» και του «εκεί», του «πάνω» ή του «κάτω». Στο Σύμπαν της σύγχρονης επιστημονικής πραγματικότητας το «εδώ» είναι «παντού» και το «τώρα» ταυτίζεται με το «χθες» και το «αύριο».

Υπάρχουν άλλοι επιστήμονες ή φιλόσοφοι εντός ή εκτός Ελλάδας με τους οποίους συμφωνείτε στην αναγκαιότητα του νέου αυτού πολιτισμικού ρεύματος;

Όπως πλέον διαφαίνεται, το μηχανιστικό και υλιστικό κοσμοείδωλο, που θεμελιώθηκε κατά τον 16ο-17ο αιώνα, έχει σχεδόν κλείσει τον ιστορικό του κύκλο αφήνοντας πίσω του τα συντρίμμια ενός καταρρέοντος δυτικού πολιτισμού σε κοινωνικό, οικονομικό και θεολογικό επίπεδο.

Η ανάγκη δημιουργίας ενός νέου δυτικού πολιτισμικού ρεύματος είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Το πρόβλημα όμως είναι η αναζήτηση των αξιακών και ηθικών βάσεων της ανάπτυξης του νέου αυτού ανθρωπιστικού πολιτισμικού ρεύματος

Την ανάγκη αυτή έχουν επισημάνει, προτείνοντας λύσεις, μεγάλοι διανοητές σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα. Αναφέρουμε ενδεικτικά τους Τόφλερ, Μαρκούζε και Νέγκρι.

Εκτός αυτών όμως, τόσο η διάσημη Λέσχη της Ρώμης, όσο και η Ομάδα Φουτουριστών στο Stanford Research Institute, μελετώντας τα πολύ επικίνδυνα μελλοντικά προβλήματα της ανθρωπότητας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τρέχουσα κοσμοθεωρία και οι τεχνολογίες που αυτή υποστηρίζει, έχουν μεν δημιουργήσει τεράστια οφέλη σε ένα επίπεδο, αλλά συγχρόνως είναι απαρχαιωμένες και υπεύθυνες για τη δημιουργία του παγκόσμιου μεγάλου προβλήματος. Οι συγγραφείς αυτών των μελετών διατύπωσαν μια πρότασή εξόδου από την κρίση που δεν είχε να κάνει με την οικονομία, την τεχνολογία ή την πολιτική. Περισσότερο εξαρτιόταν από την επανάκτηση αυτού που ο Άλντους Χάξλεϊ όρισε ως προαιώνια φιλοσοφία: Μια κατανόηση της σχέσης μεταξύ του εαυτού μας και του κόσμου που βρίσκεται στη ρίζα κάθε μεγάλου κοινωνικού, θρησκευτικού ή φιλοσοφικού κινήματος.

Όπως επισημαίνουν οι διανοητές Hugh Kearney, Βuckminster Fullet, John Strohmeier και Peter Westbrook, οι βάσεις μιας νέας πολιτισμικής συγκρότησης απορρέει μόνο μέσα από ένα σύστημα σκέψης, το οποίο πήγασε από την αρχαία Ελληνική διανόηση.

Ποιος όμως τους άκουσε και ποιος τους ακούει ακόμα και σήμερα;

Πέρα από την ακαδημαϊκή σας δράση πως αλλιώς οργανώνεστε και προωθείτε τις ιδέες σας;

Οι ιδέες δεν έχουν ατομική, αλλά συλλογική πατρότητα, ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να προωθούνται συγκεκριμένα από κάποιον. Η γνώση της αλήθειας των όντων δεν αποτελεί κτήση κανενός. Όλοι μας αποτελούμε μετόχους της συμπαντικής γνώσης στο επίπεδο των δυνατοτήτων μας. Η γνώση είναι δύναμη και η συνολική δύναμη του σύμπαντος μερίζεται στους ανθρώπους δίχως να διαμερίζεται και δεν αποτελεί αποκλειστικό κτήμα κανενός.

Η σχέση της γνώσης με τον άνθρωπο είναι ερωτική και όπως αναφέρει και ο καθηγητής της θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μ. Μπέγζος: «Η κτητική γνώση μένει ανέραστη, αλλά η μετοχική γνώση γίνεται ερωτική πράξη. Η αλήθεια δεν είναι καρπός στεγνού λογισμού των φυσικομαθηματικών επιστημών και στυγνού υπολογισμού κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, αλλά αποτελεί γέννημα θρέμμα του ερωτικού λόγου. Μόνο στον έρωτα ενώνεται η ζωή με τη σκέψη, η γνώση με την πράξη, η θεωρία με την εφαρμογή. Και μόνο σε ένα τέτοιο ορίζοντα σχεσιακού, υπαρξιακού διαλόγου, συμβιωτικού και ερωτικού λόγου βρίσκει η ζωή το νόημα της, παίρνει ξανά πάλι σημασία και αποκτά όντως αξία».

Πηγή: http://www.awakengr.com/2014/05/matrix.html#ixzz3FZkEtrZ2