![Σαν σήμερα το 1985. — Πεθαίνει ο μεγάλος ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Κωνσταντινοπολίτης στην καταγωγή, μεγάλωσε στο περιβάλλον μίας εύπορης οικογένειας που η οικονομική της επιφάνεια του εξασφάλισε καλή μόρφωση. Το πέρασμά του από την Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού Κερκύρας συνοδεύτηκε από την «απόδρασή» του, μιάς και η στρατιωτική καριέρα δεν ήταν κάτι που τον ενθουσίαζε.
Πήγε στο Παρίσι την περίοδο του μεσοπολέμου για να σπουδάσει την τέχνη του αργυροχρυσοχόου και του εκτιμητή πολύτιμων λίθων, με σκοπό την επιστροφή του στην οικογενειακή επιχείρηση. Αντ’αυτού βρέθηκε στο θεατρικό σανίδι της γαλλικής σκηνής, αφού πέρασε από την σχολή του Λουί Ζουβέ.
Παρ’όλη την εναντίωση της οικογένειάς του, ο Λάμπρος θα επιμείνει, και μετά τον Β’παγκόσμιο πόλεμο, αφού υπηρέτησε στο μέτωπο της βορείου Ηπείρου, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα κυνηγώντας το όνειρο του ηθοποιού. Επί σαράντα χρόνια χάρισε στο θέατρο και τον κινηματογράφο ανεπανάληπτες ερμηνείες.
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο http://eistorias.wordpress.com/]](https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xfp1/v/t1.0-9/p235x350/10393896_600521536732918_8148440428113565515_n.jpg?oh=8dada5b82dccf4f778f7304e9a2db8b4&oe=54CD76D0&__gda__=1421084128_3f185195bc54c58ec11b0c5da539e0c5)
Σαν σήμερα το 1985. — Πεθαίνει ο μεγάλος ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Κωνσταντινοπολίτης στην καταγωγή, μεγάλωσε στο περιβάλλον μίας εύπορης οικογένειας που η οικονομική της επιφάνεια του εξασφάλισε καλή μόρφωση. Το πέρασμά του από την Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού Κερκύρας συνοδεύτηκε από την «απόδρασή» του, μιάς και η στρατιωτική καριέρα δεν ήταν κάτι που τον ενθουσίαζε.
Πήγε στο Παρίσι την περίοδο του μεσοπολέμου για να σπουδάσει την τέχνη του αργυροχρυσοχόου και του εκτιμητή πολύτιμων λίθων, με σκοπό την επιστροφή του στην οικογενειακή επιχείρηση. Αντ’αυτού βρέθηκε στο θεατρικό σανίδι της γαλλικής σκηνής, αφού πέρασε από την σχολή του Λουί Ζουβέ.
Παρ’όλη την εναντίωση της οικογένειάς του, ο Λάμπρος θα επιμείνει, και μετά τον Β’παγκόσμιο πόλεμο, αφού υπηρέτησε στο μέτωπο της βορείου Ηπείρου, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα κυνηγώντας το όνειρο του ηθοποιού. Επί σαράντα χρόνια χάρισε στο θέατρο και τον κινηματογράφο ανεπανάληπτες ερμηνείες.
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο http://eistorias.wordpress.com/]
Κωνσταντινοπολίτης στην καταγωγή, μεγάλωσε στο περιβάλλον μίας εύπορης οικογένειας που η οικονομική της επιφάνεια του εξασφάλισε καλή μόρφωση. Το πέρασμά του από την Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού Κερκύρας συνοδεύτηκε από την «απόδρασή» του, μιάς και η στρατιωτική καριέρα δεν ήταν κάτι που τον ενθουσίαζε.
Πήγε στο Παρίσι την περίοδο του μεσοπολέμου για να σπουδάσει την τέχνη του αργυροχρυσοχόου και του εκτιμητή πολύτιμων λίθων, με σκοπό την επιστροφή του στην οικογενειακή επιχείρηση. Αντ’αυτού βρέθηκε στο θεατρικό σανίδι της γαλλικής σκηνής, αφού πέρασε από την σχολή του Λουί Ζουβέ.
Παρ’όλη την εναντίωση της οικογένειάς του, ο Λάμπρος θα επιμείνει, και μετά τον Β’παγκόσμιο πόλεμο, αφού υπηρέτησε στο μέτωπο της βορείου Ηπείρου, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα κυνηγώντας το όνειρο του ηθοποιού. Επί σαράντα χρόνια χάρισε στο θέατρο και τον κινηματογράφο ανεπανάληπτες ερμηνείες.
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο http://eistorias.wordpress.com/]
![Μ ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ ( (23 Ιουνίου 1908 − 14 Σεπτεμβρίου 1960)
Ο Μ[ΙΤΙΑ] ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ είναι λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Δημήτρη Ροδόπουλου.
Το ψευδώνυμο Καραγάτσης προήλθε από το δέντρο πτελέα ή καραγάτσι στο εξοχικό της οικογένειάς του στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, όπου περνούσε τα περισσότερα εφηβικά καλοκαίρια του. Εκεί συνήθιζε να διαβάζει καθισμένος κάτω από ένα καραγάτσι που βρισκόταν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού. Το «Μ.» του ψευδωνύμου του προήλθε πιθανότατα από το ρώσικο όνομα «Μίτια» (ρωσική εκδοχή του Δημήτρης), με το οποίο τον αποκαλούσαν φίλοι και συμφοιτητές του, λόγω της μεγάλης του αγάπης για τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ιδιαίτερα για το έργο Αδερφοί Καραμάζοφ. Το γεγονός ότι υπέγραφε τα έργα του ως «Μ. Καραγάτσης» προκάλεσε σύγχυση σε αρκετούς φιλολόγους, που συχνά ερμήνευαν το «Μ» ως Μιχάλης, λόγω των ηρώων του, Μιχάλη Καραμάνου (στον Γιούγκερμαν) και Μιχάλη Ρούση (στον Μεγάλο ύπνο), που θεωρούνται περσόνες του συγγραφέα ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ](https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xap1/v/t1.0-9/p370x247/10269456_675826645823724_5998634210823189435_n.jpg?oh=be2a1fa2b0adca550e3144190d88ad2e&oe=54C69ADA&__gda__=1422636420_65daf17880d8a325f0154574bffa2cc7)
