Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Carrot cake νηστίσιμο

                 Carrot cake νηστίσιμο
Photo
Bαθμολογία:
       
1 ψήφοι
Προστέθηκε από , 10.03.12

Περιγραφή

Για την παρασκευή του, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε μίξερ!

Τι χρειαζόμαστε:

  • 100 γρ. καρύδια (ψημένα στο φούρνο για 8 λεπτά και χοντροαλεσμένα)
  • 350 γρ. καρότα τριμμένα
  • 260 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κ.γ. σόδα διαλυμένη σε λίγο χυμό λεμονιού
  • 2 κ.γ. baking powder
  • 1/8 κ.γ. αλάτι
  • 1 κ.γ. κανέλα
  • 1 κ.γ. μείγμα για γλυκά (κανέλα, μοσχοκάρυδο, γαρύφαλλο, πιπερόριζα)
  • 200 γρ. ζάχαρη
  • 100 ml λάδι
  • 250 ml κρέμα καρύδας
Στα γρήγορα
Κατηγορία
Μέθοδος
Διατροφή
Δυσκολία
Περιέχει
Νηστίσιμα

 

 

 

 

 

 

Πως το κάνουμε:


Ηλίας Βενέζης


 Ηλίας Βενέζης

Βενέζης.jpgΟ Ηλίας Βενέζης (πραγματικό όνομα Ηλίας Μέλλος, 4-3-1904 Αϊβαλί - 3-8-1973 Αθήνα) ήταν έλληνας συγγραφέας, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έγινε γνωστός για τα μυθιστορήματά του Αιολική Γη, Το νούμερο 31328 και το θεατρικό έργο Μπλοκ C. Έγινε ο πρώτος έλληνας συγγραφέας του οποίου τα έργα μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, κάνοντας γνωστή την ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό.Γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μ.
Ασίας στις 4 Μαρτίου 1904, σύμφωνα με αυτοβιογραφικό του σημείωμα, σύμφωνα όμως με άλλες πληροφορίες από επίσημα έγγραφα πρέπει να είχε γεννηθεί το 1898. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Μέλλος, καταγόταν από την Κεφαλλονιά και η μητέρα του από τη Λέσβο. Βενέζης λεγόταν ο παππούς του Δημήτριος από την πλευρά του πατέρα του.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στο Αϊβαλί, μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1914, όταν και εγκαταστάθηκε με τη μητέρα και τα αδέρφια του στη Μυτιλήνη μέχρι το 1919. Το 1922 η οικογένειά του εγκατέλειψε οριστικά πλέον τη Μικρά Ασία, ο ίδιος όμως δεν πρόλαβε να επιβιβαστεί στο πλοίο: αιχμαλωτίστηκε και εστάλη στα εργατικά τάγματα για 14 μήνες. Οι εμπειρίες του από τα εργατικά τάγματα περιέχονται στο πρώτο μυθιστόρημά του, Το νούμερο 31328.

Το 1923 απελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Μυτιλήνη. Εκεί υπήρχε αξιόλογη λογοτεχνική κίνηση με πρωτεργάτη τον Στράτη Μυριβήλη. Αυτός μάλιστα τον παρακίνησε να καταγράψει την αιχμαλωσία του και έλεγε χαρακτηριστικά ότι "του έμαθε πώς να κρατάει το μολύβι στο χέρι". Το Νούμερο 31328 δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες το 1924 στην εφημερίδα Καμπάνα της Μυτιλήνης, διευθυντής της οποίας ήταν ο Μυριβήλης.

Στη Μυτιλήνη εργαζόταν στην Τράπεζα της Ελλάδος και το 1932 πήρε μετάθεση και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Διώχθηκε για τις πολιτικές του ιδέες από τον νόμο του "Ιδιωνύμου", από τη δικτατορία του Μεταξά και κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνελήφθη με την κατηγορία ότι σε συγκέντρωση του προσωπικού της Τράπεζας είχε μιλήσει για ελευθερία. Φυλακίστηκε στο "Μπλοκ C" των φυλακών Αβέρωφ και η εκτέλεσή του απετράπη έπειτα από αντιδράσεις του πνευματικού κόσμου.

Μετά τον πόλεμο διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην πνευματική ζωή της χώρας με επίσημες θέσεις όπως του Διευθύνοντος συμβούλου του Εθνικού Θεάτρου, Αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 1957 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Παράλληλα το έργο του γνώριζε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα με συνεχείς επανεκδόσεις και στο εξωτερικό με πολλές μεταφράσεις.

Τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του (1971-1973) υπέφερε από σοβαρό πρόβλημα υγείας. Πέθανε στις 3 Αυγούστου 1973 στην Αθήνα, από καρκίνο του λάρυγγα. Κηδεύτηκε και τάφηκε στη Μήθυμνα (Μόλυβο) της Λέσβου.
Μυθιστορήματα

Το νούμερο 31328 (1931)
Γαλήνη (1939)
Αιολική Γη (1943)
Ωκεανός (1956)
Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων, μαζί με τους Μυριβήλη, Καραγάτση, Τερζάκη (1958)

Διηγήματα

Μανώλης Λέκας (συλλογή, 1927)
Αιγαίο (συλλογή, 1941)
Ακήφ (διήγημα, 1944)
Άνεμοι (συλλογή, 1944)
Ώρα Πολέμου (συλλογή, 1946)
Οι νικημένοι (συλλογή, 1954)
Αρχιπέλαγος (συλλογή, 1969)

Ταξιδιωτικά και αφηγήσεις

Φθινόπωρο στην Ιταλία (ταξιδιωτικό, 1950)
Αμερικανική Γη (ταξιδιωτικό, 1955)
Αργοναύτες (χρονικά και ταξίδια, 1962)
Εφταλού (αφηγήσεις, 1972)
Περιηγήσεις (ταξιδιωτικό, 1973)
Στις ελληνικές θάλασσες (αφηγήσεις, 1973)
Μικρασία Χαίρε (αφηγήσεις, 1974)

Ραδιόφωνο

Πλοία και Θάλασσες (συγγραφή & αφήγηση, 1969)
Έλληνες και Ξένοι Περιηγητές (συγγραφή & αφήγηση, 1970)

Θέατρο

Μπλοκ C (θεατρικό, 1963)

Άλλα έργα

Έξοδος (χρονικό της κατοχής, 1950)
Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός (ιστορικό, 1952)
Χρονικόν της Τραπέζης της Ελλάδος (ιστορικό, 1955)
Εμμανουήλ Τσουδερός (ιστορικό, 1966)
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CE%B6%CE%B7%CF%82


Ζέας ἀλεύρι – ψωμὶ Ζειαῖ.

πηγή : http://filonoi.gr/zeas-aleyri/

Ζέας ἀλεύρι – ψωμὶ Ζειαῖ.Ζέας ἀλεύρι - ψωμὶ Ζειαῖ.

Προ ολίγου καιρού,ανεβάσαμε εδώ στο  «Φιλονόη καὶ  φίλοι» θέμα, με το  «απαγορευμένο» σιτηρό των Ελλήνων, την Ζέα, της οποίας το ψωμί-φάρμακο, έθρεψε και μεγάλωσε χιλιάδες γενιές Ελλήνων κι όχι μόνο.
  • Ιπποφαές και Ζέα ήταν προϊόντα που ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του στην εκστρατεία του στην Περσία…τυχαίο;;
Είχαμε πει λοιπόν στο προηγούμενο κείμενο, ό,τι μετά από έρευνα  που είχε πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα από ζευγάρι γιατρών  το 1923, σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, η βάση της υγιεινής διατροφής των Ελλήνων, ήταν το ψωμί Ζέας!!
Οι αναλύσεις που ακολούθησαν και τα πολυ σπουδαία συμπεράσματα της έρευνας αυτής μπορείτε να τα δείτε ή να τα ξαναθυμηθείτε εδώ:

Ζειά, ἡ ἀπαγορευμένη διὰ νόμου!

Ετσι και χωρίς ποτέ κανείς να μάθει (επισήμως) τον λόγο, ο Βενιζέλος το 1928, πιθανόν ακολουθώντας «άνωθεν εντολές» , μέσα σε μόνο 4 χρόνια, απαγόρευσε ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ την καλλιέργεια του σιτηρού, με του οποίου το ψωμί  ταϊζε ο Μέγας Αλέξανδρος τους στρατιώτες του για να μην αρρωσταίνουν και το αντικατέστησε με το σιτάρι,του οποίου το ψωμί, οι αρχαίοι Ελληνες, τάιζαν τα σκυλιά τους! 
  • Αυτό το θέμα με συγκλόνισε όταν το διάβασα και ψάχνοντας στο διαδίκτυο,βρήκα τον άνθρωπο που ξαναέφερε ύστερα από τόσες δεκαετίες απαγορεύσεως στην Ελλάδα, τον σπόρο της Ζέας από την Κένυα (αν θυμάμαι καλά) και όχι μόνο αυτό, αλλά το καλλιεργεί ο ίδιος  και μετά από δικές του ενέργειες, ήδη φούρνοι στην Θεσσαλονίκη, άρχισαν να φτιάχνουν και πάλι ψωμί Ζέας!!
 
  • Είναι ο κ.Χρήστος Κοσμίδης, βοτανοθεραπευτής -βοτανολόγος( ΙΩΝΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΜΕ ΒΟΤΑΝΑτου οποίου το δικό του άρθρο για την Ζέα, ήταν και η αιτία που ανέβασα πάλι το θέμα αυτό.

Στο τέλος του κειμένου, θα παραθέσω τις σελίδες στο facebook του κ.Κοσμίδη, με τις προσπάθειές του για  την εξοικείωση μας και την επιστροφή του ανθρώπου ξανά στην μάνα Φύση, στα δικά της φάρμακα και θεραπείες!
  • ΥΓ.1.Καθιστώ σαφές,προς αποφυγήν παρεξηγήσεων,ότι :
 ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΜΑ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ  , δεν αποτελεί με τον ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ τρόπο, διάφημιση το παρόν κείμενο.
Επειδή τα φάρμακα της φύσης και το θέμα που αναλύουμε ξανά,είναι κάτι που με απασχολεί τελευταία πολύ και επειδή  με χαρά είδα,ότι  κείμενο για την Ζέα, παραμένει από την αρχή της δημοσίευσής του έως τώρα,από τα πλέον δημοφιλή του ιστολογίου,(άρα απασχολούν και ενδιαφέρουν κι άλλους ) αποφάσισα την γνωριμία μου με τον κ.Κοσμίδη να την συστήσω και στο κοινό της Φιλονόης,μέσω του κειμένου του και των προσπαθειών του.
  ΥΓ.2. Διαδώστε όσο μπορείτε κείμενα όπως το παρόν,αλλά και ότι άλλο βρείτε σχετικά με την Ζέα και την ανάγκη επιστροφής στην διατροφή μας.
Είναι κάτι που πρέπει να γίνει γνωστό σε όλους τους Ελληνες.
  • Ευχή κι ελπίδα να αρχίσουμε επιτέλους, να μαθαίνουμε την αλήθεια που τόσο επιμελώς ”κάποιοι” μας έκρυψαν!!  Μαρία Τριανταφύλλου

Ζέας αλεύρι – ψωμί Ζειαί

του Χρήστου Κοσμίδη, “Ιωνική θεραπευτική με βότανα

  • Πλούσιο, σε βιταμίνες ιχνοστοιχεία, Μαγνήσιο [40%], Χολίνη, βοηθά τους διαβητικούς και αλκοολικούς, κα. Οι έρευνες έδειξαν ότι η Ζέα περιέχει 40% περισσότερο μαγνήσιο από τα άλλα δημητριακά.

Το μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού. Περιέχει δε υψηλά ποσοστά του αμινοξέος λυσίνη. Τα δημητριακά Ζέας συμβάλλουν στη διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους.
Είναι πλούσια σε υδατάνθρακες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη. Αυτό σημαίνει ότι απορροφώνται αργά και απελευθερώνουν μικρή ποσότητα γλυκόζης στο αίμα.
Έτσι, μαζί με τις φυτικές ίνες, αυξάνουν το αίσθημα του κορεσμού και διατηρούν το αίσθημα της πληρότητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. 
  • -Ρυθμίζουν καλύτερα τη γλυκόζη στο αίμα, με αποτέλεσμα να αποτελούν όπλο στην πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη.

  • -Αντιμετωπίζει την οστεοπόρωση, μαζί με γιαούρτι, πυκνώνει την οστική μάζα, ενισχύει τα οστά και το σμάλτο των δοντιών.

  • -Χαλαρώνει τα συνεσταλμένα αγγεία, για να ρέει το αίμα ελεύθερα.

  • -Βοηθά στην στηθάγχη, από σπασμούς της στεφανιαίας αρτηρίας.


  • -Βοηθά στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, σε κράμπες, σε μυοχαλάρωση σε αϋπνίες.

  • -Βοηθά και ρυθμίζει την διέλευση νατρίου και καλίου δια των κυτταρικών μεμβρανών.

  • -Μειώνει την κακή χοληστερόλη [LDL] και αυξάνει την καλή [HDL].

  • -Ρυθμίζει τον μεταβολισμό και την σύνθεση πρωτεϊνών, ενεργοποιώντας μεγάλο αριθμό ενζύμων.

  • -Αυξάνει την μνήμη, την φαντασία, την δημιουργικότητα, την πνευματικότητα, με το αμινοξύ [πρωτεϊνη] χολίνη.

  • -Μαζί με το ασβέστιο [μυοδιεγερτικό], ρυθμίζει την δραστηριότητα των μυών.
  •  
  • Η έλλειψη Μαγνησίου διευκολύνει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων για σχηματισμό θρόμβων και απόφραξη αρτηριών.
Σε αρχαιολογικές έρευνες προϊστορικών οικισμών, στον Ελλαδικό χώρο και στην Μικρά Ασία ευρέθησαν σπόροι Ζέας που χρονολογούνται πέραν των 12.000 ετών, επίσης ευρέθησαν ίχνη ζέας, στην Συρία, στην Παλαιστίνη, στον Περσικό κόλπο, καθώς και στην Βόρειο Αφρική, και ονομάζεται Emmer ή aja.Η πόλη των Αθηνών ονομαζόταν και ζείδωρος, γιατί στο έδαφος της καλλιεργείτο εκτός από την εληά και το δημητριακό ζειά. Το ζειά με το ζήτα δηλώνει την ζωή με το έψιλον γιώτα την μακρά πορεία και με το άλφα που είναι το πρώτο στοιχείο το άριστον την παρουσία του Αιθέρα (το στοιχείο που βρίσκεται παντού και δομεί τα πάντα είναι ο Αιθέρας), άρα ζειά σημαίνει μακροζωία. 
  • Χαρακτηριστική απόδειξη ότι η μαρίνα του Πειραιά αποκαλείται μέχρι και σήμερα Ζέα!
Ο Όμηρος αναφέρεται στην καλλιέργεια της ζέας στην Λακωνική πεδιάδα
« πυροί τε ζειαί τʼ ήδ΄ ευρυφανές κρί λευκόν .»
Οι Έλληνες δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι, αυτό προτιμούσαν να το δίνουν στα ζώα.Έτρωγαν ψωμί από Ζειά ή Κριθάρι. Και μόνο σε μεγάλη ανάγκη έτρωγαν κριθάρι ανάμεικτο με σιτάρι. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στις απεικονίσεις της θεάς Δήμητρας δεν εμφανίζεται σιτάρι, αλλά Ζειά.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι επίσης εκτιμούσαν ιδιαίτερα “τις χάρες” του δημητριακού, αφού σύμφωνα με τον Ηρόδοτο παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από Ζέα.

O Θεόφραστος τον 4ο αι. π.Χ, διακρίνει την ζειά σαφώς από την όλυρα (ασπρόσιτος) χαρακτηριζοντάς ως το πλέον αποδοτικότερο από όλα τα είδη των δημητριακών.
Σύμφωνα, με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό από τους πρώτους Ρωμαίους στην αρχή της ιστορίας τους και αυτό αποδεικνύεται από τη χρησιμοποίηση του σε όλες τις θρησκευτικές τελετές τους.
Ενώ όπως μας πληροφορεί ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μ.Χ.) στην εποχή του ήταν διαδεδομένη μια πανάρχαια συνήθεια των Ελλήνων και των Ρωμαίων: η μίξη χονδροαλεσμένων κόκκων ζέας και σιταριού, που λεγόταν “κρίμνον”, και το οποίο ήταν ένα παχύρρευστο θρεπτικό ρόφημα που ονομαζόταν “πολτός” (χυλός). 
  • Ο Μέγας Αλέξανδρος σίτιζε τα στρατεύματα του με ψωμί Ζέας, για να μην αρρωσταίνουν οι άνδρες του, το ίδιο έκαναν, και οι Ρωμαίοι.
  • Το 1922 οι Κοσμοκράτορες – σιωνιστές που έχουν στόχο ζωής, εδώ και χιλιετίες τον αφανισμό των Ελλήνων, έστειλλαν μία επιτροπή, να διαπιστώσει ποια τροφή, είναι σημαντική στην διατροφή των Ελλήνων, διεπίστωσαν ότι ήταν το ψωμί της Ζέας.
Κάνοντας αναλύσεις στα χημικά εργαστήρια, απέδειξαν τα οφελήματα της ζέας, και το 1928, έδωσαν εντολές στο φερέφωνο τους πρωθυπουργό και “Εθνάρχη”, Μπενύ Ζελόν, [Ελευθέριο Βενιζέλο],
  • Θυμηθείτε τους Μασσώνους Γ.Ράλλη και Α, Παπανδρέου πως κατάργησαν τα Αρχαία Ελληνικά απο τα σχολεία, ενώ διδάσκονται σχεδόν σε όλα τα σχολεία του κόσμου, και ενώ όλες οι γλώσσες περιέχουν 40-50% ρίζες Αρχαϊκές – Πελασγικές…η συνεργάτης των Μπίλντεμπεργκ και νυν Υπουργός Παιδείας Διαμαντοπούλου προσπαθεί να επιβάλλει τα Γκρίκλις, αυτήν την Βαρβαρική γλώσσα] και σε 4 χρόνια θησαύρισαν οι φίλοι του με την εμπορία της νέας καλλιέργειας του σιταριού, ενώ μέχρι το 1932 κατάργησε την καλλιέργεια της Ζέας, με την βοήθεια των ΜΜΕ, δυσφημώντας την σαν ζωοτροφή, ελέγχοντας τους εκδότες και πλαστογραφώντας άλλαξε την γνώμη του κόσμου, αυτό έγινε αποκλειστικά και μόνον στην Ελλάδα, ο απαγορευτικός Νόμος ισχύει ακόμη και σήμερα, απέκλεισε και την αναφορά του ονόματος Ζέα, από όλα τα λεξικά και τις εγκυκλοπαίδειες το μόνο που έμεινε ήταν το λιμάνι Ζέας στον Πειραιά, σημείο φορτοεκφόρτωσης Ζέας, στην αρχαία εποχή.

Για χιλιάδες χρόνια παρέμενε το κυριότερο δημητριακό της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Μετέπειτα αντικαταστάθηκε από το Triticum turgidum (Durum) [το Γερμανικό dienkel ή triticum spelt- το Ιταλικό farro], το οποίο πιθανά να δημιουργήθηκε από το Triticum dicoccum με μετάλλαξη. Οι αγρότες προτίμησαν το νέο αυτό δημητριακό λόγω του ότι ο σπόρος αποχωριζόταν από το φλοιό με μεγαλύτερη ευκολία.
Κάποιοι τη μπερδεύουν ακόμα και με το καλαμπόκι, αφού η λέξη Zea (Zea mais) είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου. 
  • Πηγές Γ. Γ. Αυφαντής, «Ο Ιστορικός Εμπαιγμός», και Χ.Γ.Κοσμίδης “Ιωνική θεραπευτική με βότανα ”
 
  • Άλλο ζειά άλλο όλυρα τελικά ;Στο διαδίκτυο για τη λέξη «Ζειά» στην ΙΛΙΑΔΑ – ραψωδία Ε, στίχοι 121-240 διαβάζουμε: «…παρά δέ σφίν έκάστω δίζυγες ίπποι έστάσι κρί λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας» (195).Πιο κάτω ό μεταφραστής, με ελαφρά συνείδηση, ή καλοπληρωμένος μεταφράζει: «…εις κάθε αμάξι είναι σιμά ζευγαρωτά πουλάρια, στέκουν και τρώγουν την ζειά και το λευκό κριθάρι». Εδώ δολοφονείται ή Ζειά, γιατί ό μεταφραστής, μεταφράζει τη ζωοτροφή «όλύρας» σε «ζειά».
  •  Οι μεταγενέστεροι αντιγράφουν από αυτό ζειά = όλύρας = ζωοτροφή, ενώ ό Όμηρος γνώριζε και τα δύο, ζειά και
 
όλύρας, και έγραφε πάντα το σωστό, αυτό που ήθελε και έπρεπε να διδάξει. Εδώ γράφει σαφώς: «κρι λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας».Όχι ζειά, όπως με ελαφρά συνείδηση και βαρύτατη άγνοια γράφουν οι μεταφραστές.
Ή όλύρα καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια στην Ελλάδα σαν ζωοτροφή. Ήταν μεσογειακό φυτό (Λεξικό «ΗΛΙΟΣ», λήμμα Όροβος).

Είναι λογικό να καταλήξει με το χρόνο ή όλύρα σε όροβο.


Στο λεξικό «LIDELL and SCΟΤΤ» θα την βρείτε σαν Σίκαλη η Αγριοσίκαλη, αυτή τη σύγχυση καλλιέργησαν οι φιλέλληνες… για να ξεχάσουμε τη Ζειά.
 
 

«ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ»

πηγή : http://www.facebook.com/photo.php?fbid=156465287823625&set=a.156465181156969.36110.141008116036009&type=1&theater

«ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ»
Το φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας υποδέχεται την τραγωδία «ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ» στο θέατρο Φλόκα από τον Οργανισμό Ελληνικού Θεάτρου «Αιχμή».
Δευτέρα 6 Αυγούστου - 21:00
Τιμή εισιτηρίου: 15 Ευρώ (κανονικό) & 10 Ευρώ (μαθητικό, φοιτητικό, παιδικό, ανέργων, προνοιακό, ασφαλισμένοι του ΟΓΑ


Ελλάδα…η μνήμη της μοίρας μου..

Ο Αισχύλος αναφέρει σε χορικό των « Περσών» ότι.. οι Έλληνες στον πόλεμο ποτέ δεν κάνουν πίσω, σώμα με σώμα πολεμούν με δόρατα κι ασπίδες..! Ήθελα νάξερα τι άλλο κάνουν οι Έλληνες από το να πολεμούν σώμα με σώμα με το θάνατο.. τον κίνδυνο και τη μιζέρια, την εισαγόμενη ευτέλεια που προσπαθούν να τους επιβάλλουν οι ‘πολιτισμικά’ αλλόθρησκοι και οι μιμητικά«ευρωπαϊζοντες¨», εσωτερικοί εφιάλτες*, οπαδοί της Άλωσης της ιδέας του πολιτισμού των Ελλήνων.

Πιστέψτε με, καθ’ ένας από εμάς τους Έλληνες είναι κι ένας μικρός θεός από τους χιλιάδες τα εκατομμύρια που αποτελούν αυτό το μοιραίο δωδεκάθεο που εγκαταστάθηκε στο ψηλότερο σημείο του κέντρου της Ελλάδας, για να εποπτεύει τους Δελφούς, το κέντρο του κόσμου και την Ολυμπία το κέντρο της Ειρήνης και της ευγενούς άμιλλας. Όπου γυρίσει κανείς το μάτι του θα δει την πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Κοιτάζοντας προς τα κάτω στην Ελευσίνα …το μυστήριο της ζωής, προς τα πίσω το ταξίδι της άγνωστης αιωνιότητας προς την Αχερουσία…σε ολόκληρη τη διαδρομή του ματιού σου βλέπεις διάσπαρτα Θέατρα, Ωδεία, Αγορές, Ασκληπιεία και πεδία μαχών, τόπους υπεράσπισης των ιδεών των ιδανικών και της Δημοκρατίας! Εκεί που σταματάει το βλέμμα σου είναι ένα μικρό νησάκι που το λένε Σαλαμίνα, εκεί που όλος ο κόσμος πρέπει να γονατίσει σαν φόρο τιμής σ΄αυτούς που προασπίστηκαν όλα αυτά και κυρίως το Δυτικό πολιτισμό. Απ΄τα καυτά μας δάκρυα ποτίζονται οι ελιές μας που είναι ένα δέντρο που αντέχει στους αιώνες και φουντώνει κάθε μέρα την ελιά του Πλάτωνα και την ιερή δάφνη που βραβεύει τους αγώνες! Σ΄εμάς έλαχε η μοίρα να πορευθούμε ατραπούς μοιραίους και ακάνθινους! Στα βουερά περάσματα της Σαλαμίνας, αντέχουν ακόμη οι κραυγές... Ω παίδες Ελλήνων ίτε… για αυτούς που ξέρουν και μπορούν να ακούνε..

Γιάννης Νικολαϊδης
— στην τοποθεσία Ancient Olympia.

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

Ανδρέας Εμπειρίκος



                          Ανδρέας Εμπειρίκος 

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος (2 Σεπτεμβρίου 1901 - 3 Αυγούστου 1975)  Έλληνας ποιητής, πεζογράφος,  φωτογράφος και ψυχαναλυτής. 
Γεννημένος στη Μπραΐλα της Ρουμανίας, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1902 και αργότερα παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας και αγγλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο King's College του Λονδίνου. 
Την περίοδο 1926-1931 έζησε στο Παρίσι, όπου συνδέθηκε με τον κύκλο των υπερρεαλιστών, ασχολήθηκε ενεργά με την ψυχανάλυση, κοντά στον ιδρυτή της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας του Παρισιού, Ρενέ Λαφόργκ. 
Το 1931 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας την πρώτη εμφάνισή του στα ελληνικά γράμματα το 1935.
Ως λογοτέχνης ανήκει στη Γενιά του '30 και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού υπερρεαλισμού. Ο Εμπειρίκος υπήρξε εισηγητής του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα, καθώς και ο πρώτος που άσκησε την ψυχανάλυση στον ελληνικό χώρο, ασκώντας την ψυχαναλυτική πρακτική κατά την περίοδο 1935-1951. Χαρακτηρίζεται ως ένας από τους κατεξοχήν «οραματιστές ποιητές»[1], κατέχοντας περίοπτη θέση στον ελληνικό λογοτεχνικό κανόνα, παρά τη δυσπιστία με την οποία αντιμετωπίστηκε αρχικά το έργο του[2]. Από το σύνολο του έργου του ξεχωρίζει η πρώτη ποιητική συλλογή του, με τίτλο Υψικάμινος, ως το πρώτο αμιγώς υπερρεαλιστικό κείμενο στην Ελλάδα, ενώ ανάμεσα στα πεζά έργα του διακρίνεται το τολμηρό ερωτογράφημα Ο Μέγας Ανατολικός, που προκάλεσε αντιδράσεις για την ελευθεροστομία και το ερωτικό περιεχόμενό του. Σημαντικό τμήμα του έργου του εκδόθηκε μετά τον θάνατό του.
σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

JO Nesbo Ο λυτρωτής



 JO Nesbo    Ο λυτρωτής

Ο λυτρωτής
Μια παγωμένη βραδιά στο Όσλο, παραμονές Χριστουγέννων, κόσμος είναι μαζεμένος σε μια υπαίθρια συναυλία του Στρατού Σωτηρίας. Μια έκρηξη διακόπτει τη μουσική, ένας ένστολος πέφτει νεκρός, με μια σφαίρα εξ επαφής στο κεφάλι. Ο Χάρι Χόλε και η ομάδα του δεν έχουν πολλά στοιχεία στη διάθεσή τους: δεν υπάρχει ούτε ύποπτος ούτε όργανο του εγκλήματος ούτε κίνητρο. Όταν όμως ο δολοφόνος ανακαλύπτει πως σκότωσε το λάθος άτομο, τότε αρχίζουν τα πράγματα να περιπλέκονται. Χάρη στην εντατική δουλειά της ομάδας του, ο Χάρι καταφέρνει να εντοπίσει τον πληρωμένο δολοφόνο (μέσω πιστωτικών καρτών, ψεύτικου διαβατηρίου και της επικοινωνίας με τον εργοδότη του). Χωρίς χρήματα, μόνο με έξι σφαίρες στο όπλο του και χωρίς στέγη, ο δολοφόνος είναι όλο και πιο απελπισμένος. Θα κάνει το παν για να εξολοθρεύσει τον στόχο του.

Σφαιροβολία Λονδίνο 2012

πηγή : http://www.madata.gr/athletic/olympic-2012/213697.html

Σφαιροβολία στο doodle της Google, Λονδίνο 2012

Σφαιροβολία στο doodle της Google, Λονδίνο 2012
Η Σφαιροβολία είναι το ολυμπιακό άθλημα που απεικονίζεται στην πρώτη σελίδα της Google, η οποία συνεχίζει την σειρά των αφιερωμάτων στα αθλήματα των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Σήμερα λοιπόν, Παρασκευή 3 Αυγούστου, η Google αφιερώνει το σημερινό της doodle στο άθλημα της σφαιροβολίας το οποίο είναι ένα από τα αγωνίσματα ρίψεων των σύγχρονων αγώνων του στίβου.
Το αγώνισμα της σφαιροβολίας ξεκίνησε στην περιοχή της σημερινής Σκωτίας, ως άθλημα ανάμεσα σε στρατιώτες. Ήταν μέρος της άσκησης και ενδυνάμωσής τους, μέτρο εύρεσης του δυνατότερου, αλλά και μέσο ανάδειξης εκείνων που άξιζαν να είναι στην άμεση συνοδεία και ασφάλεια του Βασιλιά.

Στη τουρκοκρατούμενη Ελλάδα λίγο πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής, η σφαιροβολία αποτελούσε το κυρίαρχο αγώνισμα μεταξύ των Κλεφτών το λεγόμενο "λιθάρι"
Στη σύγχρονη μορφή του, το αγώνισμα αυτό δε γίνεται πλέον με όργανο κάποιες βαριές πέτρες ή βολίδες κανονιού, αλλά με σταθμισμένα όργανα από συμπαγές μέταλλο, χυτοσίδηρο ή μπρούτζο σχήματος σφαιρικού, καλούμενου σφαίρα και εξ αυτού το όνομα του αγωνίσματος.

Η σφαίρα (σφαιροβολίας) ζυγίζει 7,26 κιλά, (16 λίβρες) (για άνδρες) και 4 κιλά (για γυναίκες) με διάμετρο επίσης συγκεκριμένη, από 11-13εκ για τους άνδρες και από 9-11εκ για τις γυναίκες αντίστοιχα.

Η ρίψη γίνεται εντός των ορίων μιας κυκλικής περιοχής (βαλβίδας) τα όρια της οποίας δεν πρέπει να υπερβεί ο αθλητής κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του, με διάμετρο 2,13 μέτρα (7 πόδια). Στο ένα τμήμα της περιφέρειας της βαλβίδας (στη μεριά προς την οποία γίνεται η ρίψη) υπάρχει ένα σταθερό τμήμα ξύλου ,ο αναστολέας, (ύψους 10εκ και μήκους 122 εκ. ), σταθερά πακτωμένο στο έδαφος που χρησιμεύει τόσο ως σημείο κοντραρίσματος-φρεναρίσματος της κίνησης του αθλητή προς την κατεύθυνση της ρίψης, όσο και ως απώτερο όριο, εντός του οποίου πρέπει να κινηθεί ο αθλητής. Η βολή γίνεται προς τομέα κύκλου γωνίας 30 μοιρών με κέντρο το κέντρο της βαλβίδας.
Για να είναι η βολή έγκυρη πρέπει:
ο αθλητής: να μην υπερβεί τα όρια της βαλβίδας κατά τη διάρκεια της ρίψης ,να μην ακουμπήσει το πάνω μέρος του αναστολέα παρά μόνο το πλαϊνό αυτού μέρος και μέχρι να προσγειωθεί το όργανο, να αρχίσει την προσπάθεια από κατάσταση ηρεμίας, να εξέλθει της βαλβίδας από το οπίσθιο ήμισυ μετά το πέρας της βολής και έχοντας τον έλεγχο της κίνησης και την ισορροπία του.
το όργανο: να ριφθεί με το ένα χέρι, από το ύψος του λαιμού με ώθηση του βραχίονα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πίσω από το κύριο σώμα της σφαίρας ο αντίστοιχος ώμος με κίνηση της σφαίρας ευθύγραμμη και όχι ημικυκλική, ενδεικτική ότι χρησιμοποιείται ο βραχίονας ως μοχλός στην κίνηση και όχι ως ενεργός πρωταγωνιστής και να ριφθεί εντός του τομέα!
Ντίνα Κ 
σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ της Γιώτας Φλώρου *

πηγή : http://www.onestory.gr/post/28445829981

ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ

της Γιώτας Φλώρου *
.
«Στο Λυκαβηττό», είπε στον οδηγό του ταξί, μόλις μπήκε μέσα.
Εκείνος, την κοίταξε από το καθρεφτάκι, μια κίνηση που συνήθιζε να κάνει όποτε έμπαινε στο ταξί του ένας ή περισσότεροι καινούριοι πελάτες.
Και καθώς το ταξί διέσχιζε τους σχεδόν έρημους, την περασμένη, εκείνη, ώρα, δρόμους, το βλέμμα της ξεκόλλησε από το μηδέν στο οποίο ήταν βυθισμένο. Κοίταξε έξω από το τζάμι και συνειδητοποίησε ότι σε λίγο θα ξημέρωνε.
Πάνω από τα κτίρια, τα χαμηλά και εκείνα τα ψηλότερα που νομίζεις ότι φτάνουν σχεδόν μέχρι τον ουρανό, πάνω από αλαζόνες και υπερόπτες, από πλούσιους και φτωχούς, «επί δίκαιων και αδίκων», το φως θα πάλευε με το σκοτάδι και θα το υπερνικούσε. Για ακόμη μια φορά. Μπορεί όχι για πολύ. Το σκοτάδι πάντα επιστρέφει από την άβυσσο για να πάρει την θέση που του ανήκει. Μπορεί όχι για πολύ, αλλά τι σημασία είχε;
Έτσι δεν γίνεται πάντα; Ή σχεδόν πάντα;
Το φως, το άσπρο, το λευκό, το αγνό, η απάντηση στις προσευχές εκατομμυρίων ανθρώπων, η διδασκαλία κάθε θρησκείας, το ευτυχισμένο τέλος στις περισσότερες ταινίες. Τα λόγια που βγαίνουν από τόσα χείλη… «Το καλό υπερισχύει πάντοτε».
Ε, όχι, λοιπόν.
Εκείνο το βράδυ, το πιο μαύρο και σκοτεινό από όσα μπορούσε να θυμηθεί μέχρι τώρα στην μικρή της ιστορία, το σκοτάδι είχε πάρει τα ηνία για τα καλά. Όχι, δεν την είχε ρωτήσει. Εισέβαλλε χωρίς εκείνη να το περιμένει. Ύπουλα και υποχθόνια κατέλαβε κάθε κύτταρο, θόλωσε την κρίση και την ματιά της, κατέστρεψε για πάντα την «καλή» ψυχή που νόμιζε ότι είχε.
Έκλεισε τα μάτια και είδε την εικόνα μπροστά της ολοζώντανη, σα να βρισκόταν εκεί.
Ένα άψυχο κορμί στο πάτωμα. Όταν θα το έβρισκαν το πρωί, θα είχε μεταμορφωθεί σε θέαμα πιο φρικιαστικό και από τους χειρότερους εφιάλτες που μπορεί να είχαν δει τη νύχτα στον ύπνο τους. Το αίμα του κατακόκκινο και τρομακτικό θα είχε σταματήσει να αναβλύζει και θα κάλυπτε το κατάλευκο πάτωμα. Εκείνος, κάτασπρος, με την πνοή της ζωής να έχει πετάξει προ πολλού, σαν πουλί, από τα σωθικά του.
Τελικά ήταν μοιραίο να γίνει εκεί πέρα. Στο χώρο που είχε γίνει το δεύτερο σπίτι του εδώ και τριάντα χρόνια, στο δωμάτιο που είχε περάσει τις καλύτερες και τις χειρότερες μέρες και νύχτες της ζωής του. Λευκοί τοίχοι, λευκοί πάγκοι, παντού τριγύρω το αγαπημένο του χρώμα.
Τα μαχαίρια του, ακριβά και κοφτερά, παραταγμένα σαν στρατιώτες το ένα δίπλα στο άλλο, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο, με ένα από αυτά, το τελευταίο, να λείπει από τη θέση του και να βρίσκεται με μαθηματική ακρίβεια και με περίσσεια ορμή καρφωμένο στην πλάτη του.
Πλήρωσε και βγήκε βιαστικά από το ταξί.
Τι να το κάνει; Να το κρατήσει στην τσάντα της ή να το ξεφορτωθεί;
Πήρε μια βαθιά ανάσα και κοίταξε την πόλη από ψηλά. Ερημιά και απόλυτη ησυχία. Φαινομενικά. Γιατί, κάπου στο βάθος, η νύχτα έκρυβε καλά στην αγκαλιά της τα αγαπημένα της παιδιά που αντίκριζαν το αιώνιο σκοτάδι.
Τι να κάνει; Να κρατηθεί ή να δώσει ένα τέλος;
Σε λίγες ώρες, η αλήθεια θα έλαμπε, όπως το φως της μέρας.
Τόσος κόσμος τους είχε δει μαζί. Εκείνη επέμενε να μείνει μαζί του εκείνο το βράδυ, να τον βοηθήσει. Και φυσικά, μετά από λίγο θα παρατηρούσαν ότι το μαχαίρι έλειπε.
Εκείνη το τελευταίο πράγμα που παρατήρησε ήταν το τρομαγμένο βλέμμα του.
Και το τελευταίο που άκουσε, όταν έκλεινε την πόρτα, ήταν η διαπεραστική κραυγή του. Δεν θα την ξέχναγε ποτέ αυτή την κραυγή, μονάχα αν έφευγε και η ίδια από τη ζωή.
Από αύριο η κατηγορία θα έπεφτε βαριά πάνω της. Ανθρωποκτονία. Μια λέξη, ασήκωτος σταυρός.
Ποια ήταν αυτή που θα άντεχε το βάρος;
.
Η Γιώτα Φλώρου γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία και Μετάφραση. Λίγο μετά το λύκειο και αφού είχε αποτύχει στο μάθημα της Έκθεσης ανακάλυψε ότι μέχρι τότε έπαιζε λάθος το παιχνίδι με τις λέξεις και τις σκέψεις. Τότε, γνώρισε και την κυρία «Ε» (λέγε με και έμπνευση) και με τη βοήθεια της άρχισε να γράφει.
[ facebook ] [ e-mail ]

σημ. Αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι κάντε τους μαρκάρισμα, αντιγραφή, επικόλληση πάνω

Ελαφρύς σιμιγδαλένιος σοκολατένιος χαλβάς

Ελαφρύς σιμιγδαλένιος σοκολατένιος χαλβάς

Photo
Bαθμολογία:
       
5 ψήφοι
Προστέθηκε από , 05.03.12

Περιγραφή

΄Ενας χαλβάς με σοκολάτα και εσπεριδοειδή χωρίς καβούρδισμα και πολύ λάδι. Ελαφρύς, πανεύκολος και σε χρόνο μηδέν. Ιδανικός για τις δύσκολες εποχές που διανύουμε αφού το κόστος των υλικών είναι μηδαμινό.

photo: lianaki

Τι χρειαζόμαστε:

  • 1 λίτρο νερό
  • 200 γρ. χοντρό σιμιγδάλι
  • 250 γρ. ζάχαρη
  • ξύσμα 1 λεμονιού και ενός πορτοκαλιού
  • 1 βανίλια
  • 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
  • 2 κουταλιές της σούπας σκόνη κακάο
Στα γρήγορα
Κατηγορία
Μέθοδος
Διατροφή
Δυσκολία
Περιέχει
Νηστίσιμα







Σερβίρει
12

 

 

 

Πως το κάνουμε:


Η Μεγάλη Ανατροπή



 Η Μεγάλη Ανατροπή

Υστερο - Μινωικά Χρόνια. Η Ιδανική Πολιτεία της Κνωσού, στα 1560 π.Χ., δέχεται εσωτερικά χτυπήματα από όλα τα μέτωπα. Ο Εφιάλτης συνωμοτεί εναντίον της δίκαιης εξουσίας των Μινώων, με σκοπό την ανατροπή τους και τη συγκέντρωση του πλούτου και της δύναμης της Κρήτης στα χέρια του. Ο Μίνωας Δικαιόκριτος προσπαθεί να διατηρήσει την τάξη έχοντας δίπλα του πιστή σύντροφο την Αλεξάνδρα, την οποία προορίζει για διάδοχό του. 
Συνωμοσίες, δολοφονίες και μάχες αποτελούν το σκιώδες σκηνικό της εποχής εκείνης. Ωστόσο, ακόμα και εκείνη την εποχή δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο έρωτας, ο οποίος όμως θα δοκιμαστεί κι αυτός σκληρά. 
Η Αλεξάνδρα και ο Γλαύκος, αντίπαλοι στη μάχη, αλλά πιστοί σύντροφοι στη ζωή θα δώσουν τον δικό τους αγώνα ενάντια σε όλη αυτή την αναταραχή. Ωστόσο, η ζωή δεν τα φέρνει πάντα όπως θα θέλαμε. Η Μεγάλη Ανατροπή είναι για όλους αναπόφευκτη... Η Μινωική Ιδανική Πολιτεία εξελίσσεται κι αποδομεί τα ιδανικά της. 
Το ανθρώπινο σενάριο βαθιά μέσα στον χρόνο. Η ζωή, ο θάνατος, ο έρωτας, η πίστη σε αξίες και ιδανικά, η ματαιοδοξία ακολούθησαν και ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι, άλλοτε σε ανηφοριές γοητευτικές και άλλοτε σε κατηφοριές της πτώσης και της παρακμής. Πολλές φορές ενυπάρχουν σε μια ταυτόχρονη συνύπαρξη ακόμη και στον ίδιο άνθρωπο. Κι είναι αυτό το προζύμι της ζωής, εκείνο που της δίνει, εντέλει, νόημα, ρυθμό και σκοπό. Οι αρχές κι οι αξίες όμως της ανθρώπινης φύσης καθώς κι οι βασικές αγωνίες και αντιλήψεις σε αυτές τις αγροτοκτηνοτροφικές κοινωνίες δεν άλλαξαν στους αιώνες και διατηρούν το κύρος τους ως σήμερα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις