Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Οι διώξεις των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Ἑλληνοϊστορεῖν.
Οι διώξεις τού σταλινικού καθεστώτος κατά των «εχθρών τού λαού», δηλαδή των Ομογενών τού Πόντου.
Σαν σήμερα, το 1949, το σταλινικό καθεστώς υποχρέωσε τούς Έλληνες τού Καυκάσου να εκκενώσουν τα χωριά τους και να συρθούν στις στέπες τής Κεντρικής Ασίας.Οι διωγμοί γιά τούς Έλληνες παίρνουν διαστάσεις γενοκτονίας, με χιλιάδες να εκτελούνται με την κατηγορία τού «εχθρού τού λαού» και ολόκληρη την ελληνική ηγεσία και την πλειοψηφία των ενήλικων Ελλήνων να εξοντώνεται.
__________________________
Κείμενο: Οι διώξεις των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (http://malkidis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_13.html)
__________________________
Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο www.ellinoistorin.gr/


Θ. Μαλκίδης Από τα Τάγματα εργασίας στα Γκουλάγκ: Οι διώξεις των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης Μέρος της εισήγησης στο 1ο Δι...
malkidis.blogspot.com

Θ. Μαλκίδης
Από τα Νεοτουρκικά και Κεμαλικά Τάγματα εργασίας και τα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα σοβιετικά  Γκουλάγκ: Οι διώξεις  των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης 
Μέρος της εισήγησης στο 1ο Διεθνές Συνέδριο «Ο ρόλος των Ελλήνων στην ιστορία της Ρωσίας». Ταγκανρόγκ (Ταϊγάνιο) Ρωσία. 
 Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Ρώσους συγγραφείς, ο Αλεξάντερ Σολτσενίτσιν, στο έργο του “Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ”,αναφέρεται στους συγκρατούμενούς του Έλληνες, που υπέστησαν τις διώξεις του σταλινικού καθεστώτος. Έλληνες οι οποίοι μέσα σε λίγα χρόνια, αφού βίωσαν τις διώξεις στα τάγματα εργασίας των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, περνώντας στην πρώην Σοβιετική Ένωση βίωσαν και τις διώξεις στη προπολεμική και τη μεταπολεμική σταλινική περίοδο.

Οι μαζικές διώξεις εντείνονται στα τέλη του 1936 και κορυφώνονται το 1937 και 1938, ενώ συνεχίζονται και μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 13 Ιουνίου του 1949 το καθεστώς  υποχρέωσε τους Έλληνες του Καυκάσου να  εκκενώσουν τα χωριά τους  και μεταφέρθηκαν στις στέπες της Κεντρικής Ασίας,
Με κριτήριο την εθνική ταυτότητα και με πρόσχημα ενίοτε την κομματική αφοσίωση εξαπολύονται εκκαθαρίσεις εναντίον των Ελλήνων. Οι διωγμοί για τους Έλληνες παίρνουν διαστάσεις γενοκτονίας. Χιλιάδες Έλληνες εκτελούνται με την κατηγορία του «εχθρού του λαού» και ολόκληρη η ελληνική ηγεσία και η πλειοψηφία των ενήλικων Ελλήνων συνελήφθη και εξοντώθηκε.
Μεγαλύτερη βιαιότητα από το καθεστώς εντοπίζεται στη νότια Ρωσία, ενώ πραγματοποιήθηκαν τέσσερα διαδοχικά κύματα μαζικών διώξεων ( Οκτώβριος 1937, Φεβρουάριος και Ιούλιος 1938 και Φεβρουάριος του 1939). Πρέπει να σημειωθεί ότι το 1937 εκδόθηκε διαταγή με την οποία επιτρεπόταν η σύλληψη ως ομήρων των συγγενών των κατηγορούμενων αλλά και η σύλληψη παιδιών έως 12 ετών και την καταδίκη τους ακόμα και με τις βαρύτερες ποινές, με απώτερο σκοπό τη διευκόλυνση της εξόντωσης των παιδιών των «εχθρών του λαού». 

Τα παιδιά που συλλαμβάνονταν αναγκάζονταν να αλλάξουν το όνομα τους αρνούμενα τους κατάδικους γονείς τους. Η γενοκτονία συνεχίστηκε με την εκτέλεση χιλιάδων Ελλήνων ή με την εξορία τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Σιβηρίας.
Ταυτόχρονα απαγορεύεται η λειτουργία όλων των ελληνικών ιδρυμάτων και θεσμών με πρώτες τις σχολικές μονάδες. Οι διώξεις έφτασαν σε τέτοιο βαθμό ώστε κινδύνευσε ο πλήρης αφανισμός του Ελληνισμού, με άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής που συνδυάσθηκε με πιέσεις για εγκατάλειψη της ΕΣΣΔ από τις αρχές ήταν η δημιουργία ενός πολύ μεγάλου μεταναστευτικού κινήματος προς την Ελλάδα.
Ένα νέο κύμα εκτοπίσεων των Ελλήνων άρχισε με την έναρξη αλλά και μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου αφού ολόκληροι λαοί, μεταξύ των οποίων και ο ελληνικός, θεωρήθηκαν ύποπτοι για προδοσία και ως συνεργάτες των Ναζί εισβολέων.


συνέχεια...   http://malkidis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_13.html

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\