Σάββατο 28 Απριλίου 2012

Μπουκέτα


Κάθε φορά που βγάζω το σκύλο βόλτα γυρίζω σπίτι με λουλούδια. Λίγο από τον αγρό λίγο από κάποιο κήπο το μπουκετάκι μου το φτιάχνω. Κι επειδή πηγαίνουμε βόλτα 3 φορές τη μέρα έχω πάντα αρκετά μπουκέτα . Σας παρουσιάζω μερικά απο τα μπουκέτα που πέρασαν απο τη ζωή μου...
Το πρώτο δεν ξέρω πως το λένε . Αν ξέρει κανείς ευπρόσδεκτο το μήνυμά σας να με πληροφορήσετε Πάντως μυρίζει ωραία και ανθίζει τώρα







   Το δεύτερο έχει μαργαρίτες μερικά τύπου σιτηρών και σταφυλίνακα (αυτό το μεγάλο που αποτελείται από άπειρα μικρούλια)

 Το τρίτο μαργαρίτες κίτρινες και άσπρες




Εδώ μαργαρίτες , σιτηρά, χαμομηλάκια

 Αυτό είναι έρπον φυτό που βγάζει αυτά τα πανέμορφα ντελικάτα άσπρα-μωβ άνθη. Στο βλαστό του το φυτό σχηματίζει άπειρα παρακλάδια που μπλέκονται τόσο μεταξύ τους σε ένα ατελείωτο δίχτυ που δεν ξέρεις που είναι η άκρη.   Έτσι το μόνο που μπορείς είναι να κόψεις μόνο τα άνθη. Για να καταλάβετε το ποτηράκι έχει ύψος 4 πόντους είναι της ρακής. δεν γνωρίζω την ονομασία του φυτού μήπως ξέρετε εσείς;  Αν δε κάνω λάθος ανθίζει καλοκαίρι. Επίσης στο βλαστό έχει τριχοειδή αγκαθάκια.

Τελικά έμαθα ότι είναι το φυτό  " κάπαρη "  .  Τα άνθη πριν ανοίξουν είναι σαν μπίλιες περίπου. Τότε τα μαζεύουν τα βάζουν στο ξύδι και κάνουν τουρσί.



Αυτό το μπλέ μωβ είναι κισσός καλοκαιρινός   Τα ρόζ είναι από ένα μικρό δέντρο τη σφάκα πολύ συνηθισμένο στη διακόσμηση των δρόμων στη Κρήτη



 













Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ιεράπετρα - η νύμφη του Λυβικού

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Η Βαϊνιά είναι ένα χωριουδάκι πάνω σ'ενα λόφο κοντά στην Ιεράπετρα. Από εκεί φαίνεται όλη η περιοχή και η θέα είναι μοναδική. απέναντι το Λυβικό πέλαγος.
Οι φωτ. είναι από το άλμπουμ του παρακάτω συνδέσμου στο FB                                                  
Πολιτιστικός Σύλλογος Βαινιά                                                                    http://www.facebook.com/photo.php?fbid=203082383142933&set=a.201458456638659.43368.193599610757877&type=1&permPage=1
 ΒΑΙΝΙΑ
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Το παλιό εκκλησάκι της Παναγίας Παπλινού και το νεώτερο του Αγίου Φανουρίου Για περισσότερα στο σύνδεσμο:

  

Gideon Sundback ο εφευρέτης του φερμουάρ



Ο Gideon Sundback γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1880. Ηταν Σουηδός μηχανικός ο οποίος το 1913 σχεδίασε το φερμουάρ! Στην αρχή το φερμουάρ χρησιμοποιήθηκε σε μπότες και θήκες για καπνό και χρειάστηκαν πολλά χρόνια μέχρι να αναγνωριστεί η αξία του και η χρησιμότητά του και να μπει σε κάθε σπίτι και σε πλήθος εμπορευμάτων.Ο Gideon Sundback έφυγε απο τη ζωή στις 21 Ιουνίου του 1954
Στις 20 Μαρτίου του 1917 ο Gideon Sundback κατέθεσε και επίσημα την πατέντα για το φερμουάρ με όνομα “Separable Fastener”

----------------------------------------------------------------------
Ο Όττο Φρέντρικ Γκίντεον Σούντμπαικ (σουηδ.: Gideon Sundbäck 24 Απριλίου 1880 - 21 Ιουνίου 1954) ήταν Σουηδός μηχανικός και είναι γνωστός για την εφεύρεση του φερμουάρ.

Γεννημένος στο Τζόκοπινγκ Κάουντι του νομού Σμάλαντ στην Σουηδία, ήταν γιος ενός αγρότη που τον έλεγαν Γιόνας Όττο Μάγκνουσσον Σάντμπακ και η μητέρα του ήταν η Κριστίνα Καρολίνα Κλάσντόττερ. Μετά τις σπουδές του στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο Γκίντεον πήγε στην Γερμανία. Εκεί σπούδασε σε πολυεθνικό πανεπιστήμιο, στην πόλη Μπίνγκεν άμ Ράιν και αποφοίτησε το 1903, παίρνοντας το πτυχίο του μηχανικού. Το 1905 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εκεί εργαζόταν σε εταιρία ηλεκτρονικών ειδών, στην πόλη Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Εκεί εργάστηκε ενα χρόνο, και αμέσως μετά εργάστηκε στην Universal Fastener Company στο Νιού Τζέρσει.

Το σχέδιο για την δημιουργία του φερμουάρ

Ο Σούντμπαικ ασχολήθηκε με το φερμουάρ τις χρονιές 1906 και 1914, και έχει συνεργαστεί με άλλους μηχανικούς όπως ο Ελίας Χόουι, Μάξ Γούλφ και Γουίτκομπ Τζάντσον. Μετά από πολλές προσπάθειες, το 1914 δημιουργεί ενα φερμουάρ από μέταλλο και το αποκάλεσε Hookless No.2. Εκεί ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήσε τα "δοντάκια" που υπάρχουν εκεί και επίσης κατάφερε να το δημιουργήσει σε σχήμα του γράμματος "Υ".

Το 2006 ο Σούντμπαικ διακρίθηκε από τον οργανισμό "National Inventor Hall of Fame" για την εφεύρεση του στο φερμουάρ. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF%CE%BD_%CE%A3%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%BA

Πάρις Σταμέλος


http://www.kastaniotis.com/book/960-03-3589-3

 Βιογραφικά στοιχεία

Πάρις Σταμέλος
Ο Πάρις Σταμέλος γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1945. Σπούδασε Γεωλογία και Φυσικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως επιμελητής στο Τμήμα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας και στο Παλαιοντολογικό Μουσείο Αθηνών. Δίδαξε ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση και αποσπάστηκε σε σχολείο ελληνοπαίδων στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Υπήρξε ανταποκριτής στην Greek Tribune του Σικάγου και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Οι μικροί παράδεισοι (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001), τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορίας από την Ελληνική Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων. Aπό το δεύτερο μυθιστόρημά του, Oι γυναίκες της Kυριακής (Eκδόσεις Kαστανιώτη, 2004), ανθολογήθηκαν αποσπάσματα για το λεύκωμα Eυρίπου οι ακατάληπτες παλίρροιες... H Xαλκίδα στη λογοτεχνία (Εκδόσεις Διάμετρος, 2005).

Βιβλιογραφία

Οι γυναίκες της Κυριακής

  
http://www.kastaniotis.com/book/960-03-3589-3

Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη


Οι γυναίκες της Κυριακής



Λίγο μετά το τέλος του πολέμου και ενώ ο έλεγχος της εξουσίας ήταν το πάθος των ισχυρών, οι απλοί άνθρωποι, αν και γιόρταζαν την απελευθέρωση, κρατούνταν υποταγμένοι σε αποφάσεις αλλοεθνών, που ύφαιναν τη μελλοντική τους ανελευθερία...
Σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς, όπου οι φωνές για ειρήνη και δικαιοσύνη χαμήλωναν τα σύννεφα, η Μέλπω με τον Ριτς αγάπησαν και ερωτεύτηκαν ό,τι τους έλειπε. Ο ένας μέσα από τα μάτια του άλλου. Ο Ριτς έφτασε στην ερειπωμένη γειτονιά της μαζί με την αμερικανική βοήθεια, αρχισχεδιαστής στρατιωτικών αεροδρομίων, και η Μέλπω, με μια σπάνια ομορφιά κι ένα αλύγιστο πείσμα, προσπάθησε να αλλάξει τη σκοπιμότητα εκείνων των καιρών, που τους πλάκωνε σαν τη σκιά της καταιγίδας. «Ο κόσμος δεν είναι μόνο όσα ξέρουμε», της έγραφε, «και η ζωή δεν μπορεί να σ' τα δώσει όλα. Μα εγώ πήρα τα περισσότερα, γιατί είχα την τύχη να σε γνωρίσω». Κι έγραφε για τη Μέλπω και την Ελλάδα σαν να' ταν ένα... Ένα, όπως και όλα που, φανερωμένα στον ορίζοντα, αναζητούσαν το καθένα τον ίσκιο ή την ελπίδα του...


Οι γυναίκες της Κυριακής είναι οι παντρεμένες γυναίκες που η μόνη έξοδος που δικαιούνται είναι κάθε Κυριακή απόγευμα. Δυό από αυτές τις γυναίκες μας αφηγούνται την ιστορία τους, το παρελθόν και το παρόν τους. Μεσοπόλεμος, Κατοχή και Εμφύλιος, νεότερη Ελλάδα. Ο συγγραφέας γράφει σχεδόν ποιητικά, ρομαντικά, σε παρασέρνει σε έναν κόσμο δικό του, στα συναισθήματά του και στις σκέψεις του. Ξεκινώντας με ένα κεφάλαιο που κόβει την ανάσα (πώς θα σώσουν δυο γυναίκες ένα ετοιμοθάνατο μωρό νύχτα σε κρυφή ακρογιαλιά με μαγικά βοτάνια και τελετές) το βιβλίο σε παρασέρνει στο μύθο και την ιστορία του.

΄Οταν τα απλά είναι ... νόστιμα

Ταχίνι, η παρηγοριά των νηστευτών - Γαστρονομία - Γνώμες | γαστρονόμος
Το ταχίνι είναι ένα θρεπτικό και νόστιμο έδεσμα καθόσον φτιάχνεται από σισάμι . Μπορούμε να το εντάξουμε στη διατροφή μας όχι μόνο όταν νηστεύομε αλλά και όλο το χρόνο

Σάλτσα ταχινιού

Υλικά Χυμός 3 λεμονιών αλάτι πιπέρι 2 σκελ. σκόρδο, 1 βαζάκι ταχίνι

Εκτέλεση : βάζουμε όλα τα υλικα στο μπλέντερ και χτυπάμε. Άν γίνει πηχτή η σάλτσα βάζουμε λίγο χλιαρό νερό


Κατά την προτίμησή μας μπορούμε να αυξομειώσουμε το αλάτι και το σκόρδο.
Την αφήνουμε λίγο 15 λεπτά να ξεκουραστεί και έπειτα την φυλάγομε στο ψυγείο για να τη χρησιμοποιήσουμε σε σαλάτες , ζυμαρικά , ψητά ή βραστά λαχανικά, και θαλασσινά.Καλή επιτυχία!

Η συνταγή είναι από παλιό περιοδικό            

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

΄Αγιος Γεώργιος πολιούχος Ιεράπετρας

                                     
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος ανήκει στη χορεία των μεγαλομαρτύρων και είναι από τους λαοφιλεστέρους Αγίους της Εκκλησίας μας. Έζησε κατά τα τέλη του 3ου αιώνος μ.Χ. και τας αρχάς του 4ου επί της βασιλείας του Διοκλητιανού.
περισσότερα στον συνδεσμο http://www.impantokratoros.gr/agios-georgios.el.aspx
 

Ο Άγιος Γεώργιος, αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους σε ολόκληρο το Χριστιανικό (και μη) κόσμο. Η μνήμη του τιμάται στις 23 Απριλίου ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, όπου εάν η ημέρα συμπέσει πριν την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Διακαινησίμου. Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται Άγιος της Καθολικής, της Αγγλικανικής, της Ορθόδοξης, της Λουθηρανικής, της Αγγλικανικής και της Αρμενικής Εκκλησίας.

Γεννήθηκε μεταξύ των ετών 280-285 μ.Χ., πιθανώς στην περιοχή της Αρμενίας, από τον Έλληνα Συγκλητικό, στρατηλάτη στο αξίωμα, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, Γερόντιο. Εκεί, σε ένα μοναστήρι της περιοχής, ο Άγιος δέχθηκε το Μυστήριο του Βαπτίσματος και έγινε μέλος της Εκκλησίας.
Σε νεαρή ηλικία ο Γεώργιος κατατάχθηκε στο ρωμαϊκό στρατό. Διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωισμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου. Λίγο αργότερα ο Διοκλητιανός τον έκανε Δούκα (διοικητή) με τον τίτλο του Κόμητος (συνταγματάρχη) στο τάγμα τον Ανικιώρων της αυτοκρατορικής φρουράς· «πολλάκις πρότερον μεγαλοπρεπώς διαπρέψας του των σχολών μετά ταύτα πρώτου τάγματος κόμης κατ' εκλογήν προεβλήθη».
Το 303 μ.Χ., όταν άρχισαν οι διωγμοί του Διοκλητιανού, ο Άγιος Γεώργιος δε δίστασε να ομολογήσει τη χριστιανική του πίστη, προκαλώντας το μένος του Διοκλητιανού, ο οποίος τον υπέβαλε σε σειρά βασανιστηρίων
Περισσότερα στον σύνδεσμο

Αντισεισμική συμπεριφορά

 

΄Ενα ενδιαφέρον άρθρο
Σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση και είναι κατασκευασμένοι από σπουδαίους αρχιτέκτονες
Οι γιοι ή έστω τα εγγόνια των αρχιτεκτόνων και των τεχνιτών που δημιούργησαν το Ερέχθειο ήταν αυτοί, που κατασκεύασαν και τους δύο χορηγικούς κίονες, που σώζονται στο δυσπρόσιτο τμήμα της νότιας κλιτύος της Ακρόπολης, ακριβώς κάτω από το τείχος της και ακριβώς, επίσης, πάνω από το μνημείο του Θρασύλλου. Γιατί μόνον αυτοί μπορούσε να κατέχουν τις γνώσεις, την τεχνική ικανότητα και τα εργαλεία των παλαιοτέρων για τέτοια έργα. ....
περισσότερα στο σύνδεσμο
Οι γιοι ή έστω τα εγγόνια των αρχιτεκτόνων και των τεχνιτών που δημιούργησαν το Ερέχθειο ήταν αυτοί, που κατασκεύασαν και τους δύο χορηγικούς κίονες, που σώζονται στο δυσπρόσιτο τμήμα της νότιας κλιτύος της Ακρόπολης, ακριβώς κάτω από το τείχος της και ακριβώς, επίσης, πάνω από το μνημείο του Θρασύλλου. Γιατί μόνον αυτοί μπορούσε να κατέχουν τις γνώσεις, την τεχνική ικανότητα και τα εργαλεία των παλαιοτέρων για τέτοια έργα.
Πρόκειται για το
συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η επιστημονική μελέτη, που με επικεφαλής τον πολιτικό μηχανικό κ. Κώστα Ζάμπα είχε ως αντικείμενο την διερεύνηση της ιστορίας των δύο κιόνων, την ανάλυση της σεισμικής συμπεριφοράς τους και τη συσχέτισή της με σεισμούς του παρελθόντος. Στη μελέτη συμμετείχαν ο ακαδημαϊκός κ. Ν. Αμβράζης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαιοσεισμολογία, ο αρχιτέκτονας κ. Κωνσταντίνος Μπολέτης μελετητής και αναστηλωτής του μνημείου του Θρασύλλου και η γεωλόγος κυρία Ι. Ζάμπα. Πρέπει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα επιλέχθηκε μεταξύ εκατοντάδων άλλων προτάσεων για την χρηματοδότησή του από το Ιδρυμα Ι. Λάτση στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Επιστημονικές Μελέτες» που διανύει ήδη το 5o έτος υλοποίησής του.

Πασχαλινά αυγά....




της Βάλλιας Κανελοπούλου
πηγή : ΗΜΕΡΗΣΙΑ 8-11/4/04


Πασχαλινά αυγά....

....Σύμβολο της χαράς, της ευτυχίας και του ήλιου, το πασχαλινό αυγό κουβαλά τη μυρωδιά και τη ζεστασιά της φύσης,καθώς και τη θαλπωρή της πασχαλινής "αναγέννησης"


Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Το αυγό που περικλείει μέσα του μια ζωή, έχει μια δύναμη, που σύμφωνα με μια παλιά αντίληψη μεταδίδεται σε ανθρώπους , ζώα και φυτά. Τέτοιες αντιλήψεις υπάρχουν πολλές και κρατάνε από πολύ παλιά, από τις αρχαίες ακόμη παγανιστικές εκδηλώσεις για την επιστροφή της άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης.
Πολύ πριν το αυγό συνδεθεί με το χριστιανικό Πάσχα, χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους, τους Γαλάτες, τους Κινέζους, τους Αιγυπτίους,ακόμα και τους Πέρσες, ως σύμβολο της γής.
Βασικός συμβολισμός του είναι η νέα ζωή όπως είναι εμφανές και από τη Λατινική φράση "omne vivum ex ovo" που σημαίνει "όλη η ζωή προέρχεται από το αυγό" Αλλά και από την αρχαία Ινδία μέχρι την Πολυνησία το Ιράν , τη Φοινίκη, τη Λετονία και τη Φινλανδία, μαρτυρούνται μύθοι σχετικά με τη δημιουργία του σύμπαντος από ένα αυγό, ενώ με τον ερχομό του Χριστιανισμού συνδέθηκε άρρηκτα με την αναγέννηση του ανθρώπου.


ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
Η χρήση των βαμμένων αυγών δεν ταυτίζεται μόνο με την Χριστιανική παράδοση.Υπάρχουν θρησκείες και πολιτισμοί που πλαισιώνουν το αυγό με διάφορες δοξασίες.
Ξεκινώντας από τον Ινδουισμό, ο θεός "Μπράχμα" συνηθιζόταν να απεικονίζεται σαν ένα μυστηριώδες πουλί που έριξε ένα αυγό μέσα στο Χάος από το οποίο γεννήθηκε στη συνέχεια το σύμπαν. Αλλά και στην Αίγυπτο ο θεός Ρά εμφανίζεται να γεννά το αυγό του σύμπαντος κι έτσι να το μεταμορφώνει σε σύμβολο αθανασίας και αιωνιότητας, σε γενεσιουργό δύναμη.
Οι Βουδιστές όπως οι Χριστιανοί προσέδωσαν στο αυγό το συμβολισμό της αναγέννησης του ανθρώπου. Στο Βουδισμό το κέλυφος του αυγού είναι "το κέλυφος της άγνοιας" το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να σπάσει προκειμένου να ανα-γεννηθεί, να φωτιστεί και να υπερβεί το χώρο και το χρόνο.
Στο ίδιο μοτίβο περίπου οι Χριστιανοί ενέταξαν το αυγό στην πασχαλινή γιορτή της Ανάστασης, του Χριστού , ως σύμβολο της Αναδημιουργίας, της ελπίδας και της σωτηρίας.


ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στην Ελλάδα το πασχαλινό κόκκινο αυγό είναι αναπόσπαστο μέρος του παραδοσιακού διάκοσμου του πασχαλινού τραπεζιού.
Είθισται σε όλες τις χριστιανικές χώρες το βάψιμο των αυγών να γίνεται τη Μ.Πέμπτη και το χρώμα κόκκινο σε ανάμνηση του χυμένου αίματος του Χριστού. Στα χωριά μας υπάρχουν πολλές συνήθειες σε σχέση με το βάψιμο των αυγών. Πιστεύεται πως το δοχείο για τη βαφή πρέπει να είναι καινούργιο,ή πως το βαμμένο "Μεγαλοπεφτιάτικο" αυγό προσφέρει προστασία κι ευφορία στα χωράφια και γι αυτό το θάβουν βαθειά στη γή. Αλλά η συνηθέστερη ιδιότητά του είναι θεραπευτική. Σε πολλά μέρη , Καρδίτσα, Θράκη, Κορώνη κ.α. χρησιμοποιείται στον πονόλαιμο και στο ξεμάτιασμα.


Σε γενικές γραμμές σε όλες τις θρησκευτικές και πολιτισμικές παραδόσεις, το αυγό συμβολίζει την ανα-γέννηση του ανθρώπου , της φύσης ή του σύμπαντος.

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

Η Ημέρα της Γής

Η Ημέρα της Γής


 Η γή χρειάζεται την προσοχή μας. 

Αν προσπαθήσουμε όλοι, όσο μπορεί ο καθένας μας,  στο τέλος οι  μεγάλοι ωφελημένοι θα είμαστε εμείς . Η γή είναι  γενναιόδωρη απέναντί μας. Το έχει αποδείξει με το να μας ανέχεται ακόμη. ΄Ομως η ανεκτικότητά της εξαντλείται όσο συνεχίζουμε να μολύνουμε και να μή σεβόμαστε το περιβάλον  Πρέπει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ να αλλάξουμε συμπεριφορά για το καλό τουλάχιστον των παιδιών μας.
                                                         

 Αγναντεύοντας το Λυβικό Πέλαγος από τους λόφους δυτικά της Ιεράπετρας που διακρίνεται στο βάθος.


    

                                                                  
 

Ευτυχώς υπάρχει ακόμη αυτό το άκτιστο κομμάτι, από τα λίγα που έχουν μείνει μέσα στην πόλη του Ηρακλείου. Το χώμα του έχει μείνει χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση ακόμη και  αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εχει πλούσια βλάστηση, που αν τη μελετήσει κάποιος ειδήμων, θα βρεί σ'αυτήν όλη την κρητική χλωρίδα. Κάτω από τις μαργαρίτες (μαντηλίδες στην τοπική διάλεκτο) που φτάνουν το 1 μ. υπάρχει πληθώρα μικρότερων αυτοφυών φυτών που είναι διαφορετικά κάθε εποχή.Τα περισσότερα απ'αυτά αποτελούσαν είδος φαγώσιμο για τους προγόνους μας. Το χωράφι αυτό είναι γύρω στα 3 στρέμματα και αποτελεί πνεύμονα για την περιοχή και ευχάριστη λύση για τους φιλόζωους και τα σκυλιά τους.


Εδώ, ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος στο χωριό Αμιρά Βιάννου,  Η περίμετρός του είναι γύρω στα 6 μέτρα. Ας ελπίσουμε να μην κριθεί ποτέ σαν εμπόδιο στα οποιαδήποτε ενδεχόμενα έργα...


 

      
 
 
 
 Εδώ είναι ένα ελαιόφυτο σε πλαγιά βουνού στην επαρχία Ιεραπέτρας προς τη Βιάννο χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό, σε ένα ... κυριολεκτικά επικλινές  έδαφος και αρκετά επικίνδυνο την εποχή του λιομαζώματος Εδώ οι ελιές μόνο με τη βροχούλα του Θεού και χωρίς κανένα φάρμακο


 
 
 
 
 
Εδώ ένα από τα πανύψηλα πλατάνια στο χωριό Βρύσες Ρεθύμνου στη σκιά των οποίων υπάρχουν καφετέριες για να απολαμβάνουμε το παραδοσιακό γιαούρτι της περιοχής σε διάφορες παραλλαγές σερβιρίσμαος. Λίγο πιο κεί ελεύθερες στα ρυάκια που τρέχουν συνεχώς , κάνουν βόλτα αρκετές πάπιες όπως φαίνεται στην επόμενη φωτ. Από το ίδιο μέρος τραβήχτηκαν και οι δυο φωτ.











Τα μώβ αγρολούλουδα οι μολόχες ανάμεσα σε τσουκνίδες, σιτηρά, μαντριλίδες, είναι μικρό τμήμα του πρώτου σκηνικού με τις μαργαρίτες

Η παραλία της Αμμουδάρας δυτικά του Ηρακλείου . Η θάλασσα  βόρρεια είναι  το κρητικό πέλαγος όπου ανάμεσα στους λουόμενους κολυμπούν και τα παρακάτω ψάρια

Αυτή η κομψή σαύρα ύστατος απόγονος  των δεινοσαύρων, βρέθηκε μπροστά μας σε μια πλατανοσκέπαστη ρεμματιά στο νομό Ρεθύμνης στις "πέντε Παρθένες"



  













Στις "5 Παρθένες"                                                 Εδώ η φύση με μεγαλοπρέπεια υποδέχεται τον κουρασμένο ταξιδιώτη σε μια δοσερή πλατανοσκέπαστη ρεμματιά με δέντρα πανύψηλα και μεγάλη ποικιλία φυτών . Μας φίλεψε το κάτι τις της καθώς οι καρποί κόπηκαν "εκεί και τότε". Εκεί υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο στις"πέντε παρθένες" που κατά την παράδοση μαρτύρησαν επί Δεκίου γύρω στο 250 μ.Χ.Μέσα στον βράχο βρέθηκαν 5 μνήματα κι εκεί αναβλύζει αγίασμα . Η εκκλησία εορτάζει την Τρίτη του Πάσχα. Είναι βορειοδυτικά της Αργυρούπολης 1 χιλιόμετρο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις