H ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΕΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ
Η Υστεροβυζαντινή περίοδος ή Περίοδος των Παλαιολόγων ή Παλαιολόγεια Αναγέννηση είναι μια ιστορική περίοδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ξεκινά το 1261 με την ανακατάληψη της Πόλης και λήγει με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453.
Κατά την περίοδο αυτή, που όπως είδαμε η αυτοκρατορία είναι σκιά του εαυτού της και διαρκώς συρρικνώνεται οικονομικά και πολιτικά, η εσωτερική πολιτιστική και πνευματική ζωή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η τεράστια αυτοκρατορία που απαρτιζόταν από διάφορες εθνότητες μεταβάλλεται σε ένα μικρό και περιορισμένο ελληνικό κράτος.Την εποχή αυτή αναπτύσσεται το πατριωτικό και εθνικό αίσθημα των Ελλήνων, η συνειδητοποίηση της διαφορετικότητάς τους- πέρα από τα θεολογικά - και σε εθνικό επίπεδο με τη Δύση, που συνοδεύεται και τροφοδοτείται από μια προσήλωση προς τον πολιτισμό της Αρχαίας Ελλάδας…
...Η αφύπνιση της εθνικής συνείδησης, η παλαιολόγεια αναγέννηση στη βυζαντινή τέχνη, στη φιλοσοφία, μεγάλες πνευματικές μορφές της εποχής… συνεχίστε την αναγνωση…
εικονα: ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, ο μεγαλύτερος φιλοσοφος της εποχής http://vizantinaistorika.blogspot.gr/2014/05/h.html













![Η Χριστίνα επιστρέφει νοερά στον Στέλιο παρότι μοιάζει ακατόρθωτο να βρεθούν.
«Μου ’ρθε στο μυαλό το αγόρι στη Φιλοθέη. Ο ψηλός. Δεν ξέρω πώς και γιατί, αλλά μου ήρθε. Κι η σκέψη του με ζεσταίνει. Κρίμα που δε βρεθήκαμε ποτέ. Ίσως να ’χαμε κάτι να ανταλλάξουμε. Ίσως και όχι… Ψάχνω το Back to black και το βάζω να παίξει. Το τραγούδι μας… Είμαι κι εγώ… Ονειροπαρμένη… Ο μόνος που πλησιάζει στο ιδανικό μου αγόρι είναι ένας τύπος που τον συνάντησα τυχαία, φιληθήκαμε τυχαία, δεν ανταλλάξαμε σχεδόν καμιά κουβέντα κι όλο αυτό κράτησε δυο λεπτά. Και πολλά λέω. Κι επιπλέον, νομίζω ότι έχω ξεχάσει πώς είναι… Αλλά τώρα που ακούω το κομμάτι βουρκώνω. Γιατί σκέφτομαι όλα εκείνα τα υπέροχα όνειρα που έκανα για μας, γιατί σκέφτομαι τα λόγια που του έχω απευθύνει δίχως ποτέ να του τα πω στ’ αλήθεια, γιατί σκέφτομαι όλα αυτά τα ανεπίδοτα συναισθήματα και με πιάνει το παράπονο. Γιατί, γαμώτο, να μη βρεθούμε ποτέ;»
[Φίλιππος Μανδηλαράς, «Ζωή σαν ασανσέρ (Τριλογία του Δρόμου) / Κρατικό Βραβείο Εφηβικού - Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου]
http://www.i-read.i-teen.gr/book/zoi-san-asanser
street art: Banksy](https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpa1/v/t1.0-9/s526x395/10330502_10152793394638852_6592783355335783980_n.jpg?oh=eddcfb2dd04b42afa48e8a7099e18b7d&oe=54992821&__gda__=1419018206_50555a78695d7d40a28c173e0f59dbf3)