Πέμπτη 29 Μαΐου 2014

Αργυρω Θεοφανιδου Πάει καιρός που φύγαμε,

Πάει καιρός που φύγαμε,
καθένας γι'άλλα μέρη
Τώρα,στην άμμο χύνονται
ρυάκια θολά,οι λέξεις των ματιών μας
έτσι, καθώς στα πλήθη ανάμεσα
ζητάμε ο ένας τον άλλον,μάταια.
Έτσι καθώς πεθαίνουμε στιγμή στιγμή
στη πεζούρα της μέρας.
Και τώρα εγώ; ποιά θά'μαι τάχα εγώ δίχως εσένα; Κι εσύ;
Ποιός από μένα θα ζητάει να ξεδιψά;
Στα χέρια ποιού τα πρωινά θα ανατέλλω;
Κι εσύ πού δύεις άραγε;
Και ποιά 'κροδάχτυλα εγγίζουνε
τον πυρετό σου τρυφερά;
Ποιά μάτια τ'ολοφώτεινο σκοτάδι σου ανιχνεύουν;
Πίσω απ'τ'αγκάθια σου ποιός βλέπει την πληγή;
Μέσ'απ'το αίμα σου ποιός πίνει τη ζωή;
Πάει καιρός που φύγαμε.
Καθένας γι 'αλλα μέρη.

αθ
πίνακας:Christian Schloe

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις