Μωσαϊκό: Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΒΑΙ: http://lefobserver.blogspot.gr/2008/04/blog-post_22.html?spref=fb THE BRIDGE OF THE RIVER KWAI - Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΒΑΙ Η ιστ...
Η ιστορία της Γέφυρας του ποταμού Κβάι!!...
http://lefobserver.blogspot.gr/2008/04/blog-post_22.html?spref=fb
THE BRIDGE OF THE RIVER KWAI - Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΒΑΙ
Η ιστορία της Γέφυρας του ποταμού Κβάι!!...
Η
γέφυρα που περνά πάνω από τον ποταμό Μαε Κλονγκ ή Κβάϊ Γιάϊ στην πόλη
Καντσαναμπούρι της Ταϊλάνδης, 120 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα
Μπανγκόκ, έγινε γνωστή ως «Γέφυρα του Ποταμού Κβάι».Την αρχική ιδέα για
τη σιδηροδρομική σύνδεση της Ταϊλάνδης με τη Βιρμανία, είχαν οι βρετανοί
αποικιοκράτες τη δεκαετία του 1880, με απώτερο σκοπό τη σύνδεση με την
Κίνα. Πολύ σύντομα ωστόσο, εγκαταλείφθηκε καθώς το κόστος και οι
συνθήκες κατασκευής της στη ζούγκλα, θεωρήθηκαν απαγορευτικές. Η ιδέα
επανήλθε το 1936, οπότε πραγματοποιήθηκε μια μελέτη από Ιάπωνες
μηχανικούς του στρατού που κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι για την
κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής που θα ένωνε τη Μπανγκόκ με τη
Ρανγκούν στη Βιρμανία χρειάζονταν να δουλέψουν περισσότεροι από 200.000
εργάτες για τουλάχιστον 6 χρόνια.Οι Ιάπωνες θέλησαν να προχωρή
σουν
με την κατασκευή της γραμμής για να δημιουργήσουν μια νέα οδό
ανεφοδιασμού των ιαπωνικών στρατευμάτων στη Βιρμανία θέλοντας να
υλοποιήσουν τα σχέδια τους για εισβολή στην Ινδία.Η κύρια εργατική
δύναμη που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της λεγόμενης
«Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου» ήταν οι αιχμάλωτοι πολέμου από το
μέτωπο της ΝΑ Ασίας αλλά και Ασιάτες εργάτες από διάφορες χώρες. Σύμφωνα
με το «Ερευνητικό Κέντρο Σιδηροδρομικής Γραμμής Ταϊλάνδης-Βιρμανίας»,
οι καταγεγραμμένοι αιχμάλωτοι πολέμου που εργάστηκαν για την κατασκευή
της γραμμής ήταν 30.131 Βρετανοί, 17.990 Ολλανδοί, 13.004 Αυστραλοί και
686 Αμερικάνοί. Ένας στους τέσσερις θα δούλευε μέχρι θανάτου που
προκαλούσαν ο υποσιτισμός, οι τροπικές ασθένειες και οι άθλιες συνθήκες
διαβίωσης. Για τους Ασιάτες που χρησιμοποιήθηκαν είτε ως εργάτες, είτε
ως σκλάβοι, μπορούν να γίνουν μόνο εκτιμήσεις. Υπολογίζετ
αι
ότι συνολικά εργάστηκαν περίπου 90.000 Βιρμανοί, 75.000 Μαλαισιανοί,
7.500 Ινδονήσιοι και 5.200 Σιγκαπουριανοί. Ένας στους δύο κατάφερε να
επιζήσει...Οι συνθήκες εργασίας τους ήταν σε γενικές γραμμές οριακές.Η
καθημερινή διατροφή τους αποτελούνταν μόνο από λίγο ρύζι και δεν
περιείχε καθόλου πρωτεΐνες. Σε συνδυασμό με την έλλειψη υγιεινής
προκάλεσαν πληθώρα ασθενειών και επιδημιών όπως ελονοσία, το
μπέρι-μπέρι, η χολέρα, η δυσεντερία και οι τροπικές πληγές.Οι Ιάπωνες
είχαν ορίσει ποσοτικά την εργασία που απαιτούνταν για τον κάθε εργάτη
και στην καλύτερη περίπτωση, δεν επέτρεπαν στους αιχμαλώτους να
επιστρέψουν στους κοιτώνες εάν δε.jpg)
ν
την είχαν ολοκληρώσει.Οι ξυλοδαρμοί για ασήμαντους ή και ανύπαρκτους
λόγους ήταν σύνηθες φαινόμενο. Χειρότερα όμως απ’ όλα αυτά ήταν τα
βασανιστήρια της Κέμπετάι, της Ιαπωνικής Στρατονομίας, τα οποία
αποδείχθηκαν μοιραία για πολλούς αιχμαλώτους.Τον Μάιο του 1943 οι
Ιάπωνες διαπίστωσαν ότι το έργο βρισκόταν αρκετά πίσω και διέταξαν την
επιτάχυνση των εργασιών την περίοδο από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο
του 1943 όπου την ονόμασαν «Speedo».Μια λέξη που επαναλάμβαναν οι
Ιάπωνες φύλακες στους εργάτες, νυχθημερόν, πιέζοντάς τους να αυξήσουν
την παραγωγικότητά τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, η συγκεκριμένη περίοδος
ήταν η χειρότερη από άποψη θανάτων των αιχμαλώτων.Ένα από τα χειρότερα
σημεία εργασίας κατά μήκος της «Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου» ήταν
ένας βραχώδης λόφος όπου οι Ιάπωνες προτίμησαν, αντί της χρονοβόρας
κατασκευής μιας σήραγγας να φτιάξουν μια τομή.Οι αιχμάλωτοι το ονόμασαν
«Πέρασμα της Κολάσεως» γιατί η εικόνα των εργατών που δούλευαν με
φανάρια κατά τη διάρκεια της νύχτας, έμοιαζε από την κορυφή του λόφου με
τις πύλες της κολάσεως. Σήμερα, στην περιοχή υπάρχει το «Hellfire Pass
Museum» το οποίο συμπεριλαμβάνει και ένα μονοπάτι με μερικά από τα πιο
γνωστά σημεία τη
ς
«Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου». Κάθε χρόνο, στις 11 Νοεμβρίου,
πραγματοποιείται εκεί η τελετή για την Ημέρα Μνήμης των βετεράνων της
Βρετανικής Κοινοπολιτείας.Η κατασκευή της γραμμής ολοκληρώθηκε τον
Οκτώβριο του 1943 και χρησιμοποιήθηκε από τους Ιάπωνες για τον
ανεφοδιασμό του μετώπου της Βιρμανίας για περίπου 2 χρόνια, μέχρι και το
τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1945. Οι Σύμμαχοι
προσπάθησαν
επανειλημμένως να βομβαρδίσουν σημεία της σιδηροδρομικής γραμμής όμως
οι Ιάπωνες επιδιόρθωναν γρήγορα τις ζημιές. Μετά τον πόλεμο, οι ράγες,
οι στρωτήρες, τα βαγόνια και οι ατμομηχανές πουλήθηκαν στην κυβέρνηση
της Ταϊλάνδης και τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για πολεμικές αποζημιώσεις
ατόμων αλλά και των χωρών από όπου οι Ιάπωνες είχαν αρχικά κατασχέσει
τα υλικά για την κατασκευή της γραμμής. Το 1957, η κυβέρνηση της
Ταϊλάνδης άνοιξε ξανά την γραμμή από το Νονγκ Πλαντούκ μέχρι το Ναμ Τοκ,
μέσω του Καντσαναμπούρι και της γέφυρας πάνω από τον ποταμό Κβάϊ Γιάι.
Το υπόλοιπο κομμάτι μέχρι τη Βιρμανία έχει λεηλατηθεί.Αρχικά, ο ποταμός
που περνάει απο την γέφυρα ονομαζόταν Μάε Κλονγκ. Σε μικρή απόσταση από
την γέφυρα ο Μάε Κλονγκ συναντά τον παραπόταμο Κβάϊ Νόϊ («Κβάϊ» στα
ταϊλανδικά σημαίνει παραπόταμος και «Νόϊ» σημαίνει μικρός). Τη δεκαετία
του ’50 ένας Γάλλος συγγραφέας, ο Πιέρ Μπουλ, έγραψε το μυθιστόρημα
με τίτλο «Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι» με θέμα το χτίσιμο μιας γέφυρας
από αιχμαλώτους πολέμου των ιαπώνων στα βάθη της ζούγκλας της Ταϊλάνδης.
Ο Γάλλος χρησιμοποιήσε το όνομα «Κβάι» γιατί απλά ήταν περισσότερο
εύηχο και εμπορικό από το «Μάε Κλονγκ». Το 1957 το μυθιστόρημα
μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και μετά την ομώνυμη ταινία του
Χόλλυγουντ και την απήχηση που είχε παγκοσμίως, οι Ταϊλανδοί μετονόμασαν
τον ποταμό από Μάε Κλονγκ σε Κβάϊ Γιάϊ (στα ταϊλανδικά σημαίνει
«μεγάλος παραπόταμος»).
σουν
με την κατασκευή της γραμμής για να δημιουργήσουν μια νέα οδό
ανεφοδιασμού των ιαπωνικών στρατευμάτων στη Βιρμανία θέλοντας να
υλοποιήσουν τα σχέδια τους για εισβολή στην Ινδία.Η κύρια εργατική
δύναμη που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της λεγόμενης
«Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου» ήταν οι αιχμάλωτοι πολέμου από το
μέτωπο της ΝΑ Ασίας αλλά και Ασιάτες εργάτες από διάφορες χώρες. Σύμφωνα
με το «Ερευνητικό Κέντρο Σιδηροδρομικής Γραμμής Ταϊλάνδης-Βιρμανίας»,
οι καταγεγραμμένοι αιχμάλωτοι πολέμου που εργάστηκαν για την κατασκευή
της γραμμής ήταν 30.131 Βρετανοί, 17.990 Ολλανδοί, 13.004 Αυστραλοί και
686 Αμερικάνοί. Ένας στους τέσσερις θα δούλευε μέχρι θανάτου που
προκαλούσαν ο υποσιτισμός, οι τροπικές ασθένειες και οι άθλιες συνθήκες
διαβίωσης. Για τους Ασιάτες που χρησιμοποιήθηκαν είτε ως εργάτες, είτε
ως σκλάβοι, μπορούν να γίνουν μόνο εκτιμήσεις. Υπολογίζετ
αι
ότι συνολικά εργάστηκαν περίπου 90.000 Βιρμανοί, 75.000 Μαλαισιανοί,
7.500 Ινδονήσιοι και 5.200 Σιγκαπουριανοί. Ένας στους δύο κατάφερε να
επιζήσει...Οι συνθήκες εργασίας τους ήταν σε γενικές γραμμές οριακές.Η
καθημερινή διατροφή τους αποτελούνταν μόνο από λίγο ρύζι και δεν
περιείχε καθόλου πρωτεΐνες. Σε συνδυασμό με την έλλειψη υγιεινής
προκάλεσαν πληθώρα ασθενειών και επιδημιών όπως ελονοσία, το
μπέρι-μπέρι, η χολέρα, η δυσεντερία και οι τροπικές πληγές.Οι Ιάπωνες
είχαν ορίσει ποσοτικά την εργασία που απαιτούνταν για τον κάθε εργάτη
και στην καλύτερη περίπτωση, δεν επέτρεπαν στους αιχμαλώτους να
επιστρέψουν στους κοιτώνες εάν δε.jpg)
ν
την είχαν ολοκληρώσει.Οι ξυλοδαρμοί για ασήμαντους ή και ανύπαρκτους
λόγους ήταν σύνηθες φαινόμενο. Χειρότερα όμως απ’ όλα αυτά ήταν τα
βασανιστήρια της Κέμπετάι, της Ιαπωνικής Στρατονομίας, τα οποία
αποδείχθηκαν μοιραία για πολλούς αιχμαλώτους.Τον Μάιο του 1943 οι
Ιάπωνες διαπίστωσαν ότι το έργο βρισκόταν αρκετά πίσω και διέταξαν την
επιτάχυνση των εργασιών την περίοδο από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο
του 1943 όπου την ονόμασαν «Speedo».Μια λέξη που επαναλάμβαναν οι
Ιάπωνες φύλακες στους εργάτες, νυχθημερόν, πιέζοντάς τους να αυξήσουν
την παραγωγικότητά τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, η συγκεκριμένη περίοδος
ήταν η χειρότερη από άποψη θανάτων των αιχμαλώτων.Ένα από τα χειρότερα
σημεία εργασίας κατά μήκος της «Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου» ήταν
ένας βραχώδης λόφος όπου οι Ιάπωνες προτίμησαν, αντί της χρονοβόρας
κατασκευής μιας σήραγγας να φτιάξουν μια τομή.Οι αιχμάλωτοι το ονόμασαν
«Πέρασμα της Κολάσεως» γιατί η εικόνα των εργατών που δούλευαν με
φανάρια κατά τη διάρκεια της νύχτας, έμοιαζε από την κορυφή του λόφου με
τις πύλες της κολάσεως. Σήμερα, στην περιοχή υπάρχει το «Hellfire Pass
Museum» το οποίο συμπεριλαμβάνει και ένα μονοπάτι με μερικά από τα πιο
γνωστά σημεία τη
ς
«Σιδηροδρομικής Γραμμής του Θανάτου». Κάθε χρόνο, στις 11 Νοεμβρίου,
πραγματοποιείται εκεί η τελετή για την Ημέρα Μνήμης των βετεράνων της
Βρετανικής Κοινοπολιτείας.Η κατασκευή της γραμμής ολοκληρώθηκε τον
Οκτώβριο του 1943 και χρησιμοποιήθηκε από τους Ιάπωνες για τον
ανεφοδιασμό του μετώπου της Βιρμανίας για περίπου 2 χρόνια, μέχρι και το
τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1945. Οι Σύμμαχοι
προσπάθησαν
επανειλημμένως να βομβαρδίσουν σημεία της σιδηροδρομικής γραμμής όμως
οι Ιάπωνες επιδιόρθωναν γρήγορα τις ζημιές. Μετά τον πόλεμο, οι ράγες,
οι στρωτήρες, τα βαγόνια και οι ατμομηχανές πουλήθηκαν στην κυβέρνηση
της Ταϊλάνδης και τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για πολεμικές αποζημιώσεις
ατόμων αλλά και των χωρών από όπου οι Ιάπωνες είχαν αρχικά κατασχέσει
τα υλικά για την κατασκευή της γραμμής. Το 1957, η κυβέρνηση της
Ταϊλάνδης άνοιξε ξανά την γραμμή από το Νονγκ Πλαντούκ μέχρι το Ναμ Τοκ,
μέσω του Καντσαναμπούρι και της γέφυρας πάνω από τον ποταμό Κβάϊ Γιάι.
Το υπόλοιπο κομμάτι μέχρι τη Βιρμανία έχει λεηλατηθεί.Αρχικά, ο ποταμός
που περνάει απο την γέφυρα ονομαζόταν Μάε Κλονγκ. Σε μικρή απόσταση από
την γέφυρα ο Μάε Κλονγκ συναντά τον παραπόταμο Κβάϊ Νόϊ («Κβάϊ» στα
ταϊλανδικά σημαίνει παραπόταμος και «Νόϊ» σημαίνει μικρός). Τη δεκαετία
του ’50 ένας Γάλλος συγγραφέας, ο Πιέρ Μπουλ, έγραψε το μυθιστόρημα
με τίτλο «Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι» με θέμα το χτίσιμο μιας γέφυρας
από αιχμαλώτους πολέμου των ιαπώνων στα βάθη της ζούγκλας της Ταϊλάνδης.
Ο Γάλλος χρησιμοποιήσε το όνομα «Κβάι» γιατί απλά ήταν περισσότερο
εύηχο και εμπορικό από το «Μάε Κλονγκ». Το 1957 το μυθιστόρημα
μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και μετά την ομώνυμη ταινία του
Χόλλυγουντ και την απήχηση που είχε παγκοσμίως, οι Ταϊλανδοί μετονόμασαν
τον ποταμό από Μάε Κλονγκ σε Κβάϊ Γιάϊ (στα ταϊλανδικά σημαίνει
«μεγάλος παραπόταμος»).
ΑΠΟ ΤΟ BLOG ''ΜΕ ΜΙΑ ΒΑΛΙΤΣΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ''
