Πέμπτη 22 Μαΐου 2014

ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ...

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Απλές λύσεις.
3 Δεκεμβρίου


► ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ...

Ο Θεός πήρε το χέρι μου στο δικό του, μείναμε για λίγο σιωπηλοί και μετά ρώτησα...

- «Σαν γονιός, ποια είναι τα μαθήματα ζωής που θα θέλατε να μάθουν τα παιδιά σας;»

Ο Θεός απάντησε χαμογελώντας:
- «Να μάθουν ότι δεν μπορούν να αναγκάσουν τους άλλους να τους αγαπήσουν. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν άξιοι να αγαπηθούν.

- Να μάθουν ότι δεν μετράνε περισσότερο τα πράγματα που έχουμε στη ζωή... μας, αλλά οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή μας.

- Να μάθουν ότι δεν ωφελεί να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους.

- Να μάθουν ότι πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα, αλλά, αυτός που χρειάζεται τα λιγότερα.

- Να μάθουν ότι μέσα σε ελάχιστες στιγμές μπορείς ν’ ανοίξεις στον άλλο πληγές που μετά παίρνει χρόνια πολλά να τις γιατρέψεις.

- Να μάθουν τη συγχώρεση συγχωρώντας.

- Να μάθουν πως υπάρχουν άνθρωποι που τους αγαπούν πραγματικά, που όμως δεν ξέρουν πώς να δείξουν ή να εκφράσουν τα αισθήματά τους.

- Να μάθουν ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα …ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!

- Να μάθουν ότι δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτούν το ίδιο πράγμα και να βλέπουν δύο διαφορετικά πράγματα.

- Να μάθουν ότι δεν φτάνει πάντα να σε συγχωρούν οι άλλοι! Πρέπει να μπορείς να συγχωρήσεις κι ο ίδιος τον εαυτό σου.

Πηγή: orthodoxos.com.gr

Φωτογραφία: ► ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ... 

Ο Θεός πήρε το χέρι μου στο δικό του, μείναμε για λίγο σιωπηλοί και μετά ρώτησα...

- «Σαν γονιός, ποια είναι τα μαθήματα ζωής που θα θέλατε να μάθουν τα παιδιά σας;»

Ο Θεός απάντησε χαμογελώντας:
- «Να μάθουν ότι δεν μπορούν να αναγκάσουν τους άλλους να τους αγαπήσουν. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν άξιοι να αγαπηθούν.

- Να μάθουν ότι δεν μετράνε περισσότερο τα πράγματα που έχουμε στη ζωή... μας, αλλά οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή μας.

-  Να μάθουν ότι δεν ωφελεί να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους.

-  Να μάθουν ότι πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα, αλλά, αυτός που χρειάζεται τα λιγότερα.

- Να μάθουν ότι μέσα σε ελάχιστες στιγμές μπορείς ν’ ανοίξεις στον άλλο πληγές που μετά παίρνει χρόνια πολλά να τις γιατρέψεις.

- Να μάθουν τη συγχώρεση συγχωρώντας.

- Να μάθουν πως υπάρχουν άνθρωποι που τους αγαπούν πραγματικά, που όμως δεν ξέρουν πώς να δείξουν ή να εκφράσουν τα αισθήματά τους.

- Να μάθουν ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα …ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!

- Να μάθουν ότι δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτούν το ίδιο πράγμα και να βλέπουν δύο διαφορετικά πράγματα.

- Να μάθουν ότι δεν φτάνει πάντα να σε συγχωρούν οι άλλοι! Πρέπει να μπορείς να συγχωρήσεις κι ο ίδιος τον εαυτό σου.

Πηγή: orthodoxos.com.gr

22 Μαΐου 1885 απεβίωσε ο Βικτόρ Ουγκό

Στις 22 Μαΐου 1885 απεβίωσε ο Βικτόρ Ουγκό, ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού. Πέρα από το πλούσιο έργο του, ο Βικτόρ Ουγκό ήταν ένας από τους πλέον όψιμους Ευρωπαίους διανοούμενους που έλαβαν φιλελληνική στάση και ο συνεπέστερος των υποστηρικτών του νεότευκτου ελληνικού κράτους. Το πλέον γνωστό του μυθιστόρημα, Οι Άθλιοι, κυκλοφορεί σε δύο τόμους στη σειρά Γαλάζια Βιβλιοθήκη.
http://www.minoas.gr/book-3206.minoas ‪#‎διαβάζω‬ ‪#‎diavazo‬

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 - 2012)

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 - 2012) -
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας
Είμαι επισκέπτης
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά
κι έπειτα δεν μου ανήκει
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε
Ότι δεν έχω καν όνομα
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία
(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Τετάρτη 21 Μαΐου 2014

Κνουτ Χάμσουν (4 Αυγούστου 1859- 19 Φεβρουαρίου 1952) , Η πείνα (απόσπασμα)


Κνουτ Χάμσουν (4 Αυγούστου 1859- 19 Φεβρουαρίου 1952) , Η πείνα (απόσπασμα)
Ξαφνικά, μου έρχεται η ιδέα να πάω στην Κρεαταγορά και να ζητήσω ένα κομμάτι ωμό κρέας. Σηκώνομαι, κατεβαίνω τα σκαλιά και κατευθύνομαι προς την Αγορά. Μόλις φτάνω στους πρώτους πάγκους, αρχίζω να φωνάζω και να χειρονομώ, σαν να μιλούσα σε ένα σκυλί που βρισκόταν πίσω μου. Και με θράσος, απευθύνομαι στον πρώτο κρεοπώλη που συναντώ.
— Θα είχατε την καλοσύνη να μου δώσετε ένα κόκαλο για το σκυλί μου, λέω. Μόνον ένα κόκαλο, δεν χρειάζεται να έχει κρέας πάνω του· έτσι, για να έχει κάτι να κουβαλάει στο στόμα του.
Μου έδωσε ένα κόκαλο, ένα υπέροχο μικρό κόκαλο, όπου είχε μείνει λίγο κρέας, και το έχωσα κάτω απ΄το σακάκι μου. Ευχαρίστησα εκείνον τον άνθρωπο, τόσο θερμά, που με κοίταξε έκπληκτος...
— Παρακαλώ, είπε.
— Μην το λέτε, ψέλισα, είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Κι έφυγα. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά.
Χώθηκα στην πάροδο των Σιδηρουργών, όσο πιο μακριά μπορούσα, και σταμάτησα μπροστά στη σαραβαλιασμένη πόρτα μιας αυλής. Δεν υπήρχε καθόλου φως, ένα ευλογημένο σκοτάδι βασίλευε γύρω μου· άρχισα να μασουλάω το κρέας που υπήρχε πάνω στο κόκαλο. Δεν είχε γεύση· έβγαζε μια αηδιαστική μωρωδιά αίματος που μ’ έκανε να ξεράσω αμέσως. Προσπάθησα πάλι. Αν τουλάχιστον το στομάχι μου κρατούσε εκείνο το κομματάκι κρέας θα ένοιωθα καλύτερα· το πρόβλημα ήταν να το κάνω να μείνει μέσα. Όμως πάλι μου ήρθε τάση για εμετό. Έγινα έξαλλος, δάγκωσα άγρια το κρέας, ξεκόλλησα ένα κομματάκι και το κατάπια με το ζόρι. Όμως δεν χρησίμευε σε τίποτα· μόλις έμεινε για λίγο στο στομάχι μου άρχισε πάλι ν΄ανεβαίνει. Έσφιξα με λύσσα τις γροθιές, άρχισα να κλαίω από απόγνωση και να δαγκώνω το κόκαλο σαν δαιμονισμένος· έκλαψα τόσο που το κόκαλο μούσκεψε από τα δάκρυα, ξέρασα, έβριζα και μασουλούσα βάζοντας τα δυνατά μου, έκλαιγα λες και η καρδιά μου είχε σπάσει, και ξέρασα γι’ άλλη μια φορά. Τότε, με δυνατή φωνή, καταράστηκα όλες τις δυνάμεις του κόσμου να πάνε στο πυρ το εξώτερο.

βιβλία βιβλία βιβλία....

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε σύνδεσμο από Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications.


      -------------------------
      Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

        Το Σπάταλο Τερατάκι δεν μπορεί να κρατήσει ούτε ένα τερατονόμισμα από το καθημερινό του χαρτζιλίκι. Τα ξοδεύει όλα! Μα όλα όμως! Και το κατακόκκινο ποδήλατο που είδε σε μια βιτρίνα; Πώς θα γίνει δικό του αφού δεν έχει κανένα τερατονόμισμα –.. ή μήπως έχει και δεν το ξέρει;

        Ένα διασκεδαστικό #βιβλίο για παιδιά 3-6 ετών που μιλά για την αξία της αποταμίευσης και τη σημασία που έχουν οι στόχοι στη ζωή μας!
        http://minoas.gr/book-3837.minoas #diavazo #διαβάζω

        Φωτογραφία: Το Σπάταλο Τερατάκι δεν μπορεί να κρατήσει ούτε ένα τερατονόμισμα από το καθημερινό του χαρτζιλίκι. Τα ξοδεύει όλα! Μα όλα όμως! Και το κατακόκκινο ποδήλατο που είδε σε μια βιτρίνα; Πώς θα γίνει δικό του αφού δεν έχει κανένα τερατονόμισμα – ή μήπως έχει και δεν το ξέρει;

Ένα διασκεδαστικό #βιβλίο για παιδιά 3-6 ετών που μιλά για την αξία της αποταμίευσης και τη σημασία που έχουν οι στόχοι στη ζωή μας!

http://minoas.gr/book-3837.minoas #diavazo #διαβάζω
          -----------------------------------
          Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις Καζαντζάκη - Kazantzakis Publications.

            Είχα φτάσει ως το δρόμο, δεν μπόρεσα να τον περάσω, ήταν ποταμός, και στάθηκα και κοίταζα: μαζί με τα νερά κυλούσαν αγκαλιές αγκαλιές τα μεσοξεραμένα σταφύλια, ο μόχτος της χρονιάς, έτρεχαν κατά τη θάλασσα και χάνουνταν. Ο θρήνος δυνάμωνε, μερικές γυναίκες είχαν χωθεί ως τα γόνατα μέσα στα νερά και μάχουνταν να περισώσουν λίγη σταφίδα· άλλες, όρθιες στην άκρα του δρόμου, είχαν βγάλει τις μπολίδες τους και συρομαδιούνταν.

            Είχα γίνει μουσκίδι ως το κόκαλο· πήρα δρόμο κατά το σπιτάκι και μάχουμουν να κρύψω τη χαρά μου· βιάζουμουν να δω τι θα ’κανε ο πατέρας μου· θα ’κλαιγε, θα βλαστημούσε, θα φώναζε; Περνώντας από τον οψιγιά είδα πως όλη μας η σταφίδα είχε φύγει.
            Τον είδα να στέκεται στο κατώφλι, ακίνητος, και δάγκανε τα μουστάκια του. Πίσω του, όρθια, η μητέρα μου έκλαιγε.

            — Πατέρα, φώναξα, πάει η σταφίδα μας!
            — Εμείς δεν πάμε, μου αποκρίθηκε· σώπα!
            Ποτέ δεν ξέχασα τη στιγμή ετούτη· θαρρώ μου στάθηκε στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου μεγάλο μάθημα· αναθυμόμουν τον πατέρα μου ήσυχο, ασάλευτο, να στέκεται στο κατώφλι, μήτε βλαστημούσε, μήτε παρακαλούσε, μήτε έκλαιγε· ασάλευτος κοίταζε τον όλεθρο, κι έσωζε, μόνος αυτός, ανάμεσα σε όλους τους γειτόνους, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

            Νίκου Καζαντζάκη, ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ, Εκδόσεις Καζαντζάκη, σσ. 85-86






            Φωτογραφία: Είχα φτάσει ως το δρόμο, δεν μπόρεσα να τον περάσω, ήταν ποταμός, και στάθηκα και κοίταζα: μαζί με τα νερά κυλούσαν αγκαλιές αγκαλιές τα μεσοξεραμένα σταφύλια, ο μόχτος της χρονιάς, έτρεχαν κατά τη θάλασσα και χάνουνταν. Ο θρήνος δυνάμωνε, μερικές γυναίκες είχαν χωθεί ως τα γόνατα μέσα στα νερά και μάχουνταν να περισώσουν λίγη σταφίδα· άλλες, όρθιες στην άκρα του δρόμου, είχαν βγάλει τις μπολίδες τους και συρομαδιούνταν.

Είχα γίνει μουσκίδι ως το κόκαλο· πήρα δρόμο κατά το σπιτάκι και μάχουμουν να κρύψω τη χαρά μου· βιάζουμουν να δω τι θα ’κανε ο πατέρας μου· θα ’κλαιγε, θα βλαστημούσε, θα φώναζε; Περνώντας από τον οψιγιά είδα πως όλη μας η σταφίδα είχε φύγει.
Τον είδα να στέκεται στο κατώφλι, ακίνητος, και δάγκανε τα μουστάκια του. Πίσω του, όρθια, η μητέρα μου έκλαιγε.

— Πατέρα, φώναξα, πάει η σταφίδα μας!
— Εμείς δεν πάμε, μου αποκρίθηκε· σώπα!
Ποτέ δεν ξέχασα τη στιγμή ετούτη· θαρρώ μου στάθηκε στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου μεγάλο μάθημα· αναθυμόμουν τον πατέρα μου ήσυχο, ασάλευτο, να στέκεται στο κατώφλι, μήτε βλαστημούσε, μήτε παρακαλούσε, μήτε έκλαιγε· ασάλευτος κοίταζε τον όλεθρο, κι έσωζε, μόνος αυτός, ανάμεσα σε όλους τους γειτόνους, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Νίκου Καζαντζάκη, ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ, Εκδόσεις Καζαντζάκη, σσ. 85-86
              -----------------------------------------------------
              Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ - PATAKIS PUBLICATIONS.

              «Τι σόι κόσμος ζει εδώ γύρω;».
              «Προς αυτήν την κατεύθυνση» είπε ο Γάτος κουνώντας αόριστα το δεξί του ποδάρι «κατοικεί ένας Καπελάς και προς εκείνη την κατεύθυνση» κουνώντας το άλλο του ποδάρι «μένει ένας Μαρτιάτικος λαγός. Επισκέψου όποιον απ' τους δύο θέλεις: είναι και οι δύο τρελοί».
              «Μα δεν θέλω να πάω σε τρελούς» παρατήρησε η Αλίκη.
              «Α, ξέρεις αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις» είπε ο Γάτος «είμαστε όλοι τρελοί εδώ. Είμαι τρελός όπως κι εσύ είσαι τρελή».
              «Πώς ξέρεις ότι είμαι τρελή;» είπε η Αλίκη.
              «Πρέπει να είσαι» είπε ο Γάτος «διαφορετικά δεν θα βρισκόσουν εδώ».

              Από το βιβλίο «Οι περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων», το αγαπημένο παραμύθι του Lewis Carroll (27/1/1832 - 14/1/1898), που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μας σε μετάφραση Μένη Κουμανταρέα και εκπληκτική εικονογράφηση από τον ζωγράφο Pat Andrea.

              http://bit.ly/KYKEs2


              Φωτογραφία: «Τι σόι κόσμος ζει εδώ γύρω;».
«Προς αυτήν την κατεύθυνση» είπε ο Γάτος κουνώντας αόριστα το δεξί του ποδάρι «κατοικεί ένας Καπελάς και προς εκείνη την κατεύθυνση» κουνώντας το άλλο του ποδάρι «μένει ένας Μαρτιάτικος λαγός. Επισκέψου όποιον απ' τους δύο θέλεις: είναι και οι δύο τρελοί».
«Μα δεν θέλω να πάω σε τρελούς» παρατήρησε η Αλίκη.
«Α, ξέρεις αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις» είπε ο Γάτος «είμαστε όλοι τρελοί εδώ. Είμαι τρελός όπως κι εσύ είσαι τρελή».
«Πώς ξέρεις ότι είμαι τρελή;» είπε η Αλίκη.
«Πρέπει να είσαι» είπε ο Γάτος «διαφορετικά δεν θα βρισκόσουν εδώ».

Από το βιβλίο «Οι περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων», το αγαπημένο παραμύθι του Lewis Carroll (27/1/1832 - 14/1/1898), που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μας σε μετάφραση Μένη Κουμανταρέα και εκπληκτική εικονογράφηση από τον ζωγράφο Pat Andrea.

http://bit.ly/KYKEs2
                ------------------------------------------------------------
                Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ.

                #Διαγωνισμός: Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα!

                Ο βραβευμένος συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου δημιούργησε μια νέα ανατρεπτική σειρά παιδικών βιβλίων με τον τίτλο «Οι φόβοι των μικρών απ’ την ανάποδη» και ξεκίνησε με τον φόβο που προκαλεί στα μικρά παιδιά το σκοτάδι!

                Όλοι οι γονείς προβληματίζονται όταν τα παιδιά τους φοβούνται. Υπάρχει, όμως, παιδί που δεν φοβάται; Οι φόβοι αποτελούν ένα φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης των παιδιών και συνήθως είναι περαστικοί. Αν δούμε τους φόβους ανάποδα, μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να τους αντιμετωπίσουν και να τους ξεπεράσουν!

                Ο φόβος αυτός αρχίζει περίπου στις ηλικίες των 2-3 ετών, όπου το παιδί δεν μπορεί να διακρίνει με σαφήνεια την πραγματικότητα από τη φαντασία. Πιστεύετε ότι η τηλεόραση που είναι γεμάτη βίαιες εικόνες και έντονους ήχους δυναμώνει τους φόβους των παιδιών;

                Κάντε like στη σελίδα μας, αφήστε το σχόλιό σας και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 27 Ιανουαρίου. 3 τυχεροί θα κερδίσουν ένα αντίτυπο από το βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου «Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα», με την υπέροχη εικονογράφηση του Γιώργου Σγουρού!

                http://minoas.gr/book-3836.minoas #διαβάζω #diavazo



                Φωτογραφία: #Διαγωνισμός: Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα!

Ο βραβευμένος συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου δημιούργησε μια νέα ανατρεπτική σειρά παιδικών βιβλίων με τον τίτλο «Οι φόβοι των μικρών απ’ την ανάποδη» και ξεκίνησε με τον φόβο που προκαλεί στα μικρά παιδιά το σκοτάδι! 

Όλοι οι γονείς προβληματίζονται όταν τα παιδιά τους φοβούνται. Υπάρχει, όμως, παιδί που δεν φοβάται; Οι φόβοι αποτελούν ένα φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης των παιδιών και συνήθως είναι περαστικοί. Αν δούμε τους φόβους ανάποδα, μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να τους αντιμετωπίσουν και να τους ξεπεράσουν!

Ο φόβος αυτός αρχίζει περίπου στις ηλικίες των 2-3 ετών, όπου το παιδί δεν μπορεί να διακρίνει με σαφήνεια την πραγματικότητα από τη φαντασία. Πιστεύετε ότι η τηλεόραση που είναι γεμάτη βίαιες εικόνες και έντονους ήχους δυναμώνει τους φόβους των παιδιών;

Κάντε like στη σελίδα μας, αφήστε το σχόλιό σας και μπείτε στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 27 Ιανουαρίου. 3 τυχεροί θα κερδίσουν ένα αντίτυπο από το βιβλίο του  Αντώνη Παπαθεοδούλου «Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα», με την υπέροχη εικονογράφηση του Γιώργου Σγουρού! 

http://minoas.gr/book-3836.minoas #διαβάζω #diavazo
                  -----------------------------------------
                    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Natural History Museum of Crete - Official Page.
                    Δείτε δείγμα του βιβλίου "Κρήτη Μεσογειακή Μικρογραφία" που κυκλοφόρησε πρόσφατα, εδώ: http://www.photophysis.gr/book-sample.html

                    Φωτογραφία: Δείτε δείγμα του βιβλίου "Κρήτη Μεσογειακή Μικρογραφία" που κυκλοφόρησε πρόσφατα, εδώ: http://www.photophysis.gr/book-sample.html
                    ------------------------------------------------
                    Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications.
                    Το τρίτο μέρος της μυστηριώδους σειράς αστυνομικών βιβλίων των Nicci French είναι μια κατάδυση στην άβυσσο των ανθρώπινων σχέσεων, με έντονα κοινωνικά και ψυχολογικά στοιχεία που συναρπάζουν!
                    Έρχεται...www.dioptra.gr/Vivlio/336/711/Skoteini-Tetarti/



                    Φωτογραφία: Το τρίτο μέρος της μυστηριώδους σειράς αστυνομικών βιβλίων των Nicci French είναι μια κατάδυση στην άβυσσο των ανθρώπινων σχέσεων, με έντονα κοινωνικά και ψυχολογικά στοιχεία που συναρπάζουν!
Έρχεται...www.dioptra.gr/Vivlio/336/711/Skoteini-Tetarti/



                    -----------------------------------------

                      JOHNNIE SOCIETY | Δωρεάν Μυθιστόρημα στο Διαδίκτυο...
                      # Το ανοικτό e-book "Το οροπέδιο ύψος των μυρμηγκιών" του Λευτέρη Κρητικού που εξέδωσε η ανοικτή βιβλιοθήκη OPENBOOK θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου στις 7:30 μ.μ. στο Floral της πλατείας Εξαρχείων. Οι παρευρισκόμενοι θα μπορούν να καταθέσουν ότι δύνανται στον κουμπαρά αρωγής των αστέγων των Αθηνών.
                    1. ---------------------------------------------------------------

                      Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ - PATAKIS PUBLICATIONS.

                      Όταν ένα σμήνος κοράκια απάγουν τον μικρό αδελφό της Πρου και χάνονται στο Αγριόδασος που περιβάλλει την πόλη, η Πρου αποφασίζει να πάει εκεί για να τον φέρει, παρέα με τον φίλο της, τον Κέρτις. Μόνο που κανείς ως εκείνη τη στογμή δεν είχε επιστρέψει από το Αγριόδασος για να τους ενημερώσει για όλα αυτά που έχουν να αντιμετωπίσουν!

                      Εκεί οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη...

                      http://bit.ly/18DYZTY

                      Φωτογραφία: Όταν ένα σμήνος κοράκια απάγουν τον μικρό αδελφό της Πρου και χάνονται στο Αγριόδασος που περιβάλλει την πόλη, η Πρου αποφασίζει να πάει εκεί για να τον φέρει, παρέα με τον φίλο της, τον Κέρτις. Μόνο που κανείς ως εκείνη τη στογμή δεν είχε επιστρέψει από το Αγριόδασος για να τους ενημερώσει για όλα αυτά που έχουν να αντιμετωπίσουν!

Εκεί οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη...

http://bit.ly/18DYZTY

                      μοτίβα για μέτρημα

                      Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.

                      — μαζί με Maria Luisa Bertolino.

                      Φωτογραφία: ^_^

                      ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

                      Όλα τα έργα γράφονται...

                      Λουκουμάδες με μέλι και κανέλα

                      ένα ζεστό κέντημα

                      Η Maria Dimitriou κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη ‎إنسج كلماتكُ بِالحرير‎.

                      — Μαζί με Shpresa Shameti Shyqyri Divi και με Graciela Maria Momparler.

                      Φωτογραφία: <3 <3

                      Δημοφιλείς αναρτήσεις